มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 303,980 Views

  • 1,154 Comments

  • 8,303 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    52,977

    Overall
    303,980

ตอนที่ 44 : ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 845 ครั้ง
    3 ธ.ค. 61

บทที่ 42  ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่


                "เสาต้นที่สี่แล้วสินะ  เหลืออีกสองเท่านั้น"


               สายตาของเขากวาดมองออกไปโดยรอบ เพื่อค้นหาทางที่จะออกไป แต่ไม่ว่าจะมองไปซอกใดมุมใดก็ไร้ซึ่งหนทาง ภายในใจขบคิดถึงวิธีการที่จะฝ่าออกไป ดูเหมือนว่าผิวหนังภายในของมันจะแข็งแกร่งเกินกว่าที่จะทะลวงออกไปได้อย่างแน่นอน ภายในท้องของเจ้าคราเคนมีกลิ่นอายของพลังธาตุน้ำคละคลุ้งอยู่ เขาจึงคิดว่าหากใช้ประโยชน์จากจุดนี้น่าจะสร้างหนทางให้เขาออกไปได้อย่างแน่นอน


                         "บทเวทระดับสูง  ธาตุน้ำแข็ง : ค่ำคืนเหมันต์ต้องสาป!!!"  ฟิ้ววววว!!!!!


               พลังเวทจำนวนมากพวยพุ่งออกมาจากร่างของเด็กน้อย กระแสพลังเหล่านั้นแปรเปลี่ยนเป็นเกล็ดน้่ำแข็งก่อนที่เริ่มก่อตัวเป็นหิมะสีขาวนวล พลังเวทของเขาเข้าไปกระตุ้นกระแสพลังเวทธาตุน้ำที่ลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศจนมันแปรเปลี่ยนเป็นเกล็ดหิมะสีขาวเช่นกัน พลังเวทในบรรยากาศเริ่มที่จะปิดเบือนไป กลุ่มเมฆดำเริ่มก่อตัวขึ้นรายล้อมดวงจันทร์ที่ถูกสร้างจากมายาภาพของบทเวทสายลมรุนแรงกระโชกพัดผันผวนอย่างน่าหวาดกลัว พายุหิมะอันบ้าคลั่งบังเกิดขึ้น 



               อุณหภูมิภายในสถานที่แห่งนี้ลดลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาและร่างกายของปีเตอร์เรืองแสงสว่างสีฟ้าอ่อนออกมา หากใครได้เห็นภาพดังกล่าว คงต้องพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า มันคือค่ำคืนอันน่าหวั่นกลัวผืนน้ำเบื้องล่างของปีเตอร์เริ่มก่อตัวเป็นน้ำแข็ง กำแพงโดยรอบเริ่มที่จะถูกแช่แข็งไปทีละนิด  ใช้เวลาเพียงยี่สิบกว่านาที 


                         ครืนนนน!!!!!


               พื้นที่โดยรอบเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นน้ำที่การเป็นน้ำแข็งเริ่มปริแตกออก ดูเหมือนว่าเจ้าคราเคนจะทนกับสภาพในตอนนี้ไม่ไหวแล้ว มันจำเป็นต้องคายที่สิ่งสร้างความทรมานในท้องมันออกมา ปีเตอร์ใช้ออกด้วยท่านี้เพียงยี่สิบนาที ก็บั่นทอนพลังเวทของเขาไปไม่น้อยเลยทีเดียว ผนังโดยรอบเริ่มบีบรัดตัว 


               แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นทำให้เกิดคลื่นน้ำซัดสาดอย่างรุนแรง คลื่นขนาดยักษ์ก่อขึ้นทางด้านหลังของปีเตอร์ โดรมพลังเวทถูกร่ายออกมาห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้ เกราะพลังเวทอันเข้มข้นและแข็งแกร่งสามารถทนทานแรงกระแทกได้เป็นอย่างดี ร่างกายของเขาถูกสาดซัดพัดกระเด็นไปมา เกลียวคลื่นม้วนหมุนปั่นป่วนอย่างรุนแรง คลื่นใต้น้ำพัดพาร่างของเด็กน้อยไปตามกระแสน้ำเชี่ยว   จนในที่สุดก็เริ่มเห็นแสงสว่างเล็ก ๆ 


                         ตู้มมมม!!!!


               มวลน้ำขนาดยักษ์พวยพุ่งขึ้นมาจากผิวน้ำอย่างรุนแรงสูงกว่าสิบเมตร  เศษซากของสัตว์อสูรจำนวนมากลอยกระจายออกไปทั่วก่อนจะร่วงหล่นลงสู่พื้นน้ำเบื้องล่าง  กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งฟุ้งกระจาย เหนือขึ้นปรากฏร่างของเด็กน้อยลอยตัวอยู่กลางอากาศ 


                         "น่าอายจริง ๆ อย่างไรซะ มันก็เป็นวิธีการเดียวที่ข้าคิดออก" 


               ปีเตอร์รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยกับวิธีการน่าอายเช่นนี้  ในตอนนี้ดวงตะวันกำลังจะลาลับขอบฟ้าเสียแล้ว ความมืดเริ่มค่อย ๆ ย่ำกลายเข้ามาที่ละนิด เขาสูญเสียพลังเวทไปเป็นจำนวนมาก ในยามนี้การพักผ่อนจึงเป็นสิ่งที่ควรทำมากที่สุด สองมือโบกสะบัดร่ายบทเวท  ร่างกายสีขาวนวลงดงามของสัตว์อสูรรับใช้  เจ้านกน้อย ปรากฏกายออกมาสัตว์อสูรตนนี้มีพละกำลังและความแข็งแกร่งอย่างมาก 


               ขนาดเรียกใช้งานอย่างต่อเนื่องเช่นนี้ พลังเวทของมันยังลดน้อยถอยลงไม่ถึงครึ่ง เม็ดยาฟื้นฟูพลังเวทถูกนำออกมาใช้ เด็กน้อยกลืนกินเม็ดยาลงไปความรู้สึกสดชื่นแผ่กระจายออกมา ร่างเล็กเอนกายลงนอนกับขนนกขาวอ่อนนุ่ม ดวงตาค่อย ๆ ปิดลงเข้าสู่ห้วงแห่งการหลับไหล หากพักผ่อนบนกายของเจ้านกน้อยคงจะปลอดภัยกว่าที่อื่นมาก ด้วยระดับการบ่มเพาะของมันคงมีเพียงสัตว์อสูรไม่กี่ตัวเท่านั้นที่กล้าจู่โจมเข้ามา


               วิหคขาวบินผ่านท้องทะเลอันเงียบสงบตามเส้นทางที่ปีเตอร์ได้สั่งเอาไว้  ท้องทะเลอันเงียบสงบไร้ซึ่งสัตว์อสูรแม้แต่ตัวเดียว วันเวลาผ่านล่วงเลยไปจนถึงเช้าวันใหม่ แสงตะวันสาดส่องกระทบกับผิวน้ำจนเกิดเป็นสีส้มเปล่งประกายระยิบระยับ  ดวงตาของเขาค่อย ๆ ลืมขึ้นมา สายตามองทอดยาวออกไปไกลริบ ภาพที่ปรากฏขึ้นไกล ๆ คือผืนแผ่นดินใช้เวลาเพียงหนึ่งคืนด้วยความเร็วของเจ้านกน้อยทำให้สามารถบินข้ามผ่านท้องทะเลกว้างมาได้อย่างรวดเร็ว แม้มันจะไม่ใช่สัตว์อสูรธาตุลมแต่ด้วยระดับการบ่มเพาะทำให้ความเร็วของมันไม่น้อยหน้าเลยแม้แต่น้อย


               ปีเตอร์ปิดตานั่งโคจรพลังเวทให้ไหลเวียนผ่านไปทั่วร่างกาย พลังเวทของเขาถูกขับเคลื่อนอยู่ตลอดเวลาเพื่อเตรียมความพร้อมให้ทุกสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบนาที  เจ้านกน้อยก็บินมาถึงบริเวณที่เป็นแผ่นดินแล้ว ปีเตอร์ส่งให้เจ้านกน้อยกลับไปพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูพลังที่เสียไป  แล้วจึงเรียกอาชาน้อยออกมา


               เขาควบมันให้วิ่งตัดผ่านทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่  กลิ่นอายของผืนดินและต้นหญ้าสร้างความรู้สึกสดชื่นให้ยามเช้าได้เป็นอย่างดี ตัวเขาเองก็แผ่พลังจิตวิญญาณออกไปเพื่อทำการรับสัมผัสพื้นที่บริเวณโดยรอบ  เขาไม่อาจประมาณพื้นที่อันกว้างใหญ่ของดันเจี้ยนแห่งนี้ได้เลย เขาเดินทางเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตรแล้ว แต่ยังไม่อาจสัมผัสได้ถึงกลุ่มของคณะอาจารย์ที่เข้ามาด้วยได้เลยแม้แต่น้อย 


               บริเวณพื้นที่แห่งนี้เป็นทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่   มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นอยู่เพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น สัตว์อสูรระดับหนึ่งและสองมีเห็นให้อยู่เป็นกลุ่ม  หลังจากวิ่งมาได้ประมาณหนึ่งชั่วโมงพื้นที่โดยรอบเริ่มมีหญ้าที่รกขึ้น ต้นไม้ก็มีจำนวนมากขึ้น มีแหล่งน้ำให้เห็นอยู่หลายที่ แต่ที่น่าแปลกก็คือ บริเวณแห่งนี้ไม่มีสัตว์อสูรอยู่แม้แต่ตัวเดียว ในใจของเขาคุ้นเคยกัยสถานการณ์เช่นนี้เป็นอย่างดี สัญญาณเช่นนี้มักจะนำพามาซึ่งอันตรายเสมอ


                         บึ้มมมม!!!!!!    "เหอะ เป็นอย่างที่คาดเอาไว้จริง ๆ เสียด้วย"


               เศษดินเศษพืชกระฟุ้งพุ่งกระจายไปทั่วบริเวณ  เสียงระเบิดดังขึ้นเบื้องหน้าของเขาไปไม่ใกล้ไม่ไกลนัก รากไม้ขนาดใหญ่หลายสิบเส้นพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินโบกสะบัดฟาดเหวี่ยงไปมา ใจกลางปรากฏดอกไม้ขนาดยักษ์เบ่งบานสะพรั่งกลีบดอกหนาซ้อนกัน สีแดงฉานราวโลหิต ขอบรอบของแต่ละกลีบมีหนามแหลมคมงอกออกมาเป็นซี่เล็ก ๆ กลางดอกหาได้เป็นเกสรไม่ แต่กลับกลายเป็นคมเขี้ยวเรียงซ้อนกันเป็นวงกลมขนาดใหญ่   สัตว์อสูรธาตุไม้ระดับสี่  มันมักจะถูกใช้เพื่อทำเป็นกับดักป้องกันผู้บุกรุก 


               โดยทั่วไปแล้ว มันจะมีระดับเพียงหนึ่งถึงสองเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าด้วยเวลาและกระแสพลังเวทในมิติดันเจี้ยนแห่งนี้ทำให้มันมีระดับการบ่มเพาะที่สูงขึ้นมากกว่าเดิมถึงสองเท่า เถาวัลย์รากไม้ขนาดใหญ่สะบัดฟาดเล็งมาทางเขา เสียงหวืดฟาดผ่าอากาศฟาดลงมายังตำแหน่งของเด็กน้อย ปีเตอร์อาศัยช่วงเวลาเพียงนิดสั่งอาชาน้อยวิ่งหลบมาด้านข้าง  เถาวัลย์รากไม้ฟาดลงบนพื้นดินเกิดเสียงดังสนั่น


               ลูกไฟขนาดใหญ่สองลูกพุ่งออกมาจากมือของเด็กน้อย ระดับความเข้าใจธาตุไฟขั้นเก้าชั่วคราวของเขาทำให้เพลิงไฟที่ใช้ออกมาทรงพลังอย่างยิ่ง เปลวเพลิงพุ่งผ่านอากาศตรงเข้าสู่รากไม้ที่ฟาดลงมาเมื่อครู่ในทันที บอลเพลิงแตกกระจายห่อหุ้มปกคลุมรากไม้กว่าครึ่ง อีกทั้งยังลุกลามไล่ตามทางยาวของรากไม้นั้น ด้วยความที่มันเป็นอสูรธาตุไม้จึงไม่ถูกกับธาตุไฟเป็นธรรมดา เสียงร้องโหยหวนดิ้นไปดิ้นมาอย่างทรมาน ก่อนจะสลัดเถาวัลย์รากไม้นั้นทิ้งไป 


                                   ผัวะ!!!!!!


               ของเหลวหนืดสีน้ำตาลเข้มข้นถูกพ่นออกมาจากปากขนาดใหญ่จากสัตว์อสูรพืชกาฝาก  ของเหลวก้อนใหญ่ปลดปล่อยไอระเหยสีน้ำตาลลอยคลุ้งออกมาพุ่งตรงผ่านอากาศตรงเข้าใส่ปีเตอร์อย่างรวดเร็ว บทเวทระดับสูง ธาตุดิน : กำแพงศิลาเลือดอสูรถูกใช้ออกมาป้องกันเบื้องหน้าของเขาเอาไว้ ของเหลวพุ่งกระแทกกำแพงดินอย่างรุนแรง กำแพงหนาสั่นสะเทือนจนเกิดรอยร้าวในบางจุด 


                              ฟู่ๆๆๆๆ!!!!

               กำแพงดินกลับค่อย ๆ ละลายลงอย่างช้า ๆ ดวงตาของปีเตอร์เบิกโพลงขึ้นด้วยความประหลาดใจ บทเวทนี้ถือว่าบทเวทป้องกันที่ไม่ธรรมดา แม้ว่ามันจะเป็นเพียงบทเวทระดับสูงเท่านั้น แต่ด้วยพลังของสัตว์อสูรระดับสี่เพียงตัวเดียวกลับสามารถละลายมันได้ ถือว่าเหนือความคาดหมายของเขาอย่างมาก


               ดูเหมือนว่าเมื่อวันเวลาผ่านไป มันของมันเองคงวิวัฒนาการก้าวหน้าเช่นเดียวกันปีเตอร์ควบอาชาน้อยวิ่งหลบออกมาก่อนที่กำแพงดินจะถูกทำลาย อาชาน้อยรวบรวมเพลิงสีส้มแดงปนดำอย่างรวดเร็วดวงตาแดงฉานจับจ้องไปยังเป้าหมายก่อนจะพ่นออกไปอย่างรุนแรง  บอลเพลิงพวยพุ่งตรงไปยังเป้าหมายก่อนจะระเบิดออกกลางอากาศเนื่องจากอสูรพืชกาฝากเองก็พ่นของเหลวหลอมละลายที่ใช้เมื่อครู่ออกมาเช่นกัน


               ปีเตอร์สั่งการให้อาชาน้อยหลอกล่อมันเอาไว้ ด้วยการยิงลูกไฟเข้าไปเรื่อย ๆ ตัวเขาใช้ออกด้วยบทเวทระดับจักรพรรดิ  ธาตุสายฟ้า : เท้าแห่งเทพประกายแสง  ร่างกายไหวสั่นด้วยประกายแสงสีเหลืองกระพริบ เพียงชั่วพริบตาร่างของเขาก็ปรากฏขึ้นทางด้านหลังเขาสัตว์อสูรตนนี้ทันที ร่างกายแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทด้วยกายาแห่งเทพอสูร หมัดขวากำแน่นรวบรวมพลังเวทเตรียมจะชกออกไปเบื้องหน้า 


                         ฟริ้วว!!   อ๊ากกก!!!

               รากไม้สองอันฟาดเข้ามากลางหลังของปีเตอร์อย่างจัง แรงกระแทกส่งร่างของเขาปลิวกระเด็นออกไปไกล ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งจึงมิได้เกิดบาดแผลอันใดแม้แต่น้อย แต่จากแรงกระแทกก็ทำให้เขารู้สึกเจ็บอยู่บ้างเช่นกัน สายตาของเขาจับจ้องไปยังสัตว์อสูรตนนั้น  ดอกไม้ขนาดใหญ่อีกดอกเบ่งบานงอกออกมา จากทางด้านหลังของดอกแรก มันมีสองหัวหรืออย่างไรกัน


                         ฟิ้ววว   ฟิ้วววว


               ปีเตอร์ม้วนพลิกกลับตัวกลางอากาศแล้วพุ่งทะลวงไปด้านหน้าอย่างรุนแรง พลังเวทแปรเปลี่ยนเป็นกระแสของธาตุสายฟ้าเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาในช่วงพริบตา พร้อมทั้งเขายังจู่โจมลูกไฟขนาดใหญ่ออกไปเบื้องหน้าทั้งสองลูกซ้อนกัน สัตว์อสูรกาฝากพ้นของเหลวหลอมละลายออกมาต้านรับ จนเกิดการระเบิดขึ้นกลางอากาศ ไอควันฟุ้งกระจายไปทั่ว


               ร่างเล็กไหวสั่นกระพริบราวภูติผี ความเร็วของเขาทำให้ตัวของเขาพุ่งติดกับลูกไฟลูกที่สองในระยะประชิด ลูกไฟที่ซ้อนไว้ลูกที่สองพุ่งกระแทกเข้ากลางลำตัวของสัตว์อสูรตนนี้ทันใด เพลิงกาลห่อหุ้มร่างของมันเอาไว้แล้วค่อย ๆ ลุกลามไปอย่างช้า ๆ ปีเตอร์ได้คิดเอาไว้แล้วว่ามันจะต้องสลัดส่วนที่ติดไฟออกอย่างแน่นอน 


               เขาพุ่งเข้ามาดูด้านล่างของเจ้าสัตว์อสูรอย่างรวดเร็ว สัตว์อสูรคล้ายรู้ตัวสัมผัสได้ถึงตัวของเด็กน้อยที่เบื้องล่างของมัน ปากขนาดใหญ่เตรียมจะพุ่งลงมาจัดการร่างของเด็กน้อย แต่ยังไม่ทันจะลงมือ พลังเวทปริมาณมากก็พวยพุ่งขึ้นมาจากร่างของเด็กน้อยเบื้องล่างทันที เปลวเพลิงอันร้อนแรงระอุพุ่งกระจายออกโดยรอบบริเวณ ก่อนจะลุกลามขึ้นมายังร่างของมันเพลิงชุดนี้ร้อนแรงเกินจะทานทน  อีกทั้งยังลุกลามอย่างรวดเร็วอีกด้วย 


                              "บทเวทระดับสูง  ธาตุไฟ : ทุ่งทะเลเพลิงมรณะ!!!!"


               เพลิงผลาญพวยพุ่งปกคลุมไปทั่วบริเวณนั้น ร่างของสัตว์อสูรพืชกาฝากลุกไหม้ด้วยไฟเพลิงอันร้อนแรง ร่างไม้ของมันสะบัดดิ้นไปอย่างทรมาน ใช้เวลาเพียงไม่ถึงห้านาที ร่างทั้งร่างก็กลายเป็นขี้เถ้าสีดำเกรี้ยมกองใหญ่ ส่งกลิ่นเหม็นไหม้คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ พืชหญ้าต้นไม้บริเวณนั้นล้วนกลายเป็นเถ้าถ่านสีดำแทบทั้งสิ้น บนกองขี้เถ้าขนาดใหญ่ปรากฏผลึกแก่นแท้สัตว์อสูรธาตุไม้สีเขียวระดับสี่เปล่งประกายอย่างงดงาม เด็กน้อยเก็บมันเข้าไว้ในมิติลูกแก้วก่อนจะหันไปพูดกับอสูรรับใช้ของตน


                         "ไปต่อกันเถอะอาชาน้อย"





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 845 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #271 Daa_worada (@Daa_worada) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 05:57

    สนุกมากกก
    #271
    0
  2. #270 dfrdz007 (@dfrdz007) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 22:16
    สนุกคับ
    #270
    0
  3. #269 Shihe (@beequits) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 21:06
    มาเร็วๆอีกนะครับไรท์^^
    #269
    0