สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 154 : ภาค 2-บท 54 สิ่งที่ไม่ได้เลือก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

โซ่โลหิตสีม่วงเริ่มปรากฏให้เห็นหนามที่งอกออกมาจนกลายเป็นเข็มและแทงเข้าไปในร่างของกันต์

 

เสียงร้องเจ็บปวดของเด็กหนุ่มดังระงมไปทั่วมิติอีกครั้ง ถึงแม้ว่านี่จะเป็นครั้งที่ 2 แล้วมันก็ยังเจ็บอยู่ดี

 

[ยินดีด้วย ผู้เล่นได้รับสายเลือดตระกูลจอมมารแล้ว หลังจากนี้ผู้เล่นจะมีทักษะและความสามารถพิเศษของสายเลือดจอมมารทุกประการ]

 

โซ่เริ่มเปลี่ยนกลับเป็นสีขาวดังเดิมและปล่อยร่างของกันต์ออกจากพันธนาการ

 

กันต์ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับโซ่ที่จางหายไป

 

ปีกสีม่วงขนาดใหญ่คล้ายกับที่เวลโดรมี ได้กางออกมาจากด้านหลังของเขา

 

“ต้องไปเรียนต่อ” กันต์เอ่ยพลางเอามือกุมไปที่หัวด้วยความเจ็บปวด

 

แต่อยู่ ๆ ในใจของกันต์ก็เกิดความสงสัยขึ้นมา

 

“ทำไมพวกอุปกรณ์ที่เราซื้อมาถึงไม่ปรากฏตอนเล่นเวลโดรกัน”

 

ไม่ว่าจะเป็นแหวนหรือสร้อยคอที่เขาซื้อมาจากร้านค้าของผู้แลกเปลี่ยนข้ามมิติล้วนไม่ปรากฏบนร่างกายของจอมมารเวลโดร

 

[อุปกรณ์ที่ผู้เล่นได้รับหรือซื้อมานั้นจะสามารถเรียกออกมาจากคลังเก็บของเมื่อไหร่ก็ได้]

 

[เพียงแต่สามารถเรียกอุปกรณ์ได้แค่ทีละอย่างเท่านั้น ไม่สามารถเรียกอุปกรณ์พร้อมกันทั้ง 2 ชิ้นหรือมากกว่าได้]

 

[หากต้องการเปลี่ยนอุปกรณ์ต้องเก็บของเก่าเข้าคลังก่อน ถึงจะสามารถเรียกชิ้นใหม่ออกมาได้]

 

หลังจากได้รับความรู้ใหม่มา กันต์ก็ตัดสินใจที่จะพักเหนื่อยอีกสักพัก ก่อนที่จะออกจากระบบ

 

ที่ห้องพักของกันต์

 

ร่างของชายหนุ่มนั้นกำลังทรุดลงอยู่ที่หน้าประตูห้องพักของตัวเอง

 

ในตอนนั้นมือของเขาเกือบจะเปิดประตูได้แล้ว ถ้าไม่โดนดึงวิญญาณไปสิงร่างเวลโดรเสียก่อน

 

กันต์ลุกขึ้นยืนจากพื้นห้องและไล่ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าออก พร้อมกับจัดชุดให้เข้าที่

 

เขาได้ไปอยู่ที่ต่างโลกประมาณเกือบ 1 วันในร่างของเวลโดร นั่นก็เท่ากับว่าโลกจริงได้ผ่านไปประมาณเกือบ 6 ชั่วโมงแล้ว

 

(ในต่างโลก 1 วันเท่ากับ 6 ชั่วโมงในโลกเดิม ซึ่งกันต์ก็ไปสิงร่างของเวลโดรประมาณเกือบหนึ่งวันที่ต่างโลก จึงทำให้เวลาที่โลกเดิมก็ผ่านไปประมาณเกือบ 6 ชั่วโมงนั่นเอง)

 

“ได้เวลาข้าวเที่ยงพอดี” กันต์เอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาเห็นเวลาบนนาฬิกาสีเงินที่ข้อมือ

 

แต่จะว่าไปแล้วถ้าจำไม่ผิดที่นี่มีการเรียนคล้ายกับมหาลัยคือ ให้เราจัดตารางเรียนด้วยตัวเองตามคลาสที่เปิด แต่การจัดวิชาเรียนนั้นก็ต้องทำให้ตรงกับสายที่เราเลือกด้วย

 

กันต์สลัดความคิดในหัวทิ้งออกไปทันที เพราะเป้าหมายในตอนนี้ของเขาคือทานอาหารกลางวัน

 

ว่าแล้วกันต์ก็มุ่งตรงไปยังโรงอาหารของโรงเรียนทันที

 

เขาใช้เวลาไม่นานนักก็เดินทางมาถึง

 

โรงอาหารของโรงเรียนแห่งนี้มีขนาดใหญ่และกว้างมาก แถมยังมีถึง 2 ชั้นด้วยกัน อีกทั้งยังมีอาหารจากเกือบทุกประเทศทั่วโลก เพราะเกาะครีอัสเอลแห่งนี้เต็มไปด้วยคนจากหลากหลายเชื้อชาติ

 

“ว่าไง นักเรียนผู้ต้องการเรียนรู้ด้วยตัวเอง” เสียงเรียกทักจากทางด้านข้างได้ดังขึ้น

 

เสียงนั้นเป็นเสียงของเล็กไม่ผิดแน่ กันต์ไม่รอช้ารีบหันขวาไปมองทันที

 

“เธอหมายความว่ายังไง เรียนรู้ด้วยตัวเอง” ชายหนุ่มถามกลับ

 

เล็กในชุดเครื่องแบบของโรงเรียนเดินเข้ามาหาเขา พร้อมกับกระเป๋าสะพายสำหรับใส่แล็ปท็อปสีดำของเธอ

 

ดูเหมือนว่าช่วงนี้เล็กมักจะพกคอมพิวเตอร์พกพาของเธอติดตัวไปด้วยตลอด สงสัยคงจะเข็ดกับเหตุการณ์ในเขตอุทยานแล้วเลยไม่อยากใช้คอมตั้งโต๊ะอีก

 

จะว่าไปแล้วมันก็คิดถึงจังนะ ถึงเวลาแค่ผ่านไปไม่กี่วันแต่ก็รู้สึกเหมือนผ่านไปเป็นเดือน กันต์คิดในใจ

 

“ตามปกติแล้วที่นี่เขาจะให้จัดตารางเรียนด้วยตัวเอง แต่สำหรับนักเรียนคนไหนที่อยากจะเรียนโดยไม่พึ่งอาจารย์ก็สามารถเลือกเป็นสายเรียนผู้เรียนรู้ด้วยตัวเองได้ แต่ถึงอย่างนั้นนายก็ต้องเก็บหน่วยกิตสักวิชาหนึ่งในสายเรียนกายภาพกึ่งเวทของนายให้ครบ”

 

“แล้วทำไมอยู่ดี ๆ ฉันถึงกลายเป็นนักเรียนผู้เรียนรู้ด้วยตัวเองได้ละ” ชายหนุ่มถามกลับ

 

“เพราะนายไม่ยอมจัดตารางเรียนในระบบครีอัสเอลสักที ทางโรงเรียนเลยคิดว่านายต้องการเรียนด้วยตัวเอง แต่จะไปแก้ไขตอนนี้ก็ยังทันนะ”

 

กันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็ยกนาฬิกาสีเงินขึ้นมาดู ก่อนที่จะกดปุ่มข้อความ

 

เขามองเห็นข้อความแจ้งเตือนเข้ามามากมายตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ซึ่งเมื่อวานนั้นก็เป็นวันที่เขาสลบอยู่ที่โรงพยาบาล

 

แต่ทว่ามันก็เป็นข้อความเดิมซ้ำ ๆ ที่แจ้งเตือนมาว่า กรุณาจัดตารางเรียน

 

เมื่อกันต์ลองกดเข้าไปเขาก็พบว่าระบบมันยังเปิดให้เขาเข้าไปแก้ไขได้อยู่

 

ส่วนบรรทัดต่อมามันเขียนไว้ว่า หากเลยเวลาที่กำหนดแล้วทางระบบจะจัดให้นักเรียนเป็น ผู้เรียนรู้ด้วยตัวเอง แต่สามารถแก้ไขได้ในภายหลัง

 

ตามความคิดของกันต์แล้วมันก็เป็นเรื่องที่ดี สำหรับการเรียนรู้ด้วยตัวเอง เพราะมันจะทำให้เขามีเวลาว่างมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม

 

อีกทั้งถ้าแอบอู้เรียนก็ไม่มีทางโดนด่าหรืออะไรอีกต่อไป

 

ในขณะเดียวกันนั่นเองเสียงหอบหายใจก็ดังขึ้นพร้อมกับกานต์ที่กำลังวิ่งมาหาพวกเขา

 

“เล็ก…เธอวิ่งมา…เร็วชะมัด” กานต์กล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

 

“ไม่ใช่ว่าพวกเธออยู่คนละสายเรียนกันรึไง แล้วทำไมถึงมาอยู่ด้วยกันได้” กันต์เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ

 

กานต์เป็นนักเรียนสายเดียวกับกันต์ นั่นก็คือสายเรียนจู่โจมกายภาพกึ่งเวท ส่วนเล็กก็เป็นสายเรียนวิศวกรรมมานา มันจึงเป็นเรื่องน่าแปลกที่ทั้งคู่จะมาอยู่ด้วยกันได้

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #324 Ramiel D gleam (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 13:53
    ยังคงงงกับการคำนวนเวลา ฉันอ่านพลาดตรงไหนนะ
    #324
    5
    • #324-1 SuruMaster(จากตอนที่ 154)
      31 มีนาคม 2563 / 17:04
      อันที่จริงมันก็6ชั่วโมงที่โลกเดิมเท่ากับ 1 วันที่ต่างโลก ผมก็น่าจะคำนวณพลาดเองนะครับ จะไปแก้ไข
      #324-1
    • #324-5 Destra(จากตอนที่ 154)
      31 ธันวาคม 2563 / 20:40
      6ชั่วโมง ไม่ใช่4
      #324-5
  2. #323 Fikusa (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 10:19
    ดำเนินเรื่องในโลกเดิมสักที คราวนี้จะมีงานอะไรมาอีกนะ
    #323
    1
    • #323-1 SuruMaster(จากตอนที่ 154)
      31 มีนาคม 2563 / 17:02
      กว่าจะได้กลับมามันก็นานนะครับ555
      #323-1
  3. #322 TSKULL (จากตอนที่ 154)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 10:18
    เฮียเติมทรูแล้วว่ะ #แต่ตอนนี้สั้นจัง
    #322
    2
    • #322-1 SuruMaster(จากตอนที่ 154)
      31 มีนาคม 2563 / 17:03
      555มันก็สั้นยาวสลับกันไปนะคนับ
      #322-1