มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 382,624 Views

  • 1,570 Comments

  • 8,600 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    19,103

    Overall
    382,624

ตอนที่ 58 : งานแข่งขันโรงเรียนเวทมนตร์(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1029 ครั้ง
    31 ธ.ค. 61



บทที่ 56 งานแข่งขันโรงเรียนเวทมนตร์(3)


                         "จบสิ้นเสียที"


เพลิงลาวาลุกไหม้แผดเผาซากของเหลวของสัตว์อสูรตนนี้จนหมดสิ้น การทำลายเศษซากของมันคือวิธีการเดียวที่สามารถทำลายสัตว์อสูรตนนี้ไม่ให้ก่อรูปร่างขึ้นมาอีก ปีเตอร์สะบัดแขนออกไป ลาวาอันร้อนแรงไหลพัดไปตามทิศทางของลม ต้นไม้ ต้นหญ้า เศษซากต่าง ๆ ล้วนลุกไหม้ไปด้วยเปลวเพลิง เพลิงไฟลุกลามอย่างรวดเร็ว แม้แต่บางส่วนที่เปียกชื้นก็ถูกเผาไหมด้วยเพลิงไฟเช่นกัน


"เห้อ สัตว์อสูรพวกนี้ล้วนสร้างจากเวทมนตร์ แม้ฆ่าพวกมันไปก็มิได้ผลึกแก่นแท้ เปลืองแรงจริง ๆ" ปีเตอร์เอ่ยบ่นออกมาเล็กน้อย


          "นายน้อยขอรับ เพลิงไฟมันไหม้ลามไปทั่วป่าแล้วนะขอรับ" แอลฟ่าเอ่ยถามด้วยความรู้สึกแปลกใจ เวทมนตร์ที่ผู้ใช้ร่ายออกมาก็สามารถลบล้างด้วยตัวผู้ใช้ได้เช่นกันแล้วเหตุใดปีเตอร์จึงปล่อยให้เปลวไฟยังลุกโชนลามไหม้เช่นนี้


          "แบบนั้นแหละดีแล้ว  พวกสัตว์อสูรจะได้ตาย ๆ กันให้หมด  เพลิงลาวาคงพอจะจัดการสัตว์อสูรที่ต่ำกว่าระดับสี่ได้ไม่ยากเย็นเท่าไหร่นัก" ปีเตอร์เอ่ยตอบ


          "อาชาน้อยออกมา"  วงแหวนเวทอัญเชิญอสูรรับใช้ถูกร่าย อาชาเพลิงสีดำปรากฏ 


          "อาชาน้อย เจ้าไล่ตามเปลวเพลิงลาวาไปจัดการอสูรที่ต่ำกว่าระดับสี่ทั้งหมด หากเจอพวกนักเรียนคนอื่นก็ตัดกำลังพวกมันซะ!"  หลังจากปีเตอร์บรรลุจิตวิญญาณแห่งธาตุไฟ เปลวเพลิงของเจ้าอาชาน้อยก็ถูกยกระดับเป็นเพลิงลาวาเช่นกัน ระดับพลังธาตุเองก็พัฒนาขึ้นอีกด้วย


แผนการในการสังหารสัตว์อสูรคราวละมาก ๆ ด้วยการเผาทำลายป่าแห่งนี้ ตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจว่ามันจะผิดกฎหรือไม่ แต่อย่างไรเขาก็ไม่อยากเสียเวลากับสัตว์อสูรระดับต่ำพวกนี้ การไปจัดการกับสัตว์อสูรที่อยู่ลึกเข้าไปย่อมเป็นความท้าทายที่เขาชื่นชอบกว่าเป็นไหน ๆ  


.................................


เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมไปทั่วบริเวณที่นั่งส่วนของคนดู สายตาเกือบทุกคู่จับจ้องไปยังจอภาพเบื้องหน้า ภาพเหตุการณ์อันน่าตื่นตะลึงปรากฏแก่สายตาของผู้ขม เด็กน้อยที่ลอดจากการจู่โจมของสัตว์อสูรระดับหกได้โดยไร้ซึ่งบาดแผลใด ๆ บนร่างกาย อีกทั้งยังสามารถจัดการสัตว์อสูรตนนั้นได้อย่าง่ายดายอีกด้วย


          "เพลิงนั่นมันอะไรกัน!"


           "ข้าว่ามันเหมือนลาวานะ"


          "ข้าก็คิดแบบนั้นมีคนสามารถสร้างลาวาได้ด้วยอย่างงั้นหรือ"


เสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงเวทมนตร์ธาตุไฟที่ถูกใช้ออกโดยเด็กน้อยเป็นที่ถูกพูดถึงอย่างหนาหู เป็นที่ทราบกันดีว่าเปลวเพลิงที่สร้างจากเวทมนตร์จะทรงพลังตามระดับความเข้าใจธาตุ ความร้อนแรงที่ปล่อยออกมาทำให้เรารู้ว่ามีความเข้าใจในระดับใด แต่นี้สิ่งต่าง ๆ ที่ทุกคนเห็นก็คือ ลาวา เหมือนอย่างที่มีในภุเขาไฟ 


          "มันเป็นไปได้อย่างไรกัน  ขนาดท่านผู้นั้นบรรลุระดับแปดขั้นปลายแล้วยังไม่สามารถใช้เพลิงที่รุนแรงเช่นนี้ได้เลย" ชายคนหนึ่งเอ่ยออกอย่างแผ่วเบา  ตัวของเขาเองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ใช้เวทมนตร์ธาตุไฟเช่นกัน เขาย่อมเข้าใจในเรื่องนี้ดี


          "หรือว่า เด็กคนนี้จะเป็นผู้บรรลุจิตวิญญาณแห่งธาตุกัน?" ชายคนด้านข้างเอ่ยออกมาอย่างไม่ตั้งใจจากความตกใจของตนเอง

          "เป็นไปได้อย่างไรกันที่เด็กตัวแค่นี้จะไปถึงระดับนั้นได้!!"  ชายคนแรกเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย


          "อาจจะเป็นไปได้ก็ได้ เพราะเด็กคนนั้นคือ องค์ชายสาม ของอาณาจักรอสูรพฤกษา" หญิงสาวที่สวมผ้าคลุมปิดหน้าเอ่ยออกมาไม่ดังมากนัก แต่ก็มากพอที่ชายทั้งสองจะได้ยิน หลังจากได้ยินบรรดาศักดิ์ของเด็กคนนี้สีหน้าของพวกเขาทั้งสองก็แปรเปลี่ยนไปหลากหลายอารมณ์

.............................


สายน้ำเผยภาพเงาจันทร์กระทบ ลำธารไหลรินผ่านผืนป่า เสียงน้ำตกรินไหลอย่างนุ่มนวลลงจากผาหินสูงชัน ลานหินขาวโล่งริมลำธารปรากฏร่างของคนสิบสามคน กลุ่มหนึ่งสิบคน กลุ่มหนึ่งสามคน คืนจันทร์หงายเผยให้เห็นกลุ่มนักเรียนจำนวนสิบคนที่ในยามนี้จับจ้องชายสามคนเบื้องหน้า


     "พวกแกนี่มันโชคร้ายจริง ๆ ที่แยกออกมาสามคนแบบนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"  ชายหนุ่มผมน้ำตาลเอ่ยตะโกนพร้อมทั้งหัวเราะออกมา 


     "เหอะ พวกเจ้ามาทางไหนก็กลับไปทางนั้นซะ!" ปีเตอร์เอ่ยออกด้วยน้ำเสียงเรียบพร้อมทั้งจ้องมองไปยังกลุ่มนักเรียนตรงหน้า ดูแล้วหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าสุดจะมีระดับการบ่มเพาะที่ไม่ธรรมดา หากความรู้สึกของเขาถูกต้องน่าจะอยู่ในระดับจอมเวท ขั้นที่หนึ่งอย่างแน่นอน


สัตว์อสูรระดับหกที่กำลังใกล้ตายเต็มทนนอนหมดสภาพอยู่ที่เนินหินใกล้น้ำตก มันเป็นตัวที่พวกปีเตอร์กำลังจะกำจัด แต่ก็ดันมาเจอนักเรียนกลุ่มนี้ก่อน ความวุ่นวายมาเยือนเขาอีกครั้ง อาวุธของแอลฟ่าและอาร์มันโดว์เตรียมรอเอาไว้แล้ว หญิงสาวฝ่ายตรงข้ามเผยรอยยิ้มปรากฏขึ้นก่อนที่นางจะระเบิดพลังเวทออกมา ความเข้มข้นของพลังเวทในขอบเขตจอมเวทของหญิงสาวคนนี้นับว่าเข้มข้นในระดับหนึ่ง นั่นแสดงว่านางเองก็มีจักรวาลพลังเวทที่มากกว่าคนปกติ


          "บทเวทระดับกลาง  ธาตุลม : พายุทะลวง!!"

วงแหวนเวทปรากฏทางด้านหน้าของหญิงสาว ฝ่ามือสองประกบกางออกเบื้องหน้า ขาทั้งสองย่อลงเล็กน้อย พายุหมุนขนาดใหญ่พุ่งตรงเป็นแน่วนอนโจมตีตรงมาทางปีเตอร์ สายลมหมุนวนอย่างรวดเร็วจนได้ยินเสียงลมกรีดผ่านอากาศ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวที่ตามมาด้วยฝุ่นควันฟุ้งกระจายออก


เศษหินเศษดินที่ฟุ้งออกก่อนที่จะเข้าถึงตัวของเด็กน้อยทำให้ทราบว่าพายุหมุนเข้าปะทะกับสิ่งใด  กำแพงศิลาเลือดอสูรพุ่งขึ้นมาผืนดินเบื้องล่าง  ความแข็งแกร่งของมันต้านรับปะทะกับลมพายุ แม้ต้านทานเอาไว้ได้ แต่กำแพงหินก็เสียหายไปหลายส่วน  เงาสองร่างพุ่งออกมาจากกลุ่มควัน  กระแสพลังเวทภายในกายเร่งเร้าสุดขีด 


          "บทเวทระดับสูง  ธาตุสายฟ้า : อาภรณ์แห่งภูติสายฟ้า!!"


          "บทเวทระดับสูง ธาตุน้ำแข็ง : อาภรณ์แห่งภูติเหมันต์"


วงเวทสว่างขึ้นสองสีก่อนหายไป  หนึ่งร่างสีขาวสะอาดราวหิมะเรืองแสงสีฟ้าอ่อน ไหววูบราวภูติผี เสื้อคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์โบกสะบัด ไอเย็นแผ่ซ่านออกมาจากชายหนุ่มคนนั้น กลิ่นอายพลังธาตุน้ำแข็งเข้มข้นเกินประมาณ อีกหนึ่งร่างประกายแสงวิบวับ  ประกายกระแสไฟฟ้าช็อตจนเกิดเสียง ผ้าคลุมยาวสีเหลืองเปล่งประกายแสงเจิดจ้าส่องสว่างตา


          เปรี้ยงงง!!!   วิ้งค์!!!!   อ๊ากกกก!!!


แอลฟ่าพุ่งออกไปทางด้านขวามือของกลุ่ม  ความเร็วยากจะมองตาม ด้วยทักษะธาตุสายฟ้าที่มีความเข้าใจธาตุถึงระดับแปดนับว่าสูงยิ่ง นักเรียนสี่คนจับตามองตามไม่ทันเสียด้วยซ้ำ เพียงเส้นแสงสีเหลืองวาบผ่านปรากฏร่างชายหนุ่มอยู่ด้านข้างของตนเอง  หน้าของพวกมันกำลังจะหันมามองแต่ก็ไม่อาจทันการ แสงสว่างเจิดจ้าวาบผ่านดวงตาเพียงชั่วครู่ความเจ็บปวดจากกระแสไฟฟ้าก็ไหลเข้าร่างของทั้งสี่คนในทันที


ในเวลาเดียวกันอาร์มันโดว์ก็พุ่งมาทางด้านซ้ายของกลุ่มนักเรียนสี่คนจับจ้องมาทางชายหนุ่มร่างขาวไม่กระพริบตา แม้ความเร็วของเขาจะไม่เท่ากับแอลฟ่า แต่หน้าแปลกประหลาด ขาของพวกมันทั้งสี่คนกับแข็งค้างราวกับไร้สติจะคุมกาย ความเย็นแพร่ผ่านมาที่พื้นเบื้องล่าง พวกมันหาได้กลัวจนก้าวไม่ออก แต่เป็นเพราะในตอนนี้น้ำแข็งกลับเกาะกุมแข้งขาของพวกมันเอาไว้อย่างหนาแน่น  ชายหนุ่มพุ่งเข้ามาทางด้านซ้ายเพียงสะบัดมือเบาร่างทั้งสี่ก็ถูกแช่อยู่ในผลึกน้ำแข็งเสียแล้ว


          "นี่มันเรื่องบ้าอะไร!!!"   ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น


          "ชักจะไม่ดีแล้ว หนีเร็ว!" หญิงสาวที่เป็นระดับจอมเวทเอ่ยตอบอย่างร้อนใจ


ร่างของทั้งสองลอยขึ้นเหนือพื้นก่อนที่จะถูกชายหนุ่มทั้งสองเข้าประชิด ไหวพริบและสัญชาตญาณของทั้งสองนับว่าดีเยี่ยม นักเรียนสองคนนี้เป็นผู้ใช้เวทมนตร์ธาตุลม  สายลมหมุนรอบกายเตรียมจะทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้ากว้าง ปลายเท้าอัดแน่นพลังเวทพร้อมดีดกายพุ่งทะยานออกไปเหนือผืนป่าที่มืดมิด


          "คิดหนีอย่างนั้นรึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เสียงพูดของเด็กน้อยดังก้องกังวาน ร่างของนักเรียนสองคนหยุดยืนอยู่กลางอากาศ หันซ้ายแลขวาพบเพียงความมืดมิดแม้เป็นคืนเดือนหงาย 


               "แก  แกอยู่ไหน  ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!!!"   ตุบ!!  กร๊อบบ!! อ๊ากกก !! 


สิ้นเสียงตะโกนตวาดของชายหนุ่ม เส้นสายแสงสายฟ้าวาววับกระพริบเพียงเสี้ยววินาที เสียงดังตุบ ตามด้วยเสียงคล้ายกระดูกหัก หญิงสาวหันมองไปด้านข้างมองชายหนุ่มข้างกายเธอ ภาพที่เห็นในดวงตาสร้างความตกตะลึงยิ่ง ร่างของชายหนุ่มงอที่กลางลำตัวก่อนจะส่งเสียงร้องออกมาแล้วปลิวกระเด็นไปไกลหลายร้อนเมตร  ด้านข้างของชายหนุ่มเธอเห็นเพียงเงาเลือนลานของเด็กน้อย


ยามค่ำคืนความสามารถของแหวนเงาภูติทำงานออกมา ความสามารถในการพรางกายไร้ซึ่งการตรวจจับใด ๆ ยิ่งกับคนที่เป็นเพียงระดับจอมเวท ย่อมไม่มีทางตรวจจับตำแหน่งของเขาได้อย่างแน่นอน ยิ่งประกอบกับบทเวทเคลื่อนที่ของธาตุสายฟ้าที่ใช้ออกโดยเขาจึงยากที่จะป้องกันได้อย่างแน่นอน


          "เจ้าเด็กขี่ขลาดแน่จริงออกมาสิ!!!"


          "บทเวทระดับสูง   ธาตุลม : บาเรียวายุ!!!"


          "แกไม่มีทางฝ่าเข้ามาได้แน่"


          บึ้มม!!  อ๊ากกก!!!


หญิงสาวใช้ออกด้วยบทเวทธาตุลมระดับสูง  พายุหมุนห้อมล้อมรอบกายของนางก่อนจะพัดวนอย่างบ้าคลั่ง เสียงสายลมฉีกกระชากอากาศ รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่ใบหน้าของนาง หากไม่สามารถหาตัวของปีเตอร์ได้ นางจึงคิดว่าการป้องกันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด แต่เพียงพริบตา ร่างของเด็กน้อยคนหนึ่งที่ทั่วทั้งตัวกลายเป็นสีดำสนิท ปรากฏลวดลายสีแดงเพลิงราวกับลาวาไหลริน 


อันแน่นพลังเวทเข้าที่หมัดขวาอย่างเข้มข้น ก่อนจะชกออกไปกระแทกสายลมหมุน เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณ แม้เป็นบทเวทระดับสูง แต่หากความเข้าใจธาตุยังอยู่ในระดับต่ำ หมัดที่อัดแน่นด้้วยพลังเวทของปีเตอร์ก็สามารถทำลายมันทิ้งได้ในทันที หลังบาเรียแตกกระจาย หมัดขวาก็พุ่งเข้าไปตรงท้องของนางในทันที แม้ปีเตอร์จะยับยั้งพลังไว้หลายส่วน แต่ความแรงที่เหลือก็ทำให้อวัยวะภายในเกือบทั้งหมดของนางได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก   ร่างของนางปลิวร่วงลงกับพื้น 


        
          "เสร็จไปสองโรงเรียนแล้วสินะ ค่ำคืนนี้สนุกเสียจริง"








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.029K ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #832 Sleepy😪 (@WINWORM_26) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 23:23
    น้องเด็ก7ขวบนะเออ ใช้ร่างน้องซะลืมไปเลยว่า7ขวบ555+
    #832
    0
  2. #602 num no (@Galliano) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 01:31
    สนุกมากค่า
    #602
    0
  3. #432 sayrana2547 (@sayrana2547) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 02:56
    ขออีกนะ สนุกมากเลยรออยู่นะ
    #432
    0
  4. #431 -NUTNUT- (@nutty-isis) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 00:36
    สนุกมากกกก รอนะ
    #431
    0
  5. #413 naratorn9999 (@naratorn9999) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 10:23
    สนุ
    กมากกครับโผมมม
    #413
    0
  6. #411 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 09:57
    เอาอีกสนุกๆ
    #411
    0