สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 224 : ภาค 3-บท 24 ผู้สืบทอดจากฮาเดส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    23 มิ.ย. 63

ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งพันปีก่อน ณ อาณาจักรมนุษย์ทางตอนกลาง (ช่วงก่อนเกิดสงครามใหญ่หรือก่อนเกมจะเริ่มนั่นเอง)

 

เรล์มชายผู้มีสายเลือดครึ่งปีศาจกำลังเดินทางอยู่ภายในป่าลึกใกล้กับเขตของเมืองด้วยดาบเล่มหนึ่ง

 

ภายในป่าเขาแห่งนี้เรล์มคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดีเพราะเขามักจะออกมาลาดตระเวนอยู่บ่อยครั้งด้วยตัวคนเดียว

 

ชุดคลุมสีดำทมิฬยังคงถูกใช้ปกปิดตัวตนได้เป็นอย่างดี

 

"กลับบ้านของเจ้าไป" เรล์มที่กำลังเดินตรงไปข้างหน้าเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกรำคาญ

 

หญิงสาวในชุดเสื้อผ้าเก่า ๆ ที่กำลังเดินตามหลังเรล์มติด ๆ ก็รีบตอบกลับไปในทันที 


"ไม่มีทาง"

 

ในตอนแรกเรล์มได้เจอกับหญิงสาวปริศนาคนนี้ภายในเมือง เห็นเธอดูน่าสงสารเรล์มเลยแบ่งอาหารให้กินไปส่วนหนึ่ง แต่หลังจากนั้นเธอก็เดินตามเขาออกมาจากเมืองติด ๆ 

 

"หนทางที่ข้ากำลังมุ่งหน้าไปมันไม่เหมาะกับผู้หญิงเช่นเจ้า" เรล์มยังคงยืนยันคำเดิม

 

"แต่ว่า ข้าใช้เวทได้ร่ายเวทเป็น ข้าช่วยท่านได้แน่นอน"

 

เรล์มที่ได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจออกมา "ก็เรื่องของเจ้า แต่ ระวังตายไม่มีที่ฝังแล้วกัน"

 

ผู้หญิงคนที่คะยั้นคะยอให้เรล์มรับเข้าไปเป็นพวกนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นเทพสาวเรอัสผู้เป็นลูกของเทพเรติอุสนั่นเอง

 

เหตุเกิดจากเธอนั้นเบื่อและรู้สึกเหมือนตัวเองถูกขังอยู่ภายในกรง เธอจึงตัดสินใจหนีออกมาจากภพของเหล่าเทพลงมาบนโลกมนุษย์

 

แต่เพื่อที่จะไม่ให้คนอื่นรู้ถึงตัวจริงของเธอ เรอัสจึงทำการปกปิดพลังของตนเองและแปลงโฉมเป็นสาวชาวบ้านธรรมดา ๆ คนหนึ่ง

 

เธอบังเอิญได้พบกับเรล์มที่แบ่งปันอาหารให้ ซึ่งตัวเธอก็รู้ดีว่าเรล์มมีสายเลือดครึ่งหนึ่งเป็นปีศาจ พ่อของเธอมักจะพูดเสมอว่าปีศาจไว้ใจไม่ได้ ดังนั้นเรอัสจึงต้องการพิสูจน์ความจริงนั้น

 

และผลลัพธ์ก็จบลงไปด้วยการที่เรล์มและเรอัสเดินทางไปด้วยกันยาวนานถึงหลายเดือน

 

ในช่วงนั้นบัญญัติแห่งเทพไม่ได้รุนแรงอะไรมากนักเหมือนปัจจุบัน การตรวจสอบก็ไม่ได้เข้มงวดจึงทำให้เรอัสรอดจากการถูกจับตัวได้

 

แต่แล้วเวลาที่ใกล้จะหมดลง การที่เรอัสลงมาอยู่บนภพของมนุษย์นานเกินไปจึงอาจทำให้พวกเทพตนอื่นรู้แล้วว่าเธอแอบหนีมาที่โลกมนุษย์ ซึ่งนั่นมันก็ผิดกฏของเทพอย่างแน่นอน

 

ในวันนี้หรือวันพรุ่งนี้อาจจะเป็นวันที่ตัวเธอจะโดนจับตัวกลับไปยังภพเทวะลักษณ์และรับบทลงโทษตามความผิด แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจหรือเสียดายเลยแม้แต่น้อย

 

ภายในค่ำคืนที่จันทร์เต็มดวง ณ ริมทะเลสาปแห่งหนึ่ง เรอัสกำลังเฝ้ามองแสงจันทร์ด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย

 

เรล์มในชุดคลุมสีดำที่เห็นดังนั้นก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปหาด้วยความเงียบเชียบ

 

"วันนี้เจ้าดูไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนน่ะ เรอัส" เรล์มกล่าวทักทายด้วยสีหน้าท่าทางอันเรียบเฉย

 

"เป้าหมายของท่านคือล้างบางพวกปีศาจทั้งหมดจริง ๆ เช่นนั้นหรือ ?" เรอัสเอ่ยถามในขณะที่สายตายังจับจ้องไปที่เงาสะท้อนของดวงจันทร์บนผิวน้ำ

 

"...มันเป็นสัญญาที่ข้าต้องทำ"

 

"แล้วหลังจากสังหารพวกปีศาจได้จนหมดท่านจะทำอะไรต่อ ?"

 

เรล์มเริ่มครุ่นคิดอยู่อีกสักพักและตอบกลับไป "ข้าคงตายตาหลับแล้วกลับไปบอกท่านพ่อกับแม่ได้ว่า ข้าล้างแค้นให้พวกท่านสำเร็จแล้ว"

 

'ทั้งชีวิตนี้ท่านอุทิศให้กับการสังหารปีศาจที่พรากชีวิตครอบครัวของท่านไป' เรอัสพึมพำเบา ๆ ก่อนที่จะฉีกยิ้มบาง ๆ ออกมา

 

"ท่านช่วยสอนข้าเล่นพิณได้ไหม เห็นท่านพกมันติดอยู่กับตัวตลอด" เรอัสเริ่มหันหน้ากลับไปมองเรล์มด้วยท่าทางตามปกติ

 

"ข้าเล่นไม่เก่ง น้องสาวข้าพยายามบอกให้ข้าเล่นมันแต่ก็ไม่เคยมีเวลาเสียที" เรล์มเริ่มดึงพิณสีดำเทาของตนออกมาจากหลัง และนั่งลงบนโขดหินข้างเรอัส

 

บทเพลงที่เรล์มบรรเลงออกมานั้นคือบทเพลงที่เศร้าโศกและซาบซึ้งตรึงใจ เหตุผลหนึ่งที่เขาเล่นเพลงนี้ก็เพราะเรล์มเล่นเป็นอยู่เพลงเดียว

 

วันเวลาที่เรล์มได้ใช้ชีวิตร่วมกับเรอัสนั้นมันยาวนานจนไม่สามารถนับได้ พอรู้สึกตัวอีกทีส่วนหนึ่งของชีวิตก็มีแต่หน้าของเธอคนนี้ไปแล้ว

 

เรอัสนับเป็นหญิงสาวคนแรกและคนเดียวที่สามารถเปิดใจของเรล์มได้

 

"ข้าขอพิณนี่ได้ไหม ?" เรอัสเอ่ยถามในระหว่างที่เธอกำลังฝึกเล่นมันตามคำสอนของชายสายเลือดครึ่งปีศาจ

 

"อยากได้ก็เอาไปเถอะ ข้าไม่ค่อยมีเวลาได้เล่นมันนัก ปล่อยให้มันไปอยู่กับคนที่สามารถใช้มันได้อย่างเต็มที่ย่อมดีกว่า"

 

"ท่านกล่าวเองน่ะ อย่าคิดมาขอคืนทีหลังแล้วกัน" 

 

เรอัสเริ่มต้นการยึดพิณเป็นของตนเอง ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนจากโขดหินและเดินตรงไปยังริมทะเลสาป

 

บทสนทนาของทั้งคู่เงียบไปสักพักก่อนที่เรอัสจะสูดลมหายใจลึก ๆ และจ้องตรงเข้าไปยังแววตาของชายหนุ่ม

 

"เรล์ม ข้ารักท่านได้โปรดใช้ชีวิตคู่กับข้าเถอะ" หญิงสาวกล่าวขอชายหนุ่มด้วยความมั่นใจทั้งหมดที่มีอยู่

 

เรล์มที่ได้ยินดังนั้นก็เริ่มก้มมองต่ำและชักดาบคู่กายของตนออกมา

 

"ข้า...ไม่อาจรับรักจากเจ้าได้"

 

ชายหนุ่มตอบกลับไปสั้น ๆ ด้วยอารมณ์มากมายที่ซ่อยอยู่ภายในหัวใจ ตัวเขานั้นไม่อาจรับรักจากเรอัสได้เพราะเป้าหมายของตัวเองที่ยังไม่บรรลุผล

 

"ถ้าหากท่านทำเป้าหมายสำเร็จแล้วตายไปอยู่ที่ภพแห่งความตาย คงกลายเป็นคนที่ไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิตแน่"

 

"ถ้าหากวันนั้นมาถึงจริงข้าก็อาจจะรับรักจากเจ้าก็ได้เรอัส" เรล์มเอ่ยพลางเก็บดาบกลับเข้าฝัก

 

"ท่านสัญญากับข้าแล้วน่ะ ห้ามทำเป็นลืมเด็ดขาด ถ้าท่านลืมล่ะก็ข้าไม่ยกโทษให้แน่"

 

เรอัสกล่าวก่อนที่จะหันหลังให้ชายหนุ่มและกระซิบเบา ๆ เพื่อไม่ให้เขาได้ยิน 'ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ท่านก็ยังเป็นเหมือนเดิม นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่ข้าหลงรักท่านก็ได้' 

 

นั่นคือประโยคสุดท้ายที่เรล์มและเรอัสได้สนทนากัน เพราะเมื่อตื่นเช้ามาอีกครั้งเรอัสก็ได้หายตัวไปจากโลกใบนี้แล้ว

 

จนถึงวันนี้เรอัสก็ยังคงปิดบังเรื่องราวที่เธอเป็นเทพเอาไว้จนกระทั่งวันสุดท้าย ถ้าเทพเรติอุสไม่ได้บอกถึงเรื่องราวของลูกสาวที่หายไปนี้ให้กับเรล์ม เขาคงไม่มีวันได้รู้ว่าอดีตเพื่อนร่วมทางของตนนั้นเป็นถึงลูกเทพ

 

หญิงสาวรู้ตัวดีว่า ถ้าเธอกลับไปที่ภพแห่งเทพก็อาจจะไม่ได้มีโอกาสหนีมาบนโลกรอบสองอีก ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจลงไปยังภพแห่งความตายแทน ถ้าเป็นที่นั่นคงไม่มีใครตามหาตัวเธอได้พบง่าย ๆ

 

ณ ภพแห่งความตาย ตำหนักพำนักแห่งเทพฮาเดส

 

เทพฮาเดสมีตำแหน่งและพลังที่เทียบเคียงได้กับเทพสูงสุด เรื่องความแข็งแกร่งและความยิ่งใหญ่จึงไม่เป็นที่สองรองจากใคร

 

และในวันนี้เองเทพฮาเดสก็ต้องมารับคำขอจากเทพสาวนางหนึ่งที่แอบบุกเข้ามาในภพแห่งความตาย ทั้ง ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่

 

ตัวฮาเดสเองก็เป็นคนใจเย็นและไม่วู่วามจึงปล่อยให้เธอเข้ามาลึกถึงตำหนักของตนได้ง่าย ๆ

 

"เจ้าอยากจะรับสืบทอดตำแหน่งเจ้านรกต่อจากข้า ?" เสียงทุ้มต่ำของฮาเดสดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ

 

ร่างกายที่ใหญ่โตของเขากำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์กระดูกด้วยท่าทางที่น่าเกรงขาม

 

"ไม่ได้นะครับท่านฮาเดส ท่านจะมอบพลังให้กับเทพจากภพแห่งเทวะลักษณ์ไม่ได้" ปีศาจข้ารับใช้ตนหนึ่งของฮาเดสกล่าวเตือนด้วยความหวังดี

 

"เงียบก่อน ข้าจะตัดสินใจเอง" 

 

เพียงแค่คำพูดประโยคเดียวของฮาเดสมันก็มากพอแล้วที่จะปิดปากคนทั้งนรกได้อย่างน่ารวดเร็ว

 

"เรอัสเอ๋ย พลังของข้าทั้งหมดถูกแบ่งเป็น 66 ส่วนด้วยกัน สี่ส่วนอยู่ที่สมบัติประจำตระกูลจอมมารทั้ง 4 ชิ้น และอีก 60 ส่วนจะถูกแบ่งไปยังเหล่าอนุชาของข้า อีก 2 ส่วนที่เหลือมันจะเป็นของเจ้า"

 

เรอัสที่ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับทำสีหน้าดีใจขึ้นมาอย่างไม่อาจอดกลั้นได้

 

"แต่ข้ามีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่งคือเจ้าจะไม่สามารถออกไปที่ไหนได้นอกจากตำหนักนี้ เจ้าจะยอมรับมันหรือไม่ ?"

 

"ข้ายอมรับ" เรอัสตอบกลับด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยม

 

"ถ้าเช่นนั้นก็ดีแล้ว อายุขัยของข้าใกล้จะหมดลงไปทุกทีการที่เจ้ามายังที่แห่งนี้คงเป็นเรื่องที่ถูกกำหนดไว้แล้ว"

 

"แต่ท่านฮาเดสท่านจะทำเช่นไรกับอัญมณีแห่งความตายล่ะครับ ?" ปีศาจรับใช้ตนหนึ่งกระซิบถาม

 

"ข้าพอกับสงครามแล้ว สงครามระหว่างมนุษย์และปีศาจมันเริ่มขึ้นเพราะตัวข้าในอดีตที่วู่วาม เจ้าเทพสูงสุดนั่นคงต้องการให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น แต่สำหรับตัวข้านั้นพอแล้ว ข้าทำได้เพียงแค่หวังว่าสมาคมเงามืดแห่งโลกจะทำในสิ่งที่ถูกต้อง พวกเขาต้องหยุดสงครามนี้และเทพสูงสุดให้จงได้"

 

หลังจากนั้นไม่นานเทพฮาเดสก็ได้หายตัวไปจากตำหนักอย่างไร้ร่องรอย พลังที่อยู่กับเรอัสจึงทำให้เธอกลายเป็นเจ้านรกและขึ้นปกครองภพแห่งความตายได้สำเร็จ

 

แต่ก่อนที่ฮาเดสจะหายตัวไปเขาก็ได้พึมพำอะไรบางอย่างออกมาเบา ๆ 'คนรักของเจ้านั้นไม่ใช่คนของโลกนี้ เมื่อสิ้นชีพลงจิตวิญญาณของเขาก็ต้องหวนกลับไปยังโลกอีกใบหนึ่ง ความปราถนาของเจ้าคงไม่มีวันเป็นจริง'

 

เรอัสยังคงเฝ้าคอยวันที่เรล์มจะสิ้นชีพและลงมายังภพแห่งความตาย เพื่อที่จะได้มาเจอกับเธออีกครั้งและทำตามสัญญาที่เคยได้กล่าวไว้

 

แต่แล้ววันเวลาที่ผ่านไปนับพันปีเรล์มก็ไม่เคยปรากฏตัวให้เห็นแม้แต่เงา จิตใจของเรอัสจึงเริ่มเปราะบางและเจ็บปวดมากขึ้นทุกวัน ๆ

 

และแล้วความทรมานนั้นก็ได้จบลงเมื่อกันต์ได้ลงมายังภพแห่งความตายนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #640 Chaos I (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 19:56
    ชัดเจน... เเต่...เล่นเรื่องราวของตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก ไม่คุ้นเลยเร๊อะ...
    #640
    4
    • #640-1 SuruMaster(จากตอนที่ 224)
      23 มิถุนายน 2563 / 20:50
      555ตอนนั้นยังไม่ได้เจอกับอัญมณีปริศนาชิ้นนี้ครับ มันเป็นตัวกระตุ้น
      #640-1
  2. #639 Fikusa (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 15:07
    ไหงสภาพฮาเดสต่ากจากตอนนี้เป็นกองล่ะเนี่ย
    #639
    1
    • #639-1 SuruMaster(จากตอนที่ 224)
      23 มิถุนายน 2563 / 20:49
      ที่พระเอกเจอคือเศษเสี้ยวความทรงจำครับ แล้วดันเป็นความทรงจำด้านไม่ดีด้วย555
      #639-1
  3. #638 Tataros (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 15:02
    หืมมมมม ทั้งค้างทั้งแบบบเงื้อนงำยังไม่จบ
    #638
    1
    • #638-1 SuruMaster(จากตอนที่ 224)
      23 มิถุนายน 2563 / 20:48
      เหลืออีกเยอะครับ 555
      #638-1
  4. #637 Unique Universe (จากตอนที่ 224)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 13:05
    มีำเดียวเท่านั้นที่จะมอบให้ ค้างงงงง
    #637
    2
    • #637-1 Unique Universe(จากตอนที่ 224)
      23 มิถุนายน 2563 / 13:05
      ‘มีคำ‘ พิมพ์ผิดไปนิด
      #637-1
    • #637-2 SuruMaster(จากตอนที่ 224)
      23 มิถุนายน 2563 / 20:48
      555ไม่เป็นไรครับ
      #637-2