สลับตัวละครเพื่อครองโลก-Switch characters to control the world

ตอนที่ 122 : ภาค 2-บท 22 ปะทะร่างสถิตเทพสงคราม(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    28 ก.พ. 63

“จะ...เจ้า…คิดจะทำอะไร”นักบุญพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก

 

มือซ้ายของเวลโดรกำลังกุมไปที่คอของนักบุญศักดิ์สิทธิ์ มือของเขาเริ่มกำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

 

ความเจ็บปวดที่ร่างกายถูกแทงทะลุมันไม่ใช่สิ่งที่จิตใจของกันต์จะทนได้ง่ายนัก

 

ถึงแม้ว่าความเจ็บปวดส่วนใหญ่จะถูกโอนถ่ายไปที่จิตสำนึกของตัวละครแล้วก็ตาม

 

“เหมือนกับยัยนั่นไม่มีผิด พวกเรามันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่” เวลโดรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

 

นักบุญศักดิ์สิทธิ์พยายามชักหอกของเธอกลับ พร้อมกับควบคุมเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ให้ใช้โซ่สีทองมาดึงร่างของเวลโดรลงไปยังพื้นดิน

 

          “แสงแห่งสายลม” นักบุญปล่อยมือออกจากหอกสีทองและร่ายเวท

 

          ทันใดนั้นเองเวลโดรก็ร่ายเวท(ใช้ทักษะ)สวนกลับไปในระยะเผาขน “ดึงวิญญาณ”

 

          จิตของอาเธน่าที่เข้าควบคุมร่างของนักบุญสามารถทำลายภาพลวงตาของเวลโดรได้ในเวลาเพียงชั่วพริบตา

 

          แต่นั่นก็มากพอที่จะให้เวลโดรได้ใช้เวทหรือทักษะอีกบทหนึ่ง

 

          ในระหว่างที่จิตใจกำลังทนกับความเจ็บปวด กันต์ในร่างของเวลโดรก็เผลอทำบางสิ่งออกมา

 

          เขากำหมัดขวาและง้างลงพร้อมกับร่ายเวท “อัดกระแทก”

 

          ถ้ายังจำกันได้ทักษะอัดกระแทกเป็นทักษะของเครกที่ใช้เพิ่มพลังโจมตีของหมัดตัวเอง

 

          แต่กันต์กลับสามารถจำวิธีใช้งานมาปรับใช้ในร่างของตัวละครเวลโดรได้สำเร็จ แต่เขาก็ทำไปโดยความเคยชิน กว่าเขาจะรู้ตัวว่าตัวเองทำแบบนี้ได้มันก็ตรงกับจังหวะที่ออกหมัดพอดี

 

          ออร่าสีม่วงอ่อนเริ่มปรากฏขึ้นรอบ ๆ หมัดของจอมมารเวลโดรและโจมตีออกไป

 

          กำปั้นสีม่วงชกเข้าเต็ม ๆ ท้องน้อยของนักบุญศักดิ์สิทธิ์

 

“อั่ก” นักบุญร้องขึ้นมาด้วยความเจ็บปวดเบา ๆ ก่อนที่จะสลบลงไป

 

มือซ้ายของเวลโดรกำลังบีบคอนักบุญผู้ที่ไร้สติอยู่

 

ปีกสีขาวทั้ง 2 คู่เริ่มหดและหายไป พร้อมกับแสงสีทองที่จางหายไปเช่นกัน เวทแสงแห่งสายลมก็ถูกยกเลิกไปกลางคัน

 

นั่นเป็นสัญญาณว่าจิตของเทพอาเธน่าได้ออกจากร่างของนักบุญศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว

 

ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลเพราะพลังในตัวของนักบุญหมดลงหรืออะไรก็ตาม ชัยชนะก็อยู่ข้างเวลโดรแล้ว

 

“สุดท้ายพวกเจ้าก็ไม่ต่างจากข้าเท่าไหร่” จิตใต้สำนึกของเวลโดรเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยพอใจ

 

เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บนพื้นเองก็เริ่มสลายหายไปกลายเป็นฝุ่นผงสีทองลอยขั้นไปบนท้องฟ้า

 

“ถ้าหมายถึงพวกที่กระหายการต่อสู้ ข้าไม่ปฏิเสธ” กันต์ในร่างของเวลโดรเอ่ยตอบ

 

“เจ้าจะลอกเลียนแบบวิธีพูดของข้ามากเกินไปแล้ว”

 

กันต์ในร่างของเวลโดรเลือกที่จะไม่สนใจคำสั่งของจิตใต้สำนึกเวลโดร เพื่อควบคุมสมาธิในการบินด้วยปีก

 

เหล่านักรบพาลาดินนั้นพวกเขาไม่ได้ทำแค่มอง พวกเขากำลังร่วมมือกันทำลายหนามทมิฬของเวลโดรเพื่อบุกเข้าไปช่วยเหลือนักบุญศักดิ์สิทธิ์

 

“ถ้าหากเจ้ายังไม่พึงพอใจ ข้าอนุญาตให้ไปลองเล่นกับเจ้าพวกนั้นดูก็ได้”

 

จิตใต้สำนึกของเวลโดรรู้สึกได้ชัดเจนว่ากันต์ยังต่อสู้ได้มากกว่านี้อีก เขายังมีพลังใจและพลังกายเหลืออีกมากมาย

 

“พวกนั้นอ่อนแอเกินไป” 

 

กันต์ในร่างเวลโดรตอบสั้น ๆ ก่อนที่จะหดปีกของตัวเองกลับและว่างร่างของนักบุญศักดิ์สิทธิ์ลงกับพื้นและเดินไปสู่ทางเข้าวิหารลอยฟ้า

 

“ทำไมเจ้าไม่ฆ่านางเสีย? เจ้ามนุษย์”

 

“ไม่จำเป็น นักบุญที่ไร้พลังแห่งเทพก็ไม่ต่างอะไรกับคนธรรมดา กว่านางจะฟื้นฟูพลังแห่งเทพได้ ข้าก็คง…”

 

กันต์เลือกที่จะเงียบและไม่พูดต่อ ซึ่งนั่นก็สร้างความสงสัยให้กับจิตใต้สำนึกของเวลโดรเป็นอย่างมาก

 

ที่ภพแห่งเทวะลักษณ์ การประชุมแห่งทวยเทพครั้งที่ 7 ในรอบร้อยปี

 

วิหารขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเทพมากมายหลายร่อยตน ทุกตนมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมงานประชุม

 

แต่ถึงกระนั้นผู้ที่มีสิทธิ์ในการออกเสียงและมอบมติหรือข้อเสนอก็มีเพียงเทพระดับสูงเท่านั้น

 

ที่กลางวิหารมีโต๊ะทองคำยาวถูกตั้งไว้พร้อมกับเก้าอี้อันหรูหราสิบตำแหน่ง

 

เทพเรติอุสคือผู้ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะเพราะเขาคือคนที่สามารติดต่อกับเทพสูงสุดได้

 

ตามปกติแล้วเทพสูงสุดจะไม่มาร่วมงาน เขามีเทพเรติอุสเหมือนกับเป็นเลขาอยู่แล้ว

 

จะเกิดอะไรขึ้นหรือจะอะไรเทพเรติอุสก็จะรายงานให้กับเทพสูงสุดเสมอ

 

“องค์ประชุมทั้งหมดมาครบแล้ว แต่เจ้าไปทำอะไรมา?” เทพเรติอุสเอ่ยถามเทพอาเธน่าที่กำลังเดินกลับมานั่งเก้าอี้

 

ก่อนที่การประชุมจะเริ่มขึ้นเทพอาเธน่าได้หายตัวไปเพื่อทำอะไรสักอย่าง

 

เทพอาเธน่านั้นเป็นเทพที่มีความสวยงามยืนหนึ่งเหนือเหล่าทวยเทพทั้งมวล เหนือยิ่งกว่าเทพอัลเมเนียเสียอีก

 

แต่เมื่อเธอกลับมาอีกครั้งนั้นก็ทำให้เรติอุสถึงกับงุนงงไปสักพัก

 

ร่างกายของเธอยังปกติดีก็จริง แต่ดูเหมือนในร่างกายของเธอจะมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไป

 

“เราประชุมกันถึงตรงไหนแล้ว” อาเธน่าพูดพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของเธอ

 

เก้าอี้ทั้ง 10 ตัวตอนนี้ประกอบไปด้วย เทพผู้ส่งสาสน์ เรติอุส

 

เทพแห่งธรรมชาติ เอริค -เทพแห่งสงคราม อาเธน่า

 

เทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ อัลเมเนีย-เทพแห่งธาตุทั้งปวง อิครอส เธอนั้นเป็นเทพที่ดูแก่และมีอายุมากที่สุดในนี้แล้ว

 

และประกอบไปด้วยเทพองค์อื่น ๆ ในระดับเดียวกันอีก 3 องค์ รวมทั้งหมด 8 องค์ด้วยกัน

 

นั่นจึงทำให้เก้าอี้อีก 2 ตัวว่างและยังไม่มีใครมานั่ง

 

เรติอุสและเทพองค์อื่น ๆ เห็นว่าอาเธน่ายังทำตัวตามปกติได้ ก็ไม่คิดอะไรมากเริ่มงานต่อทันที

 

เรติอุสเอ่ยพลางโยนสาสน์ในมือให้กับทุกคน “อย่างที่เรารู้กันอยู่แล้ว ในการประชุมครั้งนี้เรามีหัวข้อคือการฟื้นคืนชีพ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

739 ความคิดเห็น

  1. #257 besdcom (จากตอนที่ 122)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:14
    ดองเค็มยาวๆๆ
    #257
    1
    • #257-1 SuruMaster(จากตอนที่ 122)
      28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:05
      5555เรื่องนี้กว่าจะจบมันก็ยาวอยู่นะครับ
      #257-1
  2. #256 Fikusa (จากตอนที่ 122)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:18
    ข้าก็คงสลีปเวลแอทมิดไนท์ ฮ่าๆๆๆๆ
    #256
    1
    • #256-1 SuruMaster(จากตอนที่ 122)
      29 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:10
      5555ข้าก็คงจะเป็นเช่นนั้น
      #256-1