สาวชาวนามารดาเจ้าก้อนแป้ง

ตอนที่ 10 : #ก้อนที่7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 871 ครั้ง
    9 ก.ย. 63

ชี้แจง: เนื่องจากมีคนขอให้ไรท์ลงยาวๆหน่อยไรท์เลยจัดให้แต่ไรท์จะเปลี่ยนเวลาอัพนะคะ เป็นอาทิตย์ละสองวันคือ วันพุธกับวันเสาร์ เวลา22:00-23:00 นะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจและการติดตามค่ะ
__________________________________________

"ลูกยังมีอีกเรื่องที่อยากบอกแก่ท่านแม่" เรื่องมิติอย่างไรนางก็ต้องแจ้งแก่มารดา ที่ขอจากท่านตาเทพมาก็เพื่อเป็นหลุมหลบภัยยามจำเป็น ไม่ใช่เพื่อหาเงินแต่อย่างใด

"ยังมีอีกหรือลูก"

"ท่านแม่ลูกมิติธาตุเจ้าค่ะ" พอกล่าวจบก็เห็นมารดาตาเบิกกว้าง คงจะตกใจมากเพราะในโลกนี้คนที่มีสองธาตุนั้นน้อยแสนน้อย เรียกได้ว่าหนึ่งในล้านเลยทีเดียว

"มิ มิติธาตุ อย่างนั้นหรอ" ตอนนี้เฟิ่งหงเสียสติไปแล้ว ลูกนางมีมิติธาตุ! เท่ากับว่าตอนนี้ลูกเธอมีสองธาตุ! สองธาตุเชียวนะ! ในแคว้นจ้าวแห่งนี้ก็มีแค่ฮ่องเต้เท่านั้นที่มีสองธาตุ ช่างโชคดีอะไรอย่างนี้ แต่ก่อนลูกเธอใช้พลังไม่ได้มีก็เหมือนไม่มี แต่ตอนนี้ลูกเธอใช้พลังได้แล้ว แถมยังมีถึงสอง!

"เจ้าค่ะท่านแม่ ลูกมีมิติธาตุ ลูกตัดสิ้นใจว่าจะเอาไว้เป็นหลุมหลบภัยยามจำเป็น ต่อให้ไม่มีเภทภัยอันใดก็ยังสามารถใช้งานได้"

"อย่างนั้นหรือลูก ก็ดีแล้ว แต่ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปแม่กลัวว่าเจ้าจะลำบาก" พวกขุมอำนาจใหญ่ย่อมต้องการตัวลูกสาวเธอแน่หากรู้เรื่องนี้เข้า

"ท่านแม่ไม่ต้องกังวลไปหรอกเจ้าค่ะ อยู่นอกบ้านลูกจะพยายามไม่ใช้มิติ ตัวลูกเองไม่เท่าไหร่เพราะลูกใช้พลังได้แล้ว ถึงยังต้องฝึกอีกมากก็เถอะ แต่ลูกเป็นห่วงอาหลงอาหลัน กลัวจะเป็นอันตรายทางที่ดีอยู่นอกบ้านไม่ใช้ดีที่สุด"

"ดีแล้วล่ะลูก ไปเถอะทำกับข้าวกันเช้านี้เราต้องเข้าป่าแต่เช้า" จบคำเฟิ่งหงนำลูกสาวก่อไฟต้มโจ๊กที่มื้อเช้านี้ข้าวสารก็หมดไหพอดี ทั้งสองช่วยกันทำอาหารเช้าทำไปหยอกล้อกันไป เฟิ่งหลินเล่าถึงโลกก่อน พร้อมเสียงอุทานของมารดาเป็นพักๆ 


มื้อเช้านี้มีแค่โจ๊กจางๆคนละถ้วย ผักดองถ้วยเล็กๆ กับผัดผักอีกหนึ่งถ้วย แค่นี้ก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว ไม่ต้องพูกถึงเนื้อเลย พวกนางไม่ได้กินเนื้อมานานมากแล้ว น่าตะสองปีได้แล้วต้องแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ พวกนางย้ายมาตอนอาหลงกับอาหลันอายุได้หกหนาว สองปีมานี้กว่าจะผ่านแต่ล่ะหนาวได้นั้นหวิดเอาตายกันที่ครอบครัว ลำพังบ้านไม่ไผ่เล็กๆกันฝนได้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว เอาเถอะต่อจากนี้เฟิ่งหลินคนนี้จะทำให้ครอบครัวเธอเงยหน้าอ้าปากให้ได้ 

_____________________________________________


หลังจากทานอาหารเสร็จเฟิ่งหลินก็เดินเข้าห้องไปเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงสีซีดกับเสื้อแขนยาว ดีหน่อยที่ยุคนี้ถึงจะเป็นยุคเก่าแต่ก็ไม่ได้เคร่งครัดจนเหมือนแต่ก่อนที่ถ้าผู้หญิงเปลือยเท้าให้ชายใดเห็นชายนั้นต้องรับผิดชอบ ถ้าเป็นแบบนั้นนางต้องอึดอัดตายแน่ๆ 


พอเดินออกมาจากห้องก็เห็นมารดากับเจ้าก้อนแป้งทั้งสองกำลังเตรียมตะกร้า มีด พลั่ว พร้อมกระบอกไม้ไผ่ที่คิดว่าน่าจะใส่น้ำดื่มไปด้วยคนละกระบอก เจ้าก้อนแป้งสะพายตะกร้าใบเล็กๆขึ้นหลังคนละใบพร้อมพลั่วในมือ ข้างเอวคล้องกระบอกน้ำ เฟิ่งหลินเดินตรงไปหยิบตะกร้ามาสะพายบ้าง หยิบมีดสั้นเล่มเล็กๆบิ่นนิดหน่อยตรงปลายขึ้นมาถือ หลังจากนั้นก็พากันเดินตรงไปทางป่าดงอสูร  


เจ้าก้อนแป้งทั้งสองเดินบ้าง วิ่งไล่จับกันบ้าง มีเฟิ่งหลินที่คอยดุอยู่ด้านหลัง เฟิ่งหงที่ได้เห็นดังนั้นก็ระบายยิ้มออกมา นานแล้วที่ครอบครัวนางไม่ได้มีความสุขขนาดนี้ เด็กๆที่คอยช่วยเหลือนางทำงานเล็กๆน้อยไม่ค่อยได้มีเวลาเล่นเหมือนเด็กทั่วไป อายุแค่แปดหนาวแต่ต้องมาทนลำบากตรากตรำ เฟิ่งหงได้แต่ถอนใจ หวังว่าจากนี้ครอบครัวนางจะพรั่งพร้อมทุกอย่างไม่ต้องอดๆอยากๆ นางเชื่อใจในตัวเฟิ่งหลิน ถ้าเฟิ่งหลินบอกว่าทำได้นางจะเชื่อว่าลูกนางต้องทำได้ 


ตัวเฟิ่งหลินเองเดินไปคิดไปถึงข้อมูลที่เฟิ่งหงบอก แคว้นที่นางอยู่ตอนนี้คือแคว้นจ้าว มีหัวเมืองใหญ่อยู่สามเมือง คือเมืองเป่ย เมืองเซียง เมืองหนาน มีเมืองหลวงที่เป็นศูนย์กลาง และมีเมืองเล็กแตกย่อยออกไป ที่เฟิ่งหลินอยู่ตอนนี้คือเมืองเป่ยหลิง เมืองเป่ย หมู่บ้านหวง จะเรียกหมู่บ้านก็ไม่ได้เพราะบ้านของนางอยู่ท้ายหมู่บ้านหรือก็คือเลยเขตหมู่บ้านออกมาพอสมควร ทุกๆแคว้นจะมีป่าดงอสูรคั่นกลาง หากจะข้าแคว้นหากใช้รถม้าต้องใช้เวลาถึงครึ่งปีเลยที่เดียว แต่นางไม่แน่ใจว่าโลกนี้มีกี่แคว้นเพราะตัวนางนั้นถูกเลี้ยงมาเป็นหญิงสาวในห้องหอ อ่านออกเขียนได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว ตัวมารดานางเองก็ไม่รู้


มาถึงเขตป่าเฟิ่งหลินเรียกให้ลูกๆหยุดก่อน เพราะตรงนี้คือชายป่าไม่มีอะไรเหลือให้เก็บแล้วเนื่องจากชาวบ้านเข้ามาหาของป่าบ่อยครั้ง อยากได้ของดีต้องเดินลึกเข้าไปอีก 

"อาหลงอาหลัน จะเข้าไปข้างในกับแม่หรือว่าจะหาเก็บฟืนอยู่ข้างนอกลูก" ถึงอย่างไรตรงนี้ก็ไม่ไกลจากบ้านมากนักเดินไม่ถึงหนึ่งก้านธูป(15นาที)ก็ถึง


"ข้ากับอาหลันเข้าไปด้วยได้หรือไม่ขอรับท่านแม่" อย่างน้อยๆตนก็พอช่วยเก็บเห็ดเก็บผลไม้ได้ ตนไม่อยากห่างจากท่านแม่เลยคราวนี้ท่านแม่หลับไปนานมาก


"ได้สิลูกแต่อย่าซนล่ะ ครางนี้เราจะเข้าไปถึงแค่ลำธารกันก่อนวันหลังค่อยว่ากันใหม่" 


"แค่ลำธารเองหรือลูก อย่างนั้นเราจะได้อะไรกลับไปล่ะ ชาวบ้านเข้ามาหาของป่ากันทุกวัน เราข้ามลำธารไปอีกนิดไม่ดีกว่าหรือ" เฟิ่งหงอดท้วงขึ้นมาไม่ได้ 


"แค่ลำธารก็พอแล้วเจ้าค่ะท่านแม่ คราวนี้มีเจ้าก้อนแป้งมาด้วยลูกกลัวเป็นอันตราย" 


"เอาอย่างนั้นก็ได้ ไปเถอะยิ่งเราช้าการเข้าเมืองเราก็จะสายไปด้วย" 


เฟิ่งหงนำทุกคนเข้าไปด้านใน อย่างที่รู้ด้านนอกไม่เหลืออะไรให้เก็บแล้ว ผักป่าก็มีร่องรอยของการเด็ดถอน ต้นผลไม้ก็มีใบสีเขียวร่วงหล่นเต็มไปหมด เห็นได้ชัดว่ามีคนเพิ่งจะมาเก็บไปไม่นาน  เดินเข้ามาประมาณหนึ่งเค่อ(30นาที)ก็ถึงลำธาร ต้องข้ามลำธารนี้ไปถึงจะเป็นชายป่าของป่าดงอสูรที่แท้จริง ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็จะวนแค่ลำธาร ถ้ามีพลังสูงขึ้นหน่อยก็จะเดินลูกเข้าไปอีกนิด ที่มีหมูป่า มีไก่ มีกระต่าย แต่ที่แน่ๆตอนนี้แรงเชือดไก่นางยังไม่มีเลย จะให้ไปล่าสัตว์หรือ? ฝันไปเถอะ!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 871 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

246 ความคิดเห็น

  1. #238 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 13:30

    ขอบคุณค่ะ
    #238
    0
  2. #224 Noonong Cheeceza (@noonongz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 13:37
    เห็นเอาน้ำวิเศษมาผสมให้ดื่มกันแล้วทั้งบ้าน ไม่แข็งแรงขึ้นเลยหรอคะ แรงเชือดไก่ยังไม่มี น้ำปลอมแน่ๆ
    #224
    0
  3. #104 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 21:26

    ต่อไปนี้ทุกคนในครอบครัวจะได้มีชีวิตที่ดีขึ้นแน่นอนค่ะ

    #104
    0
  4. #103 honeybee (@honerybee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 09:31

    ผู้หญิงปลายเท้า ที่ถูก ผู้หญิงเปลือยเท้า

    #103
    1
    • #103-1 Supansa252743 (@Supansa252743) (จากตอนที่ 10)
      3 กันยายน 2563 / 09:40
      แก้ไขให้แล้วค่ะ🙏🙏
      #103-1
  5. #101 loveyo123 (@loveyo123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 06:11
    สนุกค่ะ.....สู้ๆนะค่ะ
    #101
    0
  6. #99 rainy_blue_ (@rainy_blue_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 02:19
    ปลายเท้า = เปลือยเท้า
    #99
    0
  7. #98 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 23:37
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ ไรท์สู้ๆๆๆ
    #98
    0