สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 14 : ภาค 1-บท 14 เพลซเบลด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 344 ครั้ง
    1 ม.ค. 63

ปีศาจต้นไม้หลังจากที่ดูดซับพิษไปแล้วก็ขยายร่างของตนจนสูงถึง 3 เมตรภายในชั่วพริบตา

 

กิ่งไม้ที่เปรียบเป็นแขนของมันก็ขยายขนาดขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน

 

แต่มันก็ไม่ได้มีแค่ 2 แขนแล้ว ในตอนนี้มันมีเกือบ10 แขน

 

แขนหรือกิ่งไม้ทั้งหมดก็พุ่งเข้าโจมตีไปที่กันต์ในร่างของเครกอย่างพร้อมเพรียงกัน

 

พวกมันขยับได้ราวกับหนวดของปีศาจคราเคนที่เป็นหมึกยักษ์

 

เครกรีบกระโดดออกมาเพื่อสร้างระยะห่าง

 

แต่เขาก็พึ่งสังเกตเห็นมนุษย์อีกคนหนึ่งที่มองเขามาจากด้านหลัง

 

คน ๆ นั้นก็คือชายหน้าหล่อในชุดคลุมสีน้ำเงินนั่นเอง

 

เรย์หรือสาวหน้าหล่อ เขาได้เปลี่ยนชุดและใบหน้ากลับมาเป็นชายหน้าหล่อเหมือนดังเดิมแล้ว

 

กันต์รู้ตัวดีว่าตอนนี้คุยกับผู้ชายคนนี้ไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะพวกเขาคุยกันไม่รู้เรื่อง

 

ถึงแม้จะสื่อสารกันไม่เข้าใจแต่กันต์ก็มั่นใจว่าคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตอนนี้ไม่ใช่คนไม่ดี

 

ดังนั้นแล้วกันต์เลยพยายามสื่อสารด้วยการใช้ภาษามือแทน

 

ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่กันต์ก็ทำได้แค่ขั้นพื้น ๆ เท่านั้น

 

ชายในชุดคลุมสีน้ำเงินพยายามพยักหน้าเพื่อแสดงว่าเข้าใจ

 

เมื่อพูดคุยกันเสร็จแล้วพวกเขาก็หันกลับไปมองที่ต้นไม้ปีศาจอีกครั้ง

 

จากตอนแรกที่มันนอนอยู่ในลำธาร มันก็สามารถลุกขึ้นยืนเองได้โดยการใช้รากของมัน

 

ตอนนี้ขนาดลำตัวของมันคงสูงได้ประมาณ 6 เมตร แต่ทว่ามันยังไม่ได้หยุดแค่นั้น

 

เมื่อพิษในบริเวณใกล้เคียงไม่เหลือให้ดูดซับมันก็รีบวิ่งไปหาพิษจากที่อื่นมาเพิ่มขนาดให้กับตนเอง

 

“ปล่อยให้มันขยายร่างตัวเองไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว” เครกวิ่งเข้าใส่ปีศาจต้นไม้ทันที

 

ต้นไม้ปีศาจนั้นเสมือนกับมีตาหลัง มันสามารถมองเห็นเครกที่วิ่งเข้ามาจากด้านหลังได้

 

กิ่งไม้นับสิบต่างพากันไล่ทุบและแทงเครกแบบไม่ยั้ง

 

แต่ทว่าเครกกลับสวนหมัดเข้าใส่กิ่งไม้ขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้ามา

 

เมื่อหมัดเปล่าเข้าปะทะกับกิ่งไม้ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 50 เซนติเมตร กิ่งไม้นั่นก็ถึงกับสั่นและหยุดเคลื่อนที่ไปชั่วขณะ

 

“ก็พอได้” เครกมีความรู้สึกแค่ชามือไปเพียงชั่วครู่เท่านั้นหลังจากที่ได้ต่อยอัดกับกิ่งไม้ขนาดใหญ่

 

ชายในชุดคลุมหรือเรย์นั้นอยู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลังของเครก

 

เขาใช้ไหล่ของเครกเป็นแท่นกระโดดเพื่อเหยียบและกระโดดขึ้นไปข้างบน

 

ในระหว่างที่ชายในชุดคลุมลอยอยู่กลางอากาศเขาก็ได้ขว้างดาบสีเงินไปที่ต้นไม้ปีศาจ

 

ดาบสีเงินสามารถเจาะทะลุเปลือกไม้แข็ง ๆ ของต้นไม้ปีศาจได้

 

“เป็นไปได้ยังไง” ผมไม่เข้าใจ

 

ทั้ง ๆ ที่คนใช้มีเลเวลไม่ถึง50 เลยด้วยซ้ำแต่กลับสามารถแทงทะลุเปลือกไม้แข็ง ๆ นั่นได้

 

แถมมันยังแทงลงไปจนเกือบหมดทั้งใบดาบ ราวกับเป็นดาบที่แทงทะลุได้ทุกอย่าง

 

“ดาบสีเงิน ที่มีด้ามจับสีฟ้า แทงทะลุได้ทุกอย่าง” ผมรู้สึกคุ้น ๆ กับไอเทมที่เป็นแบบนี้

 

ในจังหวะที่กันต์กำลังรำลึกอดีตอยู่นั่นเอง ชายในชุดคลุมก็สามารถเข้าประชิดตัวต้นไม้ปีศาจได้สำเร็จ

 

เขาดึงดาบสีเงินกลับมาและตวัดดาบฟันไปที่รากของต้นไม้ปีศาจจนขาดออกมา

 

ปีศาจต้นไม้ซาบซึ้งถึงความน่ากลัวของชายในชุดคลุมขึ้นมาทันที

 

กิ่งไม้นับสิบเปลี่ยนเป้าหมายจากเครกมาเป็นชายในชุดคลุมแทน

 

ชายในชุดคลุมพยายามปัดป้องกิ่งไม้ที่พุ่งเข้ามาด้วยดาบ

 

ใบดาบสีเงินกวัดแกว่งไปมาเพื่อตัดกิ่งไม้ที่พยายามโจมตีจากทุกทิศทาง

 

แต่ทว่ากิ่งไม้ที่ถูกตัดไปสามมารถฟื้นฟูสภาพของตนกลับมาได้อย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ

 

อัตราการฟื้นฟูของมันสูงกว่าที่ชายชุดคลุมจะรับได้ไหว

 

และท้ายที่สุดชายในชุดคลุมก็เสียท่า ถูกกิ่งไม้ฟาดเข้ากลางท้องเต็ม ๆ

 

ร่างของเขาถูกปัดกระเด็นและกำลังร่วงหล่นไปยังลำธาร

 

ในระหว่างนั้นเองเครกก็พุ่งตัวเข้ามารับร่างของชายในชุดคลุมได้ทันและวางตัวเขาให้ยืนกับพื้น

 

“เพลซเบลด” นั่นคือชื่อของดาบเล่มนี้ เขาจำมันได้แล้ว

 

มันเป็นไอเทมในเกมที่ถูกจัดอยู่ในระดับตำนานเป็นดาบที่แทงทะลุได้ทุกสิ่ง

 

แต่ก็ไม่ใช่เพียงแค่นั้น มันยังสามารถเปลี่ยนจากดาบเป็นอาวุธอะไรก็ได้

 

เพราะเพลซเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุในตำนาน เขาเป็นคนที่สร้างดาบเล่มนี้ขึ้น

 

ด้วยทักษะการเล่นแร่แปรธาตุอันน่าเกรงขามทำให้อาวุธนี้สมควรจัดอยู่ในระดับเทพ

 

แต่เพราะเขาเป็นเพียงมนุษย์ทำให้เขาไม่สามารถก้าวข้ามขีดจำกัดและยกระดับมันไปอีกได้

 

แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะฆ่าปีศาจต้นไม้เลเวล 50 ตนนี้

 

“เพลซเบลด” เครกพูดพร้อมกับจับไปที่ดาบสีเงินที่อยู่ในมือของชายในชุดคลุม

 

ถึงจะไม่รู้ว่าบุคคลตรงหน้าผมไปได้รับของระดับตำนานมาได้ยังไง แต่นั่นก็ไม่สำคัญ

 

ชายในชุดคลุมเข้าใจความต้องการของเครกดี แต่ดูเหมือนเขาจะลังเลอยู่ แต่สุดท้ายเขาก็ยอมมอบมันให้กับเครก

 

แต่ก่อนที่เครกจะได้สัมผัสดาบก็มีข้อความจากระบบเตือนเข้ามา

 

[จิตใต้สำนึกของเครกพยายามปฏิเสธการใช้อาวุธ]

 

[เครกมิอาจทำใจยอมรับได้ ทั้งที่อีกฝ่ายตัวเปล่าแต่เรากลับใช้อาวุธ มันทำให้เราเสียศักดิ์ศรี]

 

[คำเตือน-หากไม่ทำตามที่ตัวละครต้องการผู้เล่นจะได้รับบทลงโทษแบบสุ่ม]

 

เครกได้โปรดอย่าพูดแบบนั้น ถ้าไม่ใช้วิธีนี้มันก็ไม่มีวิธีไหนแล้ว

 

มือของกันต์ในร่างของเครกถึงกับสั่น เขาจะต้องเลือกระหว่างฆ่าปีศาจต้นไม้ง่ายขึ้น หรือจะเอาค่าประสบการณ์

 

“ขอโทษเครก ถ้าฉันไม่ทำแล้วใครจะทำ” กันต์ในร่างของเครกคว้าดาบสีเงินออกมาจากมือของเรย์

 

[จิตใต้สำนึกของเครกรู้สึกผิดหวังในตัวคุณ]

 

[แต่เครกก็เคารพในการตัดสินใจของคุณเช่นกัน]

 

[บทลงโทษถูกยกเลิก]

 

ในขณะเดียวกันต้นไม้ปีศาจก็ดูดซับพิษจนร่างกายขยายขนาดจนสูงถึง 10 เมตรแล้ว

 

เพียงการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของมันก็ทำให้บริเวณรอบ ๆ สั่นสะเทือน

 

ในตอนนี้ปีศาจต้นไม้มีท่าทางที่ดุร้ายและน่าหวาดกลัวมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

 

----------------------

(สำหรับคนที่สนใจเนื้อเรื่องชีวิตของเพลซก็เข้ามาชมได้นะครับ ผมทำเป็นนิยายสั้นไว้)

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=2027838

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 344 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #726 nnppnew (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 21:29
    เครก เเนวความคิดเเบบผู้ชายโลกสวยมากอ้ะ555555
    #726
    2
    • #726-1 SuruMaster(จากตอนที่ 14)
      28 ตุลาคม 2563 / 21:06
      พี่แกก็อย่างงี้แหละครับ 555
      #726-1
    • #726-2 7uo5ken(จากตอนที่ 14)
      9 มกราคม 2564 / 11:14
      ก็คล้ายกับซันจิที่ไม่ใช้มือต่อสู้และไม่เตะผู้หญิงนั่นแหละ
      #726-2
  2. #63 Fikusa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 22:02
    ดาบขี้โกงจัดๆ แต่ก็ยังไม่โกงมาก
    #63
    1
    • #63-1 SuruMaster(จากตอนที่ 14)
      29 ธันวาคม 2562 / 23:24
      ผมว่านั่นก็โกงแล้วนะครับ
      #63-1
  3. #40 Noop1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 08:15
    คำพูดมันคุ้นๆนะ -ถ้าผมแล้วใครจะทำ
    #40
    1
    • #40-1 SuruMaster(จากตอนที่ 14)
      26 ธันวาคม 2562 / 10:48
      ถ้าผมไม่ทำแล้วใครจะทำ-อันที่จริงแล้วผมก็ยืมคำพูดเขามานะครับ
      #40-1