สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 36 : ภาค 1-บท 36 มิติที่กำลังปิดลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    2 ม.ค. 63

เรล์มจ้องมองไปยังริสา เธอเองก็จ้องเรล์มกลับเช่นกัน

 

ในชั่วพริบตาถัดมา เรเปียร์สีขาวบริสุทธิ์พุ่งทะลุเฉียดแก้มขวาของเรล์มไป

 

การเคลื่อนที่ของเธอนั้นรวดเร็วมาก ทักษะทางกายภาพของเธอพอ ๆ กับเรล์ม ดีไม่ดีอาจจะเหนือกว่า

 

เรเปียร์ยังคงถูกแทงออกมาอย่างต่อเนื่อง การโจมตีทั้งหมดเล็งไปที่จุดสำคัญของเรล์มทั้งสิ้น

 

และนั่นก็ทำให้เรล์มต้องเบี่ยงตัวหลบไปมา และเขายังจำใจต้องก้าวเท้าถอยหลังไปเรื่อย ๆ

 

“จิณ ไปดูคนเจ็บและติดต่อกลับไปหาคนอื่น ที่เหลือมาช่วยฉัน” ริสาออกคำสั่งกับอีก3 คนที่เหลือในทีม

 

เรล์มใช้จังหวะนั้นคว้าดาบเวทสีเงินกลับมาจากซากแมงมุม พร้อมกับใช้มันรับการโจมตีที่เข้ามา

 

เสียงของดาบและเรเปียร์เข้าปะทะกันดังขึ้นแบบวินาทีต่อวินาที

 

และในจังหวะที่เรล์มกำลังรับการโจมตีจากริสานั่นเอง อีก2 คนในทีมจู่โจมก็อ้อมหลังเรล์มได้สำเร็จแล้ว

 

ทั้งหอก เรเปียร์ และดาบกำลังโจมตีเข้าใส่เรล์มจากทั้ง3 ทิศพร้อมกัน

 

แต่ก่อนที่อาวุธของทั้ง3 จะได้เข้าถึงตัวของเรล์มนั้นก็เกิดแผ่นดินไหวขึ้น

 

ถ้ำทั้งถ้ำสั่นสะเทือนจนทำให้การโจมตีทั้งหมดหยุดชะงักไป

 

[ภารกิจจำกัดเวลาคงเหลือ5 นาที]

 

[การล่มสลายของมิติได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว]

 

“อีก5 นาที ที่นี่จะล่มสลาย รีบไปได้แล้ว” เรล์มกล่าว

 

ในขณะเดียวกันนั่นเองเสียงจากวิทยุสื่อสารของจิณผู้ที่เป็นหนึ่งในหน่วยจู่โจมก็ดังขึ้น

 

“รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า อีก5 นาทีประตูมิติจะปิดแล้ว” เสียงตะโกนจากวิทยุสื่อสารดังออกมา

 

ริสาและคนอื่น ๆ เริ่มทิ้งระยะห่างจากเรล์ม พวกเขาไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องสู้ต่อแล้ว

 

เป้าหมายของพวกเขาที่เหลืออยู่คือช่วยเหลือผุ้รอดชีวิต

 

ถ้ายังไงมิตินี้จะล่มสลายแล้ว ขืนสู้ต่อไปก็อาจจะกลับไปไม่ทัน ดังนั้นแล้วถอยกลับก่อนจะปลอดภัยที่สุด

 

และด้วยเหตุผลนั่นเองจึงทำให้คนในหน่วยจู่โจมต้องรีบแบกร่างของคนในทีม 3 กลับไปยังประตูมิติ

 

“รีบไป ฉันจะระวังหลังให้” ริสายังคงจ้องไปที่เรล์มโดยไม่กระพริบตา

 

ถ้ามองจากมุมมองของริสาแล้ว เธอจะมองไม่เห็นใบหน้าของเรล์ม เพราะมีชุดคลุมที่ปิดบังใบหน้าของเขาไว้

 

แต่ที่เห็นได้อย่างชัดเจนคือแผลที่กลางหน้าอกของเขา

 

เมื่อคนอื่นหนีไปได้ไกลระยะหนึ่งแล้วริสาก็รีบวิ่งตามไป โดยที่เธอยังคงระแวงเรล์มอยู่

 

“เครื่องแบบที่พวกนั้นใส่ดูเหมือนเคยเห็นที่ไหน” เรล์มถามกับตัวเอง

 

มันดูคล้าย ๆ กับเครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนที่กันต์ต้องไปเรียนพรุ่งนี้ แต่ดูแล้วคงจะไม่ได้เหมือนทุกจุด

 

“ยังไงก็ช่างเถอะ โพชั่นผสาน”

 

[จำนวนโพชั่นผสานระดับกลางในคลังคงเหลือ0 ขวด]

 

เรล์มดึงโพชั่นออกมาอีก3 ขวดและกระดกดื่มพวกมันจนหมด

 

เขายังต้องใช้แรงอีกมากในการชำแหละซากศพหนูดิน เพื่อเอาแก่นมานาของมัน

 

กันต์มั่นใจว่าการใช้โพชั่นในครั้งนี้ของเขาต้องคุ้มค่าอย่างแน่นอน

 

อีกทั้งเวลายังเหลือแค่5 นาที เขาต้องรีบทำให้เร็วที่สุด

 

และแผนที่กันต์วางไว้ในใจนั้นก็คือ เผาร่างของพวกมันให้หมด จนกระทั่งเหลือแค่แก่นมานา

 

มหกรรมเผาศพหนูดินหลายสิบตัวกำลังเริ่มขึ้นในไม่ช้า

 

สถานการณ์ของหน่วยจู่โจม ในรถบรรทุกทหาร

 

ในทุกครั้งที่มีเหตุการณ์ประตูมิติเปิดขึ้นที่ไหนสักแห่งบนเกาะนี้ ก็จะต้องมีรถบรรทุกทหารอยู่ด้วย

 

ทางโรงเรียนนั้นได้จับมือกับทางกองทัพเพื่อการขนส่งพวกนักเรียนไปปฏิบัติภารกิจ

 

แต่ก็ไม่ได้ไปกันแค่คันเดียว ในทุกครั้งที่ทำภารกิจต้องมีอย่างต่ำ3 คันด้วยกัน

 

“พวกเขาเป็นไงบ้าง” ริสาเอ่ยถามลีน

 

ในตอนนี้พวกเขาสามารถรอดออกมาจากประตูมิติและกลับมายังโลกเดิมได้สำเร็จแล้ว

 

และมันก็เป็นอย่างที่คำนวณไว้ หลังจากนั้น5 นาทีประตูมิติก็ได้ปิดลงด้วยตัวของมันเอง

 

เรื่องที่ริสาได้พบกับเรล์มนั้นเธอก็มอบหน้าที่ให้คนอื่นเล่าเรื่องในนี้ให้คนในหน่วยฟัง

 

เมื่อประตูมิติปิดลงไปแล้ว นั่นก็ถือว่าภารกิจนี้สำเร็จไปด้วยดี

 

“คนที่เราไปช่วยด้วยกันปลอดภัยดี พวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บมาก แต่ . ..” ดูเหมือนจะมีเหตุการณ์บางส่วนที่ลีนไม่อยากเล่าให้ริสาฟัง

 

แต่ก่อนที่ริสาจะได้ถามลีนต่อนั่นเอง ทางโรงเรียนก็ได้ติดต่อเข้ามาหาริสาผ่านทางนาฬิกาสีเงิน

 

“ภารกิจนี้หน่วยของเธอทำได้ยอดเยี่ยมมาก” เสียงของชายคนหนึ่งดังออกมาจากนาฬิกา

 

“ขอบคุณสำหรับคำชม ท่านรอง ผอ.” ริสาพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

 

ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นถึงรองผู้อำนวยการโรงเรียน เธอก็ไม่คิดที่จะพูดสุภาพอะไรด้วยมากนัก

 

“แต่น่าเสียดายที่เราต้องเสียคนจากทีม3 ไปถึง4 คนด้วยกัน” รอง ผอ. กล่าวด้วยน้ำเสียงปนเศร้า

 

“หลังจากกลับมาที่โรงเรียนก็ขอให้เขียนรายงานมาด้วย” เมื่อกล่าวจบรอง ผอ. ก็ตัดสายไปทันที

 

หลังจากการสนทนาจบลงริสาก็ทำหน้าครุ่นคิดอยู่สักพัก

 

“หัวหน้ามีเรื่องหนักใจอะไรหรือเปล่าคะ” ลีนถามด้วยความเป็นห่วง

 

“รายงานภารกิจครั้งนี้ฉันจัดการเอง เข้าใจใช่ไหมลีน” ริสาไม่สนใจที่จะตอบคำถามของลีน แต่กลับถามเธอแทน

 

ลีนพยักหน้าให้กับริสาเพื่อแสดงว่าเธอเข้าใจ

 

ตามปกติแล้วลีนมีหน้าที่เป็นแพทย์ของหน่วยจู่โจมนี้ และในทุกภารกิจก็ได้เธอช่วยเขียนรายงานส่งไปให้

 

“หัวหน้า ชายคนนั้นอาจจะตายไปแล้วก็ได้ พวกเราอยู่เฝ้าจนประตูมิติปิดแล้วเขาก็ยังไม่ออกมา” ชายทั้ง2 คนที่อ้อมหลังเข้าโจมตีเรล์มเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน

 

“ไม่หรอก บางทีมันอาจจะมีประตูมิติบานอื่นเชื่อมกับถ้ำนั่น หลังจากนี้เรื่องนี้จะเก็บเป็นความลับแค่คนในหน่วยของเราเท่านั้น”

 

“เพราะอย่างนั้นเรื่องของชายในชุดคลุมคนนั้น ฉันจะจัดการเอง” ริสายังยืนยันคำเดิม

 

ทุกคนในหน่วยพยักหน้าให้เพื่อบ่งบอกว่าตนเข้าใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #596 ThanyathonTuenwi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 10:00
    ทำไมชอบโจมตีพระเอกจังว่ะ รำคาญเนี่ย ใครที่เจอพระเอกก็จะโจมตีก่อนตลอด เบื่อพลอตมาก
    #596
    1
    • #596-1 SuruMaster(จากตอนที่ 36)
      2 มิถุนายน 2563 / 07:24
      555มันก็ประมาณนั้นนะครับ
      #596-1
  2. #470 pppoommn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 20:53
    สงสารเรล์ม5555
    #470
    1
    • #470-1 SuruMaster(จากตอนที่ 36)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:46
      น่าจะเป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุดแล้วมั้งครับ
      #470-1
  3. #85 Fikusa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 08:01
    บทของเรล์มเหมาะสำหรับเป็นบอสผู้แสนดีชัดๆ มีแต่คนเข้าใจผิดทั้งที่เป็นนคนดี ฮ่าๆๆๆๆ
    #85
    1
    • #85-1 SuruMaster(จากตอนที่ 36)
      30 ธันวาคม 2562 / 09:41
      อันที่จริงพี่แกก็เป็นคนดีมากคนหนึ่งนะครับ
      #85-1