สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 137 : ภาค 2-บท 37 ฉันต้องการเวลาเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 887
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    14 มี.ค. 63

กลับไปที่ปัจจุบัน

 

         กันต์ลุกขึ้นนั่งบนเตียงในห้องผู้ป่วยอีกครั้ง แต่สิ่งที่อาจจะดูแตกต่างไปในรอบนี้คือกานต์

 

         เธอกำลังนอนอยู่ด้านข้างขวาบริเวณปลายเตียงของผม

 

         ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้เกาะติดกับผมนักนะ แล้วทำไมเธอต้องถูกพวกปีศาจไล่ล่าด้วย คำถามเหล่านี้ยังเป็นปริศนาค้างคาใจอยู่เรื่อยมา

 

         ผมจำได้ว่าเคยลองถามเธอไปหลายครั้งแล้ว ผลที่ได้คือไม่รู้

 

“ไม่ได้สติไปประมาณ 6 ชั่วโมงโดยไม่ทราบสาเหตุ” เสียงของเล็กดังขึ้นจากด้านตรงข้าม

 

เล็กกำลังนั่งอยู่บนโซฟาและจ้องมองไปที่กานต์ด้วยสายตาที่ซับซ้อน

 

“อาจจะเป็นเพราะฉันกำลังเหนื่อยใกล้ตายจากการต้องเข้าไปช่วยใครบางคน”

 

เล็กที่ได้ยินดังนั้นก็ถอนสายตาจากกานต์และจ้องตรงมาที่กันต์

 

“ทำเป็นพูดดี แต่ก็ดีแล้วที่รอดมาได้”

 

หลังจากที่เล็กตื่นจากอาการบาดเจ็บ รุ่นพี่ริสาก็เล่าให้เธอฟังว่าคนที่ช่วยทั้งเธอและเอากันต์ไปไว้ที่ปลอดภัยนั้นน่าจะเป็นเดสเพียร์

 

“แล้วนายถูกคนที่ชื่อเดสเพียร์ช่วยไว้จริง ๆ เหรอ” เล็กถาม

 

“ใช่ เขาเป็นชายในชุดคลุมที่นิสัยออกจะดูหยิ่งไปสักหน่อย”

 

“ไม่ตรงกับที่รุ่นพี่เล่าเลยนะ เรื่องนิสัย” เล็กพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน

 

อาจารย์เอลเปิดประตูพร้อมกับเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยและกวาดสายตามองไปรอบ ๆ

 

“กันต์ ชีวิตในโรงเรียนใหม่คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใช่ไหม?” อาจารย์เอลถามด้วยน้ำเสียงปนเศร้าเล็กน้อย

 

“ทำไมถึงถามอะไรแบบนั้นล่ะครับ?” กันต์ยังคงสงสัยในจุดประสงค์ของอาจารย์

 

ในขณะเดียวกันนั่นเองรุ่นพี่ริสาก็เดินเข้ามาและพูดขึ้น

 

“เป็นนักเรียนชายที่มีแต่นักเรียนหญิงมาเยี่ยมมันไม่แปลกรึไง อาจารย์คงหมายความว่านายหาเพื่อนผู้ชายไม่ได้สักคน”

 

อันที่จริงแล้วผมก็มีอยู่ เพื่อนผู้ชายนะ แต่พอดีว่าตอนนี้ยังไม่มีเวลาว่างไปหาเพื่อนเพิ่มเท่านั้นเอง

 

กันต์กวาดสายตามองไปที่กานต์ซึ่งกำลังหลับอยู่ และหันมองไปที่เล็ก

 

“นายคงไม่ได้เป็นพวกโรคจิตใช่ไหม” เล็กกล่าวถามด้วยสายตาหวาดระแวง

 

กันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็คอตกไปในทันที ผู้หญิง 2 คนนี้ยังคงปากร้ายกับเขาได้เสมอทุกที่ทุกเวลา นี่อาจจะเป็นหนึ่งในเหตุผลที่เขาไม่มีเวลาไปหาเพื่อนผู้ชายสักที

 

“เล็ก กันต์ กานต์ ครูต้องไปรายงานผลให้กับทางโรงพยาบาลก่อน เรื่องหลังจากนี้รุ่นพี่เขาจะอธิบายเอง”

 

อาจารย์เอลกล่าวลาก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องและทิ้งเหล่านักเรียนไว้

 

กันต์ในตอนนี้ก็หายดีแล้วเพราะเทคโนโลยีมานาที่ช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บภายในได้ในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เล็กเองก็เช่นกัน

 

อาการกระดูกร้าวหรืออะไรก็ตาม ต่างสามารถรักษาให้หายกลับมาดังเดิมได้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา มันให้ความรู้สึกเหมือนใช้เวทรักษา

 

“กานต์ตื่นได้แล้ว นี่ไม่ใช่เวลานอนนะ” 

 

กันต์พยายามเรียกให้ผู้หญิงตรงหน้าตื่นแต่การกระทำของเขามันก็ไร้ประโยชน์

 

“ช่วงนี้กานต์ชอบกลับหอดึก ก็เลยนอนไม่ค่อยพอ” เล็กเดินเข้าไปหากานต์และดึงตัวเธอขึ้นมา

 

“ฉันเองก็ไม่ได้ถามเหตุผลหรอกนะ เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ”

 

กานต์ค่อย ๆ ลืมตาตื่นช้า ๆ ด้วยความงัวเงีย 

 

“เล็กมัน่ใจแล้วใช่ไหม?” ริสาพูดพร้อมกับเดินออกจากห้องไป

 

“เช็คแล้วไม่มีเครื่องดักฟัง ในตอนนี้กล้องเองก็ถูกฉันคุมอยู่ แค่อย่าตะโกนก็ไม่มีใครรู้แล้ว” 

 

เล็กตอบกลับในขณะที่ตนกำลังเปิดคอมพิวเตอร์พกพาและรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์

 

“เล็ก เล่าเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่เธอไปเจอจากดาวเทียมสหรัฐให้ฟังที” รุ่นพี่ริสาเป็นคนเปิดประเด็นก่อน

 

“รุ่นพี่ครับ” กันต์รีบแย้งทันที

 

ริสาจ้องมองไปที่กานต์สักพักก่อนที่จะพูดต่อ “เธอสมควรรู้ เพราะในระหว่างที่นายอยู่ในอาการโคม่าทั้งฉันและเล็กก็ได้สรุปเรื่องนี้กันมาแล้ว”

 

เล็กกระแอมไปเพื่อส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบก่อนที่จะพูดขึ้น

 

“ก่อนที่เฮลิคอปเตอร์กองทัพจะตกใส่บ้านกันต์ มันมีใครบางคนที่แอบเข้าไปค้นของในบ้านของนายด้วย ฉันลองเช็คดูแล้วรถที่เขาขับมาเป็นรถที่มีป้ายทะเบียนจากเกาะครีอัสเอล ดูเหมือนหมอนี่จะมั่นใจมากว่าจะไม่มีใครรู้ว่าเป็นมัน”

 

เล็กพูดพร้อมกับหันหน้าจอคอม ฯ ไปทางกันต์ ภาพที่ปรากฏนั้นคือภาพของรถปอร์เช่สีดำที่จอดหน้าบ้านของเขา

 

แต่หน้าเสียดายที่เห็นหน้าผู้ก่อเหตุไม่ขัดเจนนัก ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเขากำลังใส่เสื้อกันหนาวพร้อมฮู้ด

 

“และมันก็เป็นวันเดียวกับที่อาจารย์เด็มไม่อยู่ที่โรงเรียน ฉันลองเช็คแล้วอาจารย์เด็มไม่มีรถคันนี้ในครอบครอง แต่เขาอาจจะแอบขายมันไปก่อนหน้านี้แล้วปิดข้อมูลไว้”

 

“ดังนั้นพวกเราจึงเห็นพ้องต้องกันว่าอาจารย์เด็มอาจจะมีความลับบางอย่างที่ไม่อยากให้ใครรู้”

 

“แต่ทำไมต้องเป็นอาจารย์เด็ม อาจารย์มหาลัยนี้มีเป็นสิบเลยนะ พวกเธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นอาจารย์คนไหน” กันต์ถาม

 

รุ่นพี่ริสาที่ได้ยินดังนั้นก็กล่าวตอบทันที “ฉันได้กลิ่นคนจากทีมจู่โจมที่เข้าป่ากับนายจากอาจารย์ ทั้ง ๆ ที่อาจารย์พึ่งมาเจอกับลูกทีมของฉัน มันอาจจะหมายความว่าอาจารย์เด็มมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เขตอุทยาน”

 

“พวกเราพอจะรู้แล้วว่ามีโอกาสสูงที่อาจารย์เด็มจะเป็นคนชักใยเรื่องทั้งหมด กว่าจะหาหลักฐานได้อาจจะต้องใช้เวลาอีกสักพัก”

 

“และพวกเราก็รู้อยู่แล้วว่าแจ้งตำรวจไปก็ไม่มีค่า พวกมันสามารถดัดแปลงภาพจากดาวเทียมของประเทศมหาอำนาจได้ทั้งหมด ถ้าฉันเข้าไปดูข้อมูลช้ากว่านี้ก็คงจะไม่เจออะไรผิดสังเกต ดังนั้นเรื่องทั้งหมดนี่อาจจะเชื่อมโยงกันด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง ฉันต้องการเวลาเพิ่มเพื่อหาหลักฐานและหาความจริงต่อ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

741 ความคิดเห็น

  1. #286 Fikusa (จากตอนที่ 137)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 23:07
    งืมๆๆๆ นั่งดูต่อไปว่าจะเป็นใคร
    #286
    1
    • #286-1 SuruMaster(จากตอนที่ 137)
      15 มีนาคม 2563 / 09:31
      ยาวๆเลยละครับ555
      #286-1