สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 32 : ภาค 1-บท 32 หน่วยจู่โจมของริสา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 262 ครั้ง
    1 ม.ค. 63

กลับมาที่กันต์ในร่างของเรล์ม

 

เมื่อผมลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในถ้ำแล้ว มันเป็นถ้ำที่กว้างและใหญ่มาก แถมยังมีทางเดินแยกไปอีก

 

และแน่นอนถ้ำมันมืดมาก แม้แต่เรล์มที่เป็นลูกครึ่งปีศาจก็มองเห็นได้แค่ราง ๆ เขาไม่ได้เห็นชัดมากนัก

 

ถ้ามีปีศาจรุปร่างคล้ายมนุษย์มายืนในที่แบบนี้ก็สามารถมองเห็นในที่มืดได้ชัดเจน

 

น่าเสียดายที่เรล์มไม่ใช่ปีศาจสายเลือดแท้ แต่ลูกครึ่งปีศาจก็มีข้อดีเยอะเหมือนกัน

 

[ดันเจี้ยนจำกัดเวลาเริ่มต้นแล้ว เวลาคงเหลือ27 นาที]

 

อ่า ผมยังไม่เคยลืมช่วงเวลาแบบนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่น่าเบื่อที่สุดในเกมก็ว่าได้

 

การฟาร์มของในเกมมันเป็นเรื่องการทำซ้ำและการวนลูป มันน่าเบื่อจนผมอยากจะกดออโต้ให้เดินไปเองด้วยซ้ำ

 

ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมก็อยากจะให้นนท์เป็นคนหาแก่นมานาแทนด้วยซ้ำ

 

“ดันเจี้ยนจำกัดเวลา เลเวลพวกมอนไม่น่าจะเกิน50” กันต์ในร่างของเรล์มเอ่ยพลางบิดขี้เกียจ

 

ตามชื่อภารกิจของมันก็บอกอยู่ว่าเป็นระดับ 5

 

เรล์มชักดาบของตนออกมา และจัดชุดคลุมให้เข้าที่ ชุดคลุมสีดำของเขายังคงติดตัวมาด้วยตลอด

 

ชุดคลุมที่เรล์มใส่อยู่นี่ก็ไม่ใช่ชุดคลุมที่พิเศษอะไรมากนัก มันเป็นแค่ชุดคลุมธรรมดา ๆ

 

“บางทีมาเล่นแบบนี้อาจจะไม่น่าเบื่อก็ได้” ดาบสีเงินในมือของเรล์มถูกกำแน่นจนทำให้เห็นเส้นเลือดที่นูนขึ้นมา

 

“เพลิงปีศาจทมิฬ” เรล์มเปิดใช้งานทักษะ

 

เปลวไฟสีดำถูกจุดขึ้นในมือซ้ายของเรล์ม

 

และนั่นทำให้เรล์มสามารถมองเห็นบริเวณรอบข้างได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

 

แม้แต่ตัวของกันต์เองยังแปลกใจเลยว่าทำไมไฟสีดำถึงทำให้มองได้ชัดขึ้น แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ

 

เรล์มได้ยินเสียงร้องของมอนสเตอร์ดังมาแต่ไกล เหมือนพวกมันจะรู้แล้วว่ามีคนบุกมาที่นี่

 

[จิตใต้สำนึกของเรล์มจะรู้สึกดีขึ้นมาก ถ้าผู้เล่นกำจัดปีศาจทั้งหมดในถ้ำนี้]

 

“. . . ยังไงวันนี้ผมก็ว่างยาว จะทำอย่างนั้นก็ได้”

 

ผมว่างตั้งแต่ตอนบ่ายยันกลางคืนรวม ๆ แล้วถ้านับเวลาแล้วถือว่าเป็นประมาณหลายวันสำหรับที่ต่างโลกเลยทีเดียว

 

จากที่ผมเคยคำนวณไว้คือ 6 ชั่วโมงในต่างโลกจะเท่ากับ 1 วันในโลกเดิม

 

ในขณะเดียวกันนี้เอง กันต์กำลังพยายามคิดว่าเขาจะต้องใช้วิธีไหนในการกำจัดปีศาจให้เร็วที่สุด

 

“สงสัยคงไม่ต้องคิดแล้ว” เรล์กล่าวขึ้นและจุดเพลิงปีศาจทมิฬลงบนดาบของตนเอง

 

ปีศาจตะขาบยักษ์กว่า10 ตัวมันพุ่งมาหาเรล์มด้วยขาอันมากมายของมัน

 

จากทักษะสัมผัสเวทของเรล์มแล้วสามารถบอกได้เลยว่า ปีศาจตะขาบพวกนี้มีเลเวลเฉลี่ยประมาณ40

 

เรล์มใช้ความเร็วที่เหนือกว่าเข้าประชิดตัวตะขาบยักษ์และตวัดดาบเข้าไปที่หน้าท้องของมัน

 

ผิวหนังบริเวณหน้าท้องของตะขาบนั้นเปราะบางมากที่สุด แตกต่างจากผิวด้านหลังที่แข็งเป็นเหล็กของมัน

 

จริงอยู่ที่ตะขาบยักษ์เป็นศัตรูที่น่ากลัว และมีผิวหนังที่หนา แต่ว่าเมื่อมาเจอกับกันต์ที่รู้จุดอ่อนของมันดีแล้วก็ไร้ประโยชน์

 

เปลวเพลิงทมิฬแผดเผาตัวตะขาบยักษ์และลามไปทั่วทั้งตัวอันยาวเหยียดของมัน

 

ตะขาบยักษ์สั่นไปมาด้วยความเจ็บปวดก่อนที่จะตายลง

 

ตะขาบตัวอื่น ๆ ที่เห็นเพื่อนมันตายในเวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็รีบถอยออกมา

 

เมื่อตะขาบยักษ์ตายไปแล้วหนึ่งตัว เรล์มก็รีบมุ่งหน้าไปยังตะขาบตัวต่อไป

 

การใช้ทักษะเปลวเพลิงทมิฬของเรล์มนั้นกินมานาเป็นจำนวนมาก ยิ่งใช้นานยิ่งกินเยอะ แต่นั่นมันก็คุ้ม

 

เหล่าตะขาบยักษ์เมื่อถอยออกห่างได่ระยะหนึ่งแล้ว พวกมันก็เริ่มพ่นพิษสีเขียวใส่เรล์ม

 

พิษสีเขียวของมันออกมาในรูปแบบของเหลวสีเขียวที่น่าขยะแขยง

 

แต่น่าเสียดายเรล์มมีเลเวลมากกว่าพวกตะขาบหลายเลเวล

 

การโจมตีระยะไกลด้วยพิษของเหล่าตะขาบนั้นไร้ประโยชน์เพราะเรล์มสามารถหลบได้ทั้งหมด

 

หลังจากนั้นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตะขาบก็ได้เริ่มขึ้น

 

สถานการณ์ของหน่วยจู่โจม

 

พวกปีศาจมีคำเรียกอีกอย่างว่ามอนสเตอร์ตามที่กันต์เรียก แต่ในสำหรับโลกปกติแล้วพวกเขาจะเรียกมันว่าปีศาจเสียมากกว่า

 

“ไปทางไหนต่อ” ริสาถามสมาชิกในกลุ่มผู้มีหน้าที่ค้นหาเส้นทางเพื่อมุ่งหน้าไปยังแร่โครไรท์

 

วัยรุ่นชายสวมแว่นตาคนหนึ่งเปิดคอมพิวเตอร์พกพาของตัวเองออกมาและวิเคราะห์เส้นทาง

 

คอมพิวเตอร์รุ่นที่ชายคนนี้กำลังใช้อยู่นั้นมีระบบในการใช้หลาย ๆ รูปแบบ

 

มันสามารถทำได้กระทั่งวาดแผนที่แบบ 3 มิติขึ้นมาในเวลาเพียงเสี้ยววินาที

 

เทคโนโลยีของเกาะครีอัสเอลนั้นเรียกได้ว่าล้ำหน้าไปกว่าที่ไหน ๆ ในโลก

 

“ตรงไปเรื่อย ๆ ประมาณ500 เมตร”

 

“เดินทางกันต่อได้” เมื่อเธอพูดจบก็ออกเดินทางอีกครั้ง

 

หลังจากที่พวกเขาเดินทางมาได้เป็นระยะทางกว่าหลายร้อยเมตรพวกเขาก็ต้องรู้สึกแปลกใจและสงสัย

 

“ไม่มีปีศาจสักตัว แน่ใจเหรอว่าทีมสามได้พบกับปีศาจจริง ๆ” วัยรุ่นชายอีกคนที่สวมเกราะครบทั้งตัวตะโกนขึ้นมา

 

“เงียบ ๆ ไปเถอะ บางทีพวกมันอาจจะกำลังจำศีลกันอยู่ช่วงนี้เป็นฤดูหนาวด้วย” ริสาวิเคราะห์สถานการณ์

 

หน่วยจู่โจมนี้เข้ามายังถ้ำอันกว้างใหญ่นี้โดยที่เขาไม่มีข้อมูลสักอย่าง

 

“แล้วติดต่อกลับไปหาทีม 3 ได้รึยัง” ริสาถามชายผู้ที่ใส่แว่น

 

“ลองมาตลอดทางแล้วพวกเขาไม่ตอบวิทยุเลยสักนิด หวังว่าพวกเขาจะไม่ตายกันไปหมดแล้ว”

 

ริสาที่ได้ยินคำพูดของชายสวมแว่นก็เงียบ และทำสีหน้าเคร่งเครียด

 

ทันใดนั้นเองพวกเขาก็ได้ยินเสียงร้องออกมาจากทางด้านหน้า

 

ริสาพยักหน้าให้ลูกทีมก่อนที่จะเร่งความเร็ว เพื่อมุ่งหน้าไปยังทางต้นเสียงให้เร็วที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 262 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #81 Fikusa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 07:48
    อย่ามายุ่งเวลาฟาร์มนะ ตั๋วมันจำกัดเวลา
    #81
    1
    • #81-1 SuruMaster(จากตอนที่ 32)
      30 ธันวาคม 2562 / 09:38
      ของแบบนี้ต้องใช้ให้คุ้มแหละครับ
      #81-1