มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 302,134 Views

  • 1,147 Comments

  • 8,297 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    51,131

    Overall
    302,134

ตอนที่ 48 : บังอาจเกินไปแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9515
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 909 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61

บทที่ 46  บังอาจเกินไปแล้ว


          "ยินดีต้อนรับ ราชาแห่งเทพอสูร"


ภาพที่ปรากฏหลังพ้นจากทางเดินออกมาคือ บ่อลาวาขนาดใหญ่ ไอความร้อนและเขม่าคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ลาวาเบื้องหน้าเดือดปะทุ และระเบิดขึ้นในหลายส่วน ใจกลางของบ่อลาวาคือผลึกเวทขนาดใหญ่มหึมาสีแดงฉาน ดูท่าแล้วว่ามันจะอาบและดูดซับพลังเวทธาตุไฟที่ไหลเวียนอยู่รอบ ๆ เอาไว้อย่างแน่นอน ด้านล่างปรากฏโครงกระดูกนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่คล้ายจะสร้างจากหินสีดำทมิฬ 


          "นั่นมัน...ทับทิมแห่งเพลิงกาฬ!!!"


มณีสีแดงชาดคล้ายผ่านการเจียระไน ส่องประกายแวววาว เปล่งประกายแสงสีแดงระยิบระยับ ละอองแสงสีแดงเข้มหมุนเวียนโคจรอยู่รอบ ๆ  ไอพลังธาตุไฟอันรุนแรงพวยพุ่งออกมาจนสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน  วัตถุชิ้นนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นสมบัติอันล้ำค่าที่อาจเป็นรองเพียงสมบัติวิเศษของเขาเท่านั้น 


          "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่คาดคิดว่าราชาแห่งเทพอสูรจะมีสภาพเช่นนี้"


เสียงอันทุ้มต่ำดังก้องกังวาน  ผนังถ้ำและผืนดินสั่นสะเทือนบ่อลาวาอันร้อนแรงถึงกับเดือดปะทุเพราะแรงสั่นสะเทือนนั้น สายตาของปีเตอร์กวาดส่องไปทั่วบริเวณนั้นก็มิอาจพบเห็นสิ่งใดเลย  พลังเวทภายในกายของเขาเดือดปะทุขึ้นเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น  สถานที่แห่งนี้มีทับทิมแห่งเพลิงกาฬ อันทรงพลัง ดังนั้นแล้วการจะมีบางสิ่งบางอย่างปกปักรักษามันจึงมีความเป็นไปได้สูง


          "เจ้าคือใคร ปรากฏกายออกมาเดี่ยวนี้!!!"


ปีเตอร์ตวาดเสียงดังก้อง สัมผัสทางพลังจิตวิญญาณถูกใช้ออกมาเพื่อตรวจจับสิ่งต่าง ๆ รอบตัว พร้อมทั้งเปิดการรับสัมผัสทั้งหมดเพื่อที่จะพยายามหาต้นตอของเสียงนั้น แต่การพยายามของเขาก็ไม่เป็นผล พื้นที่ปากปล่องภูเขาไฟแห่งนี้ตลบอบอวนไปด้วยมวลพลังเวทอันแข็งกล้า อีกทั้งยังมีพลังเวทธาตุไฟที่เข้มข้นอย่างมากอีกด้วย


          "ดูท่าแล้วเจ้าคงจะพ่ายแพ้่การต่อสู้กับมหาเทพงั้นสินะ จิตวิญญาณของเจ้าจึงต้องมาอาศัยร่างของเด็กมนุษย์ผู้อ่อนแอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"


เสียงนั้นยังคงดังก้องไปทั่วบริเวณ ความทรงพลังของน้ำเสียงทำให้เขาพอจะสัมผัสได้ว่า ระดับการบ่มเพาะของมันนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน อาจจะอยู่ในระดับแปด หรือระดับจักรพรรดิเวทเลยก็เป็นได้ กระแสพลังเวทในบริเวณนี้มักจะสั่นสะเทือนทุกครั้งที่มันพูด เขาต้องหาวิธีที่จะทำให้มันออกมาให้ได้ 


          "ข้าต่างหากที่เป็นฝ่ายชนะ ไอ้คนชั่วช้าทีรอสนั่นได้ตายไปแล้ว แล้วบัดนี้เวลาก็ล่วงเลยผ่านมากว่าแสนปีแล้วด้วย เจ้าโง่!!!!"

          ตู้มมมมมม!!!!!!


ตัวเขาคาดคิดเอาไว้แล้วว่าจากคำพูดที่มันพูดออกมาคล้ายว่า ตัวของมันจะอยู่ฝั่งเดียวกับเผ่าเทพอย่างแน่นอน และการพูดยั่วโมโหมันนั้นก็ได้ผลจริง ๆ บ่อลาวาร้อนเบื้องหน้าเดือดปะทุราวกับจะพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า บัดนี้แสงเพลิงที่พวยพุ่งขึ้นจากผลึกเวทขนาดใหญ่นั้นได้ดับแสงลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 


บางสิ่งบางอย่างกำลังโผล่พ้นขึ้นมาจากบ่อลาวาอันร้อนระอุ  กายาสีแดงฉานลุกโชนด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง น้ำลาวาไหลรินไปทั่วทั้งร่างของมัน ร่างกายที่สูงใหญ่กว่าห้าเมตรปรากฏขึ้น  ร่างอันกำยำใหญ่โตคล้ายกับถูกสร้างขึ้นจากหินหนืดลาวาร้อน กรงเล็บอันแหลมคมโค้งยาวจนน่าหวาดหวั่น  เท้าใหญ่หนาจมอยู่ใต้ลาวาอันร้อนแรง  เขาสีดำใหญ่โตโค้งงอมาด้านหน้า ดวงตาสีแดงฉานจับจ้องมายังเด็กน้อยด้วยความอาฆาต ปากขนาดใหญ่เปิดอ้าออกเผยให้เห็นลาวาที่ไหลรินภายใน



          "บาร็อค!!!!"


สัตว์อสูรอันทรงจากครั้งสมัยบรรพกาล   ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของหนึ่งในขุนพลในกองทัพของเผ่าเทพ  ชื่อเสียงในการทำลายกองทัพของศัตรูในช่วงสงครามของมันนับว่าเป็นที่กล่าวขานอย่างยิ่งถึงความโหดเหี้ยมในการใช้เพลิงลาวาแผดเผาทำลายคู่ต่อสู้ เพลิงลาวาเป็นเพลิงลำดับที่สิบ และเป็นธาตุไฟที่รุนแรงที่สุดในธรรมชาติ  ดูท่าแล้วโครงกระดูกที่นั่งอยู่บนบัลลังก์นั้นก็คือขุนพลคนหนึ่งของเผ่าเทพ หลังจากที่มันตาย บาร็อคก็หลุดพ้นสัญญา แต่ก็โดนผนึกเอาไว้ที่นี่ อาจเพื่อเฝ้าปกป้องทับทิมแห่งเพลิงกาฬก็เป็นได้


          "เจ้าแต่งเรื่องได้เก่งจริง ๆ ข้าไม่เชื่อคำพูดจากลมปากของเจ้าหรอก!!!"  ฟู่!!!!!!!!!!


ลำเพลิงขนาดใหญ่ถูกพ่นออกมาจากปากของมัน  เปลวเพลิงพุ่งผ่านอากาศตรงเข้ามายังร่างของเด็กน้อยในทันที เพลิงสีแดงฉานร้อนแรงราวกลับสามารถหลอมละลายหินผาอันแข็งแกร่งได้  ความร้อนทวีเพิ่มพูนขึ้นอย่างมากในพื้นที่แห่งนี้ ปีเตอร์ใช้ออกด้วยบทเวทระดับจักรพรรดิอันทรงพลัง  ธาตุสาย เท้าแห่งเทพประกายแสง  


ร่างเล็กไหวสั่นเปล่งประกายแสงเล็กน้อยก่อนจะหายไป  ไม่นานนักปรากฏขึ้นที่ด้านหลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ จักรวาลพลังเวทขับเคลื่อนส่งกระแสเวทจำนวนมากไหลสู่มือทั้งสองข้างของเขาอย่างรวดเร็ว ปากน้อยขยับเพื่อร่ายบทเวทระดับสูง  ธาตุน้ำ กรงขังฉลามคลั่ง   


มวลน้ำจำนวนมหาศาลก่อเกิดขึ้นจากจากความว่างเปล่า แล้วจึงพุ่งตรงเข้าไปห่อหุ่มร่างของบาร็อคเอาไว้ เมื่อน้ำเจอไฟ ร้อนเจอเย็น ไอน้ำจำนวนมากมายมหาศาลก็พวยพุ่งฟุ้งกระจายออกมาปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ อสูรกายบาร็อคหันหัวกลับมาจ้องมองเด็กน้อยทางด้านหลัง พลังเวทอันทรงพลังจากในกายระเบิดออก เพลิงไฟลาวาอันร้อนแรงปะทุเดือดดาลเผาไหม้มวลน้ำกรงขังฉลามคลั่งจนระเหยหายไป 


               ตุบ!!!!


กรงเล็บขนาดใหญ่ตวัดฟาดเข้าที่ร่างของปีเตอร์อย่างรุนแรง  ความเร็วบวกกับพละกำลังอันมหาศาลส่งร่างของปีเตอร์ลอยคว้างออกไปไกล หากในวินาทีนั้นไม่ใช้ออกด้วยกายาแห่งเทพอสูร คาดว่ากระดูกทั่วร่างของเขาคงต้องแหลกสลายไปอย่างแน่นอน หากใช้ออกด้วยแหวนเงาภูตินิลกาฬแล้ว พลังเวทที่ต้องใช้กับมันนับว่าสิ้นเปลืองมากเกินไป  แต่ถึงแม้ว่าจะมีกายาแห่งเทพอสูรปกป้องร่างเอาไว้ อวัยวะภายในก็ได้รับความกระทบเทือนในระดับหนึ่งเช่นกัน 


ปีเตอร์ประคองร่างของตนเองเอาไว้ในอากาศ หากเขาพลาดพลั้งร่วงตกลงไปยังลาวาร้อนเบื้องล่าง ต่อให้เขามีกายาแห่งเทพอสูรในขั้นนี้ ก็คงไม่อาจรอดพ้นร่างกายหลอมละลายอย่างแน่นอน  เด็กน้อยเร่งเร้าพลังเวทของตนเอง บทเวทอัญเชิญถูกร่ายออกมา

          "จงออกมา เจ้านกน้อย!!! "

          "จงออกมา อาชาน้อย!!!"

หนึ่งวิหค ขนาดใหญ่ขนขาวอันงดงาม หนึ่งม้าอาชาศึกอันน่าหวั่นเกรง ปรากฏขึ้น ปีเตอร์และสัตว์อสูรรับใช้ทั้งสองตัวเชื่อมจิตใจถึงกันด้วยพลังจิตวิญญาณแห่งเทพอสูรของเขา  ปีกสีขาวขนาดใหญ่โบกสะบัดพัดกระพือ พลังเวทธาตุน้ำและน้ำแข็งอันแข็งแกร่งถูกใช้ออกจาก เหยี่ยวเหมันต์พิรุณ  


               ฟิ้วววว!!!!!


วงเวทสีน้ำเงินเข้มขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นด้านหลังของเจ้านกน้อย  ลมพายุหิมะอันบ้าคลั่งและทรงพลังถูกปลดปล่อยออกมา สายลมอันบ้าคลั่งพัดพาหิมะและละอองเวทธาตุน้ำแข็งพวยพุ่งเข้าจู่โจมโอบล้อมร่างของสัตว์อสูรบาร็อคเอาไว้ ไอน้ำสีขาวระเหยออกทันทีเมื่อหิมะกระทบเข้ากับผิวกายของบาร็อค 


แม้ว่าเวทมนตร์บทนี้จะไม่ได้ทรงพลังมากพอที่จะต่อสู้กับบาร็อค แต่ก็สามารถลดทอนพลังของมันได้ส่วนหนึ่ง อุณหภูมิภายในปากปล่องภูเขาแห่งนี้ค่อย ๆ ลดลงอย่างรวดเร็ว แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้บ่อลาวานี้ลดอุณหภูมิลงได้แม้แต่น้อย ร่างของเด็กน้อยขึ้นควบอาชาศึกเพลิงอสูรออกวิ่งไปในอากาศ 


               ฟู่ๆๆๆๆ


ลำเพลิงขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากปากของเจ้าบาร็อค ตรงเข้ามายังร่างของเด็กน้อยในทันที แต่ด้วยความเร็วของอาชาน้อย ทำให้เขาสามารถหลบพ้นการโจมตีของมันได้ แต่เจ้าบาร็อคหาได้ลดละความพยายาม สองมือของมันปลดปล่อยคลื่นความร้อนอันบ้าคลั่งออกมา คลื่นเพลิงสีแดงฉานด้านหนึ่งพุ่งใส่ปีเตอร์  อีกด้านพุ่งใส่เจ้านกน้อย


     "โอหังนัก ลองชิมคลื่นเพลิงมรณะของข้าหน่อยเป็นไง!!!"  ตู้มมม!!!!!


เสียงร้องคำรามด้วยโทสะของเจ้าบาร็อคดังพร้อมทั้งปล่อยคลื่นเพลิงสีแดงออกมา  ด้านหนึ่งพุ่งเข้าใส่เจ้านกน้อย  ปากอันแหลมคมเปิดอ้าออก  ลำแสงสีฟ้าเปล่งประกายพวยพุ่งออกมาต้านรับคลื่นเพลิงนั้นกลางอากาศ หนึ่งคลื่นเพลิง หนึ่งคลื่นเยือกแข็ง เข้าปะทะวัดพลังจนบังเกิดแสงสว่างจ้า   ด้านหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่ปีเตอร์ เด็กน้อยพร้อมระเบิดพลังเวทอันทรงพลังแปรเปลี่ยนกระแสเวทให้กลายเป็นธาตุน้ำรวมเป็นลำแสงสีน้ำเงินเข้มต้านรับเอาไว้เช่นกัน


               บึ้มมมม!!!!!!!!!!!!  

เสียงระเบิดดังก้องสนั่นหวั่นไหว แรงปะทะจากการต้านทานพลังของธาตุอันขัดแย้งก่อให้เกิดคลื่นแรงสั่นสะเทือน ในด้านของเจ้านกน้อยมีพลังธาตุที่นับว่าใกล้ค่อนข้างบริสุทธิ์ อีกทั้งธาตุในกายยังเป็นธาตุน้ำและน้ำแข็งอันเข้มข้น จึงสามารถต้านทานพลังธาตุเปลวเพลิงได้ดี  ผิดกลับทางด้านของปีเตอร์ ร่างของเขาและอาชาน้อยกระเด็นไปแทกผนังถ้ำอย่างรุนแรง เลือดคำเล็กย้อยออกมาจากมุมปากของเด็กน้อย ส่วนเจ้าอาชาน้อยแม้จะมีธาตุไฟอยู่ในกายแต่ด้วยระดับการบ่มเพาะที่แตกต่างจึงส่งผลกระทบอยู่บ้าง 


ปีเตอร์ตั้งหลักก่อนจะขี่ควบเจ้าอาชาน้อยวิ่งวนไปรอบ ๆ เจ้าบาร็อคพยายามไล่จับคว้าร่างของเด็กน้อย แต่ก็ไม่สามารถไล่ตามความเร็วของเจ้าอาชาน้อยที่ปีเตอร์เสริมบทเวทธาตุสายฟ้าเข้าไป เพิ่มความเร็วระยะสั้นให้กับมัน สัตว์อสูรบาร็อคพยายามพ่นเปลวเพลิงอันร้อนแรงจู่โจมร่างของเด็กน้อยที่วิ่งสลับวนไปวนมา 


               ฟิ้วววว!!!!! อ๊ากกกก!!!!


เม็ดยาสีเขียวจำนวนสองเม็ดถูกขว้างออกจากมือของเด็กน้อยที่อัดแน่นด้วยพลังเวทพุ่งตรงเข้าใส่สัตว์อสูรบาร็อค เม็ดหนึ่งพุ่งตรงเข้าที่หัวไหล่ของมัน  อีกเม็ดเข้าที่กลางหลังของมัน ไอพิษสีเขียวเข้มระเหยฟุ้งออกมา ผิวของมันแปรเปลี่ยนจากสีแดงฉานของไฟ กลายเป็นสีเขียวคล้ำหม่นในทันที พิษร้ายตรงเข้ากัดกร่อนทำลายผิวของมันอย่างรุนแรง เสียงร้องออกด้วยโทสะปะปนความทรมานดังก้องไปทั่ว


          "เจ้าคนชั่วช้าสกปรก บังอาจใช้ยาพิษลอบทำร้ายข้า นี่มันพิษอันใดกัน!!!!"

          "ยาพิษอสูรกร่อนวิญญาณ"

          บึ้มมมม!!!!   อั๊กก!!


ยาพิษนี้แม้ไม่อาจคร่าชีวิตของเจ้าบาร็อคได้แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้มันอ่อนกำลังลงได้เช่นกัน ทันทีที่มันได้ยินชื่อยาพิษ เพลิงโทสะในกายก็เดือดพล่าน พลังเวทของมันระเบิดออกมาจนทำให้บรรยากาศหนักอึ้ง ลาวาร้อนเบื้องล่างพุ่งปะทะขึ้นกว่าสี่เมตร กรงเล็บแหลมคมที่ห่อหุ้มด้วยพลังเวทหนาฟาดเข้าที่ด้านซ้ายของปีเตอร์อย่างจัง แขนซ้ายของเขาแม้ห่อหุ้มด้วยกายาแห่งเทพอสูรก็มิอาจทานทนได้ขาดสะบั้นออกทันที พร้อมทั้งส่งร่างของเด็กน้อยไปกระแทกผนังถ้ำจนแตกกระจายออก เสียงร้องอันทรมานของเด็กน้อยดังก้องไปทั่ว


          "บัง...บังอาจ....บังอาจเกินไปแล้วเจ้าสัตว์เดรัจฉาน อ๊ากกก!!!!!!!"

               บึ้มมมมม!!!!!!!!!!!!
     



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 909 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #695 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 07:32
    จนถึงตอนนี้ก็ลืมไปแล้วว่าร่างมนุษย์นี่อายุ7ขวบเท่านั้น
    #695
    0
  2. #400 poiice222 (@poiice222) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:06
    เทพอสูรใช้ร่างปีเตอร์ได้โหดมาก คือปีเตอร์ยังเป็นเด็กอยู่เลยนะท่าน5555
    #400
    0
  3. #366 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 12:31

    จบด้วยพิษ

    #366
    0
  4. #359 นัทจัง (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 06:58

    ประมาทมากไปนะ แขนขาดเลยต่อแขนก่อนไหม

    #359
    0
  5. #298 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 16:07
    จะขนะไหมมมมบุ้นนๆๆลุ้นๆ
    #298
    0
  6. #297 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 22:38
    มาต่อเร็วๆน้าไรท์ค้างมากกกกก​ ขอบคุณน้าาา
    #297
    0
  7. #296 HaSaKiZz (@HaSaKiZz) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 22:28
    ไรท์มาแล้ววววว
    #296
    0