มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 304,464 Views

  • 1,154 Comments

  • 8,303 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    53,461

    Overall
    304,464

ตอนที่ 54 : เดินทางสู่งานแข่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 952 ครั้ง
    24 ธ.ค. 61

บทที่ 52  เดินทางสู่งานแข่ง


                      "เจ้าตัวน้อย"


สิ่งที่ปรากฏอยู่ในมือของเขาคืองูขนาดกลางยาวประมาณหนึ่งเมตร ลำตัวสีเหลืองสด เกล็ดขนาดเล็กเรียงตัวสวยอย่างดงาม สีเหลืองของเกล็ดมันแวววาว บางครั้งบางทีที่มันขยับตัวก็เกิดประกายแสงสายฟ้ากระพริบไหวไปมา ตัวของมันเลื้อยหมุนวนไปมากลางอากาศ นั่นแสดงว่าตัวของมันสามารถล่องลอยอยู่กลางอากาศได้


ดวงตาสีเหลืองน้ำตาลน่าเอ็นดู  ปากเปิดอ้าออกเผยให้เห็นถึงคมเขี้ยวยาวสองอันด้านบนและฟันคมซี่เล็ก ๆ จำนวนมาก ระดับการบ่มเพาะที่ไม่ธรรมดาถึงระดับที่ห้าเลยทีเดียว ดูท่าแล้วว่าขณะอยู่ในไข่ตัวของมันคงอาบชุ่มไปด้วยพลังเวทจากเสาผนึกของเผ่าเทพอย่างแน่นอนจึงทำให้เจ้าตัวนี้มีระดับการบ่มเพาะสูงตั้งแต่กำเนิด 


ด้วยรูปลักษณ์ของมันทั้งหมดทำให้ปีเตอร์แน่ใจอย่างมากว่ามันคือ ' อสรพิษสายฟ้า ' สายเลือดบริสุทธิ์อย่างแน่นอน แต่ที่เขายังไม่เข้าใจคือ ทำไมเจ้าตัวนี้จึงมีสายเลือดที่บริสุทธิ์ทั้งที่แม่ของมันยังไม่ใช่สายเลือดแท้ด้วยซ้ำ หรืออาจเป็นไปได้ว่าพลังของเสาผนึกเสาเทพจะชำระล้างมลทินของไข่ใบนี้กัน


วงแหวนเวทปรากฏขึ้นเหนือมือทั้งสองของปีเตอร์ บทเวทการทำพันธสัญญาอสูรรับใช้แสดงออกมาล้อมรอบกายของอสรพิษสายฟ้าในทันที ดวงตาของมันจับจ้องมาที่ปีเตอร์ด้วยความรู้สึกสงสัยเล็กน้อย ตัวของมันเองก็คงไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยที่เพิ่งเกิดมากนัก ปีเตอร์ได้ใช้พลังจิตวิญญาณแห่งเทพอสูรในการสื่อสารกับมัน 'อสรพิษสายฟ้าเอ๋ย เราคือผู้มีศักดิ์เป็นราชาแห่งเทพอสูรในครั้นบรรพกาล บัดนี้เราต้องการหวนคืนความยิ่งใหญ่อีกครั้ง เจ้าจะเป็นกำลังให้เราได้หรือไม่ ตัวเจ้าจะรับใช้แต่เราเพิ่งผู้เดียวหรือไม่'


ครั้นเสร็จสิ้นคำพูดของปีเตอร์จากการสื่อสารด้วยพลังจิตวิญญาณ คำพูดที่ยืดยาวของเขาได้จบลง อสรพิษสายฟ้าเอียงหัวไปมาเล็กน้อย ตัวปีเตอร์เองก็ไม่แน่ใจว่ามันเข้าใจในสิ่งที่เขาได้พูดออกไปหรือไม่ หัวของอสรพิษสายฟ้าเข้ามาถูไถ่ที่มือของปีเตอร์อย่างแผ่วเบา วงเวทพันธสัญญาณส่องแสงแล้วหายในตัวของอสรพิษสายฟ้าทันที พันธสัญญาเสร็จสมบูรณ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว


          "ยินดีต้อนรับนะเจ้างูน้อย"


หลังจากตั้งชื่อให้กับอสรพิษสายฟ้าตัวนี้เรียบร้อยและเก็บมันกลับสู่มิติ ตัวเขาเองก็อาบน้ำแต่งกายด้วยเสื้อคลุมสีขาวขลิบสายสีเขียวอ่อน ตระเตรียมสัมภาระและผ้าห่มที่นอนอันหนานุ่มแบบพิเศษเข้าสู่ลูกแก้วมิติแล้ว เขาก็เดินลงมาที่ชั้นสองทันที ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคมคาย คนหนึ่งหล่อแบบสดใสน่ารัก อีกคนก็ดูหล่อแบบเย็นชาเสียเหลือเกิน


          "พบนายน้อย"   ชายหนุ่มทั้งสองโค้งคำนับอย่างสุภาพอ่อนโยนพร้อมทั้งเอ่ยทักทายออกมาพร้อมกัน


          "พี่ทั้งสองทักทายข้าห่างเหินจังเลยนะ"  ปีเตอร์เอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม


          "เป็นเพราะพระคุณของนายน้อยที่ช่วยฝึกฝนพวกเรา  ทำให้ทั้งฝีมือและระดับการบ่มเพาะของพวกเราสองคนพัฒนาแบบก้าวกระโดด  หากไม่ใช่เพราะนายน้อยคงไม่รู้อีกนานเท่าไหร่ข้าถึงจะมายืนที่จุดนี้ได้  พวกเราทั้งสองคนต้องขอบคุณนายน้อยมากขอรับ"


แอลฟ่าเอ่ยออกมายาวเหยียด  ทั้งหมดนี้คือความรู้สึกขอบคุณของเขา และดูเหมือนว่าคนที่พูดน้อยอย่างอาร์มันโดว์เองก็คงรู้สึกไม่แตกต่างกันเท่าไหร่นัก แม้ตัวของพวกเขาทั้งสองคนเองก็พอจะรู้ว่าการที่ปีเตอร์ฝึกฝนพวกเขาคงจะไม่ใช่ให้เพิ่มระดับฝีมือเพียงอย่างเดียวแน่ การกระทำทุกครั้งของปีเตอร์จะต้องมีเป้าหมายเสมอ ๆ แม้จะรู้เช่นนั้น แต่ตัวพวกเราก็ยินดีจะปฏิบัติตามความต้องการทุกอย่างของนายน้อยของเขา


          "มันไม่ใช่เพราะข้าอย่างเดียวหรอกนะ หากพวกพี่ทั้งสองคนไม่มีพรสวรรค์ การฝึกฝนในครั้งนี้ก็คงไม่ประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน"   

          "เช่นนั้นแล้วก็อย่าทำให้ข้าผิดหวังละ"   ปีเตอร์กล่าวพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย 


เมื่อตระเตรียมสัมภาระกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็รับประทานอาหารกลางวันกันอย่างเอร็ดอร่อย หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเวลาก็ล่วงเลยไปประมาณบ่ายโมงครึ่งแล้ว ซึ่งเลยเวลาที่นัดหมายของทางโรงเรียนไปกว่าครึ่งชั่วโมง ทั้งสามเดินลงมายังชั้นที่หนึ่งอย่างไม่รีบร้อนอะไรมากมาย


ร่างของชายหนุ่มสองคนและเด็กหนึ่งคนปรากฏขึ้นในสายตาของผู้มาจับจ่ายซื้อยาโอสถที่ร้านประกายดารา แกสทอน กันนาร์และพนักงานคนอื่น ๆ ภายในร้านล้วนโค้งคำนับทำความเคารพต่อปีเตอร์อย่างสุภาพ มีเพียงพนักงานใหม่บางคนที่เพิ่งถูกจ้างมายังคงแตกตื่นตกใจเล็กน้อย แต่ก็โค้งคำนับตามคนอื่น ๆ ในทันที  ผู้คนภายในร้านต่างก็แหวกทางเดินให้อย่างพร้อมเพียงกัน



          "คนกลุ่มนั้นเป็นใครหรือครับ  ทำไมทุกคนถึงต้องโค้งคำนับด้วยแม้แต่ท่านแกสทอนกับท่านกันนาร์เองก็ทำความเคารพเขา"  ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นพนักงานใหม่  เพิ่งจะเข้ามาทำงานที่นี่ได้ไม่ถึงเดือนเอ่ยถามพนักงานรุ่นพี่ที่กำลังทำความสะอาดบริเวณหน้าร้านด้วยความสงสัย


               "นายคงมาทำงานที่นี่ไม่ถึงเดือนสินะ"  พนักงานรุ่นพี่เอ่ยถามชายหนุ่ม


               "ใช่ครับ ข้าเพิ่งมาทำได้สิบกว่าวัน ปกติข้าจะจัดสมุนไพรอยู่หลังร้านเพิ่งจะได้มาทำหน้าร้านวันนี้วันแรก"  ชายหนุ่มเอ่ยตอบไป  ตัวเขาเองตอนแรกมาทำการจัดเรียงสมุนไพรอยู่หลังร้าน จึงไม่เคยออกมาดูหน้าร้านเลยสักครั้ง วันนี้เป็นวันแรกที่มาก็ตกใจนิดหน่อยกับจำนวนคนที่มากมายขนาดนี้  แต่ที่แปลกใจยิ่งกว่าคือกลุ่มคนเมื่อครู่ที่พนักงานทุกคน รวมถึงบุคคลสำคัญทั้งสองคนของร้านคือ ท่านแกสทอน และท่านกันนาร์เองก็โค้งทำความเคารพเช่นกัน


               "ไม่แปลก ชายหนุ่มทั้งสองคนนั้นคือคนสนิทของท่านปีเตอร์ ชื่อว่า ท่านแอลฟ่า และท่านอาร์มันโดว์  ส่วนเด็กที่เดินอยู่ด้านหน้าคือ องค์ชายลำดับสามของอาณาจักรอสูรพฤกษา ชื่อว่าท่าน ปีเตอร์ เขาเป็นเจ้าของร้านแห่งนี้"  พนักงานรุ่นพี่เอ่ยตอบเสียงใสแล้วก็ทำความสะอาดต่อทิ้งให้ชายหนุ่มอึ้งอยู่พักใหญ่ จะมีใครคาดคิดว่าเด็กตัวน้อยแค่นั้นจะเป็นเจ้าของร้านที่โด่งดังและมีชื่อเสียงขนาดนี้ อิทธิพลของร้านประกายดาราไม่ได้ยิ่งหย่อนไปจากอำนาจสามขั้วของอาณาจักรนี้เลย


พวกเขาทั้งสามคนใช้เวลาเดินประมาณสิบนาทีก็มาถึงบริเวณหน้าประตูของโรงเรียนเวทศักดิ์สิทธิ์ ที่นั่นมีอาจารย์ใหญ่อัสติน  เซโน่ และอาจารย์อีกห้าถึงหกคน รวมทั้งมีนักเรียนเกียรติยศอีกเจ็ดคนยืนคอยอยู่ ถัดไปไม่ไกลเป็นเป็นรถม้าขนาดใหญ่สีขาวตกแต่งลวดลายขอบด้วยสีน้ำตาลทอง ลวดลายวิจิตรบรรจง  ด้านหน้ามีสัตว์อสูรรูปร่างคล้ายมังกร แต่ไม่มีเขางอกออกมา มีปีกขนาดใหญ่หกปีกอยู่ด้านหลังเป็นสัตว์พาหนะชนิดหนึ่ง เมื่อทั้งสามเดินมาถึงยังกลุ่มคน


          "พวกแกมัวทำอะไรกันอยู่ว่ะ ถึงปล่อยให้คนอื่นเขารอกันแบบนี้ห๊ะ!!!!"  ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสูงใหญ่ตวาดออกมาเสียงดัง พร้อมทั้งจ้องมองทางปีเตอร์ด้วยสีหน้าและสายตาที่ไม่พอใจอย่างยิ่ง ตัวของเจ้าคนนี้อยู่ในลำดับที่สิบของนักเรียนเกียรติยศ เอาจริง ๆ แล้วแม้แต่ชื่อของมันปีเตอร์ก็ยังจดจำไม่ได้แม้แต่น้อย 


               "เจ้าจะหยุดพูดได้หรือยัง"  ปีเตอร์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ซึ่งอารมณ์


          "เหอะ เหอะ ที่นี่มีคนอยู่หลายคน เจ้าอย่าได้ลำพองใจว่าเจ้าแข็งแกร่ง หากยังทำตัวเป็นเด็กอมมือเช่นนี้ก็กลับอาณาจักรเจ้าไปดูด...."


          เฉือดดด   เฉือดดดด  ตูบบ อ๊ากกก!!!


เสียงคล้ายของมีคมถูกเชือดเฉือน พริบตาโลหิตสีแดงสดสาดกระจายออก ร่างกายอันใหญ่โตกำยำของชายหนุ่มร่วงลงสู่พื้นในทันที สายโลหิตสีแดงไหลนองไปทั่วบริเวณ เสียงร้องโหยหวนอันทรมานกับร่างกายที่ดิ้นทุรนทุรายกับพื้นเป็นภาพที่น่าเวทนาอย่างยิ่ง ข้อเท้าทั้งสองของมันถูกตัดขาดในการเฉือนเพียงครั้งเดียว อีกทั้งลิ้นของมันก็ขาดออกจากปากในทันที 



การลงมือที่รวดเร็วจนยากที่จะจับตามอง อาจมีเพียงเหล่าอาจารย์เท่านั้นที่สามารถมองภาพที่เกิดขึ้นในทัน แต่ก็อาจมีบางช่วงเลือนลางไป แต่หลักฐานก็ยังปรากฏให้เห็นในตอนนี้ ชายหนุ่มคนหนึ่งถือดาบที่เปื้อนเลือดเพียงเล็กน้อย ส่วนชายอีกคนบนมือของเขาก็มีใบมีดเปื้อนเลือดบินลอยอยู่ 



การจู่โจมที่รวดเร็วราวกระพริบตาของแอลฟ่าและอาร์มันโดว์โจมตีพร้อมกันยากเกินกว่าที่นักเรียนคนอื่นจะมองเห็น และในตอนนี้ปีเตอร์ก็อมยิ้มกับสิ่งที่เกิดขึ้นเล็กน้อย ไม่น่าเชื่อว่าระดับฝีมือการต่อสู้ของทั้งสองจะพัฒนาไปมากจริง ๆ อัสตินถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ตัวเขาเองก็รู้ดีถึงนิสัยอันดุดันของเด็กน้อยที่จะไม่ยอมให้ใครมาหยามหรือมีเรื่องกับตนเองได้


          "ขาดไปสักคนคงไม่เป็นไรหรอกมั้งท่านอาจารย์"  ปีเตอร์เอ่ยพร้อมอมยิ้มเล็กน้อย จ้องมองไปทางอาจารย์ใหญ่ที่ตอนนี้เผยสีหน้าแปลกใจ ตั้งแต่ปีเตอร์ยอมรับเป็นลูกศิษย์ของเขา นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายเรียกตนเองว่าอาจารย์เสมือนเป็นศิษย์สายตรง


     "ขาดไปหนึ่งคน กำลังของเราก็ลดลงไปหนึ่ง พวกเจ้าเองก็จะลำบากเพิ่มขึ้น" อัสตินกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยเพื่อรักษาอารมณ์และความสุขุมของตนเองเอาไว้  หลังจากให้หน่วยพยาบาลนำตัวของชายกำยำไปรักษาแล้ว


         "อาศัยเพียงพวกข้าสามคนก็สามารถเอาชนะโรงเรียนอื่นได้สบาย ๆ แล้ว"  ปีเตอร์เอ่ยออกมาพร้อมทั้งยิ้มกว้างมองไปทางมากาเร็ตเล็กน้อย แล้วหันไปทางอื่น  สีหน้าของเหล่านักเรียนคนอื่น ๆ บิดเบี้ยวและหม่นหมองลงในทันที ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าเด็กน้อยและชายหนุ่มสองคนที่อยู่ด้านหน้าของเขาแข็งแกร่งอย่างมาก 


ตัวของมากาเร็ตเองในตอนแรกก็คิดจะบ่มเด็กน้อยตรงหน้าเรื่องมาสาย  แต่เมื่อฉุดคิดได้ถึงคำเตือนเมื่อครั้งที่แล้วก็ทำให้นางเงียบปากลงข่มใจไม่พูดเอาไว้ และก็เป็นอย่างที่นางคิดเอาไว้จริงเสียด้วย ชายหนุ่มร่างกำยำที่ปากไว้เป็นผู้รับเคราะห์จากการปากมากของตนเองไป 


ทั้งเก้าคนรวมถึงเซโน่และอาจารย์อีกบางส่วนขึ้นรถม้าเพื่อออกเดินทาง ภายในประดับตกแต่งอย่างหรูหราคล้ายกับห้องมิติรูปแบบหนึ่ง มันถูกตกแต่งไม่ต่างอันใดกับโรงแรมอันหรูหราเลยแม้แต่น้อย สภาพภายในกว้างขวางกว่าที่ดูจากภายนอกหลายเท่านัก  หลังจากจัดแจงที่ทางพักผ่อนโดยปีเตอร์ได้เลือกนั่งยังเก้าอี้รับแขกมุมหนึ่งของห้องพร้อมทั้งแอลฟ่าและอาร์มันโดว์ การเดินทางจำเป็นต้องใช้เวลาปีเตอร์จึงเอนกายนอนหนุนตักของแอลฟ่าแล้วหลับไป


ใช้เวลาเดินทางนานกว่าหนึ่งวันก็มาถึงจุดหมายปลายทาง เสียงตะโกนจากอาจารย์คนหนึ่งให้เหล่านักเรียนเตรียมตัวละ ทอดสายตามองทะลุหน้าต่างออกไปพบกับกลุ่มเมฆสีขาวสะอาดตาล่องลอยกันอย่างหนาแน่น เหล่านักเรียนก็พยายามสอดส่องสายตาก็พบแต่เพียงกลุ่มเมฆ แต่ยังไม่ทันที่จะมีใครได้เอ่ยถาม


               วิ้งค์!


รถม้าทะลุบาเรียเวทบังเกิดเสียงดังขึ้น ทิวทัศน์ที่เคยเป็นกลุ่มก้อนเมฆก็มลายหายไปราวกับเป็นภาพลวงตา สิ่งที่ปรากฏขึ้นกลับเป็นเกาะขนาดใหญ่ยักษ์  ใช่แล้วมันคือเกาะที่ล่องลอยอยู่เหนือท้องฟ้า อาจารย์คนหนึ่งอธิบายออกมาเกาะนี่ถูกค้นพบโดยคณะสำรวจเมื่อร้อยปีก่อน เกาะแห่งนี้มีขนาดกว้างใหญ่อย่างมาก และมันก็ล่องลอยอยู่เหนือดินแดนแห่งนี้ สิ่งที่ปรากฏเด่นชัดคือหอคอยสีขาวและสิ่งก่อสร้างจำนวนมากจนคล้ายกับเมืองขนาดเล็กเมืองหนึ่ง โดยรอบมีแท่งโลหะทรงปริซึมล่องลอยอยู่เป็นจำนวนมากทั่วทั้งเกาะ คล้ายกับจะเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์ชนิดหนึ่ง 


สถานที่แห่งนี้อยู่ภายใต้กลุ่มการดูแลของสภาเวทมนตร์ สภานี้ถูกจัดตั้งโดยคัดเลือกสมาชิกจากอาณาจักรน้อยใหญ่ในดินแดนเพื่อดูแลความสงบเรียบร้อยเบื้องต้นของดินแดน อีกทั้งยังรักษาสมดุลบางส่วนของอาณาจักรขนาดเล็กที่ไม่มีความโดดเด่นจนไม่ถูกกล่าวถึงหรือบันทึกไว้ในหนังสือไม่ให้ถูกข่มเหงหรือรุกรานเกินความจำเป็น อีกทั้งยังมีจุดประสงค์เพื่อร่วมมือในการป้องกันการรุกรานจากดินแดนอื่น ๆ สถานที่แห่งนี้ถูกเลือกให้เป็นสนามจัดงานแข่งขันกระชับความสัมพันธ์ในปีนี้  หลังจากที่รดม้าลงจอดประตูก็ถูกเปิดขึ้น


          "ไปสนุกกันเถอะ" 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 952 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #1072 Tan_IcE (@Tan_IcE) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:34
    ไม่ค่อยชอบของตัวเอกเท่าคับคือมาสายโดนด่าก็เป็นเรียงที่ถูกนะเเล้วพอคนอะก็ไปทำร้ายเขามันเหมือนบทตัวร้ายในหลายๆเรืองอะพระเอกทำเกินไปหน่อยนะคับ
    #1072
    1
    • #1072-1 tawantawanluna (@tawantawanluna) (จากตอนที่ 54)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:17
      ก็เค้าเป็นจอมอสูร​มาก่อนปะ​ จะให้เป็นเหมืินนฟ้าเทวดารึไง
      #1072-1
  2. #934 `Pяіdє..® (@pasuta1150) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:33
    เอาจิงๆ-ที่อ่านมาหลายบรรทัด พออ่านถึงช่วง เอนกายนอนหนุนตักเท่านั้นหลัก ที่อ่านมาหลายบรรทัดก่อนหน้านี้ลืมหมดเลย // ฟินเกิ๊น
    #934
    1
    • #934-1 bambam2004 (@bambam2004) (จากตอนที่ 54)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42
      เหมื่อนกันเลยอ่ะ//ฟิน~~
      #934-1
  3. #698 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 12:01
    ตามที่คิดเลยแหะ~
    #698
    0
  4. #426 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 22:55
    เอาจริงๆก็สงสัยนะว่าทำไมถึงไม่ให้เรียนในโรงเรียนในอาณาจักรตัวเองแต่มาเรียนอาณาจักรแสง?
    #426
    2
    • #426-1 WhiteFT13 (@WhiteFT13) (จากตอนที่ 54)
      31 ธันวาคม 2561 / 22:16
      รร.อันดับ1ย่อมดีกว่าอยู่แล้วมั้งครับ อีกอย่างการสอนอาจจะดีด้วยแหละทรัพยากรดีกว่าไรงี้
      #426-1
    • #426-2 หว่างเฟย (@myeye-e) (จากตอนที่ 54)
      9 มกราคม 2562 / 12:35
      ไรท์ได้อธิบายไปตอนแรกแล้วว่า เป็นรร.อันดับหนึ่ง ใครๆก็มาเรียนกันค่ะ
      #426-2
  5. #372 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 12:59

    ไปโชร์เทพกันนนนนน

    #372
    0
  6. #353 เทพ3วิ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 14:51

    นิยายเรื่องนี้Yไหม ถ้าY ผมจะได้เลิกอ่าน

    #353
    4
    • #353-3 Themai1997 (@Themai1997) (จากตอนที่ 54)
      31 ธันวาคม 2561 / 17:05
      เจ็ดขวบก็อย่างน้อยระบุหน่อยว่ามันชอบ ช หรือ ญ ถ้าวายผมเลยอ่านเบย
      #353-3
    • #353-4 WhiteFT13 (@WhiteFT13) (จากตอนที่ 54)
      31 ธันวาคม 2561 / 22:17
      ปีเตอร์ ต้องแต่งงานกับคนในดินแดนมังกรนิครับ จะรีบทำไมพึ่ง7ขวบเอง
      #353-4
  7. วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 12:58
    คือบางทีตัวเองก็ผิดจริงมั้ยอะ แบบมาสายแบบนี้ ปล่อยคนอื่นรองี้ ก็ควรขอโทษหรือปรับปรุงตัวเองมั้ยอะ คือถ้าตัวเองไม่ได้ทำผิดจริงแต่ยังโดนดูถูก โดนเอาเปรียบมันก็สมควรที่จะทำร้ายหรือฆ่าเค้า หรือว่าที่จริงแล้วอสูรมันนิสัยแบบนี้กันหรอกเหรอ
    #352
    2
    • #352-1 Arm Be Euphoric (@solo_player) (จากตอนที่ 54)
      24 ธันวาคม 2561 / 15:09
      นิสัยแบบนี้ไง พวกเทพถึงวางแผนฆ่า มันก็สมด้วยเหตุผลอยู่นะ ทำตัวแบบนี้ 555
      #352-1
    • #352-2 WhiteFT13 (@WhiteFT13) (จากตอนที่ 54)
      31 ธันวาคม 2561 / 22:18
      อีกฝ่าย พูดไล่ปีเตอร์ไปไง อีกสองคนเลยทนไม่ไหว อีกฝ่ายก็ผิดเองนะที่พูดดูถูก อีกอย่างกิติศักดิ์ อันดับ1 จะทำตัวเหย่อยิ่งก็ไม่แปลกหรอกครับบวกกับมันเป็นเทพอสูรมาก่อนด้วย
      #352-2
  8. #350 Ning6653 (@Ning6653) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 10:37
    รีบๆมาต่อคะจะได้รีบไปสนุกกัน555
    #350
    0
  9. #349 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 10:25
    มันต้องอย่างนั้นรีบๆไปสนุกกันต่อเถอะ
    #349
    0