สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 195 : ภาค 2-บท 95 เป็นมิตร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 614
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    11 พ.ค. 63

"ในตำนานเคยกล่าวไว้ว่าเวรัค นักเวทแห่งยุคเมื่อหนึ่งพันปีก่อนได้นำอัญมณีแห่งความตายไปเก็บซ่อนไว้ในที่ไหนสักแห่ง"

 

เรนดิสกุมคทาเบญจธาตุที่หักครึ่งท่อนในมือและชูให้ชายหนุ่มดู

 

กันต์ที่เห็นดังนั้นก็เริ่มรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล

 

การกระทำของเรนดิสดูแปลกไป ราวกับว่าเธอกำลังรู้สึกหนักใจที่ตะต้องทำเช่นนี้

 

แต่เรื่องที่คาดไม่ถึงจริง ๆ ก็คือ หลังจากที่จัดการเวลโดรไปได้เมื่อหนึ่งพันปีก่อน เวรัคได้นำอัญมณีแห่งความตายมาใส่ไว้ในคทาเบจธาตุ แต่เธอจะทำแบบนั้นไปทำไม

 

อัญมณีแห่งความตายคือไอเทมที่ไม่เคยมีใครรับรู้ถึงความสามารถของมันมาก่อน เพราะจอมมารลำดับที่ 1 ผู้กระหายสงครามได้ตายไปพร้อมกับความลับของอัญมณีชิ้นนี้

 

แม้แต่เวลโดรที่อยู่กับมันมาเนิ่นนานก็ไม่เคยได้รับรู้ถึงความสามารถของมัน

 

"เหตุผลที่เจ้าไม่สามารถจับสัมผัสของอัญมณีแห่งความตายได้นั้นก็เพราะ มันมีวงเวทผนึกหลายชั้นถูกวาดซ้อนทับกันลงไปบนคทานี้ และดูเหมือนว่าตัวเจ้าเองจะไม่ได้ใส่ใจกับมันจึงไม่ทันได้สังเกต"

 

วงเวทที่ถูกวาดซ้อนทับไปเหล่านั้นมีหน้าที่ปกปิดกลิ่นอายของอัญมณีแห่งความตายให้เบาบางลง เพื่อป้องกันไม่ให้เหล่าบรรดาสายเลือดจอมมารหามันพบ

 

แต่สุดท้ายราชินีแห่งไซเรน เรนดิสก็สามารถหามันพบหลังจากความพยายามานานหลายปี

 

"ข้าขอให้เจ้าจงอย่าได้มอบอัญมณีแห่งความตายให้กับใครเด็ดขาด ยิ่งเจ้าใช้มันมากเท่าไหร่ภพแห่งความตายยิ่งเข้าใกล้มิติของเรามากขึ้นเท่านั้น และในครั้งนี้จะลงผนึกให้ซับซ้อนและตามหาได้ยากกว่าเดิม มันเป็นผนึกวงเวทที่แม้แต่ตัวข้าเองก็หามันไม่พบ"

 

เรนดิสเอ่ยขึ้นพร้อมกับประกอบคทาเบญจธาตุกลับคืนและร่ายวงเวทผนึกลงไปเพื่อทำให้มันกลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง

 

"เจ้าไปเอาความคิดเรื่องภพแห่งความตายมาจากที่ใด ?" กันต์เอ่ยถาม

 

"ลูกสาวของข้าได้ค้นพบความลับที่ถูกเก็บซ่อนในโบราณสถาน...เจ้าอย่าพึ่งเข้าใจผิดข้ายังไม่มีคู่ครอง นางเกิดมาจากความสามารถพิเศษของเผ่าจอมมาร เจ้าเองก็น่าจะรู้"

 

เรนดิสรีบยัดคทาเบญจธาตุลงบนมือของกันต์ ก่อนที่จะหันหลังกลับและเข้าไปค้นหาอะไรบางอย่างในกองสมบัติ

 

ตามที่เคยได้อธิบายไปเมื่อก่อนหน้านี้ เผ่าจอมมารสามารถสืบพันธ์แบบอาศัยเพศหรือไม่อาศัยเพศก็ได้ แต่หากใช้การสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศจะสามารถใช้ได้เพียงแค่ครั้งเดียว ลูกที่เกิดออกมาโดยวิธีนี้แทบจะไม่มีอะไรแตกต่างจากตัวผู้ให้กำเนิดเลย

 

กันต์ยืนมองการกระทำของเรนดิสด้วยความสับสนเล็กน้อบภายในใจ แต่ก็ไม่ได้คิดที่จะเข้าไปขัดอะไรนัก

 

"อีกไม่นานเจ้าต้องได้พบกับอันตรายเป็นแน่ ดังนั้นแล้วข้าจะมอบสิ่งนี้ไว้ให้" เรนดิสคว้าอะไรบางอย่างที่มีสีทองออกมาจากกองสมบัติและหันกลับมาหากันต์

 

"แล้วทำไมเจ้าไม่เก็บอัญมณีชิ้นนี้ไว้กับตัวเอง ไม่ใช่ว่ามันจะปลอดภัยกว่ารึ ?"

 

"อย่าได้กล่าวเช่นนั้นเลย เจ้าเป็นคนบอกข้าเองว่าคทานี้สำคัญกับชีวิตเจ้ามาก ดังนั้นของที่สำคัญเช่นนี้จงอย่าได้ปล่อยให้มันหลุดมือไปเป็นอันขาด"

 

เรนดิสเอ่ยพลางยื่นสิ่งที่เรียกว่าใบมีดตะวันให้แก่ชายหนุ่ม

 

มันเป็นใบมีดที่มีความยาวประมาณ 1 เมตร สีทองมันเงาทั้งใบมีด ไม่มีให้เห็นแม้กระทั่งสนิมหรือสีที่จางลงไปตามกาลเวลา

 

มันยังคงเป็นใบมีดตะวันที่เหมือนกับเมื่อหนึ่งพันปีก่อนไม่เคยเปลี่ยน แต่ว่าเธอไปหาเจ้าสิ่งนี้มาจากที่ไหนกัน

 

"สิ่งนี้คือใบมีดตะวัน เป็นอาวุธชั้นดีในการต่อกรกับพวกปีศาจหรือจอมมารด้วยกันเอง"

 

"เจ้าไปหามันมาจากที่ไหน ?"

 

"อย่าถามเลย ทุกตนต่างก็มีความลับเป็นของตนเอง แต่ที่แน่ ๆ เจ้าต้องรับมันไป" เรนดิสยัดใบมีดตะวันใส่มืออีกข้างที่ว่างอยู่ของกันต์ทันที

 

ชายหนุ่มเข้าใจความต้องการของเรนดิสดีจึงไม่คิดจะเอ่ยปากถามอะไรอีก เรนดิสเองก็มีอะไรที่สงสัยเกี่ยวกับตัวของกันต์แต่สุดท้ายเธอก็ไม่คิดจะถามแม้แต่ประโยคเดียว เธอจะถามก็แค่เรื่องที่มีประโยชน์เท่านั้น

 

สำหรับกันต์แล้วเรนดิสเป็นผู้หญิงที่เคารพในเรื่องความเป็นส่วนตัวมาก การได้พบกับคนแบบนี้เยอะ ๆ ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีสำหรับชายหนุ่มที่เพรียบพร้อมไปด้วยความลับมากมายอย่างเขา

 

[ยินดีด้วยผู้เล่นได้รับใบมีดตะวันอันเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของอาวุธระดับเทพแล้ว]

 

อันที่จริงแล้วกันต์อยากจะมอบอัญมณีแห่งความตายไปให้กับเรนดิสมากกว่าเพื่อให้เธอเก็บมันไว้ให้ห่างจากมือของคนอื่น แต่สุดท้ายแล้วชายหนุ่มก็ยังไม่เชื่อใจผู้หญิงคนนี้มากสักเท่าไหร่ จึงยินดีที่จะเก็บมันไว้กับตัว

 

"เอาล่ะ มันได้เวลาที่ข้าต้องส่งเจ้ากลับไปแล้ว"

 

"ใจเย็นก่อน ถ้าเป็นไปได้ข้าอยากจะให้เจ้าส่งข้าไปยังอีกมิติหนึ่งที่เชื่อมกับโลกใบนี้อยู่"

 

เรนดิสทำสีหน้าครุ่นคิดสักพักก่อนที่จะเอ่ยตอบ "ได้ แต่จุดที่ข้าจะส่งเจ้าไปได้นั้นจะเป็นจุดที่เกิดความผันผวนของมิติในโลกฝั่งนั้น"

 

"ไม่เป็นไร อย่างมากก็แค่พวกสัตว์กลายพันธุ์ไม่กี่สิบตัว"

 

โดยปกติแล้วจุดที่มีความผันผวนของมิติมากที่สุดก็จะเป็นในป่าไม่ก็ใกล้ ๆ กับพวกสัตว์กลายพันธุ์

 

"ถ้าเช่นนั้นก็ขอให้โชคดี" เรนดิสเอ่ยพลางร่ายเวทเพื่อเปิดประตูมิติตรงหน้าชายหนุ่ม

 

กันต์ที่เห็นดังนั้นก็ยังไม่ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปในประตูมิติ แต่กลับเดินไปหาเรนดิสแทน

 

ชายหนุ่มเก็บคทาเบญจธาตุและใบมีดตะวันเข้าไปในคลังของระบบ ก่อนที่จะเรียกหน้ากากสีแดงอันแตกร้าวออกมาจากคลังเก็บของ และสวมมันลงไปทีี่ใบหน้าของเรนดิสโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

 

"คุ้กกี้ของเจ้าอร่อยกว่าฝีมือพ่อข้าอีก เจ้าควรภูมิใจกับมัน" กันต์กล่าวลาสั้น ๆ พร้อมกับเดินเข้าไปในประตูมิติ

 

ประตูมิติบานสีฟ้าสลายหายไปกลางอากาศหลังจากที่ชายหนุ่มได้เดินผ่านมันไป

 

เรนดิสใช้มือขวาของเธอดึงหน้ากากสีแดงที่แตกร้าวออกจากหน้าของเธอ และคิดถึงคำพูดสุดท้ายของกันต์

 

"ได้โปรดอย่าทำให้ข้าต้องตามหาความจริงเกี่ยวกับตัวเจ้าได้ไหม" เรนดิสจ้องมองไปยังหน้ากากสีแดงในกำมือด้วยสายตาอันซับซ้อน

 

กลับไปที่กันต์

 

ชายหนุ่มลืมตาขึ้นอีกครั้งหลังจากก้าวเท้าข้ามประตูมิติไป

 

ในตอนแรกเขาคิดว่าน่าจะไปโผล่ใกล้ ๆ สัตว์กลายพันธุ์ไม่ก็ในป่า แต่นี่มันกลับเป็นบ้าน

 

บริเวณโดยรอบคือบ้านสไตล์ร่วมสมัยที่มีไม้และปูนเป็นองค์ประกอบหลัก

 

ชายหนุ่มหันซ้ายหันขวาเพื่อหาทางออกก่อนที่จะเกิดเรื่องอะไรบางอย่างขึ้น

 

เขาจะตอบเจ้าของบ้านยังไง ถ้าถูกพบตัวเข้า เรื่องเหตุผลไว้ค่อยหาทีหลังแต่ตอนนี้ต้องหาทางออกก่อน

 

ไม่ทันที่กันต์จะได้ก้าวเท้าเดินไปยังหน้าต่าง เสียงเรียกของใครบางคนก็ดังเข้ามาในหูของชายหนุ่ม มันเป็นน้ำเสียงของชายวัยกลางคนที่ทุ้มต่ำ

 

"จะรีบไปไหนกันต์ อาจารย์คิดว่าพวกเรายังมีเรื่องต้องคุยกันก่อน"

 

ชายหนุ่มเบือนหน้าหันไปมองทางต้นเสียงช้า ๆ ก่อนที่จะพูดออกมา

 

"อาจารย์...เด็ม" กันต์เรียกชื่อของบุคคลที่เดินเข้ามาด้วยน้ำเสียงและท่าทีหวาดระแวง

 

"ดีใจจริง ๆ ที่ลูกศิษย์ยังจำชื่ออาจารย์ได้ ถึงแม้จะไม่เคยเรียนด้วยกันมาก่อน" 

 

อาจารย์เด็มเอ่ยพลางเดินเข้ามาหาชายหนุ่มด้วยท่าทีและน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นมิตร แต่สัญชาตญาณของกันต์กลับบอกว่าไม่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #516 Chaos I (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 03:16
    เหหหหห คุณป้าเรนดิสทำไมถึงรีบบอกว่ายังไม่มีคู่ครอง? อะแฮ่ม~//หรี่ตามอง
    #516
    1
    • #516-1 SuruMaster(จากตอนที่ 195)
      16 พฤษภาคม 2563 / 09:22
      ป้าแกก็มีเหตุผลอยู่ละครับ 555
      #516-1
  2. #501 เอารถพ่วงมาไถนา (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 22:32
    เผลอไปคิดสภาพเวลากันต์ท้อง... ไม่ไหวอ่ะหาอะไรล้างตาแปป
    #501
    1
    • #501-1 SuruMaster(จากตอนที่ 195)
      12 พฤษภาคม 2563 / 11:30
      555ขอให้หาเจอนะครับ
      #501-1
  3. #500 Fikusa (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 16:52
    แบบนี้กันต์ก็มีลูกได้ดิ ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #500
    1
    • #500-1 SuruMaster(จากตอนที่ 195)
      11 พฤษภาคม 2563 / 18:27
      ใช่ครับ มีได้ถ้าต้องการ
      #500-1
  4. #499 pppoommn (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 15:50
    อาจารย์เด็ม!
    #499
    1
    • #499-1 SuruMaster(จากตอนที่ 195)
      11 พฤษภาคม 2563 / 18:26
      ใช่ครับ 555
      #499-1
  5. #496 jjleesuwan (จากตอนที่ 195)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 13:31
    ม่ายยย!! อุตส่าห์ดองไว้ตั้งแต่ตอน 141 ทำไมหมดเร็วอย่างนี้
    #496
    1
    • #496-1 SuruMaster(จากตอนที่ 195)
      11 พฤษภาคม 2563 / 18:26
      จาก 141 ไป 195 ก็ 54ตอน ตอนละ 1-3 นาที ขั้นต่ำก็ชั่วโมงนึงแล้วนะครับ 555
      #496-1