สาวชาวนามารดาเจ้าก้อนแป้ง

ตอนที่ 2 : #ก้อนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 847 ครั้ง
    22 ส.ค. 63

 คำเตือน:สถานที่ คน สัตว์ สิ่งของ ไม่ได้อ้างอิง    ประวัติศาสตร์แต่อย่างใด หากผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยค่ะ



ภายในบ้านไม้ไผ่โกโรโกโสหลังหนึ่ง มีหญิงวัยกลางคนกับเด็กอีกสองคน นั่งเฝ้าหญิงสาวที่หน้างดงามซึ่งนอนเป็นผักมาแล้วร่วมห้าวัน หญิงวัยกลางคนได้แต่โทษตัวเอง  เหตุใดกัน  หรือเป็นเพราะตนทอดทิ้งครอบครัวบุญธรรมที่รับเลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็ก เพื่อแต่งเข้าจวนชายคนรักที่มั่งคั่งและมากรักผู้นั้น ถ้าหากเธอเชื่อคำพูดท่านพ่อของเธอ เธอคงไม่ต้องพาลูกหลานมาตกระกำลำบากแบบนี้ 


"ท่านยาย ทำไมท่านแม่ยังไม่ตื่นอีกล่ะขอรับ อาหลงกับอาหลันเป็นห่วงท่านแม่จัง" เสียงเล็กของเด็กชายผู้เป็นหลานดังขึ้นเรียกสติคนเป็นยายให้กลับมา  


"คงอีกไม่นานหรอก ไปเถอะ ไปช่วยยายถอนหญ้าที่แปลงผักกันดีกว่า เย็นนี้ยายจะทำผัดผักให้อาหลงกับอาหลันกิน ดีรือไม่" 


"ดีขอรับ/ดีเจ้าค่ะ"  เด็กแฝดรีบขานรีบทันทีที่ได้ยินว่าเย็นนี้จะได้กินของโปรดตัวเอง 


หลังจากที่ทั้งสามเดินออกจากบ้านไป ถ้าเกิดพวกเขาอยู่ต่ออีกสักนิดคงจะได้เห็นคนที่ตัวเองเป็นห่วงค่อยๆลืมตาขึ้นมาหลังจากที่หลับไปนานถึงห้าวัน


ย้อนไปก่อนหน้านั้น

_____________________________________________


"นี่คือที่ไหนกัน" หญิงสาวถามกับตัวเอง เธอจำได้ว่าเธอตายแล้ว แต่ไม่แน่ใจว่าตายเพราะอะไร หลังจากที่ตาย เธอก็รู้สึกเหมือนลอยอยู่ท่ามกลางสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ ทั้งมืดมิด ทั้งหนาวเหน็บ กว่าจะทำใจยอมรับว่าตัวเองตายแล้วได้นั้น ก็นานเหมือนกัน คิดว่านะ ก็เล่นไม่รู้วันรู้คืนเลยนี่นา จะหันไปทางไหนก็มืดไปหมด  หัน..หรือเปล่านะ  ช่างเถอะ 


 หญิงสาวหันไปมองรอบตัวสิ่งที่เธอเห็นทำเอาตกตะลึงจนอ้าปากค้าง มันสวยมาก! นี่มันเหมือนฝันชัดๆ มือนั้นลูบหญ้านุ่มๆข้างตัว สายตาก็หันไปมองรอบๆ  ซ้ายมือเป็นป่าที่เขียวชะอุ่มต้นไม้แต่ละต้นล้วนสูงใหญ่ทั้งสิ้น  ลึกเข้าไปน่าจะมีน้ำตกเพราะเธอได้ยินเสียงซู่ซ่าดังออกมาจากในป่า มีบ่อน้ำที่ใหญ่มากๆและใสเอามากๆอยู่ด้านข้าง ถัดมาอีกนิดเป็นแปลงที่คิดว่าน่าจะเป็นสมุนไพรถูกปลูกเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ มีต้นแอปเปิ้ลสีทองและต้นท้อสีแดงสดอยู่ด้านข้าง น่ากินมาก แอบเด็ดมากินได้ไหมนะ 


พอหันกลับไปมองด้านหลังก็เห็นกระท่อมไม้ไผ่ขนาดกลางๆไม่เล็กไปไม่ใหญ่เกินหลังหนึ่งมีระเบียงยื่นออกมาด้านข้าง และที่ระเบียงนั้นก็มีชายชราที่นั่งจิบชามองเธออยู่ นี่ มัน อะ ไรกัน เนี่ย!!


"เจ้าจะขึ้นเรือนมาคุยกันได้หรือยัง นี่ข้าจิบชารอจนจะจุกอยู่แล้วนะ"   ก็แล้วทำไมไม่เรียกล่ะคะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 847 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

252 ความคิดเห็น

  1. #252 111555999888Jo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2563 / 12:04

    55555555ใช้แล้วทำไมไม่เรียก
    #252
    0
  2. #231 monmanon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 12:26

    ตามมมมม
    #231
    0
  3. #97 Yainim1234 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 20:32
    พึ่งเข้ามาอ่านค่ะไรท์ น่าติดตาม สนุกค่ะ
    #97
    0
  4. #46 Kass2222 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 16:27

    สนุก! ขอติดตามนะคะ ชอบ! คือมีอะไรตรงใจหลายอย่าง...จะเข้ามาอ่านทุกวันค่ะ

    #46
    0
  5. #25 chalor13101967 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 12:35

    สนุกนะแต่สั้นไปค่ะ

    #25
    0
  6. #21 kikomako (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 00:56
    ท่านยายน่าจะแทนตััวเองว่านางมากกว่่านะคะเพราะะท่านยายคนยุคโบราณไม่น่าจะแทนตัวเองว่าเธอนาาา
    #21
    1
    • #21-1 Supansa252743(จากตอนที่ 2)
      25 สิงหาคม 2563 / 06:11
      ขอบคุณค่า
      #21-1
  7. #6 Veggie23 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 22:59
    รอนะคะไรท์
    #6
    0
  8. #5 bangsapan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 21:14

    ติดตาม
    #5
    0
  9. #4 belize2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 21:09
    คือสั้นมากอ่ะ
    #4
    3
    • #4-1 Supansa252743(จากตอนที่ 2)
      22 สิงหาคม 2563 / 21:12
      ไรท์แต่งสดค่ะ แต่จะพยายามลงให้ยาวกว่านี้นะคะ ขอบคุณค่ะ
      #4-1