มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 382,520 Views

  • 1,570 Comments

  • 8,595 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18,999

    Overall
    382,520

ตอนที่ 4 : เรื่องน่าอัศจรรย์ของเจ้าชายปีเตอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2210 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

บทที่ 3 เรื่องน่าอัศจรรย์ของเจ้าชายปีเตอร์


                        สัมผัสเวทย์ ขั้นที่หนึ่ง!!!”



            แม้จะสามารถบรรลุสัมผัสเวทย์ขั้นที่หนึ่งโดยใช้เวลาเพียงไม่นาน แต่ปีเตอร์รู้ดีว่า การหลอมรวมกับร่างต้นของเทพอสูรทำให้จักรวาลพลังเวทย์ของตนเองมีขนาดใหญ่กว่าคนปกติถึงสองเท่า ปริมาณพลังเวทย์ที่ดูดซับเมื่อครู่สมควรทำให้คนปกติบรรลุขอบเขตสัมผัสเวทย์ขั้นที่สองหรือสาม แต่ถึงอย่างไรการมีปริมาณพลังเวทย์มากกว่าคนปกติก็สามารถทำให้เค้าสามารถต่อกรข้ามขั้นได้หนึ่งหรือสองขั้นเลยทีเดียว อีกทั้งยังมีปริมาณพลังเวทย์ที่ใช้ในการร่ายเวทย์มากกว่าปกติ ทำให้บทเวทย์มีความทรงพลังมากขึ้น  ปีเตอร์หลับตาทำสมาธิและเริ่มดูซับพลังเวทย์อีกครั้ง



                        บึ้มมมม!!!  บึ้มมมม!!!  บึ้มมมม!!!  บึ้มมมม!!!

                        บึ้มมมม!!!  บึ้มมมม!!!  บึ้มมมม!!!



            เวลาผ่านไปกว่าสี่ชั่วโมงแล้ว  ปีเตอร์สามารถบรรลุถึงขอบเขตสัมผัสเวทย์ ขั้นที่แปดได้อย่างรวดเร็ว เนื่องจากภายในห้องนี้มีปริมาณพลังเวทย์หนาแน่นมาก จนในตอนนี้หลังจากผ่านการดูดซับอย่างบ้าคลั่ง ทำให้พลังเวทย์ในอากาศเบาบางจนแทบสัมผัสไม่ได้



                        คงถึงเวลาต้องไปแล้ว เวลาผ่านไปนานขนาดนี้ พระบิดาของปีเตอร์คงร้อนใจเป็นอย่างมากแน่ๆ คงต้องรีบกลับออกไปแล้ว…”



                        ก่อนไปต้องเก็บเอาสมบัติทั้งหลายเหล่านี้กลับไปด้วย เพื่อเป็นของตอบแทนแก่บิดาของปีเตอร์ว่าแล้วเทพอสูรในร่างของปีเตอร์ก็ดูดทรัพย์สมบัติต่างๆ ภายในห้องนี้ เข้าไปยังมิติของลูกแก้วในร่างกายทันที จากนั้นจึงสวมแหวนมิติระดับสูงเอาไว้เพื่ออำพรางมิให้คนอื่นสงสัยในลูกแก้วมิติของตนเอง 



                        ได้เวลาต้องไปเสียที…”  ปีเตอร์กล่าวแล้วหันหลังเดินออกมาจากห้องภายในโบราณสถานแห่งนั้น เมื่อปราศจากจิตของเทพอสูรที่คุ้มครองโบราณสถานแห่งนี้ กลไกกับดัก รวมถึงอักขระเวทย์ต่างๆ ก็หมดสภาพจนไม่สามารถใช้การได้ ปีเตอร์ค่อยๆเดินออกมาจนใกล้ถึงปากทางเข้าโบราณสถาน ก็พบกับเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น



                        เราจะเข้าไปดูภายในโบราณสถานแห่งนี้เององค์ราชากล่าวอย่างร้อนใจ



                        ไม่ได้นะพะยะค่ะ หากพระองค์เป็นอะไรไป จะทำอย่างไร…” หนึ่งในคณะผู้ติดตามกล่าวห้ามปรามความร้อนใจขององค์ราชา



                        นี่มันก็สองชั่วโมงแล้ว องค์รักห้าคน เข้าไปสำรวจยังไม่พบปีเตอร์เลย เราจะเข้าไปเอง ห้ามขัดขวางเราเด็ดขาด!!!” องค์ราชากล่าวตวาดใส่คณะผู้ติดตาม ในขณะที่กำลังจะพุ่งตัวเข้าไปภายในโบราณสถาน  ก็ปรากฏร่างเงาขนาดเล็กกำลังเดินออกมาจากด้านใน



                        เสด็จพ่อปีเตอร์กล่าวอย่างเสียงใสบริสุทธิ์ หลังจากเทพอสูรหลอมรวมร่างเข้ากับปีเตอร์ จากความทรงจำและความรู้สึกของปีเตอร์ก็เข้ามาในความรู้สึกนึกคิดของเทพอสูรด้วย ทำให้เขารู้สึกผูกพันธ์กับพระบิดาและพระมารดาของปีเตอร์อย่างแปลกประหลาด



                        ปีเตอร์...ปีเตอร์นั่นลูกใช่ไหมน้ำเสียงขององค์ราชากล่าวอย่างสั่นเครือ เต็มไปด้วยความห่วงใยของผู้เป็นพ่อ พระองค์พุ่งร่างออกไปกอดปีเตอร์อย่างถะนุถนอม



                        เป็นอย่างไรบ้างปีเตอร์  ไม่เป็นอะไรใช่ไหมลูก



                        ลูกปลอดภัยดี เสด็จพ่อปีเตอร์กล่าวพร้อมกับกอดพระบิดาอย่างอบอุ่น ความอบอุ่นนี้เป็นสิ่งที่เค้าไม่ได้สัมผัสมานานนับแสนปี ความรู้สึกนี้ทำให้หัวใจที่เย็นชาของเทพอสูรรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอีกครั้ง  หลังจากองค์ราชาสงบจิตใจลงได้ ก็คลายกอดจากปีเตอร์ เมื่อสติเริ่มกลับมาพระองค์ก็ทรงสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึง จนไม่อาจเชื่อได้



                        ปี...ปีเตอร์...เจ้าบรรลุขอบเขตสัมผัสเวทย์แล้วรึ...แถมยังเป็นขั้นที่แปดอีกด้วยพระราชากล่าวอย่างตื่นตะลึงจนไม่อาจควบคุมตนเองได้ น้ำเสียงที่กล่าวนั้นไม่เบา แต่ก็ไม่ได้ดังมาก แต่ก็ทำให้คนในบริเวณนั้นได้ยินกันทุกคน



                        ไม่น่าเชื่อองค์ชายปีเตอร์บรรลุขอบเขตสัมผัสเวทย์แล้ว แถมยังเป็นขั้นที่แปดแล้วด้วย



                        เป็นไปไม่ได้...เป็นไปไม่ได้...ก่อนนี้พระองค์ยังไม่สามารถสัมผัสพลังเวทย์ได้เลย



                        เพียงเวลาไม่นาน สามารถบรรลุถึงระดับนี้ได้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่



                        หรือว่าพรสวรรค์ของพระองค์จะตื่นขึ้นมาแล้ว...ทวยเทพประธานพรโดยแท้



            เหล่าคณะผู้ติดตามต่างกล่าวกันออกมาอย่างตื่นตะลึง หากใครไม่อยู่ในเหตุการณ์คงยากที่จะทำใจยอมรับเหตุการณ์ที่ราวกับปาฏิหาริย์แบบนี้จะเกิดขึ้นกับองค์ชายที่ได้ขื่อว่า ไม่มีพรสวรรค์ในการฝึกฝนเวทย์มนต์ ทุกคนต่างสัมผัสถึงพลังเวทย์ขององค์ชายปีเตอร์ว่าอยู่ในขอบเขตสัมผัสเวทย์ขั้นที่แปดอย่างแท้จริง



                        ใช้แล้วท่านพ่อ ข้าบรรลุสัมผัสเวทย์ขั้นที่แปดได้แล้วปีเตอร์กล่าวเสียงใสอย่างไร้เดียงสาต่อพระบิดาของตน  

             

                        เยี่ยม เยี่ยม เยี่ยมจริงๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า   เกิดอะไรขึ้นปีเตอร์ทำเจ้าถึงบรรลุได้ถึงระดับนี้กัน องค์ราชากล่าวชมด้วยความรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก และกล่าวถามอย่างสงสัยต่อบุตรของตน



                        เอาไว้กลับปราสาทแล้วข้าจะเล่าให้พระบิดาฟังนะขอรับปีเตอร์กล่าวบอกแก่พระบิดาด้วยสีหน้าไร้เดียงสา จนองค์ราชาขัดมิไม่ได้ จากนั้นคณะเดินทางก็เดินทางกลับออกมาจากป่าอสูรพฤกษา  ภายในท้องพระโรงของปราสาท เต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติจากทั่วทั้งอาณาจักรอยู่ภายในงานเลี้ยงฉลอง 



          เมื่อคณะเดินทางกลับมาถึงทุกคนต่างแปลกใจและตกตะลึงกับเด็กน้อยผู้ที่เดินอยู่ด้านข้างองค์ราชา นั่นคือองค์ชายปีเตอร์ บุตรชายลำดับที่สามขององค์ราชา เป็นที่ทราบกันดีโดยทั่วไปว่า องค์ชายปีเตอร์มีสภาพร่างกายที่ไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่กำเนิด และยังไม่อาจสัมผัสพลังเวทย์ใดๆ ได้เลย แต่ที่สร้างความตกตะลึงจากเหตุการณ์ไม่คาดฝัน หลังจากองค์ราชาออกไปตามหาตัวองค์ชายที่หลงเข้าไปยังป่าอสูรต้องห้ามเป็นเวลาเพียงกี่ชั่วโมงเท่านั้น พอกลับมาทุกคนกลับสัมผัสได้ถึงพลังเวทย์ขององค์ชายปีเตอร์ที่เข้าสู่ขอบเขตสัมผัสเวทย์ ขั้นที่แปดได้ในเวลาอันสั้นยิ่งนัก ไม่เว้นแม้แต่พระมารดาของพระองค์ที่ยืนนิ่งด้วยความตื่นตะลึงในสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อองค์ชายปีเตอร์และองค์ราชาเข้ามาใกล้ นางจึงได้สติกลับมา แล้วกล่าวอย่างร้อนใจ



                        เป็นอย่างไรบ้างปีเตอร์ ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมนางกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน และดึงปีเตอร์เข้ามากอดอย่างอบอุ่น



                        ขอรับท่านแม่ลูกไม่เป็นอะไรท่านอย่าเป็นห่วงเลยปีเตอร์กล่างเสียงใส พร้อมใบหน้าที่ไร้เดียงสา เขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและความห่วงใยจากแม่ของเขา ทำให้เขารู้สึกมีความสุขอย่างมาก



                        เกิดอะไรขึ้นปีเตอร์ ลูกเข้าไปที่นั่นทำไม แล้วพลังเวทย์ของลูก...องค์ราชินีกล่าวถามยังไม่สุดคำปีเตอร์ก็พูดแทรกขึ้นมาทันที



                        ข้าได้ยินเสียงประหลาดเรียกหาข้า แล้วข้าก็เหมือนหมดสติไป พอตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในห้องที่มีสมบัติมากมาย แล้วข้าก็รู้สึกว่าตัวเองได้เข้าสู่ขอบเขตสัมผัสเวทย์ขั้นที่แปดตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  ข้าจึงเก็บสมบัติเหล่านั้นแล้วจึงเริ่มเดินหาทางออก จนมาพบท่านพ่อปีเตอร์กล่าวอย่างไร้เดียงสา น้ำเสียงดูสดใส มือเล็กๆ เกาศรีษะตนเองอย่างใสซื่อบริสุทธิ์



            ทุกคนภายงานเลี้ยงต่างตกตะลึงและมึนงงกับคำตอบของปีเตอร์อย่างมาก เนื่องจากว่ามันเป็นคำตอบที่ดูจะไม่น่าเชื่ออย่างยิ่ง อีกทั้งปรากฏการณ์ลำแสงเจ็ดสีนั่นอีก แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร เพราะต่างคิดว่าปีเตอร์เป็นเพียงเด็กเจ็ดขวบอาจจะยังตื่นตกใจกับเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นจนจำอะไรไม่ได้ เขาอาจจะพบโชคบางอย่างภายในโบราณสถานจนเลื่อนระดับมาได้ขนาดนี้ อย่างไรเสีย ในสายของพวกเขา ปีเตอร์ก็เป็นเพียงเด็กน้อยเท่านั้นคงไม่สามารถสืบสาวเอาความอันใดได้ จากนั้นปีเตอร์เดินขึ้นมาด้านหน้าแล้วหันหลังให้กับฝูงชน จากนั้นจึงวาดมือไปด้านหน้าคล้ายกับเอาของออกมาจากแหวนมิติ



                        ครืนนนนน!!!!  กิ๊งงงง!!!



            เหรียญทองปริมาณมหาศาลกองสูงกว่าสองเมตร อาวุธ เครื่องประดับต่างๆ ที่ได้จากห้องภายในโบราณสถานถูกนำออกมาจากลูกแก้วมิติเกือบทั้งหมด ส่วนผลึกวิญญาณเวทย์นั้นยี่สิบกว่าชิ้นนั้นปีเตอร์เลือกที่จะเก็บไว้ เพราะจากความทรงจำของปีเตอร์นั้นผลึกวิญญาณเวทย์นั้นหาได้ยากยิ่ง มันจะได้จากการสะสมพลังเวทย์ของผลึกเวทย์ธรรมดาที่ใช้เวลายาวนานอย่างยิ่งหลายพันปีจึงจะกำเนิดเป็นผลึกวิญญาณเวทย์ได้ เนื่องจากในยุคสมัยนี้ปริมาณพลังเวทย์ในบรรยากาศเบาบางลงกว่าเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนมาก หากเป็นเมื่อครั้งบรรพกาลแล้ว ผลึกวิญญาณเวทย์แทบจะมีอยู่ทั่วไปตามข้างทางด้วยซ้ำ



                        นี่คือสมบัติที่ข้าได้จากภายในโบราณสถานแห่งนั้น ข้าขอมอบให้กับท่านพ่อปีเตอร์หันไปยิ้มอย่างน่าเอ็นดูให้กับพระบิดาของตน



                        โอ้ววว โบราณสถานแห่งนั้นมีทรัพย์สมบัติมากมายขนาดนี้เลยหรือ ไม่แปลกเลยที่เมื่อก่อนมีแต่คนไขว่คว้าจะเข้าไปแสวงหาโชค แต่กลับไม่มีใครออกมาได้เลยแม้แต่คนเดียว เจ้าเยี่ยมมากปีเตอร์ ฮ่า ฮ่า ฮ่าองค์ราชากล่าวด้วยความยินดีปรีดา และหัวเราะเสียงดัง เหล่าผู้คนภายในงานหลังจากตกตะลึงกับทรัพย์สมบัติมากมายมหาศาลนี้แล้ว ต่างก็หัวเราะอย่างน่ายินดี เนื่องจากสมบัติเหล่านี้เป็นตัวแปรสำคัญในการพัฒนาอาณาจักรต่อไป จากนั้นพระราชาจึงให้ข้ารับใช้นำสมบัติเหล่านี้เก็บไว้ในพระคลัง  จากนั้นหันกลับมาหาปีเตอร์ หลังจากที่พระองค์รู้ว่าปีเตอร์สามารถเข้าสู่ระดับสัมผัสเวทย์ขั้นที่แปดได้แล้วก็ทรงคิดตัดสินใจในเรื่องนี้ แล้วจึงตรัสออกไปว่า



                        ปีเตอร์ในเมื่อเจ้าสามารถบรรลุถึงขอบเขตสัมผัสเวทย์ได้แล้ว เจ้าอยากเข้าเรียนที่โรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์หรือไม่พระบิดากล่าวอย่างนุ่มนวล



                        โรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์คือที่ใดกันนี่เป็นครั้งแรกที่ปีเตอร์ได้ยินชื่อของโรงเรียนแห่งนี้ จากความทรงจำของเขาไม่มีใครเคยกล่าวถึงชื่อนี้มาก่อน คงเพราะไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กที่ไม่สามารถสัมผัสถึงพลังเวทย์ได้แบบเขาจะเข้าเรียนโรงเรียนเวทย์ได้



                        โรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์เป็นโรงเรียนเวทย์มนต์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของดินแดนแห่งนี้ เป็นที่นับหน้าถือตาของทั้งห้าอาณาจักรในดินแดนแห่งนี้ โรงเรียนแห่งนี้ตั้งอยู่ในอาณาจักรแห่งแสงซึ่งตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของดินแดนแห่งนี้และเป็นอาณาจักรที่เป็นกลางไม่ขึ้นกับฝ่ายใด และเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญอย่างมากของดินแดนแห่งนี้ มีสำนักงานหลักหอการค้าแห่งแสงตั้งอยู่ มีอำนาจคานกับทั้งสี่อาณาจักรได้ โรงเรียนแห่งนี้ผลิตบุคลากรที่มีชื่อเสียงหลายต่อหลายคน ผู้ที่จบจากสถานที่แห่งนี้ล้วนเป็นที่น่านับถือจากผู้คนโดยทั่วไป พี่ของเจ้าทั้งสองคนก็จบจากสถาบันแห่งนี้ไม่นานมานี้เอง



                        พ่อคิดว่า ด้วยระดับพรสวรรค์ของเจ้า เจ้าจะสามารถเรียนที่นั่นได้แม้ว่าอายุของเจ้าจะน้อยไปบ้างแต่ระดับการบ่มเพาะของเจ้าไม่น่าจะเป็นอุปสรรคอันใด พรสวรรค์ของเจ้าจะต้องพัฒนาไปได้มากกว่านี้เป็นแน่องค์ราชากล่าวอย่างภาคภูมิใจในบุตรของตน ท่านทรงรู้ดีกว่า นักเรียนส่วนใหญ่ในที่จะเข้าเรียนที่นั่นได้จะต้องมีระดับการบ่มเพาะสัมผัสเวทย์ขั้นที่ห้าเป็นอย่างน้อย เด็กส่วนใหญ่ที่เข้าเรียนจะมีอายุประมาณสิบถึงสิบสองปี  แม้ว่าปีเตอร์จะเด็กไปบ้างแต่เขาว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไร อีกอย่างก็มีคนของอาณาจักรทำงานอยู่ที่นั่นอีกด้วย



                        ตกลงขอบรับพระบิดา ข้าจะเข้าเรียนที่นั่น ข้าจะทำให้พระบิดาและพระมารดาภูมิใจปีเตอร์กล่าวอย่างมั่นใจ เขาขบคิดแล้วว่านี่เป็นการเริ่มต้นเส้รทางหนึ่งที่เขาจะสามารถสร้างชื่อเสียงและอำนาจให้กับตัวของเขาเองได้ และยังสามารถรับรู้ความเป็นไปหลังจากหนึ่งแสนปีที่ผ่านมาอีกด้วย



                        ดี ดี ดี อีกสองเดือนหลังจากนี้มีการเปิดรับสมัคร พ่อจะให้คนจัดการเรื่องเอกสารให้ และตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาหลังจากเจ้าออกจากอาณาจักรไปแล้วจะไม่สามารถขอความช่วยเหลืออะไรจากอาณาจักรได้อีก จนกว่าจะจบการศึกษาจากที่นั่น เพื่อให้เจ้าได้เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอย่างเข้มแข็ง และฝึกฝนตนเองจนแข็งแกร่งขึ้น!!!   หลังจากที่พระราชาทรงกล่าวจบ ผู้คนในงานเลี้ยงนั้นต่างตบมือแสดงความยินดีกับพระราชาและปีเตอร์ จากนั้นปีเตอร์ก็ขอตัวกลับไปพักผ่อนยังห้องของตนเอง



                        หลังจากนี้อีกสองเดือน เราคงต้องเตรียมตัวบางอย่างเพื่อเสริมความแข็งแกร่งของตัวเราเอง เพราะหลังจากนี้เราจะไม่สามารถพึงพาอาณาจักรแห่งนี้ได้อีกจนกว่าจะเรียนจบ สินะ เฮ้อ!!” ปีเตอร์กล่าวอย่างถอนหายใจ



                        ก๊อกก!! ก๊อกก!! ก๊อกก!!



                        นั่นใคร!!”



                        กระผมเองขอรับองค์ชายเสียงคล้ายเด็กน้อยที่อายุไม่น่าจะต่างจากปีเตอร์มากนักกล่าวขึ้น  เขาคุ้นเคยเสียงนี้ นั่นคือเสียงของอสูรตนหนึ่งชื่อว่าเบอร์ลิน  เบอร์ลินมาจากตระกูลผู้พิทักษ์ทั้งเจ็ดขององค์ราชา หัวหน้าตระกูลของทั้งเจ็ดตระกูลเป็นสัตว์อสูรในพันธะสัญญาขององค์ราชา อีกทั้งตระกูลทั้งเจ็ดยังเป็นตระกูลชั้นสูงสายเลือดบริสุทธิ์ สามารถพูดภาษามนุษย์และกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ 



          โดยปกติแล้วสัตว์อสูรโดยทั่วไปจะสามารถพูดภาษามนุษย์ได้เมื่ออยู่ในระดับที่เจ็ดและแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ในระดับที่แปด  ตระกูลของเบอร์ลินเป็นอสูรจิ้งจอกสายลมขนสีเขียวอ่อน ถือว่าเป็นสัตว์อสูรที่มีความว่องไวเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังสามารถควบคุมสายลมได้อีกด้วย ปีเตอร์เปิดประตูออกไปก็พบกับเด็กที่สูงไม่ต่างจากเขามากนัก ผมสีเขียว ตัวขาวซีด มีหูเหมือนจิ้งจอกอยู่บนหัว คงเป็นเพราะเบอร์ลินยังเด็กจึงไม่อาจควบคุมอำนาจในการแปลงกายได้ดีมากนัก เบอร์ลินเป็นเพื่อนที่เล่นกับเค้ามาตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้ทั้งสองคนสนิทกันอย่างมาก 


       

                        มีอะไรอย่างนั้นหรือเบอร์ลินปีเตอร์กล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กๆ



                        องค์ราชินีมีรับสั่งให้ข้าพระองค์พาเจ้าชายไปอาบน้ำแล้ว ไปทานอาหารร่วมกับองค์ราชาและองค์ราชินี รวมถึงแขกผู้มีเกียรติขอรับ เบอร์ลินก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วกล่าวอย่างเสียงใส



                        ตกลงปีเตอร์กล่าวพร้อมกับเดินตามเบอร์ลินออกไปยังห้องอาบน้ำ  เมื่อมาถึงห้องอาบน้ำขนาดใหญ่แห่งนี้ก็เงียบปราศจากผู้คน เนื่องจากสถานที่แห่งนี้เป็นที่อาบน้ำส่วนพระองค์ขององค์ชายปีเตอร์ จึงไม่มีผู้รับใช้คนใดประจำอยู่ที่นี่ เมื่อพระองค์เดินเข้ามาด้านใน เบอร์ลินก็เข้ามาถอดชุดของพระองค์ออก แล้วจึงเดินไปหยิบเหยือกน้ำที่มีเตรียมไว้มาอาบน้ำให้กับปีเตอร์ เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของผู้รับใช้ส่วนตัวกับราชวงศ์



                        เบอร์ลินเจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่า เราจะหาผลึกแก่นแท้อสูร ระดับหก และจะสามารถหาเขาของยูนิคอร์น ได้จากที่ใด  ปีเตอร์กล่าวถามในสิ่งที่เขาอยากรู้ เนื่องจากในตอนนี้เขาไม่มีข้อมูลของยุคสมัยนี้มากนัก ภายในความทรงจำของปีเตอร์ก็มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ไม่กี่อย่าง และยิ่งถ้าเป็นในโลกภายนอกเขาแทบจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำ



                        พระองค์สามารถหาของทั้งสองสิ่งได้จากโรงประมูลอสูรพฤกษาพะยะค่ะ ข้าได้ยินมาว่าในวันพรุ่งนี้จะมีการประมูลเขายูนิคอร์นระดับห้าและโรงประมูลได้เชิญแขกผู้มีเกียรติในวันนี้ไปร่วมทำการประมูลด้วยเบอร์ลินกล่าวอย่างสงสัยใคร่รู้ เพราะโดยปกติแล้วปีเตอร์จะไม่กล่าวถามอะไรแบบนี้กับเขาเลย



                        แต่งตัวเถอะจะไปงานเลี้ยงกัน ข้าเริ่มหิวแล้วเบอร์สวมชุดที่ตัดเย็บอย่างประณีตงดงาม เนื้อผ้าสีแดงขลิบทองโดยรอบ ประดับประดาไปด้วยลายปักรูปพฤกษาสีส้มกว่าง ทำให้องค์ชายปีเตอร์ดูโด่ดเด่นยิ่งขึ้น  ทั้งสองได้เข้าไปภายในงานเลี้ยง และปีเตอร์ก็ได้ร่วมรับประทานอาหารร่วมกับแขกผู้มีเกียรติทุกคน เวลาเนินนามผ่านไปสักระยะหนึ่ง ปีเตอร์ก็กล่าวถามพระบิดาของตน



                        ท่านพ่อ พรุ่งนี้ข้าอยากไปเข้าร่วมงานประมูลที่โรงประมูลอสูรพฤกษา เพื่อหาเตรียมของไว้สำหรับงานเข้าเรียนที่โรงเรียนเวทย์ ได้หรือไม่ขอรับปีเตอร์กล่าวด้วยเสียงใสปนออดอ้อนนิดๆ เมื่อองค์ราชาเห็นก็ทรงแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะตรัสว่า



                        ได้สิปีเตอร์ เดี๋ยวพ่อจัดเตรียมคนคุ้มกันพาเจ้าไป



                        ไม่จำเป็นท่านพ่อ ข้าจะไปกับเบอร์ลินแค่สองคน ข้าอยากค่อยๆเดินชมเมืองด้วย คงไม่มีใครทำร้ายข้าแน่นอนปีเตอร์กล่าวอย่างไม่ใส่ใจอะไร องค์ราชาก็ทรงยอมตกลงอย่างไม่รู้จะคัดค้านยังไง หลังจากเสร็จสิ้นงานเลี้ยงปีเตอร์ก็กลับมาห้องของตนเองเพื่อพักผ่อน หลังจากที่เหนื่อยมาทั้งวัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.21K ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #1556 Please... (@mook01110) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 07:07
    สงสารองค์ชายน้อย อยู่ๆก็ฌดนแย่งร่างโอ้ยยย
    #1556
    0
  2. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:29

    อย่างแสดงว่ามหาเทพก็อาจจะรอดด้วยอะดิ

    #1129
    0
  3. #910 0848496616 (@0848496616) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 20:44
    ไม่เก็บทองหรือของอาวุธไว้ใช้บ้างหรอ มาพิรุธ หลายๆอย่าวเลยนะนั่น
    #910
    0
  4. #829 Nanaso4450 (@Nanaso4450) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:19
    เอาจริงนะผมชอบการบรรยาย แต่เนื้อเรื่อง ดูเหมือนจะเดาได้ เลยไม่

    โอเค เท่าไหร่ รู้สึกอ่านแบบนี้มาหลายเรื่องแล้วเพราะฉะนั้น ขอผ่าน โชคดีนะขอรับ
    #829
    3
    • #829-2 aungink-jungraikung (@jungrai-kung) (จากตอนที่ 4)
      22 มกราคม 2562 / 10:37
      เห็นด้วยค่ะ
      #829-2
    • #829-3 hothza01a (@hothza01a) (จากตอนที่ 4)
      6 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:45
      ข้อถามนะนิยายมีให้อ่านหรือให้เดาครับ
      #829-3
  5. #808 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 08:22
    เดี๋ยวท่านพ่อ เดี๋ยวพระบิดา ดีไม่มีแดดดี้กับป๋าด้วย -*-
    #808
    0
  6. #776 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:16
    ขอบคุณครับ
    #776
    0
  7. วันที่ 11 มกราคม 2562 / 09:40
    มันก็โอเคนะ อ่านได้อยู่ ชอบๆ
    #705
    0
  8. #656 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:57
    ในคลังน่าจะมี เเต่เพื่อไม่ให้พ่อถามสินะว่าจะเอาของไปทำอะไร ไปซื้อเองจะได้เป็นความลับ(สักระยะ)ด้วย
    #656
    0
  9. #655 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:51
    ไร้เดียงสา ใช้บ่อยไป ตอนแรกอ่านก็ยังไม่อะไร แต่ยิ่งอ่านยิ่งเหมือนเทพอสูรตอแ-ลมากขึ้นเรื่อยๆ
    #655
    0
  10. #631 Chaos I (@model05052547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 00:36
    คิดเล่นๆนะ ปีเตอร์=เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก(รัสเซีย)
    เบอร์ลิน=เบอร์ลิน(เยอรมัน)
    ต่อไปคงมีเชฟ(เชฟฟิลด์(อังกฤษ) ปารีส(ฝรั่งเศส)

    ซิลี(ซิซิลี(อิตาลี) เทียนสิน(จีน)

    ฮิโรชิ(ฮิโรชิม่า(ญี่ปุ่น) ออตโต(ออตโตวา(แคนาดา) เดลี่(นิวเดลี(อินเดีย) เมมฟิส(อิยิปต์)

    แอตแลนต้า(อเมริกา) บางกอก(ไทย)

    สรุป...เอาให้ทั่ว555
    #631
    2
    • #631-1 khet07 (@khet07) (จากตอนที่ 4)
      7 มกราคม 2562 / 01:20
      คิดเหมือนผมเลย 555
      #631-1
    • #631-2 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 4)
      16 มกราคม 2562 / 22:17
      55555555

      คิดได้ไง
      #631-2
  11. #561 โลกสีเงิน (@glass-rose) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 20:19
    ใช่คำว่า...ดินแดนแห่งนี้...ดินแดนแห่งนี้และดินแดนแห่งนี้เยอะไปนะคะ...คำพูดพระเอกใช้คำค่อนข้างแปลก...ค่อนข้างสับสน
    #561
    0
  12. #538 ormtw (@ormtw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 22:33
    จริงๆเราแอบคิดว่าวิญญาณปีเตอร์มีดีสยบอสูร แล้วให้อสูรเป็นครูไปละ จีจี

    555555+
    #538
    0
  13. #498 ilmee1475 (@ilmee1475) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:03
    อยากติเรื่อง คำพูดที่ใช่แสดง อาการกิริยา อย่าง ตกตระลึง ผมว่ามันเกินไปถ้าจะใช่คำนี้ เปลี่ยนใช่คำว่า แปลกใจ ดีกว่า ทั้งคำพูดของพระเอกที่เป็นองค์ชายน่าสุภาพนะ ไม่ใช่ นั้นใคร มันดูหยาบเกินไป อีกอย่างตัวเองเป็นองค์ชาย ดังนั้นต้องกำกับตัวเอกให้ดูต่างจากสามัญชน เรื่องนี้ดีนะเท่าที่อ่าน แต่ต้องเกลาวิธีพูดของตัวละคร หรือการบรรยายเหตุแบบไม่มีเหตุผล แต่เรื่องนี้อาจตกม้าตายตรงที่การเพิ่มพลัง ที่เร็วจนดูไร้ค่า ไม่มีคุณค่าในตัวพลังที่ฝึก ทั้งยังไม่มีลูกเล่นในชั้นพลัง
    #498
    0
  14. #483 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 13:12
    แปลกองค์ชายที่อาณาจักรอู้ฟู่ขนาดนี้ต้องไปประมูล? ในคลังไม่มีเหรออาณาจักรระดับนี้?
    #483
    0
  15. #299 aquadiel (@aquadiel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 10:20
    ขอละ จะท่านพ่อ หรือ พระบิดา เอาสักอย่างนะ
    #299
    0
  16. #207 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 00:54
    ปีเตอร์ ประมูลให้ชนะนะ
    #207
    0
  17. #183 Peremu (@Peremu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 17:32
    ในคลังน่าจะมีนะ รวยขนาดนั้น
    #183
    0
  18. #149 alozazazeza1 (@alozazazeza1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:47
    ผมมีข้อสงสัยทำไมต้องเข้าโรงเรียนรึสำนัก ทำไมต้องปกปิดพลัง ทำไมพระเอกนิยายต้องออกไปในทางนี้เกือบทุกเรื่อง มันกฎงั้นหรอคับ หรือเปนหลักปฏิบัติว่าทุกเรื่องต้องมีสำนัก ผมอ่านนิยายแนวนี้มาเปนแบบนี้แทบทุกเรื่อง ทำไมต้องตามไค ทำไมต้องยุในกรอบ ทำตีกรอบเองไปเลยคับ อย่าไปใช้หลักรึแนวคิดเดิมๆ มันน่าเบื่อคับ
    #แนะนำนักเจียนนะคับ🐾🐾
    #149
    0
  19. #144 icandy613 (@icandy613) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 09:31
    แบบว่าถ้าน้องปีเตอร์เป็นดวงจิตอีกครึ่งนึ่ง

    แล้วมาหลอมรวมเป็นหนึ่วนี้จะไม่ขัดเลยนะแต่น้องตายอ่ะ ไม่ok แถมยังมาสวมรอยน้องอีก สงสารน้องงง
    #144
    1
  20. #119 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 13:39

    ใครจะกล้าาาาา

    #119
    0
  21. #117 Solarbeam (@tambodin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 12:30
    เวท =คาถา,อาคม ไม่มี ย์ ครับ
    #117
    0
  22. #102 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 10:54

    ฆ่าลูกเขาเอาอะไรมาให้ก็ตอบแทนชดเชยไม่ได้หรอก...

    #102
    3
    • #102-1 pomafsdzxcv (@pomafsdzxcv) (จากตอนที่ 4)
      11 ตุลาคม 2561 / 01:07
      ไม่ได้ฆ่าแค่หลอมรวมและยึดจิตใจเป็นของผู้ที่แกร่งกว่าเท่านั้น
      #102-1
    • #102-2 I'm Princess. (@1525137938) (จากตอนที่ 4)
      12 ตุลาคม 2561 / 11:35
      จิตวิญญาณแตกสลายนี่มันก็เรียกได้ว่าตายนั่นแหละค่ะ การที่หนูปีเตอร์ไปไม่ได้ใช้ร่างกาย,ใช้จิตใจความรู้สึกตนก็เรียกว่าตายได้แล้วนะ บอกตรงๆว่าสงสารปีเตอร์ อยู่ของเขาดีๆดันโดนชิงชีวิตไปแบบงงๆ ไปแล้วไปเลย ยังไม่ได้คุยกันซักนิด -.-
      #102-2
  23. #11 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 09:00
    จะไปประมูลทำไมละ ขอท่านพ่อไปเลย ในคลังมันต้องมีสิ
    #11
    0