สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 193 : ภาค 2-บท 93 เสียงโห่ร้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 99 ครั้ง
    9 พ.ค. 63

จอมมารอาร์คนอสสยายปีกสีม่วงคู่หนึ่งออกมาจากด้านหลัง เพื่อเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของตนเอง ก่อนที่จะพุ่งตัวไปข้างหน้า

 

ดาบกลืนกินรัตติกาลเข้าฟาดฟันใส่เวลโดรอย่างเฉียบคมและรวดเร็ว

 

"มันมีทักษะการใช้ดาบและรูปแบบการโจมตีที่ไม่ธรรมดา น่าจะเหนือกว่าเจ้าอีกด้วยซ้ำ" จิตใต้สำนึกของเวลโดรกล่าวเตือนด้วยความหวังดี

 

กันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกชื่นชมเวลโดรอย่างบอกไม่ถูก เพราะเวลโดรสามารถรับรู้ได้ถึงความสามารถของอีกฝ่ายจากการเหวี่ยงดาบเพียงไม่กี่ครั้ง

 

แล้วมันก็เป็นอย่างที่เวลโดรกล่าวไว้จริง ๆ อาร์คนอสใช้ดาบได้เชี่ยวชาญกว่าการใช้มือเปล่าเสียอีก

 

กันต์ในร่างของเวลโดรที่เริ่มเห็นท่าไม่ดี จึงรีบยกกรงเล็บขึ้นมาเข้าปัดป้องการโจมตีของอาร์คนอสทันที

 

"ข้าเคยได้ยินมาว่า ดาบเล่มนี้มีควาามสามารถในการดูดกลืนพลังแห่งความมืด และเมื่อพันปีก่อนดาบเล่มนี้ก็เคยถูกใช้ในการสังหารท่านมาแล้ว"

 

เหตุผลที่เวลโดรมีพลังแห่งความมืดอยู่ภายในตัวนั้นก็ต้องย้อนกลับไปในช่วงระหว่างที่กำลังถูกลูซิเฟอร์ไล่ล่าสังหารนับครั้งไม่ถ้วนเมื่อหนึ่งพันปีก่อน 

 

ตราคำสาปของลูซิเฟอร์ได้ประทับอยู่บนร่างกายของเวลโดรนับหลายร้อยตราคำสาป ซึ่งเวลโดรนั้นมีร่างกายที่เป็นอมตะและไม่มีวันตาย

 

ตราคำสาปเหล่านั้นจึงถูกเปลี่ยนสภาพกลายเป็นพลังให้แก่เวลโดรแทน นี่จึงเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เวลโดรมีความแข็งแกร่งที่ไม่อาจดูถูกได้

 

แต่มีสิ่งหนึ่งที่อาร์คนอสอาจจะยังไม่รู้ ซึ่งก็คือดาบกลืนกินรัตติกาลนั้นไม่สามารถดูดกลืนพลังแห่งความมืดได้อีกต่อไปแล้ว มันถึงขีดจำกัดแล้วเป็นที่เรียบร้อย

 

ถ้าดาบกลืนรัตติกาลฟันถูกกายของเวลโดรเมื่อไหร่พลังแห่งความมืดก็จะกลับคืนเข้าสู่ร่าง และมันต้องใช้เวลาสักพักในการส่งผ่านพลัง

 

แต่มันมีปัญหาคืออาร์คนอสไม่ได้โง่ ถ้ายอมให้ฟันง่าย ๆ อาร์คนอสคงจะไม่ยอมกระทำและเริ่มสงสัยซึ่งนั่นก็จะทำให้เรื่องมันยุ่งยากและวุ่นวายขึ้นไปอีก ดังนั้นเขาจึงต้องแสดงละครให้ตัวเองถูกโจมตีโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

หลังจากที่การปะทะระหว่างกรงเล็บและดาบดำเนินไปสักพักหนึ่ง เวลโดรก็เริ่มเผยช่องว่างโดยตั้งใจ

 

อาร์คนอสเล็งเห็นช่องว่างที่ปรากฏขึ้นและฉีกยิ้มออกมา ก่อนที่จะกวาดดาบหมายจะฟันเข้าข้างลำตัว

 

แต่วินาทีก่อนที่ใบดาบจะฟันถูกกายของเวลโดนนั้น อาร์คนอสก็ชักดาบกลับอย่างกะทันหันและกระโดดถอยหลังกลับไปตั้งหลัก

 

สัญชาตญาณของอาร์คนอสบอกกับเขาว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติ เวลโดรตั้งใจเปิดช่องว่างเพื่อเป็นโอกาสให้ตนได้โจมตี มันหมายความว่ายังไงกันแน่

 

กันต์ที่สังเกตเห็นความสับสนและงุนงงผ่านทางสีหน้าของอาร์คนอส จึงรีบกล่าวออกไปทันที

 

"เป็นอะไรไปอาร์คนอส ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการจะฆ่าข้าเช่นนั้นรึ หรือว่าเจ้าอยากที่จะยอมแพ้แล้ว"

 

"ข้ารู้ว่าท่านเป็นอมตะไม่มีวันตายแต่ด้วยดาบเล่มนี้มันจะดูดพลังของท่านทั้งหมด จนเหลือเพียงความแข็งแกร่งอันน้อยนิด และในท้ายที่สุดท่านก็จะกลายเป็นเพียงจอมมารผู้อ่อนแอที่ไม่มีวันตายเท่านั้น"

 

อาร์คนอสประกาศกร้าวอีกครั้งก่อนที่จะพุ่งโจมตีเข้าไป

 

เวลโดรจงใจเปิดช่องว่างให้อาร์คนอสโจมตีอีกครั้ง และในครั้งนี้เองที่ใบดาบเล่มสีดำได้แทงตรงทะลุอกขวาของเวลโดรไป

 

เลือดสีม่วงเข้มไหลออกมาจากปากแผล ไหลรินลงบนใบดาบเล่มสีดำ

 

ปลายดาบได้เจาะทะลุอกขวาของเขาไปอย่างแม่นยำราวกับถูกจับใส่

 

อาร์คนอสไม่รอช้าชักดาบกลับและแทงซ้ำอีกหลายต่อหลายครั้งในเวลาเพียงเสี้ยววินาที เขารู้ตัวดีว่ากำลังฝืนสัญชาตญาณด้วยการหลอกตัวเองว่า เวลโดรมีฝีมือการต่อสู้ที่น้อยกว่าจึงมีช่องว่างให้ตนโจมตี

 

บาดแผลที่เกิดจากการถูกแทงปรากฏให้เห็นบนกายของเวลโดรนับสิบแผล และแผลที่สิบเอ็ดก็ได้ปรากฏขึ้น

 

ดาบกลืนรัตติกาลได้เข้าแทงทะลุผ่านกลางลำคอของเวลโดร

 

อาร์คนอสไม่มีความรู้สึกดีใจหรือยินดีเลยสักนิด เพราะสัญชาตญาณมันยังตอกย้ำกับเขาซ้ำ ๆ ว่า พลาด พลาด พลาด

 

มือขวาที่ชุ่มไปด้วยเลือดของเวลโดรคว้าไปที่ใบดาบของอาร์คนอสและจับไว้แน่น

 

"อาร์คนอส เจ้ากำลังสับสนข้ารู้ดี เจ้าคงกำลังสงสัยว่าทำไมข้าถึงจงใจเปิดช่องว่าง เจ้ากำลังสงสัยว่าทำไมข้าถึงอยากโดนเจ้าแทง เจ้ากำลังสงสัยว่าทำไมสัญชาตญาณของเจ้ามันถึงบอกว่าพลาด"

 

จอมมารอาร์คนอสที่ได้ยินดังนั้นตาของเขาก็เบิกโพลงขึ้นมาอย่างกะทันหัน และรีบชักดาบกลับทันที แต่ทว่านั่นมันก็สายเกินไปแล้ว

 

มือซ้ายของเวลโดรกุมไปที่ลำคอของอาร์คนอสด้วยความช่วยเหลือของเวทดึงวิญญาณ ที่ทำให้อาร์คนอสสติหลุดไปชั่วขณะ เขาจึงสามารถใช้จังหวะนั้นเข้าโจมตีได้

 

เวลโดรยกร่างของอาร์คนอสชูขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับดาบกลืนรัตติกาลที่ยังคาอยู่กลางลำคอของตน

 

อาร์คนอสรีบปล่อยมือทั้ง 2 ข้างออกจากดาบและร่ายเวทอัดใส่หน้าเวลโดรอย่างรวดเร็ว "เพลิงปีศาจทมิฬ !"

 

เปลวเพลิงสีดำเข้าแผดเผาร่างกายของเวลโดรและลุกลามไปทั่วทั้งร่างกายในเวลาอันสั้น

 

ด้วยผลกระทบจากเวทไฟจึงทำให้อาร์คนอสหลุดออกมาจากกำมือของเวลโดรได้สำเร็จ พร้อมกับร่ายเวทอีกบทหนึ่ง "หอกเพลิงปีศาจโลกันตร์"

 

วงเวทสีม่วงปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของอาร์คนอส พร้อมกับปรากฏให้เห็นหอกสีดำทมิฬที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีดำ

 

หอกเล่มที่ว่าเริ่มหมุนควงอย่างรวดเร็วคล้ายกับสว่านที่พร้อมเจาะทะลวงทุกอย่างที่มันได้สัมผัส

 

อาร์นอสไม่รอช้าปล่อยหอกเพลิงเข้าโจมตีไปในทันที

 

ในจังหวะเดียวกันนั่นเองร่างที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงของเวลโดรก็ดึงดาบกลืนรัตติการออกมาจากลำคอของตน  และใช้มันตวัดเข้าโจมตี เพื่อเบี่ยงเบนทิศทางของหอกเพลิงโลกันต์ที่พุ่งเข้ามา

 

"นี่มันอะไรกัน...ความเร็วระดับนั้นท่านมองทันได้ยังไง" อาร์นอสแทบจะไม่เชื่อสายตาของตนเอง

 

หอกเพลิงโลกันต์คือเวทที่มีความเร็วในการโจมตีสูงมาก อีกทั้งยังสามารถหลบเลี่ยงการป้องกันและพุ่งเข้าใส่เป้าหมายได้อีกด้วย หรือจะพูดง่าย ๆ ว่ามันมีลักษณะคล้ายกับลำแสงที่เบี่ยงเบนทิศการโจมตีของตนได้

 

ซึ่งมันก็เป็นความเร็วที่แม้แต่อาร์คนอสเองก็แทบจะมองตามไม่ทัน แต่เวลโดรกลับสามารถปัดมันทิ้งได้อย่างง่ายดาย

 

ดังนั้นมันก็หมายความว่าเวลโดรมีความเร็วในการตอบสนองและความเร็วเคลื่อนที่เหนือยิ่งไปกว่าอาร์คนอสแล้ว

 

ปีกโทนสีม่วงเข้มจนเกือบดำได้สยายตัวออกมาจากหลังของเวลโดร พร้อมกับปัดเป่าเพลิงปีศาจทมิฬให้ปลิวหายไปจนหมดสิ้น

 

จอมมารเวลโดรไม่ได้รู้สึกเจ็บหรือทรมานเลยแม้แต่น้อย เพราะเปลวเพลิงปีศาจทมิฬทำได้มากสุดก็เพียงแค่ละลายชุดเกราะไปบางส่วนเท่านั้น

 

"ชะตาเจ้าขาดแล้วอาร์คนอส จอมมารเช่นเจ้าได้ขึ้นครองเผ่าปีศาจนั้นคือหายนะที่ควรถูกกำจัด"

 

เมื่อสิ้นเสียงของเวลโดร สายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนของอาร์คนอสก็นิ่งค้างไปในทันที

 

ฝ่ามือที่สั่นเครือของอาร์คนอสกำลังพยายามยื่นไปจับบริเวณลำคอของตนเอง ก่อนที่เลือดสีม่วงจะไหลรินออกมา

 

"ข้าขอถอนคำพูดที่เคยกล่าวไว้ว่าท่านนั้นอ่อนแ....."

 

ไม่ทันที่อาร์คนอสจะได้กล่าวจบศีรษะของเขาก็ล่วงหล่นลงจากบ่า ตกลงสู่พื้นสนามประลองที่เป็นวงเวท

 

"นี่นะเหรอ พลังของเลเวล 100" กันต์ในร่างเวลโดรกล่าวพลางสะบัดดาบเพื่อสลัดคราบเลือดสีม่วงทิ้งไป

 

ในตอนนี้เองพลังทั้งหมดของเวลโดรก็ได้กลับคือสู่ร่างแล้วเป็นที่เรียบร้อย

 

ช่องว่างระหว่างเลเวล 99 และ 100 นั้นกว้างมากกว่าปกติและขึ้นไปถึงได้ยากกว่าการขึ้นเลเวลในช่วงอื่น ๆ เพราะเลเวล 100 คือขีดจำกัดที่ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ นอกเสียจากจะมีสายเลือดเทพ

 

การขึ้นมาเป็นเลเวล 99 ได้นั้นนับว่ายากแล้ว แต่ทว่าการที่จะขึ้นไปเป็นเลเวล 100 นั้นยากกว่าเป็นเท่าตัว นั่นจึงส่งผลให้ผู้ที่มีเลเวล 100 แข็งแกร่งกว่าเลเวล 98 อย่างไม่ต้องสงสัย

 

ตัวอย่างก็มีให้เห็นชัดเจนอยู่ตรำตรา ไม่ทันที่อาร์คนอสจะได้ขยับ หัวของเขาก็หลุดออกจากบ่าเสียแล้ว แม้แต่จิตใต้สำนึกของเวลโดรเองก็ยังเงียบกริบเมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น


เพราะตั้งแต่ที่เขาเคยมีชีวิตมาไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่จะเคยมีเลเวล 100 มากสุดก็แค่ 99 เท่านั้น

วงเวทสีม่วงที่เกิดขึ้นจากพลังของอาร์คนอสเริ่มสลายหายไป พร้อมกับเสียงฮือฮาที่ดังมาจากพื้นดินเบื้องล่าง

 

ระดับความสูงของวงเวทที่เปรียบได้กับสนามประลองนั้นเริ่มลดระดับความสูงลงมาจนชนกับพื้นดิน และสลายหายไปอย่างสมบูรณ์

 

บาดแผลที่เกิดจากการถูกแทงโดยอาร์คนอสเริ่มสมานตัวกันอย่างเห็นได้ชัด

 

เวลโดรจ้องมองไปที่ศพของอาร์คนอสอีกสักพักก่อนที่จะชูดาบกลืนริตติกาลขึ้นเหนือหัวเพื่อแสดงถึงชัยชนะ

 

ทันใดนั้นเองเสียงโห่ร้องและเสียงอวยพรก็ดังขึ้นอย่างระเบ็งเซ็งแซ่ เพราะในที่สุดเผ่าปีศาจก็จะกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้ง หลังจากเหยียบย่ำอยู่กับที่มาเนิ่นนานนับหลายร้อยปี

 

จอมมารเวลโดรได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งหนึ่งหลังจากโดนผนึกไปนับพันปี อีกทั้งสามารถแย่งชิงบัลลังก์จอมมารได้สำเร็จ  เขาคือตำนานราชันแห่งจอมมารที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างแท้จริง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 99 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #487 soraraccoonza (จากตอนที่ 193)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 15:46
    สวยค้าบ
    #487
    1
    • #487-1 SuruMaster(จากตอนที่ 193)
      9 พฤษภาคม 2563 / 19:58
      แน่นอนค้าบบ
      #487-1
  2. #485 Fikusa (จากตอนที่ 193)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 09:39
    สงสัยอยู่อย่างนึง ตอนที่เล่นเกมนั้นกันต์จะได้เล่นเป็นตัวละครต่างๆโดยที่ต้องเล่นตัวละครแต่ละตัวตั้งแต่เริ่มจนจบหรือว่าจะต้องสลับตัวละครเรียงตามไทม์ไลน์ของเรื่องราวครับ
    #485
    3
    • #485-1 SuruMaster(จากตอนที่ 193)
      9 พฤษภาคม 2563 / 09:57
      เล่นตัวหนึ่งจนจบเลยครับ แต่ละฉากจบก็อยู่ที่เราเล่น แต่ตัวสุดท้ายที่พระเอกเล่นคือเวลโดรครับ แล้วพี่แกก็เล่นแพ้ในฉากจบนั้น เวลโดรเลยโดนผนึกอย่างที่เห็น
      #485-1