สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 199 : ภาค 2-บท 99 นโยบายใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    16 พ.ค. 63

การที่จะทำให้สงครามระหว่างมนุษย์และปีศษจจบลงได้นั้นมีข้อดีอยู่มากมายหลายประการ เพียงแต่สิ่งที่ยากคือการลงมือทำ

 

สงครามที่เริ่มมาอย่างยาวนานนับหลายพันปี แต่กลับไม่มีท่าทีว่าจะจบลงมันไม่ใช่เรื่องที่จะแก้กันได้ง่ายนัก

 

วิธีที่จะทำให้ทุกคนมีความสุขไปพร้อม ๆ กัน ไม่สิทำให้ทุกฝ่ายพอใจมันอาจจะยากกว่าที่คิด

 

ยังไงหลายสมองก็ดีกว่าสมองเดียวอยู่แล้ว ไว้ค่อยเรียกคนอื่นมาช่วยกันคิดน่าจะดีกว่า นั่นคือสิ่งที่กันต์กำลังคิดอยู่ในปัจจุบัน

 

"ก็ตามที่ผมพูดไป อาเรีย เรติน่า กลับไปที่เมืองหลวงหลังจากนั้นก็บอกให้ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับสงครามครั้งใหญ่ที่อาจจะกำลังมาถึง"

 

อาเรียและเรติน่ารับคำสั่งจากกันต์โดยไม่มีท่าทีโต้แย้งหรือไม่เห็นด้วย เพราะการที่เวลโดรคืนชีพกลับมามันก็เป็นเรื่องแย่อยู่แล้ว ยังไงก็ต้องเกิดสงครามขึ้นแน่

 

"จาร์เร็ตคุณพอจะรู้ไหมว่าร่างจริงของรุ่นพี่ริสาอยู่ที่ไหน ?"

 

"ก็อยู่ที่นี่อย่างที่เห็น ถ้าจะข้ามมิติก็ต้องข้ามไปพร้อมกับร่างกายและจิตวิญญาณเสมอ"

 

[มีเพียงห้องของผู้แลกเปลี่ยนข้ามมิติเท่านั้นที่กายหยาบสามารถเคลื่อนที่ได้ เนื่องจากจิตของผู้เล่นถูกส่งมาที่มิตินี้แต่ร่างกายไม่ได้มาด้วย ผู้เล่นจึงสามารถไปได้ทุกที่ภายในมิติแห่งนี้]

 

ถ้าเป็นอย่างที่ระบบบอกมันก็จะหมายความว่าจาร์เร็ต และคนอื่น ๆ จะไม่สามารถไปที่ห้องอื่นได้นอกจากห้องของผู้แลกเปลี่ยนข้ามมิติ

 

"แล้วผมควรทำยังไงกับเธอดี" กันต์เอ่ยพลางจ้องมองไปยังรุ่นพี่ริสาที่เปลี่ยนไป

 

หญิงสาวที่เห็นท่าทางครุ่นคิดของชายหนุ่มก็คว้าใบทำพันธสัญญาจากชายหนุ่มขึ้นมาไว้ในมือ และชี้ไปที่วงเวทบนหัวกระดาษ

 

"จะดีเหรออยู่ในที่แบบนั้น ?"

 

รุ่นพี่ริสาที่ร่างกายหกขนาดเล็กลงพยักหน้าเพื่อเป็นสัญญาณว่าเธอไม่เป็นอะไร

 

สำหรับตัวผมแล้วการเก็บรุ่นพี่ไว้ในวงเวทใบทำพันธสัญญามันอาจจะทำให้เธอรู้สึกเหงาและอ้างว้างขึ้นมาก็ได้ แต่เห็นเธอโอเคแบบนี้ผมก็ไม่ว่าอะไร

 

"ริสา ข้าขอสั่งให้เจ้ากลับไปยังใบทำพันธสัญญาเดี๋ยวนี้"

 

สิ่งที่ชายหนุ่มกำลังพูดก็คือการร่ายเวทเพื่อส่งสัตว์เลี้ยงเข้าไปเก็บในวงเวท

 

ร่างกายของริสาเริ่มสลายกลายเป็นฝุ่นผงก่อนที่จะหายเข้าไปอยู่ในวงเวทของใบทำพันธสัญญา

 

"มันได้เวลาที่ฉันต้องส่งพวกเธอกลับแล้ว รีบบอกลากันซะสิ"

 

ณ บ้านของอาจารย์เด็ม

 

"เด็มทุกอย่างยังราบรื่นดี เรากำลังกลับไปควบคุมระบบได้อีกครั้งหนึ่ง"

 

เสียงของชายคนเดิมได้ดังออกมาจากโทรศัพท์ของอาจารย์เด็ม

 

"นั่นสินะครับ เท่าที่ผมเห็นเองก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างกำลังกลับเข้าร่องเข้ารอยแล้ว"

 

"นโยบายใหม่ของทางโรงเรียนถูกอนุมัติแล้วรึยัง ?"

 

"ครับ ได้รับการอนุมัติแล้ว โครงการพระเจ้าจุตินี่ก็ดำเนินงานมาถึง 50% แล้ว คาดว่าอีกไม่นานคงได้เวลาที่พวกเราต้องถอนตัว" อาจารย์เด็มกล่าวยืนยัน

 

"ใช่ เดินมาได้ครึ่งทางแล้ว หลังจากนี้คือของจริง อย่าพยายามทำอะไรโดยไม่คิดอีกล่ะ"

 

เมื่อสิ้นเสียงของหัวหน้าสายก็ถูกตัดไป ซึ่งมันก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่มีนักเรียนอีกคนกระโดข้ามหน้าต่างเข้ามาในบ้านของอาจารย์เด็ม

 

"กว่าจะมาได้ ปล่อยให้อาจารย์รอตั้งนาน" อาจารย์เด็มกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นยืนไปเตรียมรับแขก

 

"ขอโทษครับ พอดีว่าติดปัญหาเล็กน้อย" เด็กนักเรียนคนนั้นตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

 

ใช่แล้วนักเรียนที่ได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทาสของอาจารย์เด็มนั่นก็คือมนต์ คู่ฝาแฝดอีกคนที่อยู่ในทีมจู่โจมของริสา

 

หลังจากวันนั้นที่โดนอาจารย์เด็มขู่ฆ่าไป เขาก็ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทาสของอาจารย์ด้วยเวทบางอย่าง

 

"หลังจากนี้อาจารย์อยากให้นายเข้าไปสอดแนมกลุ่มของกันต์เพื่อตรวจสอบและรายงาน"

 

"แต่ว่า อาจารย์ครับผมไม่ใช่นักเรียนปี 1 จะไปเนียนร่วมกลุ่มกับพวกเขาได้ยังไง ?"

 

"ไม่ต้องกังวลไปเดี๋ยวก็จะรู้เองว่าทำไม" อาจารย์เด็มเอ่ยพลางยื่นสร้อยคอเส้นสีดำเส้นหนึ่งให้กับมนต์

 

"สวมมันไว้ตลอดเวลาห้ามถอดออกเด็ดขาด สร้อยคอเส้นนี้จะช่วยปกปิดกลิ่นอายและทำให้สามารถซ่อนตัวได้อย่างแนบเนียน เข้าใจใช่ไหม ?"

 

"ครับอาจารย์" มนต์รับคำสั่งก่อนที่จะโดดออกหน้าต่างไปอย่างรวดเร็ว

 

มนต์นั้นไม่มีสิทธิแม้แต่จะขัดคำสั่งของอาจารย์เด็มเพราะ เขาได้ถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นทาสไปแล้ว ต่อให้ไม่อยากทำแค่ไหนก็ต้องทำ

 

ซึ่งแน่นอนว่าคำสั่งนี้ไม่ได้อยู่ในแผนขององค์กร อาจารย์เด็มเป็นคนสร้างสถานการณ์นี้ขึ้นมาด้วยความต้องการของตนเองทั้งหมด

 

กลับไปที่กันต์ในห้องพักส่วนตัว

 

หลังจากที่ได้บอกลากับผู้หญิงคนที่เหลือเสร็จ เขาก็ตรงดิ่งออกจากระบบกลับมายังห้องของตนเองทันที

 

"การเป็นผู้เรียนรู้ด้วยตัวเองนี่มันดีชะมัด" กันต์เอ่ยพลางเอนหัวลงนอนบนหมอนและเริ่มบิดขี้เกียจ

 

ชายหนุ่มรู้สึกได้เสมอว่าตัวเองไม่เคยได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเต็มที่สักที

 

"จะว่าไปแล้วกานต์ยังโอเคอยู่สินะ" กันต์กล่าวขึ้นพร้อมกับยกนาฬิกาสีเงินขึ้นมาดู

 

ในขณะเดียวกันนั่นเองเสียงข้อความแจ้งเตือนก็ได้ดังเข้ามา

 

มันเป็นข้อความจากทางโรงเรียนที่ส่งถึงทุกคน เพื่อเป็นการประกาศข่าว

 

เนื้อความในข้อความระบุไว้ว่า "เนื่องจากเหตุการณ์ปีศาจบุกโจมตีเกาะครีอัสเอลได้ทำความเสียหายให้กับทางเราเป็นอย่างมาก คาดว่าต้องใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์เพื่อฟื้นฟูทุกสิ่งให้กลับมาเหมือนเดิม"

 

"ในระหว่างนั้นทางโรงเรียนเองก็ต้องจัดความช่วยเหลือและอุปกรณ์การแพทย์เพื่อช่วยเหลือผู้ที่บาดเจ็บจากการปะทะ แต่ในขณะเดียวกันเราก็ได้รับการยืนยันจากทางต่างโลกแล้วว่าจะให้ความร่วมมือทางด้านการศึกษา"

 

"ดังนั้นทางโรงเรียนจึงจัดทำโครงการทัศนศึกษา ณ ต่างโลกขึ้นมา"

 

ทันทีที่กันต์อ่านมาถึงตรงนี้เขาก็แทบจะหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ มันเป็นอะไรที่เขาก็พอคดาดเดาได้ว่ามันต้องเกิดขึ้น แต่พอได้มาสัมผัสด้วยตัวเองแบบนี้ก็รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก

 

"ซึ่งการทัศนศึกษาจะกินเวลาประมาณ 1 สัปดาห์และจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้เวลาเที่ยงตรง ขอให้นักเรียนทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการค้างแรมนอกสถานที่"

 

เนื้อความในจดหมายได้ระบุไว้ประมาณนั้น ตัวผมเองก็ไม่ได้ขัดอะไรกับการไปเที่ยวอยู่แล้ว การที่โรงเรียนมีนโยบายแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

 

มันจะมีเด็กนักเรียนคนไหนบ้างล่ะที่ไม่ชอบการไปทัศนศึกษา ไปเที่ยวกับเพื่อนได้สนุกและหัวเราะไปด้วยกัน....

 

"จะว่าไปแล้ว...ตอนนี้เราก็มีแต่เพื่อนผู้หญิงในโรงเรียนนี้ไม่ใช่รึไง"

 

จากใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสดใสและปิติยินดีกลับกลายเป็นเศร้าหมองขึ้นมาในทันที

 

ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงและจัดเตรียมกระเป๋าพร้อมกับสิ่งของจำเป็นตามที่ข้อความจากโรงเรียนได้ระบุไว้ให้

 

การเตรียมอุปกรณ์สำหรับการทัศนศึกษาสำหรับกันต์นั้นได้ล่วงเลยมาจนถึงเวลาเที่ยงวัน

 

กระเพาะอาหารของชายหนุ่มที่ขาดสารอาหารเป็นเวลานานเริ่มร้องออกมาด้วยความทรมาน

 

ด้วยความขี้เกียจผสมกับความเหนื่อยล้าจึงส่งผลให้กันต์ตัดสินใจต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทานเป็นอาหารกลางวันแทน

 

ภายในห้องพักของโรงเรียนนั้นประกอบไปด้วยห้องนอน ห้องน้ำและห้องครัวขนาดเล็กที่มีอุปกรณ์ไม่มากนัก

 

เขาจึงสามารถต้มบะหมี่กินเองได้ภายในห้องพัก

 

ในระหว่างที่กันต์กำลังหยิบบะหมี่ถ้วยออกมานั่นเอง อยู่ ๆ บริเวณกลางห้องก็ปรากฏให้เห็นฝุ่นผงและวงเวทบนพื้นห้อง

 

ทันใดนั้นเองร่างของรุ่นพี่ริสาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นในชุดเมด และเดินเข้าไปหากันต์

 

"กรุณามอบให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง"

 

ไม่ทันที่กันต์จะได้ตอบอะไรกลับไปริสาก็เดินเข้าไปคว้าบะหมี่ถ้วยในมือของเขา และเอาคว้าไข่ไก่จากที่ไหนไม่รู้ออกมา อีกทั้งยังมีผักอีกด้วย

 

จากนั้นเธอก็เริ่มปรุงและทำอาหารภายในห้องครัวเล็ก ๆ นั่นด้วยฝีมือของเธอ ต่อหน้าต่อตาของชายหนุ่มที่กำลังแสดงท่าทางสงสัยออกมาอย่างเห็นได้ชัด

 

ไม่นานกลิ่นของอาหารที่หอมอร่อยก็ได้ลอยเข้ามาเตะจมูกของชายหนุ่ม

 

จานอาหารได้ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะไม้ที่อยู่ใกล้ ๆ ครัว

 

ชายหนุ่มนั่งลงบนโต๊ะที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงามและเป็นระเบียบด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความงุนงง

 

อาหารที่รุ่นพี่ริสาทำออกมาประกอบไปด้วยไข่ดาวไส้กรอกผักและอื่น ๆ ตามฉบับอาหารเช้าของชาวตะวันตก

 

"เชิญรับประทานได้เลยค่ะนายท่าน" ริสาในชุดเมดรินน้ำเย็นลงใส่แก้วก่อนที่จะถอยห่างและยืนรอคำสั่งจากผู้เป็นนายของเธอ

 

กันต์เริ่มทานอาหารด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจเพราะฝีมือของเธอมันอร่อยกว่าที่คิดไว้หลายเท่า

 

ตัวเขาเองก็ทำอาหารด้วยตัวเองมาแล้วหลายปี แต่ก็ไม่เคยทำได้อร่อยเท่านี้มาก่อน

 

"นาน ๆ ทีใช้ชีวิตแบบนี้มันก็ดีเหมือนกัน" กันต์เอ่ยพึมพำเบา ๆ

 

มีคนคอยทำอาหารให้ ทำความสะอาดให้ แล้วน่าจะยังเป็นเพื่อนคุยได้ด้วยอีก มีชีวิตสบายแบบนี้มันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่

 

"ถ้าจะกินอาหารต้องตรวจสอบให้ดีก่อนเสมอว่ามีพิษรึเปล่า เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้จะพลาดไม่ไ....ขออภัยที่เสียมารยาทค่ะนายท่าน"

 

เมดสาวรีบกลับมายืนในท่าปกติของเธอแทบจะทันที หลังจากที่เธอรู้สึกตัวและได้สติกลับมา

 

ชายหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นก็ถึงกับนิ่งค้างไปชั่วขณะ ช้อนในมือของเขากำลังจ่ออยู่ตรงปาก

 

โอเค ผมของชีวิตแบบปกติน่าจะดีกว่า กันต์คิดในใจสั้น ๆ ก่อนที่จะยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #517 Chaos I (จากตอนที่ 199)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 03:26
    ชีวิตดีจังน้า~
    #517
    1
    • #517-1 SuruMaster(จากตอนที่ 199)
      16 พฤษภาคม 2563 / 09:22
      แค่นิดหน่อยละครับ 555
      #517-1
  2. #514 kirtneinnakh (จากตอนที่ 199)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:12

    เมดโลลิสินะหึหึหึ

    #514
    1
    • #514-1 SuruMaster(จากตอนที่ 199)
      15 พฤษภาคม 2563 / 15:39
      ใช่ครับ 555
      #514-1
  3. #513 Fikusa (จากตอนที่ 199)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:01
    มีคนทำให้มันก็ดีนะ ฮ่าๆๆๆ
    #513
    1
    • #513-1 SuruMaster(จากตอนที่ 199)
      15 พฤษภาคม 2563 / 15:40
      แน่นอนครับบบ555
      #513-1
  4. #512 Naret2535 (จากตอนที่ 199)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:10
    กำลังไปได้ดีดันพูดซะกลัวไปเลย5555
    #512
    1
    • #512-1 SuruMaster(จากตอนที่ 199)
      15 พฤษภาคม 2563 / 15:40
      นิสัยเก่ายังอยู่นะครับ555
      #512-1