มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 379,183 Views

  • 1,563 Comments

  • 8,472 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    15,662

    Overall
    379,183

ตอนที่ 52 : การเตรียมตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10926
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 948 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61

บทที่ 50 การเตรียมตัว


                     "ข้าจะต้องแข็งแกร่งกว่าเมื่อแสนปีก่อนให้ได้ ทุกดินแดนจะต้องสยบต่อข้า!!!"


ไม่ว่าจะสักกี่ครั้งที่ฝึกฝนวิชากายาแห่งเทพอสูร ร่างกายนี้ก็ไม่เคยชิ้นกับความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย บริเวณไหล่ข้างซ้ายของเขามีฟองสีแดงเดือดปุด ๆ ออกมา  เนื้อเยื่อในบริเวณนั้นขยับเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกเจ็บปวดทวีความรุนแรงขึ้นอย่างมากบริเวณปากแผลของเขา


เม็ดเหงื่อผุดขึ้นบนใบหน้าของเด็กน้อย ปีเตอร์กัดกรามแน่นเพื่อระบายความเจ็บปวด เพียงแค่ความรู้สึกเจ็บปวดไม่สามารถทำลายความพยายามในครั้งนี้ของเขาได้ วันเวลาล่วงเลยผ่านก้าวข้ามความทรมาน


.............................................................

อาณาจักรครามเหมันต์


พายุหิมะพัดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง ทิวทัศน์ที่มองออกไปได้ไม่ถึงห้าเมตร บนภูเขาลูกนี้ว่าถูกกล่าวได้ว่าเป็นดินแดนต้องห้ามของอาณาจักรแห่งนี้เลยก็ว่าได้ บนยอดเขาลูกที่สูงที่สุดคือถ้ำขนาดใหญ่ พลังแห่งธาตุน้ำแข็งในสถานที่แห่งนี้เข้มข้นและหนาแน่นอย่างมาก



ภายในถ้ำแห่งนี้เต็มไปด้วยผลึกน้ำแข็งอันแหลมคม ทางเข้าเป็นเส้นทางคดเคี้ยวและมืดสนิท อาศัยเพียงแสงสว่างจากผลึกน้ำแข็งที่กระทบต่อกันมาจึงพอมองเห็นเส้นทางเดิน ไม่ส่าจะเป็นกำแพงหรือเพดานถ้ำล้วนถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งทั้งสิ้น เส้นทางเดินภายในสลับซับซ้อนจนกลายเป็นเขาวงกตตามธรรมชาติ


          "การฝึกฝนของพวกนักเรียนเป็นอย่างไรบ้าง" 


 น้ำเสียงอันทรงพลังถูกเอ่ยออกมาจากชายชราคนหนึ่ง ชุดผ้าคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มประดับตกแต่งลวดลายด้วยแถบผ้าสีขาวส่งเสริมความสง่างามอย่างยิ่ง ฟังจากน้ำเสียงที่ถูกเอ่ยออกมาเมื่อครู่ทำให้พอจะทราบถึงระดับการบ่มเพาะที่ไม่ธรรมดา สายตาของเขามิได้จ้องมองไปยังผู้ที่ถูกถาม แต่กลับมองทอดออกไปยังภาพเบื้องหน้า


ส่วนที่ชายชรายืนอยู่คล้ายเป็นเนินสูงบริเวณมุมหนึ่งของโพรงถ้ำขนาดใหญ่ยักษ์นี้ มองออกไปบริเวณใจกลางของโพรงถ้ำมีเด็กนักเรียนชายหญิงอายุประมาณสิบเจ็ดถึงสิบแปดปีโดยประมาณ  พวกเขาทั้งสิบคนกำลังต่อสู้ห้ำหั่นกับสัตว์อสูรที่มีขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ทั่วทั้งตัวเต็มไปด้วยเกล็ดสีขาวแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าเสริมพลัง กรงเล็บทั้งสี่คมกริบจนสามารถตัดผ่านหินได้อย่างราบเรียบ ดวงตาสีแดงจับจ้องไปยังกลุ่มของเด็กนักเรียนตรงหน้าด้วยความอาฆาต


"เป็นไปได้ด้วยดีขอรับท่านอาจารย์ใหญ่ พวกเขามีพัฒนาการที่ก้าวกระโดดอย่างมาก การที่พวกเขาได้มีโอกาสฝึกฝนกับสัตว์อสูรในระดับนี้นับว่าหาได้ยากยิ่ง"  ชายวัยกลางคนที่แต่งกายด้วยชุดสีขาวนวลเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนอบน้อม ตัวเขาได้รับการมอบหมายให้ดูแลการฝึกฝนของนักเรียนหัวกะทิเหล่านี้จากทางโรงเรียน


"เหอะ เจ้าคงไม่รู้ละสิว่าโรงเรียนเวทศักดิ์สิทธิ์ส่งนักเรียนเข้าไปฝึกฝนในดันเจี้ยนลับของโรงเรียนทุกปี และข้ายังได้ยินมาว่า ภายในนั้นยังมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง และสมบัติจำนวนมากที่ยังไม่ถูกค้นพบ  การที่เราใช้สัตว์อสูรฝึกฝนให้นักเรียนของเขาเพียงเท่านี้ยังนับว่าช้ากว่าพวกมันหลายก้าว!!" 


น้ำเสียงที่ปะปนความขุ่นเคืองของอาจารย์ใหญ่โรงเรียนครามเหมันต์ที่เอ่ยออกมา ทำให้ชายวัยกลางคนหน้าถอดสีจนซีดไปเล็กน้อย เขาพยายามข่มใจทำใจดีสู้เสือพูดค่อยเอ่ยตอบกลับไปถึงหนทางที่เขาเตรียมไว้รับมือกับการแข่งขันในครั้งนี้


          "แต่ตอนนี้เราสามารถทำการสกัดพิษของมันได้สำเร็จแล้วนะขอรับ  พิษของเจ้านั่น..."  ชายวัยกลางคนเอ่ยออกมาด้วนน้ำเสียงที่ดูมั่นอกมั่นใจอย่างมาก


          "เจ้านั่นหรือว่าจะเป็น...." ยังไม่ทันที่ชายชราจะได้เอ่ยจบ เสียงพูดแทรกของชายวัยกลางคนก็ดังขึ้นมา


          "ใช่แล้วขอรับ พิษของมังกรน้ำแข็งที่เราจับเอาไว้"  


          "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดี ดีจริง ๆ "

.....................................................................................................

อาณาจักรทะเลวายุ


เนินเขาสูงท่ามกลางป่ารกทึบสถานที่ที่เคยเนืองแน่นไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่  แต่ในตอนนี้กลับหักโคนล้มลงราบเป็นหน้ากลอง ร่องรอยการต่อสู้อันดุเดือดที่ทิ้งเอาไว้ตามเศษซากของต้นไม้ยังคงปรากฏอยู่ สภาพของมันคล้ายกับถูกของมีคมฟาดฟันทำลาย รอยตัดที่เรียบสนิทบ่งบอกได้ถึงความคมของสิ่งนั้น


เด็กหนุ่มและเด็กสาวจำนวนสิบคนโบกบินกระจัดกระจายอยู่กลางอากาศ  สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนตำแหน่งไปมาอย่างรวดเร็ว แสดงถึงศักยภาพการใช้เวทมนตร์ธาตุลมอันชำนาญ ไม่แน่ว่าเด็กเหล่านี้อาจบรรลุความเข้าใจธาตุจนถึงขั้นที่สี่หรือห้าแล้วก็เป็นได้ 


          "ล้อมมันเอาไว้!!!" 


เสียงตะโกนของเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น ดูจากตำแหน่งของการยืนและการแต่งกายที่แตกต่างจากคนอื่นเล็กน้อยคงจะพอบอกถึงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มของเขาได้บ้าง แม้ไม่แน่ใจว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดของกลุ่มหรือไม่ แต่ที่รู้คือทั้งเก้าคนที่เหลือต่างเชื่อฟังชายหนุ่มคนนี้เป็นอย่างดี


เด็กหนุ่มเด็กสาวกระจายตัวออกจากกันก่อนที่จะล้อมสัตว์อสูรทั้งสามตัวเอาไว้ สัตว์อสูรวิหคสรเขียวเข้มสามตัวซึ่งมีขนาดปานกลางปลดปล่อยสายลมอันเกรี้ยวกราดอย่างบ้าคลั่งออกมา ความคมของมันไม่แตกต่างอันใดกับใบมีดสายลมอันคมกริบเลยแม้แต่น้อย บางส่วนที่หลุดรอดออกไปปะทะเข้ากับต้นไม้ใหญ่จนเกิดเป็นเสียงคมเฉือนตัดต้นไม้ให้ขาดได้ในทันที


"พัฒนาการของพวกเขานับว่าก้าวกระโดดอย่างมาก สมแล้วที่เป็นเหล่าหัวกะทิของโรงเรียน ข้าว่าชัยชนะของการแข่งในปีนี้ต้องเป็นโรงเรียนของเรา"  หญิงวัยกลางคนแต่งกายด้วยชุดสีขาวสะอาดตาปรากฏขึ้นกลางอากาศพร้อมทั้งจ้องมองกลุ่มเด็กนักเรียนที่กำลังฝึกฝนอยู่ไกล ๆ 



"ถ้ามันง่ายเช่นนั้นก็คงดี  หลังจากนี้อีกหนึ่งเดือนพวกเราจะต้องฝึกฝนพวกเขาให้หนักขึ้นอีก"  หญิงชราผมขาวมัดรวบตึงแต่งกายด้วยชุดคลุมยาวสีเขียวอ่อนตัดด้วยลวดลายสายลมสีขาวอมฟ้าระดับพลังของนางนั้นไม่ธรรมดา  สายลมหมุนอย่างแผ่วเบาแต่ก็เข้มข้นจนสามารถยกร่างของนางให้ลอยอยู่กลางอากาศได้อย่างมั่นคง


"ในที่สุดศาสตราลับก็เสร็จสมบูรณ์ ถึงเวลาที่จะทำให้พวกโรงเรียนอื่นได้รู้ถึงความน่ากลัวของโรงเรียนสักที" คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมาจากหญิงชรา น้ำเสียงปะปนความขุ่นเคืองที่อัดอั้นมานาน ปีนี้คงจะเป็นปีที่พวกเขาจะได้ล้างอายเสียที


......................................................


อาณาจักรทรายปฐพี


แสงแดดส่องสว่างเจิดจ้า  ทะเลทรายอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ข้ามเนินทรายไปปรากฏพายุทรายพัดโหมกระหน่ำบ้าคลั่งก่อตัวเป็นพายุหมุนขนาดเล็กใหญ่หลายสิบลูก เด็กนักเรียนกว่าสิบชีวิตกำลังต่อสู้รับมือกับสัตว์อสูรชนิดหนึ่ง ทั่วทั้งร่างของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดหนามอันแหลมคมงอกเงยออกมา หลายครั้งที่เด็กเหล่านี้สาดกระแทกบทเวททำลายล้างแต่ก็ไม่อาจทำให้เกล็ดหนามของมันสะเทือนเลยแม้แต่น้อย 


ร่างของมันสูงใหญ่เกินกว่าห้าเมตร ขาทั้งสี่ของมันสั้นป้อมทรงพลังทั่วทั้งกายมีเกล็ดที่หนาแข็งราวกับหิผาเหล็กกล้า  หลังโค้งคล้ายกระดองเต่ามีหนามสีน้ำตาลงอกทะลุออกมา หางยาวสะบัดฟาดลงพื้นอย่างทรงพลัง เขาคู่แหลมคมยาวตรงไม่คดงอ ปากขนาดใหญ่เปิดอ้าให้เห็นคมเขี้ยวอันแหลมคม


          "การที่พวกนักเรียนได้ฝึกฝนกับสัตว์อสูรตนนี้นับว่าดีจริง ๆ ระดับฝีมือและประสบการณ์ของพวกเขาก้าวกระโดดอย่างมาก เหลือเวลาอีกหนึ่งเดือน หลังจากจัดการเจ้าตัวนี้เสร็จ ก็ส่งพวกนักเรียนเขาไปฝึกยังห้องฝึกฝนลับด้วย"



ชายวัยกลางคนเอ่ยกล่าวกับหญิงสาวคนหนึ่ง ระดับพลังการบ่มเพาะของชายวัยกลางคนนั้นไม่อ่อนด้วยเลยแม้แต่น้อย แม้อายุจะเพียงแค่ห้าสิบกว่าปีก็สามารถมีระดับพลังที่ทัดเทียมกับอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเวทมนตร์ใหญ่ ๆ ได้เลย


          "มันจะไม่อันตรายหรือคะอาจารย์ใหญ่  ห้องฝึกฝนลับใช้ฝึกเฉพาะระดับอาจารย์ในโรงเรียนเราเท่านั้น" อาจารย์สาวเอ่ยถามด้วยความตกใจเล็กน้อย เพราะสถานที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยอันตรายอย่างยิ่ง


          "ไม่เป็นไร เราจะลดระดับความอันตรายของห้องฝึกลงเล็กน้อย การแข่งขันในปีนี้โรงเรียนของเราจะต้องเป็นผู้ชนะเท่านั้น!!" การแข่งขันในปีนี้โรงเรียนของเขาต้องชนะเท่านั้น ตัวเขาเพิ่งได้รับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่เมื่อไม่นานมานี้ และหากเขาสามารถทำให้โรงเรียนชนะการแข่งในปีนี้ได้คงจะสามารถสร้างชื่อเสียงและทำให้ตัวเขาเป็นที่ยอมรับนับหน้าถือตาได้อย่างแน่นอน



          "ข้าฝากเจ้าช่วยจัดการเรื่องนี้ด้วย ตัวข้าต้องไปจัดการเรื่องหลอมศาสตราเพื่อใช้ในการศึกที่กำลังจะเกิดขึ้น ดูเหมือนสงครามจะมาเร็วกว่าที่กำหนดไว้มากนัก"  ชายวัยกลางคนเอ่ยออกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจเล็กน้อย


          "ได้ค่ะ ข้าจะจัดการให้"  หญิงสาวเอ่ยตอบ


...................................................


อาณาจักรอสูรพฤกษา


ท่ามกลางป่าลึกของอาณาจักรอสูรพฤกษา ต้นไม้ขนาดใหญ่น้อยขึ้นอย่างหนาแน่น ไอพลังเวทอันเข้มข้นตลบอบอวนไปทั่วทั้งป่าผืนแห่งนี้ ถัดไปเพียงเล็กน้อยคือพื้นที่ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางฝืนป่า สถานที่แห่งนี้คือที่ฝึกฝนของเหล่าทหารในกองทัพ   


กลุ่มนักเรียนสิบ สัตว์อสูรรับใช้อีกยี่สิบตัว ยืนประจันหน้ากับเหล่าอาจารย์อีกสิบคน การฝึกฝนการต่อสู้กับเหล่าอาจารย์ของโรงเรียนทำให้นักเรียนทั้งสิบต้องใช้ออกด้วยขีดจำกัดความสามารถอันสูงสุด การอัญเชิญอสูรรับใช้ได้ถึงสองตัวโดยไม่สร้างภาระให้กับร่างกายนับว่าเป็นความสามารถของเด็กนักเรียนในโรงเรียนแห่งนี้ พื้นที่บางส่วนเป็นหลุมเป็นบ่อราวกับเกิดการระเบิดที่รุนแรงจากการฝึกซ้อม


          "โชคดีจริง ๆ ที่ได้เม็ดยาเสริมพลังหลากหลายรูปแบบจากสมาคมปรุงยาของอาณาจักร ท่านอาร์ลัมและคนที่องค์ชายส่งมาช่างมีน้ำใจกับเราจริง ๆ"  ชายแก่ไว้หนวดยาวสีขาวมัดพันด้วยผ้าสีน้ำตาลเส้นเล็ก  แต่งกายด้วยชุดคลุมสีเขียวเข้มยืนอยู่บนวิหคขนาดใหญ่ระดับการบ่มเพาะอันน่าหวั่นเกรงพูดคุยกับอาจารย์หนุ่มคนหนึ่ง


          "แต่ว่า...ในการแข่งขันครั้งนี้องค์ชายสามเองก็เข้าร่วมด้วยมิใช่หรือขอรับอาจารย์ใหญ่"  อาจารย์หนุ่มเอ่ยถามด้วยความสงสัย หากถึงรอบของการต่อสู้ขึ้นมาจริง ๆ การจะทำร้ายองค์ชายของอาณาจักรคงเป็นสิ่งที่ไม่สมควรอย่างแน่นอน



          "ไม่ต้องเป็นห่วงไป นี่ถือเป็นการวัดฝีมือและความสามารถขององค์ชายด้วยเช่นกัน หากเขาอ่อนแอก็คงไม่เหมาะสมกับการปกครองอาณาจักรแห่งนี้"  อาจารย์ใหญ่เอ่ยตอบด้วยสีหน้าที่นิ่งสงบไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมาให้ห็น อาจารย์หนุ่มไม่อาจทราบได้ถึงความคิดภายใต้ใบหน้าอันนิ่งสงบนั้นเลยแม้แต่น้อย


............................................


วันเวลาล่วงเลยผ่านได้กว่าสิบวันดวงตาคู่เล็กเปิดลืมขึ้นมา พลังเวทอันหนาแน่นแผ่พุ่งกระจายออก แต่มันก็ไม่ได้เข้มข้นและรุนแรงเหมือนครั้งก่อน ๆ แขนซ้ายที่ขาดบัดนี้งอกออกมาจนกลับเป็นปกติเรียบร้อยแล้ว ละอองสีแดงคล้ำยังคงหลงเหลือกระจายอยู่เพียงบางส่วนเท่านั้น แต่ซากของสัตว์อสูรได้มลายหายสิ้นไปจนหมดแล้ว


          "ไม่สำเร็จอย่างงั้นหรา ดูเหมือนว่าการงอกแขนใหม่ออกมาและข้อจำกัดของวิชากายาเทพอสูรขั้นต้นจะทำให้การเลื่อนระดับไปสู่ขั้นสี่ยากขึ้นหลายเท่านัก ขนาดใช้สัตว์อสูรจำนวนมากมายขนาดนั้นพลังงานก็ยังไม่พอ เฮ้อ"


ปีเตอร์ถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย เวลาอันยาวนานที่ผ่านล่วงไป ทำได้เพียงแค่งอกแขนใหม่ออกมาเท่านั้น ดูเหมือนว่าบางสิ่งบางอย่างก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดเสมอไป แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่เสียเปล่าอย่างแน่นอน แม้จะไม่ได้เลื่อนระดับเป็นขั้นที่สี่แต่ก็อีกไม่กี่ก้าวเท่านั้น พลังงานจากซากสัตว์อสูรที่ได้รับมาก็มากมายเลยทีเดียว


ปีเตอร์เปิดประตูออกมาก็พบแหวนมิติวงหนึ่งวางอยู่ที่โต๊ะหน้าห้องของเขา  นี่คงจะเป็นแหวนมิติที่บรรจุสิ่งของที่เขาให้เซโน่เตรียมเอาไว้ให้ เขาคว้ามันแล้วกลับเข้าไปในห้องมิติทันที สองมือโบกสะบัดร่ายบทเวทออกมาเบื้องหน้า วงเวทขนาดกลางสว่างไสวออกมา เขานำของออกมาจากมิติของแหวนและลูกแก้วของเขา



วัตถุต่าง ๆ ล่องลอยเคว้งอยู่เหนือวงเวทแห่งการหลอมสร้าง พวกมันประกอบไปด้วย ทับทิมแห่งเพลิงกาฬ  เขี้ยวจากกระโหลกมังกรที่เขาพบในดันเจี้ยน  หินดาวตกแห่งความมืด น้ำหมึกเพลิงสีชาด เหล็กไหลเพลิง และผลึกแก่นแท้ของสัตว์อสูรระดับห้าอีกหกธาตุ  เพลิงลาวาพุ่งตรงหล่อหลอมวัตถุดิบต่าง ๆ พร้อมกัน ทักษะในการใช้ไฟของปีเตอร์พัฒนาขึ้นมาหลายขั้นแล้ว 



การควบคุมอุณหภูมิไฟในการหล่อหลอมวัตถุแต่ละชนิดที่แตกต่างกันเขาก็ทำมันออกมาได้ดีเลยทีเดียว ใช้เวลาเพียงสิบกว่าชั่วโมงการหลอมสร้างศาสตราก็เสร็จสมบูรณ์ แหวนวงหนึ่งลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ คลื่นพลังของธาตุทั้งเจ็ดแผ่พุ่งกระจายออกมาโดยรอบอย่างรุนแรง แต่ที่ดูจะทรงพลังและหนาแน่นที่สุดคือคลื่นพลังสีแดงของธาตุไฟ 


แหวนที่ตัวเรือนเป็นสีดำอมแดง ตรงกลางมีอัญมณีทรงหกเหลี่ยมสีแดงเปล่งประกายอยู่ตรงกลางเม็ดโต มันคือทับทิมแห่งเพลิงกาฬ หากนำสิ่งนี้ไปหลอมสร้างอาวุธหรือศาสตราใด ๆ มันก็สามารถใช้แทนผลึกแก่นแท้ของสัตว์อสูรได้เลย อีกทั้งยังมีพลังธาตุไฟที่เข้มข้นอย่างมากอีกด้วย โดยรอบประดับด้วยมณีเม็ดเล็ก ๆ อีกหกก้อนที่ถูกหลอมมาจากผลึกแก่นแท้ของสัตว์อสูรจำประจำธาตุที่เหลือ  นี่คือเครื่องประดับเวท อีกทั้งยังเป็นศาสตราวุธที่สามารถใช้แทนไม้กายสิทธิ์ได้อีกด้วย และเหตุที่เขาไม่สร้างไม้กายสิทธิ์ใช้เนื่องจากว่าแหวนไม่จำเป็นต้องเรียกใช้ออกมาให้วุ่นวายและเสียเวลาเหมือนไม้กายสิทธิ์  


          "อาวุธใหม่ของข้า แหวนอสูรเจ็ดธาตุ ศาสตราวุธระดับราชัน"   หากมีวัตถุดิบที่ครบครันมากกว่านี้คงจะสามารถสร้างศาสตราระดับตำนานไดด้ไม่ยากเย็นนัก ถึงแม้ข้าจะมีศาสตราระดับราชันแต่หากระดับการบ่มเพาะยังอยู่เพียงเท่านี้ก็คงไม่สามารถต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่านี้ได้อย่างแน่นอน 


          "เริ่มการบ่มเพาะเลยแล้วกัน"






















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 948 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #932 surapanya (@surapanya) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:56
    สรุปทุกอาณาจักรมีโรงเรียน
    แล้ว ราชา สงลูกๆไปเนียนต่างอาณาจักรเพื่อ?
    #932
    1
    • #932-1 Gracez11 (@Gracez11) (จากตอนที่ 52)
      29 มกราคม 2562 / 03:02
      อันนี้นี่ว่ามันก็คงเป็นเพราะของอณาจักรแสงได้รับคบามน่าเชื่อถือสุด เหล่าราชวงศ์เลยส่งลูกๆไป เป็นฟีลลิ่งประมาณ ให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูก อะไรเงี้ยะ
      #932-1
  2. #826 Boll Longfree (@bollzaaq) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 17:41
    ทำไมต้องเป็นแหวนมันเป็นเครื่องประดับไม่ใช่อาวุธทำไมไม่เป็นคทา
    #826
    1
    • #826-1 STULIPS (@LOVE_STUDIO) (จากตอนที่ 52)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:45
      มีไม้กายสิทแล้วไง ถ้ามีคถาอีกคลไม่ถนัด
      #826-1
  3. #611 Chompoo0Chompoo (@Chompoo0Chompoo) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:07
    แบ่งยาไปให้แซงคูสกินบ้างสิ
    #611
    2
    • #611-1 prasitkai (@prasitkai) (จากตอนที่ 52)
      6 มกราคม 2562 / 16:44
      555 สุดยอดจิงๆคิดได้ไง
      #611-1
    • #611-2 Ponglamyai (@Ponglamyai) (จากตอนที่ 52)
      15 มกราคม 2562 / 12:00
      ชอบๆความเห็นนี้
      #611-2
  4. #541 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 23:51
    ทุกที่พลังก้าวกระโดดหมด=__=
    #541
    0
  5. #370 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 12:44

    เติมทรูเข้าไป

    #370
    0
  6. #328 Peerada1648 (@Peerada1648) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 11:57

    ตื่นเต้นๆ จะได้โชว์เทพ
    #328
    0
  7. #321 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 15:10

    อัพอีกครับยบบ
    #321
    0
  8. #320 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 13:56
    ต่ออีกเอาฝึกให้อยู่ในระดับสูงๆอีกกกกกก
    #320
    0