สาวชาวนามารดาเจ้าก้อนแป้ง

ตอนที่ 7 : #ก้อนที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 894 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

ชี้แจง : นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่อยๆเอื่อยๆ ไม่เน้นเทพทรู ไม่เว่อร์วังอลังการ ไม่บ้าอำนาจเลือดสาด เน้นชีวิตเรียบง่ายแค่มีพลังไว้ใช้ยามฉุกเฉิน นางเอกเรื่องนี้จะค่อยๆเก่งหรือค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไม่แก้แค้น? ขอบคุณค่ะ 


_____________________________________________


ทันทีที่เข้ามาในมิติทุกอย่างยังเหมือนครั้งแรกที่เข้ามา มีม่านพลังบางๆกั้นให้บริเวณโดยรอบเล็กลงมาหน่อยไม่กว้างสุดลูกหูลูกตาเหมือนครั้งก่อน แต่ก็ยังถือว่าใหญ่อยู่ดีล่ะนะ เอ๊ะ เดี่ยวนะทำไมแปลกๆ เฟิ่งหลินเดินไปที่แปลงสมุนไพร ตาแก่ขี้งก!! แม้แต่สมุนไพรก็เก็บไปหมดเลย ไม่เหลือไว้ให้เธอสักต้น!!


เฟิ่งหลินเดินผ่านแปลงสมุนไพรด้วยความรวดร้าว ก็เธอคิดว่าจะเอาไปขายแลกเหรียญมาไว้ต่อเติมบ้านนี่นา ไม่เหลือไว้ให้ก็ไม่ง้อหรอก เหอะ! หาเอาเองก็ได้ แต่ว่าไม่รู้สมุนไพรที่นี่จะเหมือนที่โลกเดิมหรือไม่ ถ้าเหมือนกันก็ดีไปแต่ถ้าไม่เหมือนก็ต้องหาตำรามาอ่านเอา แค่คิดถึงตำราเฟิ่งหลินก็รู้สึกเหมือนลมตีขึ้นมาทันทีทันใด ชาติก่อนเธอก็อ่าน อ่าน อ่าน! อ่านจนเมลอออกมาเป็นประโยคๆเลยเถอะ  แต่เพื่อชีวิตที่ดีของครอบครัวเธอก็จะสู้ 


เดินผ่านสระน้ำมายังป่า เสียงน้ำตกซู่ซ่าดังแว่วออกมา ต้นไม้ที่มองไกลว่าใหญ่แล้วพอมามองใกล้ๆเท่านั้นแหละ พระเจ้า! มันใหญ่มาก! ประมาณ6-7คนโอบได้ เธอคิดว่ามันน่าจะเป็นต้นไม้ที่มีค่ามากแน่ๆแต่เธอไม่รู้ว่ามันคือต้นอะไร ลำต้นตรงดิ่งไม่มีโค้งงอ ตัวลำต้นมีสีน้ำตาลอมแดง ใบเหมือนใบมะม่วงมีสีเขียวอมฟ้า มันสวยนะ แต่สวยแบบแปลกๆยังไงไม่รู้เธอบอกไม่ถูก เดินลึกเข้าไปตามโคนต้นมีเห็ดแปลกๆหลายชนิดขึ้นอยู่เต็มไปหมด แต่มันไม่เหมือนเห็ดในโลกเดิมของเธอเลยสักนิด เอาล่ะ เธอควรจะทำใจได้แล้วเฟิ่งหลิน นี่มันคือโลกลมปราณ! โลกที่มีพลังมีสัตว์อสูรนะ มันจะไปเหมือนโลกเดิมของเธอได้ยังไงกัน แล้วอาหารล่ะ? ไม่เหมือนโลกเดิมไม่เท่าไหร่ แต่มีพริกหรือเปล่า? ตำหอม? กระเทียม? ข่า? ตะไคร้? มันจะมีให้เธอไหมนะ เธอคือใคร? เธอคือรริน หญิงสาวที่รักอาหารยิ่งชีวิตนะ ไม่มีเครื่องปรุงเหล่านี้เธอจะอยู่ได้อย่างไรกัน ไม่ได้การละพรุ่งนี้เธอต้องเข้าป่าไปลองค้นหาดู 


คิดถึงการเข้าป่าเพลินๆในที่สุดก็เดินมาถึงน้ำตก เฟิ่งหลินถึงกับอุทานออกมา 

"พระเจ้า! นี่ นี่มันสวยเกินไปแล้ว!" ตรงหน้าเธอตอนนี้คือน้ำตกวารีที่สีเขียวมรกต ใช่! สีเขียวมรกต พอตกกระทบกับแสงก็กลายเป็นน้ำสีเขียวมรกตที่เรืองรอง นี่มันจะสวยเกินไปแล้ว! แถมในน้ำยังมีปลาสีทองที่ตัวเล็กมากๆอยู่เต็มไปหมด เธอคิดถูกที่ขอมิตินี้! แค่ดูก็รู้แล้วว่าน้ำนี่คือโอสถ รับรู้ได้จากกลิ่นสมุนไพรที่กระจายออกมา มันทำให้เธอรู้สึกสดชื่น สบายตัวขึ้นมาก เหมือนอาการที่เจ็บตามเนื้อตามตัวหลังจากทำงานหนักหายเป็นปลิดทิ้งเลยทีเดียว เฟิ่งหลินแวบออกไปด้านนอกเพื่อกลับออกไปเอากาน้ำชาบนหัวเตียงเข้ามาเทน้ำชาในกาทิ้งจนหมด แล้วตักน้ำตกตรงหน้ามาครึ่งกา แล้วออกจากมิติเดินตรงไปที่ห้องครัว เทน้ำในกาลงไปผสมกับน้ำกินในโอ่ง ถ้าน้ำนี่คือยาจริงๆก็ดีกับทุกคน แต่เธอไม่กล้าใช้เยอะด้วยกลัวว่าน้ำนั้นจะมีผลต่อร่างกายเกินไป 


เฟิ่งหลินเดิมกลับเข้าห้องไปนอนกอดลูกทั้งสองไว้ในอ้อมกอดไม่ได้เข้าไปในมิติต่อ เพราะเธอยังมีอะไรต้องทำอีกมากแต่ก่อนอื่นเธอขอนอนเติมพลังก่อนแล้วกัน  หากมีคนรู้ว่าเฟิ่งหลินเอาน้ำตกวารีที่มีมูลค่าต่อหยดเป็นหมื่นๆเหรียญทองมาใช้โดยไม่เสียดาย คงได้กระอักเลือดออกมาจนหมดตัวเป็นแน่




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 894 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

252 ความคิดเห็น

  1. #236 monmanon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 13:25

    ขอบคุณ
    #236
    0
  2. #135 Nanthara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 13:52
    เฮ้อสงสารนางได้มิติมาก็ทำอะไรได้ไม่มาก ตาแกขี้งกเอาสมุนไพรกลับมาคืนด่วน555555
    #135
    0
  3. #117 kittysmall (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 08:48
    แต่ละตอนสั้นไปหน่อยนะคะ
    #117
    0
  4. #107 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 01:39
    ถ้าค่อยๆเก่งแต่เป็นแม่พระไม่แก้แค้น เราก็วางไว้ที่เดิมนั่นแหล่ะค่ะ ไม่มีแรงบันดาลใจจะอ่านต่อ
    #107
    0
  5. #54 wadeenarak (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 22:48
    สมุนไพรก็ยังเก็บหนีนี่นางเอามิติมาไว้ทำอะไร
    #54
    1
    • #54-1 Supansa252743(จากตอนที่ 7)
      28 สิงหาคม 2563 / 04:43
      ตอนนี้นางเอกยังไม่รู้จักสมุนไพรหรือพืชผักโลกนี้ค่ะ ค่อยๆอ่านทำความเข้าใจนะคะ
      #54-1
  6. #45 Phathaichan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 15:02
    สนุก
    มาต่อเรื่อยๆนะ
    #45
    0
  7. #44 jureeporn1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 07:10
    แต่งให้จบนะค่ะ.
    #44
    0
  8. #43 Numwan_2525 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 05:32

    ต่อไปน้องเราจะรวย รออ่านตอนต่อไปน๊า

    #43
    0
  9. #42 hing35 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 05:13
    ดีค่ะชอบอ่านแบบนี้แหละเรื่อยๆสบายๆ
    #42
    0
  10. #41 poosurat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 01:46
    ขอแบบยาวๆค่ะไรท์ มันสั้นไปอ่ะ สู้ๆ
    #41
    0
  11. #40 yens2520 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 01:26
    แต่งต่อไปเรื่อยๆๆ นะค่ะ รออ่านอยู่ ค่ะ
    #40
    0