มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 381,510 Views

  • 1,565 Comments

  • 8,565 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,989

    Overall
    381,510

ตอนที่ 36 : เดินทางเข้าสู่ป่าทึบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1237 ครั้ง
    23 ต.ค. 61

บทที่34  เดินทางเข้าสู่ป่าทึบ

 

                   พวกเราเข้าไปกันเถอะ

 

          หลังจากที่คณะอาจารย์เดินนำหน้าเข้าไปในประตูดันเจี้ยน เหล่านักเรียนเกียรติยศจึงเดินตามเข้าไปหลังจากเข้าไปภายในประตูแสงสว่างจ้าสาดซัดเข้ามาใส่พวกเขา ความรู้สึกปั่นป่วนคลื่นไส้บังเกิดขึ้นกับทุกคนที่ยังไม่เคยใช้การเดินทางด้วยประตูมิติ 

 

 

          ละอองน้ำเย็นฉ่ำคละคลุ้งไปทั่วในอากาศ แสงแดดอ่อนๆคล้ายบรรยากาศยามเช้า สายลมเย็นพัดโชยมากระทบผิวกายของคณะเดินทางทุกคนสร้างความรู้สึกสดชื่น จนพอที่คล้ายความรู้สึกคลื่นไส้จากการเดินทางด้วยประตูมิติ  ภาพทิวทัศน์เบื้องหน้าที่ปรากฏต่อสายตาทุกคนคือ ทุ่งหญ้ากว้างใหญ่เขียวขจีแซมด้วยดอกไม้นานาชนิด ถัดไปไกล ๆ นั้นเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่พร้อมด้วยทิวเขาใหญ่น้อยสลับกันไป

 

          พื้นที้ภายในดันเจี้ยนแห่งนี้มีความกว้างใหญ่อย่างยิ่ง และคณะอาจารย์ของโรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ยังสำรวจไปได้เพียงไม่กี่ส่วนเท่านั้น เนื่องจากความกว้างใหญ่ของมัน  สภาพภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกันและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว  บวกกับพวกเขาต้องค่อย ๆ สำรวจและเก็บข้อมูลทำแผนที่ขึ้นอย่างละเอียดเพื่อที่ภายในอนาคตอาจใช้เป็นสนามฝึกฝนเหล่านักเรียนภายในอนาคต

 

          ปีเตอร์กวาดสายตามองไปโดยรอบ ในรัศมีสายตาของเขานอกจากวิวทิวทัศน์ที่งดงามแล้ว ยังพบกับสัตว์อสูรหลากหลายชนิด  บ้างอยู่ตัวเดียวบ้างก็อยู่กับเป็นฝูงขนาดใหญ่ กระแสพลังเวทย์ที่ไหลเวียนอยู่ภายในดันเจี้ยนแห่งนี้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา อาจเป็นไปได้ว่าภายในมิติดันเจี้ยนแห่งนี้มีการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศที่หลากหลายและสุดขั้วอย่างยิ่ง  และสิ่งหนึ่งที่ทำให้ปีเตอร์ตกใจอย่างยิ่งคือ

 

                   ที่นี่มีกลิ่นอายของเผ่าเทพอยู่!!!”  เขาเอ่ยออกมาอย่างไม่รู้ตัวด้วยความตกใจ สัมผัสทางพลังจิตวิญญาณของเทพอสูรที่สัมผัสถึงกลิ่นอายเผ่าเทพได้ไม่ผิดเพี้ยนอย่างแน่นอน  เป็นไปไม่ได้เลยที่มิติแห่งนี้จะถูกสร้างขึ้นจากเผ่าเทพ ไม่เช่นนั้นคงปรากฏอักขระเวทเฉพาะของเผ่าเทพให้เห็นอยู่บ้าง

 

          แต่นี่เขาสัมผัสได้เพียงกลิ่นอายของเผ่าเทพที่ล่องลอยปะปนอยู่ภายในบรรยากาศของดันเจี้ยนแห่งนี้ ในหัวของเขาคิดได้เพียงสองอย่างก็คือ ที่แห่งนี้อาจมีเผ่าเทพอาศัยอยู่ก็เป็นไปได้ หรือไม่ก็มีสมบัติอันทรงพลังของเผ่าเทพหลงเหลือทิ้งไว้ยังที่แห่งนี้ และมันอาจจะเป็นสมบัติที่ล่ำลือกันก็เป็นได้ แต่หากว่าเป็นไปตามเหตุผลแรกขึ้นมา เผ่าเทพเมื่อเจอเขาต้องรับรู้ถึงการมีอยู่ของตัวเขาและหากเกิดการปะทะขึ้นมาจริง ๆ ทุกคนที่นี่จะต้องตายอย่างแน่นอน

 

                   นายน้อยเอ่ยสิ่งใดนะขอรับแอลฟ่าเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเล็ดรอดออกมาจากเด็กน้อยข้างกายของเขา  เขาเองก็ได้สังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของปีเตอร์ จึงทำให้รู้ว่าต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นอย่างแน่นอน

 

                   พวกเราจะยกเลิกแผนเดิม  ข้าจะให้พวกพี่ทั้งสองรวบรวมซากและผลึกแก่นแท้ของสัตว์อสูรระดับสามขึ้นไปให้ได้มากที่สุดและห้ามฝืนตัวเองอย่างเด็ดขาด  และอีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้เราค่อยเจอกัน  ปีเตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังและสีหน้าที่เคร่งขรึม  แอลฟ่าพยายามรบเร้าที่เดินทางด้วยกันตามแผนแรกที่ได้วางไว้  แต่ปีเตอร์ก็ปฏิเสธเสียงแข็ง  หากเป็นการคงอยู่ของเผ่าเทพจริง ๆ หากเกิดเหตุการณ์ต่อสู้แล้วเขาไม่อาจเอาชนะได้  การนำทั้งสองไปด้วยจะทำให้โอกาสในการหลบหนีของเขายากขึ้นไปอีก

 

 

                   นักเรียนทุกคนพวกเรามีเวลาอยู่ในที่แห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งเดือน  จงเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากที่นี่ให้ได้มากที่สุดและห้ามฝืนตนเองเป็นอันขาด  ที่แห่งนี้ยังคงมีปริศนาอีกมากดังนั้นควรเดินทางเป็นกลุ่มไว้จะดีที่สุด  อาจาย์คนหนึ่งหันมากล่าวกับพวกนักเรียนเกียรติยศทั้งสิบคน หลังจากที่มีการสำรวจมาได้ส่วนหนึ่งแล้วพวกเขาก็ได้รู้ว่าสถานที่แห่งนี้ยังมีอันตรายและปริศนาจำนวนมาก การเดินทางเป็นกลุ่มจะทำให้สามารถช่วยเหลือกันได้

 

                   จงออกมาอาชาน้อย!!!” บทเวทย์อัญเชิญอสูรถูกร่ายออกมา ละอองสีดำและแดงฟุ้งกระจายออกมา กลิ่นอายอันน่าสะอิดสะเอียนอันเป็นเอกลักษณ์ของธาตุมืดและไอความร้อนจากธาตุไฟถูกปลดปล่อยออกมาจากอาชาศึกเพลิงอสูร   สัตว์อัญเชิญของปีเตอร์  เขากระโดดขึ้นขี่หลังของมันก่อนจะออกวิ่งตรงไปในทิศทางที่เป็นเขตของป่าทึบ

 

                   เหอะ เจ้าเด็กนี่ไม่ได้ฟังที่อาจารย์บอกหรืออย่างไร ที่นี่อันตรายเราจึงควรเดินทางเป็นกลุ่ม รนหาที่ตายจริง ๆ มากาเร็ตกล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจ พร้อมทั้งส่งสายตามองไปทางแอลฟ่าและอาร์มันโดว์  ซึ่งในตอนนี้พวกมันทั้งสองคนก็หาได้สนใจนาง  แต่กลับเดินออกมาอีกทิศทางหนึ่งแทนสร้างความไม่พอใจกับนางอย่างมาก  คณะอาจารย์ได้มุ่งตรงไปยังจุดที่มีการสำรวจค้างเอาไว้คราวก่อนตามแผนที่ที่ได้สร้างเอาไว้   ส่วนนักเรียนเกียรติยศทั้งหกคนก็เลือกที่จะติดตามมากาเร็ตที่เป็นอันดับสองเนื่องจากนางแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มพวกเขาแล้ว

 

 

          สายลมเย็นพัดโชยมากระทบเรือนผมของเด็กน้อย ทิศทางที่เขามุ่งไปคือที่ตั้งของผืนป่าแห่งหนึ่งซึ่งเห็นอยู่ไกลริบ ๆ  อาชาน้อยวิ่งผ่านทุ่งหญ้าเขียวขจี ทุ่งหญ้าแห่งนี้ก็มีสัตว์อสูรอยู่เป็นจำนวนมาก เรียกได้ว่าแทบจะทุกระยะสิบเมตรเลยด้วยซ้ำ เพียงแต่พวกมันเป็นสัตว์อสูรระดับหนึ่งหรือสองเท่านั้น เมื่ออาชาน้อยเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ มันจึงได้เดินหนีออกไปเนื่องจากสัมผัสได้ถึงอันตราย

 

         

          ด้วยความเร็วของอาชาน้อยใช้เวลาเพียงห้าชั่วโมงเขาก็เดินทางมาถึงชายป่าของป่าทึบแห่งนี้ กลิ่นอายอันทรงพลังของสัตว์อสูรระดับสูงแผ่พุ่งตรงมาทางปีเตอร์คล้ายกับจะเป็นการเตือนว่าอย่าเข้ามาบุกรุกอาณาเขตของมัน  รอยยิ้มอันเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กน้อย ดูเหมือนว่าการเข้ามาในดันเจี้ยนของปีเตอร์จะไม่ได้มีจุดประสงค์เพียงแค่ตามหาสมบัติที่ซ่อนอยู่ในที่แห่งนี้เพียงอย่างเดียว  ภายในดันเจี้ยนแห่งนี้ ยังคงมีสัตว์อสูรอยู่เป็นจำนวนมาก เขาจะทำการรวบรวมพวกมันให้ได้มากที่สุดเพื่อใช้ในการเลื่อนระดับวิชากายาแห่งเทพอสูรของเขา

 

          ปีเตอร์หยุดพักอยู่บริเวณชายป่าเพียงไม่นาน  เขาให้อาชาน้อยกลับไปก่อน เนื่องจากเขาต้องการที่จะค่อย ๆ สำรวจพื้นที่แห่งนี้ ตัวเขาเองยังไม่อาจสัมผัสถึงตำแหน่งที่แน่นอนของกลิ่นอายเทพได้ เนื่องจากพวกมันแพร่กระจายฟุ้งไปในบรรยายกาศไปหมด การเจาะจงตำแหน่งจึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก

 

 

          เขาก้าวเดินเข้ามาภายในบริเวณป่าแห่งนี้ จมูกของเขาได้กลิ่นเหม็นอับ และสัมผัสได้ถึงความชื้นสูง จะสังเกตได้ว่าป่าแห่งนี้ไม่มีลมพัดเข้ามาภายในเลยซึ่งเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง หลังจากเขาเดินเข้าไปได้ไม่นาน ก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างกำลังวิ่งตรงมาทางเขา

 

                   ครืนนนนน!!!!  ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!!

 

         

          ผืนดินสั่นสะเทือนสะท้านไปทั่วเบื้องหน้าของเขาค่อย  ๆ ปรากฏเงาของสิ่งมีชีวิตบางอย่างสูงกว่าสองเมตร  ต้นไม้หักโค่นลงมาต้นแล้วต้นเล่า ภาพของมันเริ่มปรากฏอย่างเด่นชัดขึ้น ขนสีน้ำตาลอ่อน มวลกล้ามเนื้ออัดแน่นเป็นมัดจนเห็นได้ชัด กรงเล็บยาวกว่าสองฟุตท่าทางทรงพลัง มันยืนด้วยสองขาคล้ายกับมนุษย์ ดวงตาสีแดงฉานประกายความดุร้ายออกมา  ปากอ้าออกโห่ร้องคำรามก้อง สองมือกำขึ้นมาทุบอกของตนเอง ละอองแสงสีน้ำตาลฟุ้งกระจายออกมาโดยรอบ สัตว์อสูรธาตุดินระดับสาม วานรภูเขา

 

 

          ดวงตาของมันจับจ้องมาทางปีเตอร์ด้วยความดุร้าย ก่อนจะวิ่งตรงมาทางเด็กน้อยด้วยความเร็วสูง  ร่างของเด็กน้อยเบื้องหน้าของมันยืนนิ่งคล้ายกับหวาดกลัวจนไม่อาจหลบหนีได้ ระยะห่างเพียงนิดเดียวจากมันกับเด็กน้อย กรงเล็บอันทรงพลังฟาดลงไปบนร่างของเด็กน้อยอย่างรุนแรง มันคิดว่าเพียงแค่การโจมตีเดียวคงสามารถรู้ผลได้อย่างแน่นอน เสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่วทั้งผืนป่า เศษดินเศษหินฟุ้งกระจายไปทั่วความทรงพลังของท่านี้ สามารถทลายก้อนหินใหญ่ได้อย่างไม่ยากเย็นอันใด

 

          รอยยิ้มของสัตว์อสูรปรากฏขึ้น  แต่ก็คงอยู่ได้ไม่นานเมื่อมันพบว่า ไม่มีร่างของเด็กน้อยอยู่เบื้องหน้าของมัน   ปีเตอร์ใช้ความสามารถของธาตุสายฟ้าย้ายตัวเองหลบออกมาอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ดวงจาแดงฉานไม่แตกต่างอันใดไปจากสัตว์อสูรตนหนึ่ง ก่อนจะปรากฏขึ้นที่ด้านของวานรภูเขา  อสูรวานรสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันแรงกล้าปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันด้านหลังของมัน แต่ยังไม่ทันที่จะหันไปมอง  กำปั้นของเด็กน้อยก็ถูกปล่อยออกมากระแทกเข้าที่กลางแผ่นหลังของมันอย่างรุนแรง

 

                   ตู้มมมมม!!!!!   อ๊ากกกกก!!!!

 

          แรงกระแทกจากหมัดของปีเตอร์ซัดร่างของวานรภูเขาลงกระแทกกับพื้นเบื้องร่าง จนเกิดเสียงระเบิดดังก้องไปทั่ว  เศษดินกระจายออกไปทั่วคล้ายกับเกิดการระเบิดบนพื้นอย่างรุนแรง เสียงร้องโหยหวนของมันดังก้อง ก่อนที่จะดับสิ้นลมหายใจไป หลังจากที่เศษฝุ่นต่าง ๆ ได้จางหายไปก็พบว่าร่างของวานรภูเขาที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ที่ด้านหลังของมันปรากฏรูขนาดใหญ่จนทะลุไปอีกด้านหนึ่ง สภาพของแผลคล้ายกับถูระเบิดจนทะลุออกไปอีกด้าน 

 

 

          ในจังหวะนั้นปีเตอร์กำลังเดินไปเพื่อที่จะแยกผลึกแก่นแท้อสูรและเก็บร่างของมันเข้าไปในลูกแก้วมิติ แต่ในจังหวะนั้นเองสิ่งที่ไม่คาดคิดก็บังเกิดขึ้น เสียงฝีเท้าจำนวนมากวิ่งตรงมาทางเขา

 

                   ครืนนนนน!!!!  ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!! ตึง!!!

 

          ทิศทางด้านหลังของเขาปรากฏร่างเงาจำนวนมากกำลังวิ่งตรงมา แผ่นดินสั่นสะเทือนยิ่งกว่าครั้งวานรภูเขาตนเมื่อครู่เสียด้วยซ้ำ ร่างของมันค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในสายตาของเด็กน้อย วานรภูเขาจำนวนกว่ายี่สิบตนยืนเรียงแถวอยู่เบื้องหน้าของเขา  พร้อมทั้งจ้องมองมาด้วยสายตาที่อาฆาตดุร้าย แต่ในขณะนั้นเองร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏแทรกกลางพวกมัน  อสูรวานรภูเขาที่มีร่างกายสูงกว่าสามเมตรขนสีแดงจนออกดำคล้ายกับเลือดที่กำลังจะแห้ง  กลิ่นอายที่ทรงพลังยิ่งกว่าเหล่าวานรตนอื่นแสดงให้เห็นถึงศักดิ์ฐานะจ่าฝูงของพวกมัน พลังที่ปลดปล่อยออกมาเทียบได้กับสัตว์อสูรระดับสี่ที่น่าจะใกล้เลื่อนขอบเขตเป็นระดับห้าแล้ว

 

                   โฮก!!!!!  โฮก!!!!!  โฮก!!!!! โฮก!!!!!  โฮก!!!!!  โฮก!!!!!  โฮก!!!!! โฮก!!!!!

 

 

          เสียงโห่ร้องคำรามดังสนั่นกัมปนาทไปทั่วทั้งป่า ฝูงวานรกว่ายี่สิบตัวคล้ายกับได้รับคำสั่งให้พุ่งจู่โจมตรงมาทางเด็กน้อย พวกมันวิ่งตรงมาทางเขาอย่างรวดเร็วจนบัดนี้ได้รายล้อมร่างของเด็กน้อยเอาไว้แล้ว  จิตสังหารที่แผ่พุ่งออกมาหากใครไม่เคยชินกับการต่อสู้ที่แลกชีวิตคงไม่อาจทานทนสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ได้ การกระทำของพวกมันเกินกว่าสติปัญญาของสัตว์อสูรระดับสามโดยทั่วไป มีความเป็นไปได้สูงว่าจะถูกสั่งการมาจากจ่าฝูงตัวนั้น

 

 

                   สัตว์อสูรชั้นต่ำอย่างพวกแกกล้าปล่อยจิตสังหารอันน่ารังเกลียดใส่ข้าผู้นี้รึ!!!”    ตู้มมม!!!!

 

 

          น้ำเสียงอันเยือกเย็นถูกเอ่ยขึ้นมาก่อนที่เขาจะปลดปล่อยพลังเวทออกมา ร่างสีดำของเด็กน้อยประดกายแว็บหายไปก่อนจะซัดเข้าไปที่หัวของหนึ่งในอสูรวานรภูเขา แรงระเบิดจากพลังเวทที่อัดแน่นอยู่ที่หมัดของเขาได้ระเบิดใส่หัวของมัน  ร่างของวานรตนนั้นล้มลงกับพื้น ท่ามกลางสายตาของอสูรวานรตนอื่นที่คล้ายกับจะตกตะลึงกับภาพที่เกิดขึ้น

 

 

          หัวหน้าฝูงของมันส่งสัญญาณเสียงหนึ่งครั้งออกมา ฝูงวานรภูเขาก็พุ่งเข้าจู่โจมเด็กน้อยอย่างไม่คิดชีวิต กรงเล็บนับสิบพุ่งจู่โจมร่างของเด็กน้อยอย่างรุนแรง ปีเตอร์ก้าวเท้าเบี่ยงหลบแต่เนื่องด้วยจำนวนที่มากกว่า หนึ่งในกรงเล็บก็ตะปบเข้าที่กลางแผ่นหลังของเขา บังเกิดเสียงคล้ายกับเอาของแหลมคมกรีดเข้าไปในแผ่นเหล็กหนาทึบ กรงเล็บนั้นหาได้สร้างร่องรอยบาดแผลให้เขา  กายาแห่งเทพอสูรขั้นที่สองทำให้ผิวหลังของเขาไม่แตกต่างอันใดกับสัตว์อสูรระดับสี่เลยแม้แต่น้อย

 

                   บทเวทระดับสูง ธาตุไฟ : ทุ่งทะเลเพลิงมรณะ  ฟู่!!!!!!!!

 

          เปลวเพลิงถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเด็กน้อย เปลวไฟลุกลามไปบนพื้นคล้ายกับมีน้ำมันหล่อเลี้ยง รัศมีของมันกว้างขวางถึงสิบเมตรโดยรอบ ความร้อนในบรรยากาศพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ต้นไม้ภายในป่าแม้จะมีความชื้นสูงยังลุกไหม้ด้วยเปลวไฟอย่างน่าอัศจรรย์

 

         

                   อ๊ากกกกก!!!!  อ๊ากกกกก!!!!  อ๊ากกกกก!!!!  อ๊ากกกกก!!!!  อ๊ากกกกก!!!!

 

          เสียงร้องอย่างโหยหวนของพวกวานรภูเขาดังก้องไปทั่วทั้งผืนป่า ร่างวานรสูงใหญ่กว่าสองเมตรนับยี่สิบตนลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิง ภาพที่เห็นนั้นคล้ายดังตกอยู่ในนรกก็มิปาน พวกมันดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน ความร้อนที่สูงถึงเพียงนี้ทำให้น้ำเลือดภายในร่างของพวกมันเดือดขึ้นอย่างรุนแรง แม้แต่ลูกตาของมันยังระเบิดออกอย่างน่าอนาถใจ

 

 

                   โฮกกกกก!!!!  ตุบ!!! ตุบ!!! ตุบ!!! ตุบ!!!

 

          เสียงร้องคำรามลั่นดังออกมาจากจ่าฝูงวานรภูเขาตนนั้น สองมือทุบหน้าอกของตนเองด้วยความเกรี้ยวกราด  พลังเวทของมันถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมทั้งจิตสังหารอันแรงกล้าวิ่งตรงมาทางเด็กน้อยปีเตอร์ที่ในยามนี้ยืนอยู่ท่ามกลางทะเลเพลิงอันร้อนระอุ ดวงตาแดงฉาน พร้อมทั้งรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาราวกับอสูรที่ตื่นขึ้นมาจากนรก  กลิ่นคาวเลือดและเสียงร้องโหยหวนคล้ายกับได้ปลุกบางสิ่งบางอย่างที่หลับไหลอยู่ภายในใจของเขาออกมา

 

                   ความสนุกจากการเข่นฆ่านี่มันดีจริง ๆ

                  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.237K ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #1290 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 15:04
    เทพอสูร บ้าเลือดแล้วววว
    #1290
    0
  2. #582 pino000006 (@pino000006) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 19:47
    อา สาดิสแบบนี้ที่ไม่ได้เสบมานาน ข้าชอบ!!!!!!!
    #582
    0
  3. #348 jamcom546 (@jamcom546) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 04:49
    สัตว์มันร้องอ้ากกหรอเพ่ มันร้องโฮก กรร ไรเเบบนี้ ไออ้ากกกเนี้ยใช้กับสิ่งมีชีวิตที่รูปร่างแบบคนเเละพูดภาษาคนได้อะ
    #348
    0
  4. #177 poiice222 (@poiice222) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 06:15
    น่ารังเกียจ เขียนแบบนี้นะคะ เกลียดตัวนี้จะใช้เป็น น่าเกลียด เฉยๆ แทน
    #177
    0
  5. #176 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 10:36

    เอาอีกกกกกกกกกกก

    #176
    0
  6. #175 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:40
    โหดสุดๆ
    #175
    0