สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 202 : ภาค 3-บท 2 แค่ฝันไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    18 พ.ค. 63

"อย่าฝืนตัวเองเลย~~กันต์"

 

กานต์ในรูปโฉมของปีศาจซัคคิวบัสกล่าวด้วยน้ำเสียงอันน่าเย้ายวน ในขณะที่เธอกำลังนั่งคร่อมร่างของกันต์อยู่

 

ในขณะเดียวกันเสียงของรุ่นพี่ริสาก็ดังก้องเข้ามาในหัวของชายหนุ่มอีกครั้ง

 

"นายท่าน ข้าจะช่วยให้ท่านสามารถขยับร่างกายได้ในมิติแห่งความฝันได้ช่วงเวลาหนึ่ง กรุณาใช้โอกาสนั้นหาทางหลบหนีด้วยค่ะ"

 

เมื่อสิ้นเสียงของรุ่นพี่ริสาความรู้สึกกดทับและแน่นหน้าอกก็หายไปในชั่วพริบตา

 

กันต์รีบใช้จังหวะนั้นลุกขึ้นและโผตัวเข้ากอดกานต์ทันที

 

กานต์ที่ไม่ได้ทันตั้งตัวถึงกับแสดงอาการตกใจออกมา และพยายามสะบัดตัวให้หลุดออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม แต่เธอก็ทำไม่สำเร็จ

 

"ฉันขอโทษที่ไม่ได้สังเกตถึงความรู้สึกของเธอกานต์ แต่หลังจากนี้ฉันสัญญาว่าฉันจะให้ความสำคัญกับเธอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็ยังอยู่ข้างเธอเสมอ ต่อให้เธอจะเป็นปีศาจหรืออะไรก็ตาม"

 

กันต์ไม่รู้วิธีหลบหนีออกจากมิติแห่งนี้จึงตัดสินใจใช้วิธีเรียกสติของกานต์ที่เป็นครึ่งหนึ่งของดวงจิตออกมา

 

ถ้าเขาเดาไม่ผิดตอนนี้จิตของอาร์คนอสน่าจะครองร่างนี้ของเธอเหนือจิตของกานต์อยู่

 

หากเป็นกานต์ที่เขารู้จักมาตลอดต้องไม่ทำเรื่องอะไรแบบนี้แน่

 

"นาย...พูดเรื่องจริงใช่ไหม ?" กานต์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป

 

"ฉันเคยโกหกเธอสักครั้งที่ไหนกันเล่า" กันต์รีบตอบกลับไปทันที

 

กานต์ที่ได้ยินดังนั้นก็เลิกขัดขืนชายหนุ่มและก้มหน้าลงต่ำ

 

"งั้นแสดงว่านายยอมเป็นทาสของฉันแล้วสิน่ะ"

 

"ฉันยังไม่ได้พูดคำว่าทาสสักคำ..."

 

ไม่ทันที่กันต์จะได้พูดจบเขาก็รู้สึกได้ถึงเส้นเชือกมานาสีม่วงที่มัดแขนและร่างกายของเขาไว้อย่างรวดเร็ว

 

ณ มิติลึกลับแห่งหนึ่ง

 

อาร์เซนกำลังนั่งจ้องภาพฉายตรงหน้าด้วยความรู้สึกสนุกสนาน บางครั้งก็มีหัวเราะออกมาให้ได้ยิน

 

เครกและเรล์มหันหลังให้กับภาพฉาย เพราะพวกเขาไม่ต้องการที่จะยุ่งหรือมีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น

 

"เฮ้ยเครก เรล์ม ข้าว่าไอ้หนุ่มนั่นน่าจะอึดใช้ได้ มีสายเลือดราชามังกรขาว จอมมาร ขุนศึกเทวะครึ่งปีศาจ กับอีกสารพัด ฮ่าฮ่าฮ่า"

 

เครกและเรล์มไม่ได้มีท่าทีสนใจหรือมีความรู้สึกอะไรกับคำพูดของอาร์เซนเลยสักนิด

 

"อาร์เซนเจ้าจะดูไปอีกถึงเมื่อไหร่กัน ?" เครกเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพึงพอใจ

 

"ข้าว่าน่าจะยันเช้า" อาร์เซนตอบกลับด้วยใจใจริง

 

เรล์มที่ได้ยินดังนั้นก็พูดแทรกขึ้นมาทันที "แต่เจ้าดูมาตั้ง 5 ชั่วโมงแล้วยังไม่พอใจอีกรึ ?"

 

อาร์เซนที่ได้ยินดังนั้นก็ลุกขึ้นและนั่งลงข้าง ๆ เรล์ม ที่กำลังหันหลังให้กับภาพฉาย ด้วยสีหน้าที่ตึงเครียด

 

"ทำไมถึงยังแข็งได้อยู่อีก นายเป็นสัตว์ประหลาดรึไง ?" เสียงของกานต์ที่กำลังกะวนกระวายใจดังออกมาจากภาพฉาย

 

"คนที่เป็นสัตว์ประหลาดมันเธอต่างหากยัยจอมมารโรคจิต รีบคืนร่างให้กับเพื่อนฉันได้แล้ว" กันต์ตะโกนกลับ

 

"ขอโทษทีเรล์ม ข้าแค่...." อาร์เซนเริ่มนั่งกอดเข่าด้วยท่าทางอมทุกข์

 

เรล์มที่เห็นดังนั้นก็ส่ายหน้าไปมาเบา ๆ ก่อนที่จะถอนหายใจออกมา

 

ณ ทุ่งหญ้าสีเขียวขจีอันไร้ขอบเขต

 

เวรัคกำลังนั่งกระแอมไออยู่บนเก้าอี้ในโดมของเธอ

 

ซากของโกเลมสีขาวนับพันที่แตกละเอียดกระจายไปทั่วบริเวณของทุ่งหญ้า

 

"เด็กพวกนี้แค่ครั้งแรกก็เอากันจนลืมเวลา ให้ตายเถอะ มันใช่เรื่องที่ควรจะเสียเวลาด้วยตรงไหน ?"

 

เวรัคปิดภาพฉายตรงหน้าของเธอก่อนที่จะโปรยตามองไปยังซากศพของพวกโกเลม

 

"สงสัยท่าจะต้องเริ่มแผนเร็วกว่าที่คาดไว้อีกแล้ว"

 

กลับไปที่กันต์

 

เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ดังออกมาให้ได้ยินอย่างชัดเจน แต่ดูจากท่าแล้วก็ยังไม่มีใครยอมใคร

 

"ฉันจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด" กานต์ประกาศกร้าว

 

สายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเธอในตอนแรกเริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็นความมั่นใจแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ

 

ครั้งแรกในฝันของเราคือยัยจอมมารโรคจิตนี่เหรอเนี่ย ? กันต์เอ่ยถามตัวเองในใจเบา ๆ

 

ผมเองก็พอจะมีประสบการณ์จากหนังสือ และสื่ออื่น ๆ อยู่บ้าง ต่อให้เป็นครั้งแรกก็ไม่ต้องกังวลว่าจะเป็นไก่อ่อน ถึงแม้จะโดนมัดแขนขาอยู่อีกก็ตาม

 

ดูจากท่าแล้วกานต์เองก็น่าจะยังไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน ท่าทางเขินอายที่แสดงออกมาให้เห็นเป็นช่วง ๆ เลยทำให้ผมกุมจุดอ่อนได้อยู่บ้าง ถ้าผมแสดงท่าทางอ่อนแอออกมาคงมีหวังได้กลายเป็นทาสจริง ๆ แน่

 

ในเกมนี้ผมต้องทำให้ตัวเองไม่มีจุดอ่อนและต้องคุมเกมให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

 

"ว่าไง จะยอมคืนร่างให้กับเพื่อนฉันได้รึยัง ?"

 

"ราตรีนี้ยังอีกยาว...อย่าพึ่งได้ใจไป"

 

จอมมารสาวกลับมาเปี่ยมด้วยความมั่นใจเต็มที่อีกครั้งก่อนที่จะบรรเลงเพลงรักต่อไป

 

ทันใดนั้นเองกันต์ก็รู้สึกเริ่มหายใจไม่ออก ราวกับมีมวลน้ำมหาศาลกำลังไหลทะลักเข้ามาทั้งทางจมูกและปาก

 

"ขออภัยที่ต้องใช้วิธีนี้ค่ะนายท่าน"

 

เมื่อชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองกำลังนั่งเกาะขอบอ่างอาบน้ำในห้องน้ำอยู่ เขากลับมาที่ห้องพักแล้ว

 

ใบหน้าที่เปียกโชกไปด้วยน้ำทำให้เขาคาดเดาสถานการณ์ออกทันที

 

รุ่นพี่ริสาคงจับเขามากดน้ำเพื่อให้ตื่นจากมิติแห่งความฝัน

 

มือของริสายังคาอยู่ที่หัวของกันต์ ถ้าเขายังไม่ตื่นคงมีหวังโดนกดน้ำจนตายแน่ โชคดีที่ได้สติกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงก่อน

 

กันต์หอบหายใจออกมาด้วยความทรมานก่อนที่จะนั่งลงไปกับพื้นห้องน้ำ ด้วยความเหนื่อยล้า

 

"ขอบคุณที่ช่วย....นี่กี่โมงแล้ว ?" ชายหนุ่มเอ่ยถามพลางหอบหายใจ

 

รุ่นพี่ริสาในชุดสาวใช้คว้านาฬิกาสีเงินจากกระเป๋าเสื้อขึ้นมาดูก่อนที่จะพูดขึ้น

 

"เวลาสิบเอ็ดนาฬิกายี่สิบสามนาทีค่ะ นายท่าน ในเวลาเที่ยงตรงท่านมีนัดกับอาจารย์เอล และเวลาสิบสามนาฬิกาต้องไปที่อาคารหลักเพื่อรวมตัว ก่อนออกเดินทางไปยังต่างโลกค่ะ"

 

กันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นมาในทันที เขาติดอยู่ในมิติแห่งความฝันมานานกว่า 11 ชั่วโมงหรือเกือบจะครึ่งวัน ยัยนั่นมันจอมมารโรคจิตจริง ๆ

 

"ทำไมเหนื่อยในความฝันถึงส่งผลกับร่างจริงล่ะ" กันต์เอ่ยถามตัวเองอีกครั้งด้วยความฉงนใจ

 

ตามปกติแล้วท่าดวงจิตถูกย้ายเข้ามิติแห่งความฝันก็จะเหนื่อยที่จิตใจ ร่างกายไม่น่าจะได้รับผลกระทบอะไรมากนัก

 

อย่างเช่นถ้าเขาโดนมีดแทงในมิติแห่งความฝัน ร่างจริงที่นอนอยู่ก็จะไม่เป็นอะไร

 

กันต์รีบสลัดความคิดฟ้งซ่านให้หายไปทั้งหมด ก่อนที่จะรีบเตรียมตัวไปหาอาจารย์เอลตามคำขอของกฤติธี

 

ในวันนี้ยังมีอะไรให้ต้องทำอีกมาก

 

ณ มิติแห่งความฝัน

 

"หนีไปจนได้" จอมมารอาร์คนอสในร่างของกานต์กล่าวออกมาด้วยความรู้สึกไม่พอใจ

 

ปีกสีม่วง เขาทั้งสองข้าง และหางเริ่มหดกลับเข้าไปในร่างของเธอโดยอัตโนมัติ

 

"น่าเสียดายที่มันเป็นแค่ความฝัน ถ้าได้ลองในโลกแห่งความเป็นจริงต้องดีกว่านี้แน่"

 

สำหรับตัวเธอแล้วการได้ลองรักในโลกแห่งความฝันนี่มันแค่น้ำจิ้มเท่านั้น อย่างแรกก็เพื่อให้ได้ทดลองก่อนว่ารับไหวไหม อย่างที่สองก็เพื่อไม่ให้ประหม่าตอนที่ได้ลองของจริง

 

แต่เหตุเพราะดวงจิตของอาร์คนอสและกานต์ได้หล่อรวมเข้ากันเป็นหนึ่งเดียวแล้ว จึงทำให้เธอมีอารมณ์เขินอายปรากฏให้เห็นอยู่บ้าง ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่เธอไม่อยากให้กันต์เห็น

 

"ทัศนศึกษาครั้งนี้ต้องสนุกมากแน่ กันต์น้อยของฉัน" กานต์เอ่ยพลางฉีกยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกเสน่หา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #545 Muramaza (จากตอนที่ 202)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 08:37
    5555ขำพวกเครกอ่ะ
    #545
    1
    • #545-1 SuruMaster(จากตอนที่ 202)
      19 พฤษภาคม 2563 / 10:07
      555แค่มุขนะครับ
      #545-1
  2. #538 Fikusa (จากตอนที่ 202)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 17:37
    เข้าประตูไปครึ่งก้าวแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #538
    1
    • #538-1 SuruMaster(จากตอนที่ 202)
      18 พฤษภาคม 2563 / 18:50
      5555แค่ครึ่งนะครับ
      #538-1
  3. #537 Naret2535 (จากตอนที่ 202)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 16:54
    กินกันจนได้ถคงจะในฝันก็เถอะ

    แล้วเอ็งจะสู้ยังไงฟะ555
    #537
    1
    • #537-1 SuruMaster(จากตอนที่ 202)
      18 พฤษภาคม 2563 / 18:49
      ก็คงต้องหาวิธีเอาแหละครับ555
      #537-1
  4. #536 Tataros (จากตอนที่ 202)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 13:57
    เย้ๆๆ นางเอกไม่กากกก
    #536
    2
    • #536-1 SuruMaster(จากตอนที่ 202)
      18 พฤษภาคม 2563 / 18:49
      ไม่เป็นภาระแน่นอนครับ
      #536-1
  5. #535 kusura (จากตอนที่ 202)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 13:40
    สบายใจแล้วพระเอกไม่กินผัก 555
    #535
    1
    • #535-1 SuruMaster(จากตอนที่ 202)
      18 พฤษภาคม 2563 / 18:49
      กินเนื้อแค่ในฝันอยู่ครับ555
      #535-1
  6. #534 Unique Universe (จากตอนที่ 202)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 13:24
    กานต์เข้าโกลคนแรกเฟ้ย ถึงจะแค่ฝัน แต่ความรู้สึกคือของจริง
    #534
    1
    • #534-1 SuruMaster(จากตอนที่ 202)
      18 พฤษภาคม 2563 / 18:48
      555มันก็ใช่แหละครับ
      #534-1