[BTSxYOU]:เมื่อฉันต้องมาเป็นมาเฟีย!👿👿

ตอนที่ 1 : Episode 1.แหมเล่นขู่แบบนี้งั้นก็ต้องยิ่งทำตัวให้สบายๆนะสิ😎

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ก.ค. 62

            ไนท์คลับXXX

สถานบันเทิงชื่อดังถูกกฎหมายแถวเมียงดงในนั้นมีสาวน้อยอายุ20 ผมยาวสวยสีน้ำตาลประเอวใบหน้ารูปไข่จมูกไม่โด่งมากกำลังพอดีรับกับริมฝีปากอิ่มกระจับเหมือนตุ๊กตาบาย ดวงตาคมกรมโตที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากพ่อแม่ในตาสีน้ำตาลกรมทองทำให้ใบหน้าของหญิงสาวดูสวยน่ารักระคนดุดูมีเสน่ในเวลาเดียวกัน และใบหน้านี้ก็ไม่เคยผ่านมีดหมอศัลยกรรมเลย จึงทำให้เธอเป็นผู้หญิงที่Hot พอสมควรในรั้วมหาวิทยาลัยและในวงกว้าง






"สวัสดีครับ"ชายหนุ่มหน้าตาดีกล่าวทักทายหญิงสาว{ไอ้หน้าหม้อนี่วันนี้มาทักเราอีกแล้ว แต่ก็ช่างเหอะตอบไปตามมารยาทละกัน}



"เอ่อ....สวัสดีค่ะ"ฮยอนจายิ้มบางให้พอเป็นพิธีก่อนจะหันมาวางเงินไว้บนเคาท์เตอร์



"มาเที่ยวคนเดียวหรือครับน้องฮยอนจาให้พี่มานั่งดื่มเป็นเพื่อนมั้ยคะ พอดีพี่ก็มาเที่ยวคนเดียวเจอกันหลายครั้งแล้วพี่ยังไม่ได้แนะนำตัวเลยพี่ชื่อคิม ยูจิน

เห็นน้องฮยอนจานั่งดื่มอยู่คนเดียวพี่เลยกลัวว่าน้องจะเหงาเลยอยากมานั่งเป็นเพื่อนน่ะ"ยูจินไม่พูดเปล่าพลางขยับเข้าใกล้ชิดกับฮยอนจาอย่างถือวิสาสะ



".........."{ไอ้หน้าตี๋ตาตีบใครอยากคุยด้วยกันล่ะใครอยากดื่มกับผู้ชายอย่างแกกันทำไมต้องมาตามตื้อฉันด้วยห้ะ ละอีเมื่อไหร่พี่มินจะมาพาฉันกลับบ้านแล้วก็นะคงจะมัวแต่หลีสาวจนลืมน้องชัวร์ป้าบ เหนื่อยจิตเพลียใจจริง}



"น้องฮยอนจาครับ!"ยูจินโบกไม้โบกมือผ่านหน้าผ่านตาฮยอนจาเมื่อเห็นเธอไม่ตอบเอาแต่เหม่อคิดอะไรอยุ่คนเดียวให้หญิงสาวมีสติหันมาสนใจตนบ้าง และดูเหมือนจะได้ผล



"อ่า...ค่ะขอโทษด้วยนะคะ คือฉันคงต้องกลับแล้ว..งั้นขอตัวกลับก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ"ฮยอนจาส่งยิ้มหวานให้เพื่อไม่ให้ดูหักหน้ายูจินจนเกินไปและต่อจากนั้นคงไม่ต้องอธิบายว่าคงจะใส่เกียร์หมาถ้าขับรถคงเหยียบเข็มไมค์ทะลุเพื่อหนีผู้ชายที่มาตามตอแยอย่างยูจิน







    เมื่อหนีออกมาพ้นแล้วหญิงสาวจึงกลับมาอยู่ในอากับกิริยาปกติไม่เร่งรีบเหมือนบ้านใครไฟไหม้เหมือนเมื่อ5นาทีที่ผ่านมา


"เฮ้อ~เมื่อไหร่พี่มินจะออกมาสักทีเนี่ยอยากกลับบ้านแล้วนา ขก.รอ"หญิงสาวเดินบ่นพึมพัมหน้าบูดบึ้งจนมาถึงรถสปอตหรูของพี่มิน-_-{มันน่านักหลีสาวจนลืมน้อง}



"ยัยตัวแสบบบบ!"ชายหนุ่มหน้าตาหล่อสไตล์หวานนิดเข้มหน่อยเอ่ยเรียกน้องสาวตัวดีที่หนีออกมาจากไนท์คลับก่อนตนแล้วปล่อยให้พี่ชายที่แสนจะดี๊ดีคนนี้ต้องเป็นห่วง(มั้ง?)



"พี่มินช้าเอง ช่วยไม่ได้ ใคร..บ...โอ้ยย!"พูดยังไม่ทันจบประโยคมะเหงกลูกโตๆก็หล่นลงมาให้ฮยอนจารับประทาน เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บใจพลางลูบหน้าผากมนเบาๆ



"พี่มินใจร้ายย..ก็มันจริงนี่นาที่พี่ทิ้งฉันไปหลี่สาวอ่ะทำไมหรอพูดความจริงมันผิดตรงไหนอ่ะคะ คุณพี่มินขา~"ฮยอนจาพูดกึ่งเล่นกึ่งประชดประชันยียวนเหมือนอยากโดนบาทา



"ไม่ต้องมาพูดประชดพี่เลยยัยตัวดี กลับบ้านกันได้แล้วอย่าลีลาม้ากระดกตกซอยแปดให้มันมาก กลับไปเดี๋ยวต้องมีการย่องกันอีกนะอย่าลืม"มินโฮพูดเร่งให้ฮยอนจารีบๆขึ้นรถ เมื่อทั้งสองขึ้นรถและขับออกไปจนไกลจนสุดสายตา บุคคลปริศนาจึงเดินออกมาจากซอกตึกใกล้ๆและเดินจากไปในความมืดของถนน










       ณ.คฤหาสน์ตระกูลLee

รถสปอตคันหรูราคาเเพงเคลื่อนตัวเข้ามาตอดในโรงจอดรถอย่างระมัดระวัง สองพี่น้องที่ชอบหนีเที่ยวก็ค่อยๆดูลาดเลาพอเห็นทางสดวกทั้งสองจึงค่อยๆย่องเข้าบ้าน

     ทั้งสองมองซ้ายทีขวาทีพอจะก้าวเท้าเหยียบบันไดขั้นแรก ไฟทักดวงในโถงก็พรันสว่างขึ้นพร้อมเสียงอันทรงพลังของบุคลที่รู้ๆว่าใคร

{ง่า~ไม่เอานะทำไมเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย}




"ลี มินโฮ! ลี ฮยอนจา! ไปเถรไถรที่ไหนมา...มินโฮก็เป็นไปกับฮยอนจาเรอะ" ลี ซุน ประมุขของบ้านเอ่ยถามลูกชายคนรองพลางมองลูกสาวแสนดื้อรั้นที่พาพี่ชายไปเถรไถร



"ปะ....ปะ....ป๊าคือหนูกับพี่มินไปดูงานไนท์คลับที่เราเป็นหุ้นส่วนไงคะ หนูทำไม่ดีหรอป๊า"ฮยอนจาส่งยิ้มเฝื่อนๆให้เพราะกลัวโดนจับได้ว่าแค่แวบไปที่นั้นไม่ถึง30นาทีมินโฮเหมือนจะเข้าใจฮยอนจาดลยช่วยพูดแก้ต่างให้น้องสาวสุดน่ารักรอดจากการถูกลงโทษ



"ใช่ครับ....ผมพาน้องไปดูไนท์คลับมา"



"เรื่องนั้นป๊ารู้แล้วว่าทั้งสองไปไหนกันมา..แต่ป๊าไม่เชื่อว่าไปดูงาน..อย่าคิดว่าป๊ารู้ไม่ทันนะพวกลูกลิงจอมซน" จากที่น้ำเสียงในตอนเเรกเริ่มอ่อนลงมาเป็นน้ำเสียงที่เอ็นดู และห่วงในลูกสาวและลูกชายที่เป็นตัวป่วนของบ้าน ลีซุน เดินเข้ามาลูบหัวฮยอนจา



"ไปนอนได้แล้วไป ป๊าว่าดึกมาแล้วเดี๋ยวลูกสาวคนเดียวป๊าจะไม่สวย มินโฮ ไปรอป๊าที่ห้องทำงานไปพวกพี่ๆเค้ารออยู่เดี๋ยวป๊าจะตามไป งานเยอะป๊าต้องให้แกช่วยนะเจ้ามิน"มินโฮเพียงแต่มองฮยอนจาก่อนจะเดินไปลูบหัวฮยอนจาด้วยอีกคน{อะไรกันทำไมทุกคนดูแปลกๆจังแฮะ}



"ครับป๊า"
















   มหาวิทยาลัยXXX


การเข้าเรียนในคาบเช้าดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและน่าเบื่อจนหมดคาบ ฮยอนจาเพียงแต่นั่งจมอยู่กับความคิดของตนเองในสวนหลังมหาลัย

{เมื่อวานป๊าดูแปลกๆชอบกลพูดจาเหมือนมีเรื่องอะไรเลยอ่ะ......หวังว่าจะไม่จับคู่เรากับใครอีกนะทำไมรู้สึกใจไม่ค่อยดีเลย.....}

     เฮ้อ~~~~~~~~




ซอกแซก~ซอกแซกๆ


เสียงพุ่มไม้สั่นเรียกให้ฮยอนจาหลุดจากความคิดเมื่อครู่แล้วกลับมาปัจจุบันเธอหันไปตามที่มาจองเสียงแต่ก็ไม่เจออะไร{สงสัยสัตว์เล็กๆมันวิ่งผ่านเราคงคิดมากไปเอง}ไม่ทันที่หญิงสาวจะเดินจากไปเธอก็สังเกตุเห็นสร้อยเงินที่มีจี้เป็นรูปมังกรและหงส์คู่กันเหมือนสัญลักณ์หยินหยางเธอจึงเก็บมันเอาไว้

 และตัดสินใจเดินกลับรถในทันที

      เมื่อมาถึงสิที่พบกลับไม่ใช่สิ่งที่มันควรจะเป็นรถของฮยอนจาราคาหลายสิบล้านถูกมือดีใช้จองมีคมกรีดรอบรถมีรอยกระสุนปื่นเต็มรอบคันรถและกระจกหน้ารถมีรูปครอบครัวเธอที่มีมีดปักติดกับกระจกรถ ฮยอนจาเพียงแต่มองนิ่งๆสมองกำลังประมวลผล ซึ่งต่างจากผู้คนที่ตอนนี้เริ่มทอยกลายเป็นเกามุงดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและส่งเสียงซุบซิบกัน


.......กริ้ง~กริ้ง.....



{เบอร์แปลก???!}


"ฮัลโหล ฉันฮยอนจารับสายค่ะ"

ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาจากปลายสาย จนฮยอนจากำลังจะวางหูประโยคเด็ตจึงดังออกมาจากลำโพงและทุกคนในที่นั่นได้ยินกันหมด

"ดูแลคนในตระกูลให้ดีละสาวน้อย...เพราะตระกูลเราไม่หยุดแค่นี้แน่ ฝากบอกป๊าเธอด้วยว่าเพื่อนรักคนนี้กลับมาแล้ว ระวังตัวเองให้ดีๆ ลี ฮยอนจา~"



  สิ้นเสียงชายปริศณาสายจถูกตัดไป ฮยอนจายังมีสีหน้าเรียบเฉยพลางมองโทรศัพท์สลับกันกับรถหรูของตน ก่อนรอยยิ้มตะค่อยๆปรากฎขึ้น


"อยอนจา....แกเป็นไรรึป่าว"แดฮวี และ เหล่า4สาว 

ลิซ่า จีซู โรเซ่ เจนนี่ พี่สาวร่วมคณะต่างกรูกันเข้ามากอดจนหายใจแทบไม่ออก


"ไม่เป็นไร...พวกพี่ๆแหละอะไรกันเนี่ยข่าวไวใช้ได้เลย..."ฮยอนจาทำตัวตามปกติเหมือนไม่ได้ผ่านเรื่องน่าตระหนกตกใจ



"หนูมีธุระอ่ะพวกพี่ๆหนูขอตัวนะ"

"อืม....แกก็ระวังตัวด้วยรถแกเป็นแบบนี้"แดฮวีพูดหยุดไว้แค้นั้น 

"ฮยอนจา....ระวังตัวเองให้ดีๆนะพวกเราเป็นห่วง"คราวนี้เป็นฝ่าย4พี่สาวที่กล่าวฮยอนจาเพียงแต่พยัคหน้ารับและเดินออกมาหน้ามหาลัย

   ฮยอนจากดโทรเรียกใช้บอดี้การ์ดส่วนตัวและเป็นครั้งแรกที่เธอเรียกใช้




(สวัสดีครับ)


(ฉันฮยอนจาเอง...ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปพวกนายจะได้ออกโรงสักทีนะ)


(0.0 คะ...คุณหนู)น้ำเสียงดูตะหนกระคนดีใจ


(อืมใช่ พาทีมHJมารับฉันที่มหาลัยทีนะแล้วก็จัดการเรื่องรถของฉันด้วยตามบ่าหัวมันเงียบๆล่ะ)


(ครับ รับทราบครับคุณหนูผมจะจัดการตามที่สั่งแล้วจะเอาข่าวมารายงานให้คุณหนูทราบ)






























     คุยกับไรท์

อ๊ะอา....อะไรกันเนี่ยเปิดเรื่องมาก็เหมือนจะงานเข้าแล้วหรอเนี่ย...ไว้มาเจอกันใหม่ในEP. หน้านะจ๊ะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น