มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 302,012 Views

  • 1,147 Comments

  • 8,297 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    51,009

    Overall
    302,012

ตอนที่ 45 : เสาผนึกต้นที่ห้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 838 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

บทที่ 43  เสาผนึกต้นที่ห้า

 

 

                          "ไปต่อกันเถอะอาชาน้อย"

 

 

               เด็กน้อยควบอาชาสีดำวิ่งผ่านทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่  สายลมพัดผ่านเรือนผมสั้นปลิวไสวตามแรงลม ยาเม็ดฟื้นฟูพลังเวทถูกนำเข้าปากเพื่อทดแทนพลังที่เสียไป แม้จะไม่ได้มากเท่าไหร่นัก แต่การเตรียมความพร้อมให้เต็มร้อยก็สำคัญอย่างยิ่ง การที่เขาเดินทางคนเดียวนั้นก็มีข้อเสียเช่นกัน หากตัวเขาเกิดความพลาดพลั้งไปก็ไม่มีใครสามารถสนับสนุนเขาได้นั่นเอง

 

 

               สายตาของเด็กน้อยกวาดมองไปรอบ สิ่งที่พบเห็นนั้นมีเพียงทุ่งหญ้ากว้างใหญ่  ทะเลสาบ และทิวทัศน์อันงดงามเท่านั้น หาได้มีป่าทึบหรือเทือกเขา ภูเขาใด ๆ เลยแม้แต่น้อย สภาพภูมิศาสตร์ภายในดันเจี้ยนแห่งนี้ราวกับเป็นการย่อโลกทั้งใบเอาไว้ก็มิปาน สัมผัสของเสาผนึกจาง ๆ ไหลแทรกซึมอยู่ในกระแสพลังเวทในอากาศ

 

 

               สองมือควบอาชาน้อยวิ่งออกไปเบื้องหน้าอย่างต่อเนื่อง  เวลาผ่านล่วงไปกว่าสามชั่วโมง ตลอดทั้งเส้นทางพบกับสัตว์อสูรพืชกาฝากหลายสิบตัว แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับสองถึงสามเท่านั้น เขาจึงใช้เวลาในการจัดการมันไม่นานนัก เหล่าสัตว์อสูรที่พบในบริเวณใกล้เคียงล้วนไม่กล้าเข้ามาจู่โจมเขาและอาชาน้อย  เนื่องเพราะคงสัมผัสถึงระดับพลังที่แตกต่างได้

 

 

               ปีเตอร์หยุดพักบริเวณต้นไม้ใหญ่ใกล้กับทะเลสาบ  เขาจุดกองไฟขึ้นมาย่างเนื้อของสัตว์อสูรที่เก็บตุนเอาไว้พร้อมทั้งหาน้ำให้เจ้าอาชาน้อยได้ดื่มกิน มือหนึ่งจับเนื้อติดกระดูกเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย สายตาจับจ้องไปยังผิวของทะเลสาปที่เปล่งประกายระยิบระยับราวดวงดารา  เนื่องจากแสงอาทิตย์อันร้อนแรงที่สาดส่องลงมา

 

 

               ดวงตาของปีเตอร์จ้องมองมันราวกับโดนสะกดไว้  จิตใจของเขาเหม่อลอยครุ่นคิดหวนนึกถึงอดีต เวลาเมื่อแสนปีก่อนแม้จะไม่ใช่ช่วงที่สบายนัก  แต่เขาเองก็ไม่ต้องดิ้นรนเหน็ดเหนื่อยถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังเกิดมาพร้อมกับพลังที่มากมายมหาศาลจนเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในรอบหลายแสนปีเลยก็ว่าได้ และยังมีของวิเศษที่กำเนิดขึ้นมาพร้อมกับเขาอีก ทำให้การใช้ชีวิตในช่วงนั้นเขามิได้เกรงกลัวผู้ใดเลยแม้แต่น้อย  หากไม่เสียท่าให้แผนชั่วของมันละก็เขาคงไม่ต้องมาประสบเคราะห์ร้ายเช่นนี้

 

 

                              ฟิ้ววว  ตู้มมม

 

 

               ลูกไฟขนาดขนาดใหญ่ลอยพุ่งตรงไปกระแทกกับผิวน้ำของทะเลสาปจนเกิดเสียงระเบิดขึ้น  ไอน้ำสีขาวแผ่พุ่งฟุ้งกระจายไปทั่ว  เสียงถอนหายใจของเด็กน้อยดังขึ้น นึกถึงเรื่องครานั้นทีไร ความรู้สึกหงุดหงิดก็ปรากฏขึ้นมาแทบทุกครั้ง การได้ออกแรงเพื่อระบายความรู้สึกออกไปเช่นนี้นับความเป็นปกติของเขา  ปีเตอร์หันหลังกลับไปเตรียมจะออกเดินทางต่อ

 

 

                              ตู้มมมม   โฮกกกกก

 

               เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้น ณ ใจกลางของทะเลสาป  มวลน้ำมหาศาลพุ่งสูงขึ้นด้านบน  ปากเล็กกัดเม้มพร้อมทั้งหันหน้ากลับไปมอง ภายในของเขาพอจะเดาถึงสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ได้  เมื่อมองให้คราแรกที่มาถึง ตัวเขาเองก็เอะใจอยู่บ้างว่าทำไมผิวน้ำของทะเลสาปแห่งนี้จึงนิ่งสงบไม่ไหวติงใด ๆ เลย

 

 

               บรรยากาศที่เงียบสงบผิดปกติ  แต่เขาก็หาได้ใส่ใจมันไม่  แต่คาดไม่ถึงเลยว่า ลูกไฟเมื่อครู่จะได้กระตุกหนวดของสัตว์อสูรในหนองน้ำนี้ขึ้นมา สัตว์อสูรที่มีลำตัวสีแดงคล้ำ ผิวหนังหนาขรุขระปรากฏเป็นตุ้มหนามทั่วทั้งตัว ดวงตากลมโตสีเหลือง พร้อมทั้งฟันเขี้ยวแหลมคม เท้าทั้งสี่สั้นป้อมรวมทั้งกรงเล็บสั้นที่ดูจะทรงพลัง   สัมผัสระดับการบ่มเพาะเป็นสัตว์อสูรระดับสาม  รูปร่างมันคล้ายกับจระเข้ขนาดใหญ่

 

 

                   หางสะบัดฟาดไปมาแหวกผ่านอากาศจนเกิดเป็นเสียงหวืด พวกมันมีทั้งหมดห้าตัว ดวงตาทั้งสิบคู่ล้วนจับจ้องมาทางเด็กน้อย ขาสั้นของมันก้าวขยับเข้าใกล้อย่างช้า ๆ ล้อมปีเตอร์เอาไว้  พลังเวทภายในจักรวาลพลังถูกเร่งเร้าให้ขับเคลื่อนไหลเวียนไปทั้งตัว วิชากายาแห่งเทพอสูรถูกใช้ออกมาทันทีเมื่อเขาเตรียมที่จะต่อสู้

 

 

                         โฮกกกก  

 

 

               หนึ่งในพวกมันวิ่งเข้ามาจู่โจมเขาในทันที ปากขนาดใหญ่อ้าออก คมเขี้ยวแหลมจำนวนเผยออกมา ตัวมันพุ่งทะยานตรงมาอย่างรวดเร็ว ปีเตอร์รวบรวมพลังเวทเอาไว้ที่แขนทั้งสองข้างก่อนที่จะพุ่งเข้าปะทะกับจระเข้ตัวนั้น  เสียงดังตึงก้องไปทั่ว แขนทั้งสองของเขาเข้าจับง้างปากของมันเอาไว้ ขากรรไกรของมันออกแรงเพื่อที่จะกัดกระชากเด็กน้อยเบื้องหน้า  ปีเตอร์สัมผัสได้ถึงแรงกัดอันทรงพลัง  แม้มันจะเป็นเพียงอสูรระดับสาม แต่พละกำลังระดับนี้นั้นนับว่าไม่ธรรมดาเลย

 

 

               อสูรจระเข้อีกตัวพุ่งตัวเข้ามาพร้อมทั้งฟาดหางอันทรงพลัง แหวกผ่านห้วงอากาศจนเกิดเสียง หมายจะฟาดเข้าที่กลางลำตัวของปีเตอร์  เด็กน้อยใช้อำนาจของแหวนสีดำบนนิ้วมือ ร่างทั้งร่างหายไปจนกลายเป็นละอองไร้ตัวตน  อสูรจระเข้ทั้งสองตัวคล้ายจะประหลาดใจกับภาพที่เกิดขึ้น  

 

 

               ร่างของเด็กน้อยล่องลอยอยู่กลางอากาศ  มือทั้งสองประกบเข้าหากัน พลังเวทในกายไหลเวียนโคจรมาที่มือทั้งสองก่อนจะแปรเปลี่ยนกระแสพลังเป็นธาตุสายฟ้า พร้อมทั้งกระตุ้นกระแสเวทในอากาศเช่นกัน มือทั้งสองค่อย ๆ ผละออกจากกันจนเกิดสายฟ้าหลายสิบเส้นไหลเวียนไปมาจนเกิดเสียงดังกัมปนาท สองมือยื่นออกมาเบื่องล่าง

 

 

                              เปรี้ยงงง!!!!  เปรี้ยงงง!!!!  เปรี้ยงงง!!!!  เปรี้ยงงง!!!!

 

 

               สายฟ้าหลายสิบเส้นผ่าฟาดลงมาเบื้องล่างตรงเข้าจู่โจมอสูรจระเข้ทั้งห้าตัวอย่างรุนแรง สายฟ้าบางส่วนผ่าใส่จนเนื้อหนังบางส่วนหลุดกระจายออกมา  เสียงสายฟ้าดังสนั่นไปทั่วบริเวณ  กลิ่นไหม้จากร่างของอสูรจระเข้ลอยคละคลุ้งไปทั่ว แต่ทันใดนั้นเอง

 

 

                         ตู้มมมม!!!!  ตู้มมมม!!!!  ตู้มมมม!!!!  ตู้มมมม!!!!  ตู้มมมม!!!!  ตู้มมมม!!!!

 

 

                    อสูรจระเข้อีกหลายสิบตัวก็กระโดดขึ้นมาจากน้ำ เสียงโหร้องคำรามดังลั่น สายตาสุดอาฆาตจับจ้องมายังร่างของเด็กน้อยที่ลอยอยู่กลางอากาศ  ปากขนาดใหญ่เปิดอ้าออกพร้อมทั้งพ่นน้ำแรงดันสูงออกมาพุ่งเข้าจู่โจมไปด้านบน มวลน้ำหลายสิบเส้นพุ่งเข้าจู่โจมปีเตอร์   สายฟ้าทรงพลังในมือของเขาเองก็พุ่งออกไปจู่โจมมวลน้ำพวกนั้นเช่นกัน ควันไอน้ำสีขาวพวยพุ่งฟุ้งกระจายออก แต่ยังไม่ทันไร เสียงระเบิดบนผิวทะเลสาปก็ดังขึ้นอีกครั้ง

 

 

                         "พวกมันมีกี่ตัวกันแน่นะ"

 

 

                    เสียงแผ่วเบาถูกเอ่ยออกด้วยความไม่สบอารมณ์ นี่ถ้าพวกมันมีเป็นร้อย จะไม่เป็นการเปลืองแรงของเขาโดยใช่เหตุหรืออย่างไร อีกทั้งในตอนนี้ก็ยังหาเสาผนึกต้นที่ห้าไม่พบอีกด้วย และเป็นไปได้มากว่าบริเวณใกล้เคียงกับเสาผนึกคงจะต้องมีสัตว์อสูรหรือกับดักอะไรรอคอยเขาอยู่อย่างแน่นอน  การจะมาเสียเวลาและเปลืองพลังอยู่ที่นี่ไม่ได้คุ้มค่าเอาเสียเลย

 

 

     ร่างของปีเตอร์ปรากฎเป็นเงาเรือนรางดุจกระกายแสงหายวับไป ห่างไปไม่ไกลพบว่าเขาควบขี่อาชาน้อยวิ่งตรงออกไปแล้ว ด้วยความเร็วของมันคงไม่มีทางที่เหล่าอสูรจระเข้จะสามารถตามทันได้ เด็กน้อยควบขี่อาชาน้อยวิ่งตัดผ่านทุ่งหญ้ากว้าง ทิศทางที่วิ่งไปทำให้สัมผัสของเสาผนึกเริ่มจะชัดเจนยิ่งขึ้น

 

กระแสพลังเวทในอากาศเริ่มผันผวนแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง เบื้องหน้าของเขาปรากฏกลุ่มเมฆฝนฟ้าคะนองดำมืด   อาชาน้อยเป็นธาตุไฟคงจะไม่ถูกกับพายุฝนเท่าไหร่นัก เขาจึงจะได้เก็บมันเข้าสู่มิติของตน

 

ร่างเล็กลอยขึ้นมาเหนือพื้นเล็กน้อย พายุฝนฟ้าคะนองสร้างอุปสรรคต่อการเดินทางครั้งนี้อย่างมาก เสียงสายฟ้าฟาดผ่าดังก้องไปทั่ว ดวงตาทั้งสองเงยขึ้นจ้องมองพิจารณาเมฆสายฟ้าด้านบน ดูเหมือนว่าพายุฝนฟ้าคะนองนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นโดยธรรมชาติอย่างแน่นอน และมันยังไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงเลยแม้แต่น้อย

 

เปรี้ยงงง!!!  เปรี้ยงงง!!!  เปรี้ยงงง!!!

 

เสียงฟ้าร้องฟ้าผ่าดังลั่น  สายลมแรงพัดผ่าราวกับจะหอบเอาทุกสรรพสิ่งให้หมุนวนหายไปกับมัน  สัตว์อสูรน้อยใหญ่ต่างหาที่หลบภัยให้กับตนเองสัมผัสของเขาผนึกเริ่มที่จะแปรปวนจนยากที่จะระบุตำแหน่งที่แน่ชัด

 

เรือนผมสั้นและเสื้อผ้าของเขาเปียกชุ่ม  อากาศโดยรอบเย็นตัวลง ร่างเล็ก ๆ ลอยฝ่าพายุฝน  สายตาของเขาเริ่มสังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่างอยู่เบื้องหน้า  แต่เนื่องจากพายุฝนอันรุนแรงทำให้ทัศนวิสัยในการมองย่ำแย่ลงอย่างมาก ระยะที่เห็นไม่ได้ไกลไปกว่าสิบเมตรเลย

 

ปีเตอร์เร่งความเร็วเพื่อไปยังบริเวณดังกล่าว ภาพที่ปรากฏคือเศษซากของโบราณสถานโบราณ  เศษหินศิลากระจัดกระจายออกไปทั่วบริเวณ  วัชพืชขึ้นปกคลุมซากของมันจนมิอาจมองเห็นรูปร่างเดิมได้ โดยรอบปรากฏเสาหินขนาดใหญ่กว่าสิบต้นตั้งขึ้นเรียงรายล้อมกันเป็นวงกลม

 

สัมผัสของเสาผนึกเผ่าเทพแรงกล้ามากขึ้น ระยะห่างของเขากับมันเรียกได้ว่าเป็นระยะประชิดเลยก็ว่าได้ แต่ในเสาหินศิลาพวกนี่ก็หาได้มีอักษรสีทองเรืองรองออกมาเป็นลักษณะเด่นของเสาผนึกเลยแม้แต่น้อย พวกมันไม่ได้มีไอพลังหรือกระแสพลังเวทที่แผ่กระจายออกมาเลย  แต่น่าแปลกอย่างยิ่งว่าตัวของเขากลับสัมผัสได้ถึงการคงอยู่ของมันอย่างชัดเจนไม่ผิดเพี้ยนไปอย่างแน่นอน

 

             มันอยู่ที่ไหนกันนะเจ้าเสาบ้านั่น!!”

 

สายตากวาดมองไปทั่วบริเวณก็หาได้พบกับสิ่งที่คาดว่าจะเป็นเสาผนึกได้เลย  ดวงตาทั้งสองปิดลงเพื่อเข้าสู่ห้วงสมาธิพลังจิตวิญญาณแห่งเทพอสูรอันทรงพลังเริ่มเปิดรับสัมผัสถึงกระแสพลังของเสาผนึกที่ปั่นป่วนเพื่อหาตำแหน่งที่แน่นอนของมัน  เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงดวงตาเล็กก็เปิดออก

 

 

            บนนั้นอย่างงั้นรึ  ไม่ลองไปดูก็ไม่รู้สินะ

 

ใบหน้าเล็กเงยมองขึ้นไปด้านบน  กลุ่มเมฆดำทมิฬหนาทึบจนผิดแปลกไปจากเมฆก้อนอื่น  เขาสัมผัสได้ถึงเสาผนึกของเผ่านเทพที่ด้านบนของเมฆก้อนนั้น  แต่กว่าจะระบุตำแหน่งที่แน่นอนได้ก็ทำให้เขาเสียเวลาไปมาก  เผ่าเทพถึงกลับจำเป็นต้องซ่อนเสาผนึกเอาไว้อย่างมิดชิดถึงเพียงนี้เชียวหรือ ดูเหมือนว่าพวกมันคงอับจนหนทางแล้วสินะ

 

 

ร่างเล็กพุ่งตัวขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็ว สายลมแรงพัดหมุนอย่างเกรี้ยวกราดไม่ต่างอันใดกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าอยู่ตลอดเวลา  เสียงสายฟ้าฟาดลงมายังร่างของปีเตอร์ แต่ด้วยความเร็วของเด็กน้อยมิใช่ธรรมดาจึงสามารถหลบได้ทัน จากนั้นสายฟ้าอีกหลายสิบเส้นก็ถาโถมผ่าฟาดเข้ามาคล้ายกับจงใจอย่างไรอย่างนั้น

 

กับดักเด็กเช่นเช่นนี้คิดจะขวางข้างั้นรึ ไม่มีทาง    ฟิ้วววว

 

ปีเตอร์เร่งเร้าพลังเวทให้ระเบิดออกมาเพื่อเพิ่มความเร็วให้แก่เขา ร่างเล็กพุ่งทะลุเมฆดำหนาทึบขึ้นไป  สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาของเขาคือ เสาผนึกเผ่าเทพสีดำทมิฬ ปรากฏอักขระเรืองแสงสีทองสว่างจ้า เสาต้นนี้ถูกวางอักขระกับดักเอาไว้ ดูเหมือนว่าแหล่งพลังงานของมันจะมาจากเหล่าสายฟ้าที่อยู่โดยรอบพื้นที่แห่งนี้ทำให้เสาต้นนี้ยังคงหลงเหลือพลังงานอยู่บ้าง

 

ฟู่!!!!

 

เสียงขู่ดังขึ้นที่มุมหนึ่งของก้อนเมฆสีดำทมิฬ ร่างกายอันใหญ่โตของบางสิ่งบางอย่างปรากฏขึ้น เรือนกายสีเหลืองสว่างพร้อมทั้งเกล็ดเอาเงางามแวววับจับตา ลำตัวยาวกว่าหนึ่งร้อยเมตร มวลกล้ามเนื้ออันทรงพลังอย่างเห็นได้ชัด  ดวงตาสีแดงสดจับจ้องมายังร่างของเด็กน้อยเบื้องหน้า ปากขนาดใหญ่เผยให้เห็นเขี้ยวยักษ์ทั้งสอง

 

คล้ายกับอสรพิษสายฟ้าจริง ๆ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ใช่สายเลือดบริสุทธิ์สินะ

 

น่าเสียดายอย่างมากจริง ๆ หากสัตว์อสูรที่อยู่เบื้องหน้าของเขาเป็นอสรพิษสายฟ้าสายเลือดบริสุทธิ์เช่นเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนละก็  การจะจับมันเพื่อใช้เป็นอสูรรับใช้ย่อมคุ้มค่าเหนื่อยอย่างแน่น  แม้แต่เมื่อแสนปีก่อน อสรพิษสายฟ้านั้นมีพิษที่ทรงพลัง และมีความเข้มข้นของธาตุสายฟ้าสูงมาก อีกทั้งยังสามารถเพื่อระดับความเข้าใจธาตุสายฟ้าให้กับผู้ใช้ได้เช่นเดียวกับเจ้าอาชาน้อยอีกด้วย

 

ร่างอันใหญ่โตพุ่งตรงเข้ามาหาปีเตอร์อย่างรวดเร็ว  ประกอบกับมันเป็นสัตว์อสูรธาตุสายฟ้าความเร็วของมันจึงนับว่าไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง คมเขี้ยวพิษปรากฏขึ้นอย่างเด่นชัดกระแสไฟฟ้าจำนวนมหาศาลไหลเวียนไปทั่วร่างของมัน ระยะเพียงแค่ห้าเมตรก็จะสามารถสังหารเด็กน้อยคนนี้ได้แล้ว

 

บทเวทระดับจักรพรรดิ   ธาตุดิน : ตรวนศิลามรณะ     ฉึกกก!!!  อ๊ากก!!!!

 

 

โซ่ตรวนขนาดใหญ่ยักษ์นับสิบเส้นพวยพุ่งขึ้นมาจากวงเวทเบื้องหน้าของปีเตอร์ เขารวบรวมพลังเวทและพลังจิตวิญญาณบังคับโซ่ศิลาให้พุ่งตรงออกไปรัดตรึงอสูรสายฟ้าตนนี้สัตว์อสูรธาตุสายฟ้าจะอ่อนแอกับธาตุดินอย่างมาก  และเนื่องด้วยมันเป็นสัตว์อสูรสายฟ้าที่มีระดับการบ่มเพาะถึงระดับห้าครึ่งก้าวระดับหกแล้ว การใช้บทเวทระดับสูงธรรมดาคงไม่อาจจัดการมันได้ในทีเดียวอย่างแน่นอน

 

 

โซตรวนศิลารัดตรึงไปทั่วร่างของมันก่อนที่ปรากฏหนามแหลมนับร้อยทิ่มแทงทะลุเกล็ดของมันจนตาย ร่างยักษ์นอนแน่นอนไม่ไหวติง โซ่ตรวนศิลามลายหายไป ปีเตอร์ทำการเก็บร่างของมันเข้าไว้ในลูกแก้วมิติของตนเอง

 

            อั๊ก!!!

 

เลือดคำเล็ก ๆ กระอักออกมา การฝืนใช้บทเวทธาตุดินระดับจักรพรรดิออกมาอย่างรวกเร็วเช่นนี้ส่งผลกระทบต่อเขาอยู่บ้าง  อีกทั้งเวทธาตุดินยังเป็นเวทที่เขาไม่ค่อยถนัดอีกด้วย มือหนึ่งปาดเลือดที่ย้อยมุมปากออก  มืออีกข้างชี้ไปยังเสาผลึกพร้อมทั้งยิงลำสายฟ้าพุ่งเข้าทำลายเสาผนึกในทันที เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่ว  สายตาของเขาเหลือบมองไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ใต้เสาผนึกต้นนั้น

 

ไข่นี่มัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 838 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:01
    เราลืมไปแล้วแหละว่า ทำลายทำไมมม555
    #754
    0
  2. #745 mahyurah (@mahyurah) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 06:36
    สนุกมากๆค่ะ ไรท์. ขอบคุณค่ะ
    #745
    0
  3. #694 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 07:11
    เลือดศักดิ์สิทธิ?
    #694
    1
    • #694-1 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 45)
      10 มกราคม 2562 / 07:12
      *เลือดบริสุทธิ์ สับสนกับอีกเรื่องนิดหน่อย
      #694-1
  4. #589 ผู้ติดตาม (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 10:01

    ผมสงสัยกับเสียงร้องของสัตว์อสูรอ่ะครับ แมร่งร้องเหมือนคนเลย ปกติมันน่าจะเป็น กรร หรือ โฮก ไหมครับ พอดีอ่านบางทีสับสนว่าคนร้อง หรือ สัตว์ ร้องอ่ะนะครับ

    #589
    1
    • #589-1 Chompoo0Chompoo (@Chompoo0Chompoo) (จากตอนที่ 45)
      5 มกราคม 2562 / 15:09
      เสียง อ้ากกกกก

      น่าจะเสียงเป็นเสียงที่ร้องคล้ายก็อตซิลล่า มั้งคะ555
      #589-1
  5. #363 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 12:22

    ไข่พี่ก็อตเปล่า

    #363
    0
  6. #280 HaSaKiZz (@HaSaKiZz) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 00:20
    รอตอนต่อไปอยู่นะครับ
    #280
    0
  7. #275 dfrdz007 (@dfrdz007) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:36
    สนุกมาก
    #275
    0
  8. #273 ฮิลเลอร์ (@maneejam) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:36
    อ๊ะ!ได้ของดีๆ
    #273
    0
  9. #272 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:10
    มาต่อเร็วๆน้าไรท์
    #272
    0