สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 136 : ภาค 2-บท 36 เมือกที่น่าขยะแขยง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 892
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    13 มี.ค. 63

เฉดในชุดคลุมสีดำพร้อมกับหน้ากากสีทมิฬคนเดิมกลับมาแล้ว

 

ในตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่บนโซฟาสีขาวที่จาร์เร็ตเคยนั่งเมื่อครั้งที่แล้ว

 

สิ่งของที่เฉดนำมาขายในครั้งนี้ทั้งหมดถูกจัดวางบนชั้นวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แตกต่างกับตอนที่เจอกันครั้งแรก

 

“ไม่เจอกันตั้งนาน นายไปเที่ยวไหนมา”กันต์เอ่ยพลางไล่มองดูสินค้าบนชั้นวาง

 

“ข้าถูกเรียกตัวกลับไปที่สมาคมการค้าข้ามมิตินะครับ ช่วงนี้ดูเหมือนจะเกิดปัญหาหลาย ๆ อย่างขึ้น”

 

กันต์ที่ตั้งหน้าตั้งตารอเฉดเล่านั้นก็หยุดชะงักขึ้นมาทันที

 

ผมทำพลาดไปอย่างหนึ่ง ผมดันทำท่าทางสนใจมากเกินไป

 

“ดูเหมือนลูกค้าอยากจะฟังต่อนะครับ แต่มันก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันสัก 100 นะครับ”

 

[ผู้เล่นต้องการเสียเงินรางวัล 100 ทองเพื่อฟังเรื่องเล่าจากเฉดหรือไม่]

 

“หวังว่ามันจะมีประโยชน์นะเฉด”

 

[เงินรางวัลของผู้เล่นคงเหลือ 2,900 ทอง]

 

“พวกเทพในภพเทวะลักษณ์เริ่มสงสัยถึงสิ่งลี้ลับบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการที่โลกทั้ง 2 ใบเกิดเชื่อมถึงกันอย่างไม่ทราบสาเหตุ เรื่องของตัวตนในตำนานที่คืนชีพกลับมา”

 

เฉดเล่าเรื่องด้วยน้ำเสียงจริงจัง ราวกับพูดไปคิดไป

 

“ทั้งหมดต่างมีจุดเชื่อมโยงถึงกันและนั่นก็ทำให้สมาคมของเราตกเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก ทางสมาคมจึงแจ้งว่าจะทำอะไรต้องระวังตัว และห้ามเข้าไปยุ่งพัวพันกับความมั่นคงต่างๆ”

 

กันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็พูดแทรกทันที “ความมั่นคง?”

 

“หมายถึงเรื่องการเมืองไม่ก็ข้อพิพาทของมิติรวมถึงภพด้วยนะครับ เมื่อโลกทั้ง 2 ใบถูกเชื่อมเข้าหากันจึงทำให้เกิดการแย่งชิงผลประโยชน์และอะไรอีกมากมาย”

 

“ในตอนนี้สมาคมของเรากำลังถูกหมายหัวว่าเป็นผู้ชักใยอยู่เบื้องหลัง แต่ข้าคิดว่าบางทีคุณลูกค้าอาจจะอยากเห็นสิ่งนี้มากกว่า”

 

เฉดเอ่ยพลางดึงตำราเล่มหนึ่งออกมาจากช่องว่างมิติ เหมือนกับที่เขาเคยทำเมื่อก่อน

 

มันเป็นตำราสีขาวทองที่ชวนให้รู้สึกคิดถึงวันวาน ใช่แล้วมันคือตำราริณเดลการ์ดนั่นเอง

 

ถ้ายังจำกันได้มันคือตำราที่ต้องเก็บสะสมครบ 10 เพื่อปลดล็อคตัวละครพิเศษเรน

 

“ข้าคิดว่าคุณลูกค้าคงต้องการมัน ส่วนเรื่องราคาก็เท่าเดิม 100 ทอง” เฉดมอบข้อเสนอ

 

“ยังไงก็อยากซื้อมันอยู่แล้ว ค่อยคิดราคารวมกับของอย่างอื่นแล้วกัน”

 

กันต์ยังคงกวาดสายตามองไปทั่วชั้นวางของ

 

“คุณลุกค้าชอบสะสมของโบราณจริง ๆ เลยนะครับ ของประดับตกแต่งแบบนั้นก็ยังอยากได้”

 

กันต์ที่ได้ยินดังนั้นก็จ้องเขม็งไปที่เฉดทันที “ของประดับ?”

 

“ใช่ครับ มันเป็นแค่ของที่ไร้ประโยชน์มีคุณค่าเพียงความสวยงาม”

 

 สิ่งที่เฉดพูดมามันก็ไม่ผิดหรอก สำหรับตัวของเฉดมันก็มีค่าแค่นั้น บางทีมันอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ไร้ค่าในโลกนี้แต่มีค่าสูงกับตัวของเขาอีกก็เป็นได้

 

“แต่ทำไมจาร์เร็ตถึงไม่กลับไปร่วมงานประชุมที่สมาคม หลังจากนายไปเธอก็อยู่ที่นี่?”

 

“จาร์เร็ต เธอก็มาที่สมาคมการค้าระหว่างมิตินะครับ แต่เธอมาช้าไปสักเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าเพราะเธอจะมาขายของให้คุณลูกค้าถึงได้มาช้า”

 

หลังจากนั้นกันต์จึงตัดสินใจซื้อโพชั่นผสานระดับสูงที่ขายในราคาขวดล่ะ 40 ทอง

 

ราคามันสูงกว่าเหงื่อแห่งธรรมชาติไปถึง 2 เท่าก็จริง แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับมานั่นก็ถือว่าคุ้มค่า เพียงขวดเดียวก็เติมมาจากแห้งเหือดให้เต็มได้อีกครั้งในพริบตา

 

ราคาเพียง 40 ยังถูกไปด้วยซ้ำ เพราะในเกมปกติมันขายที่ 50 ทอง แต่เหตุผลที่เฉดสามารถขายถูกเช่นนี้ได้

 

นั่นก็เป็นเพราะ

 

“ความลับทางธุรกิจครับคุณลูกค้า” เฉดเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอันเรียบเฉย

 

         “เฉด นายก็รู้ดีว่ายังไงฉันก็ทำโพชั่นขายแข่งกับนายไม่ได้อยู่แล้ว”

 

         เรื่องที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในเกมมาก่อน และมันก็ไปกระตุ้นต่อมความสนใจของกันต์เข้า

 

         สุดท้ายเฉดก็ยังยืนยันคำเดิม ซึ่งกันต์เองก็ซื้อโพชั่นไปทั้งหมด 20 ขวดด้วยกัน

 

         [จำนวนเงินรางวัลของผู้เล่นคงเหลือ 2,400 ทอง]

 

         หลังจากนั้นกันต์ก็กล่าวลาเฉดและเดินออกไปจากห้องผู้แลกเปลี่ยนข้ามมิติ

 

         “ใคร?” กันต์จ้องมองไปยังหน้าทางเข้าห้องของระบบสารานุกรมแห่งสรรพสิ่ง

 

         เมื่อกี้เหมือนกันต์จะสังเกตเห็นเงาคนเดินเข้าไปในห้องนั้นอยู่ลาง ๆ

 

         เขาไม่คิดอะไรมากเดินทางมุ่งหน้าไปยังห้องระบบสารานุกรมแห่งสรรพสิ่งทันที เพราะยังไงไม่ตอนใดก็ตอนหนึ่ง เขาก็ต้องไปอยู่แล้ว

 

ถึงแม้ว่าที่โลกเดิมร่างต้นของเขาจะหลับอยู่ และมีโอกาสที่ผลจากน้ำยาดับกลิ่นจะหายไป

 

แต่อย่าลืมว่าเวลาที่ต่างโลกนั้น 1 วันจะเท่ากับ 6 ชั่วโมงที่โลกเดิม 

 

ส่วนเวลาในห้องโถงระบบจะเท่ากับเวลาในโลกเดิมอัตราส่วน 1 วันต่อ 1 วัน แค่ตรวจสอบนิดหน่อยคงไม่เป็นไร

 

กันต์ย่างเท้าเข้าไปในประตูมิติสีทอง และหันมองบริเวณรอบ ๆ

 

สถานที่แห่งนี้มากี่ครั้งก็ยังคงสวยงามและสบายตาทุกครั้ง

 

เมื่อกันต์เห็นว่าไม่มีใครหรือสิ่งใดแอบเข้ามาในบริเวณนี้ เขาก็รู้สึกสบายใจขึ้นไปยิ่งกว่าเดิม

 

“ออกจากระบบ” กันต์เอ่ยสั้น ๆ เพราะมันได้เวลาที่เขาต้องกลับไปแล้ว

 

ที่มิติแห่งหนึ่ง

 

         ในครั้งล่าสุดร่างของจอมมารเวลโดรยังคงถูกคุมขังด้วยกองทัพโซ่สีขาวนับพัน แต่ทว่าตอนนี้โซ่ทั้งหมดได้ขาดลงไปแล้ว

 

         เพราะสิ่งที่ได้เข้ามาพันธนาการร่างของเวลโดรใหม่คือเมือกสีขาว

 

         พวกมันกระจายตัวอยู่ทุกที่ ไม่สามารถทำให้ฉีกขาดได้ มีการฟื้นฟูที่สูง และน่าขยะแขยงยิ่งกว่าโซ่

 

มันมีฤทธิ์ในการดูดมานาออกจากร่างกาย ซึ่งถ้ามานาของเวลโดรหมดเขาก็ไม่มีพลังมากพอจะหลุดออกจากการคุมขังของระบบเหมือนครั้งที่แล้ว

 

         เวลโดรอาจต้องใช้เวลาสักพักเพื่อทำลายเมือกพวกนี้ แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่ทำได้ยากยิ่งกว่าฉีกโซ่ทิ้งเสียอีก

 

         “ข้ารู้ดีอยู่แล้ว เจ้ามนุษย์นั่น ข้าจะไปหาเจ้าอีกครั้งแน่” เวลโดรตะโกนขึ้นพร้อมกับหาวิธีทำลายเมือกสีขาวที่กำลังพันธนาการร่างกายของเขาอยู่

 

"ผนึกตัวข้า โดยให้ข้าเป็นคนเอ่ยปากเอง พวกมนุษย์มันช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียจริง"

 

เวลโดรบ่นพร้อมกับไล่เผากองทัพเมือกสีขาวที่พยายามจะเข้ามาเกาะตัวของเขาด้วยเปลวเพลิงสีทมิฬ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #285 Fikusa (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 18:58
    น่าๆๆ เดี๋ยวก็ได้เรียกใช้แหละน่าเวลโดรซัง
    #285
    1
    • #285-1 SuruMaster(จากตอนที่ 136)
      14 มีนาคม 2563 / 08:40
      555พีแกอยากมีบทนะครับ
      #285-1
  2. #284 Muramaza (จากตอนที่ 136)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 09:29
    เมือดสีขาว....
    #284
    3
    • #284-2 Riheart0000(จากตอนที่ 136)
      13 มีนาคม 2563 / 09:49
      555555
      #284-2
    • #284-3 SuruMaster(จากตอนที่ 136)
      13 มีนาคม 2563 / 18:14
      ใช่ครับ มันคือเมือก จะพูดง่ายๆก็สไลม์นั่นเอง
      #284-3