มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 305,183 Views

  • 1,154 Comments

  • 8,305 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54,180

    Overall
    305,183

ตอนที่ 32 : ตำราการสร้างโกเลม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1088 ครั้ง
    14 ต.ค. 61

บทที่ 30  ตำราการสร้างโกเลม


               หลังจากที่เลอร์เนสจากไป ปีเตอร์ก็ลงมาดูความเรียบร้อยในการขายเม็ดยาในชั้นที่หนึ่งของร้านประกายดารา ภาพที่ปรากฏต่อสายตาคือผู้คนจำนวนมากยืนคอยการประมูลเม็ดยาบริสุทธิ์ระดับสิบ ทุก ๆ คนที่อยู่ที่นั่นล้วนแต่กายด้วยเสื้อผ้าที่งดงาม พวกมันล้วนถูกถักทอและสร้างขึ้นด้วยความปราณีต บ้างก็ประดับตกแต่งด้วยอัญมณีแร่ล้ำค่า แสดงถึงยศถาบรรดาศักดิ์ที่ไม่ธรรมดา พวกมันเหล่านี้เป็นขุนนางชั้นสูงและผู้ทรงอิทธิในด้านต่าง ๆ ในดินแดนแห่งนี้ 


                         "ข้าได้ยินมาว่าบ่ายวันนี้ที่โรงประมูลแห่งแสงจะมีการประมูล 'บุปผาพิษเจ็ดรัตติกาล' ดอกไม้พิษที่ว่ากันว่าหลงเหลือมาจากสมัยบรรพกาล  หลังจากประมูลเม็ดยาเสร็จ ข้าคาดว่าตัวแทนจากอาณาจักรและผู้มีอิทธิพลที่อยู่ที่นี่คงจะเข้าร่วมประมูลมันเช่นกัน" เสียงนี้ถูกเอ่ยขึ้นจากกลุ่มคนวัยกลางคน ที่อยู่ภายในร้านประกายดารา พวกมันยืนคุยกันขณะเลือดเม็ดยาที่วางอยู่บนชั้นวางโชว์ภายในร้าน


               ปีเตอร์ที่ได้ยินถึงกับนิ่งงันไปด้วยความตื่นตะลึง วัตถุดิบที่ชื่อ บุปผาพิษเจ็ดรัตติกาลที่คนในดินแดนแห่งนี้เชื่อว่ามันหลงเหลือมาจากสมัยบรรพกาล  หากดอกไม้ชนิดนี้เป็นบุปผาพิษเจ็ดรัตติกาลจริง ๆ แล้วละก็มันจะต้องเป็นของข้า  ปีเตอร์เดินตรงไปยังหลังร้าน  ซึ่งแกสทอนกำลังคุมคนงานให้จัดวางสมุนไพรที่เข้ามาใหม่ 


                         "แกสทอน บ่ายนี้ข้าจะเข้าร่วมประมูลที่โรงประมูลแห่งแสง เจ้าไปกับข้า และเตรียมเงินไว้ให้พร้อม!!!" ปีเตอร์กล่าวขึ้น ก่อนจะเดินจากไปพักผ่อนยังห้องของตนเอง แกสทอนเมื่อได้ยินดังนั้นก็ฉายแววตาประหลาดใจเล็กน้อย จำนวนเงินของร้านประกายดาราที่ขายเม็ดยาได้มีไม่ใช่น้อย และส่วนหนึ่งปีเตอร์ก็ได้เก็บไว้กับตัวเองแล้วด้วย แต่เพราะเหตุใดจึงต้องให้ตนตระเตรียมเงินเพิ่มอีก หรือว่าของที่นายน้อยต้องการจะมีราคาสูงอย่างมาก


               หลังจากที่ปีเตอร์กลับมาถึงห้องตนเอง เขาก็นั่งลงบนเตียงที่สร้างจากวัสดุชั้นดีและหนานุ่มเป็นพิเศษ เด็กน้อยนั่งหลับตาและนึกย้อนถึงความทรงจำเกี่ยวกับ บุปผาพิษเจ็ดรัตติกาล ตามความทรงจำเมื่อแสนปีก่อน ในยุคนั้นมันมิได้มาค่าอันใดมากมายนัก แต่หากเป็นยุคสมัยนี้ที่สมุนไพรต่างๆในยุคก่อนล้วนสูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ทำให้การคงอยู่ของมันมีค่าอย่างมาก


                         ก๊อกกก  ก๊อกกก  ก๊อกกก


                         "ได้เวลาแล้วขอรับนายน้อย"  น้ำเสียงของแกสทอนเอ่ยขึ้น  เด็กน้อยลืมตาขึ้นมาแล้วลุกออกจากเตียง ทำการเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่ตัดเย็บอย่างปราณีตงดงาม แสดงถึงศักดิ์ฐานะอันสูงส่ง เด็กหนุ่มเปิดประตูห้องออกมาแล้วเดินลงมาที่ชั้นที่หนึ่งของร้าน ผู้คนในร้านน้อยลงอย่างถนัดตา บัดนี้เหลือเพียงแค่บุคคลทั่วไปหรือทหารรับจ้างที่แวะเวียนมาหาซื้อยารักษาบาดแผลและยาฟื้นฟูพลังเวทย์เท่านั้น  ผู้มีอิทธิพลส่วนใหญ่คงไปที่โรงประมูลแห่งแสงเรียบร้อยแล้ว


              ทั้งสองใช้เวลาเดินเพียงไม่นานก็มาถึงหน้าโรงประมูลแห่งแสง  เมื่อพนักงานเห็นปีเตอร์และแกสทอนก็รีบออกมาต้อนรับโดยทันที บัดนี้ข่าวเรื่องที่ปีเตอร์เป็นเจ้าของที่แท้จริงของร้านประกายดาราแพร่กระจายออกไปแล้ว แต่ผู้คนก็เชื่อเหมือนเดิมว่าคนที่ปรุงยาที่บริสุทธิ์ระดับสิบออกมาคืออาร์ลัม  แต่ก็ที่เข้าใจผิดอยู่แบบนี้ก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขาเช่นกัน  


               พนักงานพาทั้งสองคนเดินทางเข้ามาด้านใน  พร้อมกับยื่นตำราหนึ่งเล่มในกับพนักงานต้อนรับ ตัวตำราถูกเขียนขึ้นมาด้วยตัวของปีเตอร์เอง มันคือตำราการสร้างโกเลมที่เขาดัดแปลงขึ้นมาเล็กน้อยจากวิธีแบบโบราณ  กลิ่นอายอันทรงพลังแผ่ออกมาจากตำราเล่มนี้ พวกมันมีทั้งหมดสี่เล่มด้วยกัน "ช่วยเป็นธุระนำลงประมูลในวันนี้ที มันคือ ตำราการสร้างโกเลม แบบที่ร้านของข้าใช้ และนี่คือค่าเหนื่อยของเจ้า" ปีเตอร์เอ่ยบอกพนักงานต้อนรับ พร้อมทั้งส่งแหวนมิติที่มีเงินหนึ่งแสนเหรียญทองมอบให้


               เมื่อพนักงานเดินมาส่งทั้งสองคนที่ห้องของแขกพิเศษ  ห้องนี่เป็นห้องส่วนตัว เก้าอี้รับรองที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา แสงไฟสลัวเล็กน้อยภายในห้องรับของแห่งนี้นับว่าสร้างบรรยากาศได้เป็นอย่างดี มันสามารถมองเห็นเวทีประมูลได้อย่างชัดเจนทีเดียว กลิ่นหอมของชาดอกตะวันส่อง อบอวนไปทั่วห้อง น้ำชาถูกเตรียมไว้ด้านข้างของเก้าตัวกลาง ชาดอกตะวันส่องนับเป็นชาชั้นสูงที่จะมีไว้บริการแก่เหล่าขุนนางชั้นสูงขึ้นไปเท่านั้น   ทั้งสองเดินมานั่งเก้าตัวกลางหน้าสุดพร้อมทั้งกวาดสายตามองออกไป


               ด้านตรงข้ามเองก็เป็นห้องรับรองของแขกผู้มีเกียรติเช่นกัน ดูไปแล้วห้องเหล่านี้มีประมาณสิบห้อง ทุกห้องล้วนมีแต่ผู้ทรงอิทธิพลในด้านต่าง ๆ ของดินแดนแห่งนี้ ปีเตอร์หาได้สนใจพวกมันไม่ เด็กน้อยนั่งลงบนเก้าอี้หรูหราตัวนุ่มอย่างใจเย็น สายตามองทอดไปบนเวทีเบื้องล่าง หญิงสาวใบหน้าคุ้นเคยเดินออกมาผ่านม่านของเวที การแต่งกายงดงามยั่วยวนบุรุษเพศแม้แต่สายตาของแกสทอนยังจับจ้องนางด้วยความหลงไหล  ชุดกระโปรงยาวสีแดงสดรัดรูป เผยให้เห็นสัดส่วนที่เว้าโค้งอันยั่วยวนของอิสตรี


                         "สวัสดีแขกผู้ทรงเกียรติทุกท่านค่ะ โรงประมูลแห่งแสงรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ต้อนรับทุกท่านค่ะ"  แสงไฟจากผลึกเวทย์ธาตุแสงส่องลงมาที่เซน่า  เธอรับหน้าที่เป็นพิธีกรในการประมูลครั้งนี้ ความจริงแล้วโรงประมูลแห่งแสงจะมีพิธีกรสาวหลายคน แต่หากเป็นการประมูลใหญ่ที่มีแขกผู้มีเกียรติหลายท่านหรือเป็นการประมูลที่สร้างเม็ดเงินมหาศาลแล้วละก็ ก็จะเป็นหน้าที่ของเซน่า


                         "เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา  เรามาเริ่มที่ของชิ้นแรกกันเลยดีกว่าค่ะ" น้ำเสียงของเซน่ากล่าวขึ้นด้วยความสดใส  กล่องไม้สีดำถูกนำออกมาจากด้านหลังของเวที  กล่องไม้ถูกเปิดขึ้นกลิ่นอายอันทรงพลังแผ่กระจายออกมา ดาบยาวสามฟุต ด้ามดาบสีดำสนิทตกแต่งด้วยลวดลายคล้ายเกล็ดของมังกร  ตัวดาบสีเงินยวงเงาแวววาว  รอบ ๆ ปรากฏประกายสายฟ้าสีเหลืองหมุนวน กลิ่นอายของธาตุสายฟ้าแผ่กระจายออกปะปนด้วยกลิ่นอายของมังกร


                         "ของชิ้นแรกก็คือ 'ดาบมังกรสายฟ้า' ตัวดาบถูกสร้างจากแร่ธาตุที่แข็งแกร่งอย่างอาร์เทียไรท์ แกนดาบสร้างจากหัวใจของมังกรสายฟ้า  อาวุธระดับหกหรือระดับราชัน  ประสิทธิภาพอาวุธอยู่ในระดับเจ็ด มันถูกค้นพบที่โบราณสถานแห่งหนึ่ง ทางเราคาดเดาว่าอายุของมันน่าจะประมาณหนึ่งพันปีค่ะ.............เราขอเปิดประมูลที่ หนึ่งพันล้านเหรียญทอง!!!!"  เมื่อเซน่ากล่าวอธิบายเสร็จสิ้น ราคาเปิดประมูลของดาบสายฟ้านับว่าสูงอย่างยิ่ง แต่หากเทียบกับสิ่งที่เป็นแกนของมันอย่างหัวใจมังกรสายฟ้าแล้วนับว่าไม่สูงเลยแม้แต่น้อย 


               อย่างที่ทุกคนทราบกันดีว่า มังกรคือสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในดินแดนศักดิ์แห่งมังกร หนึ่งในดินแดนต้องห้ามอันเป็นสถานที่ที่มนุษย์มิอาจย่างกายเข้าไปได้  การที่มีหัวใจมังกรปรากฏขึ้นเช่นนี้ นับว่ามันทรงคุณค่าอย่างยิ่ง  ปีเตอร์ทอดสายตาจ้องมองมันพร้อมทั้งใช้พลังจิตวิญญาณเทพอสูรเข้าตรวจสอบวิเคราะห์ตัวดาบ


                         "เป็นดวงใจมังกรจริง ๆ เสียด้วย แม้ว่าจะเป็นของมังกรที่เด็กอยู่แต่ก็มีพลังธาตุสายฟ้าที่เข้มข้น แม้ว่าประสิทธิภาพของมันจะอยู่แค่ระดับที่เจ็ด  แต่ก็นับว่ามีดีอยู่บ้าง    ข้าต้องการมันให้กับแอลฟ่า"  ปีเตอร์กล่าวขึ้น แกสทอนจ้องมองใบหน้าของปีเตอร์ที่นิ่งสงบไม่แสดงความรู้สึกอันใดออกมา  เขาเริ่มที่จะชินกับท่าทีของปีเตอร์บ้างแล้ว แม้เด็กน้อยคนนี้จะไม่แสดงสีหน้าท่าทีอะไรออกมาจนเหมือนจะเย็นชากับพวกเขาไปบ้าง  แต่ทุกอย่างที่ปีเตอร์นั้นได้กระทำลงไปกับพวกเขาล้วนแล้วแต่ก่อเกิดประโยชน์กับพวกเขาทั้งสิ้น


                         "หนึ่งพันห้าร้อยล้านเหรียญทอง"  เสียงตะโกนเสนอราคาดังมาจากบุคคลที่นั่งอยู่ด้านล่างระดับเดียวกับเวทีประมูล พวกเขาก็นับว่าเป็นแขกผู้มีเกียรติที่อาจจะเป็นขุนนาง หรือกลุ่มพ่อค้าใหญ่  แต่ถึงอย่างไรคงไม่อาจทัดเทียมกับเหล่าอิทธิพลขนาดใหญ่หรืออาณาจักรทั้งห้าได้


                         "สามัญชนไม่คู่ควรกับของสิ่งนี้!!  สองพันห้าร้อยล้านเหรียญทอง  ดาบเล่มนี้ต้องเป็นของอาณาจักรทะเลวายุ" ชายวัยกลางคนแต่กายด้วยชุดที่ดูมีฐานะของขุนนางชั้นสูง  ลวดลายสายลมที่ปักอยู่บนเสื้อแสดงถึงอาณาจักรทะเลวายุได้เป็นอย่างดี เขาเองก็อยู่ในห้องของแขกผู้มีเกียรติพิเศษเช่นเดียวกัน


                         "สามพันห้าร้อยล้านเหรียญทอง   อาณาจักรครามเหมันต์ของเราเองก็ต้องการเช่นกัน"  หญิงชราแต่งชุดคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มใบหน้านิ่งเรียบกล่าวเสนอราคาสู้กับคนจากอาณาจักรทะเลวายุ  ดาบสายฟ้าที่มีพลังของมังกรเป็นแกน นับว่าทรงคุณค่าอย่างยิ่งแม้แต่อาณาจักรที่ไม่ได้โดดเด่นด้านการใช้สายฟ้ายังต้องการมัน  ในตอนนี้ใบหน้าของชายวัยกลางคนคนนั้นเริ่มเขียวบิดเบี้ยว การจะสูญเสียเงินเป็นจำนวนมากไม่ใช่เรื่องที่ดีอันใด เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าจุดประสงค์ในการประมูลครั้งนี้คือสิ่งใด


                         "มัวแต่เล่นกับเศษเงินกันอยู่ได้!!!   หกพันล้านเหรียญทอง!!! ใครจะสู้ราคาอีกก็เสนอมา" ปีเตอร์กล่าวขึ้นเสียงดัง ทุกสายตาจับจ้องมองไปทางเขาด้วยความตื่นตะลึงกับราคาที่เด็กน้อยเสนอ การเพิ่มราคาขึ้นอย่างมากมายเช่นนี้นับว่าสิ้นคิด และอาจจะสิ้นเปลืองอย่างยิ่ง   แต่สำหรับปีเตอร์แล้วเงินจำนวนเพียงเท่านี้ ไม่นับว่าเป็นอันใดกับเขามากนัก


               ทามกลางความตื่นตะลึงกับราคา  ใบหน้าของคนที่คิดจะเสนอราคาสู้ก็หมองคล้ำลงไปอย่างถนัดตา หากประมูลสู้อีกมันคงไม่คุ้มสำหรับดาบเล่มหนึ่งที่เป็นอาวุธระดับหก  แม้จะยังไม่มีใครสามารถหลอมสร้างมันขึ้นมาได้ แต่ก็มีการค้นพบมันตามโบราณสถานอยู่บ้าง และเป้าหมายสำคัญที่พวกมันทุกคนสนใจก็คือ บุปผาพิษเจ็ดรัตติกาล


                         "เช่นนั้นแล้วจะเริ่มนับแล้วนะคะ  หนึ่ง   สอง       สาม  ดาบสายฟ้าเป็นของร้านประกายดาราค่ะ!!!"  เซน่ากล่าวเสียงใส ยิ่งเม็ดเงินจากการประมูลได้มากเพียงใด โรงประมูลก็จะได้ส่วนแบ่งมากขึ้นเท่านั้น   กล่องใส่ดาบสายฟ้าถูกปิดและนำกลับไปด้านหลังเวที จากนั้นกล่องไม้สี่กล่องก็ถูกนำออกมาทันที  เซน่าทำการเปิดกล่องทั้งสี่ออก เผยให้เห็นตำราทั้งหมดสี่เล่ม พวกมันแผ่กลิ่นอายเวทย์อันทรงพลังออกมา  


                         "ของชิ้นที่สองคือ ตำราเวทย์สร้างโกเลม  แบบเดียวกับที่ร้านประกายดาราใช้ค่ะ พวกมันมีทั้งหมดสี่เล่มและแน่นอนว่าผู้นำมาประมูลคือท่านปีเตอร์ค่ะ"  เซน่ากล่าวพร้อมทั้งผายมือไปทางเด้กน้อยบนห้องพิเศษ   เด็กน้อยมีใบหน้าเย็นชาและนิ่งสงบไม่แสดงอากาศอันใดออกมา   ทุกสายตาจับจ้องมาทางเขา คำถามเริ่มผุดขึ้นในใจของทุกคนที่ได้ยิน เหตุใดปีเตอร์จึงนำความลับในการสร้างโกเลมอันเป็นเวทย์โบราณมาเผยแพร่เช่นนี้ เขามีแผนการอันใดกันแน่ พวกมันต่างคิดเช่นนี้กันทุกคน 


               แต่ก็ไม่มีใครที่จะกล้าเอ่ยถามออกไป  ถึงจะถามไปก็คงไม่ได้คำตอบอะไรกลับมาอย่างแน่นอน และถ้าหากเป็นตำราการสร้างโกเลมจริง ๆ แล้วละก็ มันจะมีคุณค่าอันมหาศาล  อีกทั้งหากใช้มันในสงครามก็จะเพิ่มกำลังรบให้กับอาณาจักรของพวกมันอย่างมาก ไม่ว่าอย่างไรตัวแทนจากอาณาจักรอย่างพวกมันจะต้องได้อย่างน้อยเล่มหนึ่งให้ได้


                         "ราคาเริ่มต้นของมันอยู่ที่ ห้าร้อยล้านเหรียญทองค่ะ!!!"  เซน่ากล่าวขึ้น ราคาของสิ่งของที่มาประมูลในวันนี้คงไม่ต่ำกล่าวร้อยล้านอย่างแน่นอน เนื่องจากแขกที่มาในวันนี้ล้วนไม่ธรรมดาทั้งสิ้น แม้แต่คนที่เป็นสามัญชนเองก็ยังเป็นถึงบุคคลที่มีชื่อเสียงหรือพ่อค้ารายใหญ่ทั้งสิ้น พวกมันไม่ได้ตกตะลึงกับราคาเริ่มต้นมากนัก เพราะรู้เป็นอย่างดีว่าอีกเดี๋ยวราคาต้องเกินกว่านี้อีกหลายเท่าอย่างแน่นอน


                         "สมาคมการค้าทะเลตะวันออก   ขอเสนอราคาที่  แปดร้อยล้านเหรียญทอง" 

                         "กลุ่มทหารรับจ้างแมงป่องแดง  เสนอราคาที่  หนึ่งพันสามร้อยล้านเหรียญทอง"

                         "กลุ่มอัศวินป่าสีคราม  เสนอราคาที่  สองพันล้านเหรียญทอง"

                         "สามพันล้านเหรียญทอง"

                         "สามพันสองร้อยล้านเหรียญทอง"

                         "สามพันห้าร้อยล้านเหรียญทอง"

               เสียงเสนอราคายังดังต่อไปเรื่อย ๆ แต่ราคาที่เพิ่มขึ้นเริ่มลดน้อยลง แต่ขณะนี้ตัวแทนของแต่ละอาณาจักรเริ่มที่ยิ้มออกมา พวกมันคงมีปัญญาเสนอราคาได้ไม่ได้มากไปกว่านี้แล้ว  ถึงอย่างไรเม็ดเงินจำนวนมากที่ทางแต่ละอาณาจักรนำมาในครั้งนี้ก็มากมายมหาศาลอยู่แล้ว


                         "อาณาจักรทะเลวายุขอเสนอราคาที่ห้าพันล้านเหรียญทอง" ตัวแทนจากอาณาจักรทะเลวายุคนหนึ่งเอ่ยขึ้นจากกลุ่มที่นั่งของพวกมัน  ไม่ว่าจะอย่างไรตำราการสร้างโกเลมต้องเป็นของอาณาจักรมันอย่างน้อยหนึ่งเล่ม


                         "อาณาจักรครามเหมันต์ ขอเสนอราคาที่  ห้าพันห้าร้อยล้านเหรียญทอง"  หญิงสาวนางหนึ่งที่เป็นตัวแทนจากอาณาจักรครามเหมันต์กล่าวเสนอราคาขึ้นมาทันที สายตาของพวกมันจับจ้องไปยังฝั่งตรงข้ามอย่างเย็นชา


                         "อาณาจักรทรายปฐพี ขอเสนอราคาที่ หกพันล้านเหรียญทอง" ชายหนุ่มท่าทางดุดันเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งเอามือทั้งสองข้างกอดไว้ที่อก ไปหน้าแสดงถึงความมั่นอกมันใจอย่างยิ่ง


                         "อาณาจักรแห่งแสง ขอเสนอราคาที่ เจ็ดพันล้านเหรียญทอง"  ชายคนหนึ่งแต่งกายด้วยชุดสีขาวท่าทางสูงส่งอย่างยิ่ง ใบหน้านิ่งเรียบสงบนิ่งไร้อารมณ์เอ่ยขึ้น  

               การเสนอราคาดำเนินไปอย่างดุเดือด การปรากฏขึ้นของตำราการสร้างโกเบมนั้นมีผลอย่างยิ่งต่อทุกอาณาจักร มันสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างหลากหลายและสามารถเติมเต็มกำลังรบของพวกมัน การสู้ราคาของทั้งสี่อาณาจักรดำเนินไปอย่างดุเดือด แต่ก็ไม่มีใครแสดงท่าทีกร้าวร้าวออกมาแม้แต่น้อย งานประมูลในวันนี้มีผู้ทรงอิทธิพลจากทั่วทั้งดินแดน การกระทำอันใดต้องคิดอย่างรอบคอบ  จนการประมูลตำราทั้งสี่เล่มได้จบลง

               ตำราเล่มที่หนึ่ง : อาณาจักรแห่งแสง  ประมูลไปได้ที่ราคา หนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้านเหรียญทอง

               ตำราเล่มที่สอง : อาณาจักรทะเลวายุ  ประมูลไปได้ที่ราคา เก้าพันแปดร้อยล้านเหรียญทอง

               ตำราเล่มที่สาม : อาณาจักรครามเหมันต์  ประมูลไปได้ที่ราคา เก้าพันห้าร้อยล้านเหรียญทอง

               ตำราเล่มที่สี่  : อาณาจักรทรายปฐพี  ประมูลไปได้ที่ราคา  เก้าพันล้านเหรียญทอง

               ปีเตอร์เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย แสงไฟที่สลัวลดการมองเห็นของผู้คนที่อยู่ในห้องประมูลแห่งนี้ แต่มิอาจรอดสายตาของแกสทอนไปได้ รอยยิ้มที่มีอะไรซ่อนเร้นแอบแฝง เขาสัมผัสได้ว่านายน้อยของเขาไม่ได้ยิ้มเพราะยินดีกับเม็ดเงินที่ได้รับอย่างแน่นอน ขนาดยอดขายของร้านประกายดารามีมากกว่านี้หลายเท่า ยังไม่อาจทำให้ปีเตอร์ยิ้มอย่างดีใจได้แม้แต่น้อย การที่นายของมันนำตำราการสร้างโกเลมออกไปเผยแพร่จะต้องมีจุดประสงค์อันใดแอบแฝงอย่างแน่นอน   การประมูลของดำเนินไปกว่าสิบชิ้นจนมาถึงสิ่งของสุดท้ายแล้ว


                         "เอาละค่ะ การประมูลดำเนินมาถึงของชิ้นสุดท้ายที่ทุกท่านรอคอยกันแล้ว....นั่นก็คือ..."





               
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.088K ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #1038 Mon tree (@treedk) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:39
    ใช่เงินเฟ้อจริง ส่วนแอลฟ่าก็เหมือนจะเด่นขึ้นมาจริง หรือจะเอามาเป็นนางเอก เรื่องนี้ฮาเร็มป่าวนี่ ถ้าใช่จะได้หยุดทัน
    #1038
    0
  2. #734 กับแกล้มหมูหยอง (@bpx-tc) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 16:29
    เห็นด้วยกับที่บอกว่าเงินเฟ้อนะครับ แล้วก็เรื่องราวเวลาประมูลรุ้สึกมันคล้ายๆกับรอบแรกยังไงไม่รุ้ ยิ่งตอนประมูลตำราโกเล็มมันแปลกๆที่ทุกคนทุ่มๆกับเล่มแรกมาก ทั้งที่ยังเหลืออีกตั้งสามเล่ม 5555 ละก้อเหมือนรวบยอดไปเล่มอื่นก็แค่ลดตัวเลขลงมาไรงี้ ผมว่ามันแปลกๆครับ แต่ไรท์เขียนได้สนุกดีครับ ผมติดตามอยุ่นะ จะซับพอร์ทต่อไปเรื่อยๆครับ
    #734
    0
  3. #680 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 17:18
    แอลฟ่าอีกแล้วจ้าาาาา :/
    #680
    0
  4. #640 mátyás (@fekete) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:00
    เอะอะก็แอลฟ่าๆ
    #640
    0
  5. #558 ผู้ติดตาม (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:52

    ผมว่าอัตราเงินมันเฟ้อไปนะครับเป็นพันล้าน หมื่นล้าน เหมือนกับหมื่นทองแค่นั้นอ่ะ รวยสาาาาาาดดดดดด

    #558
    2
    • #558-1 zaqbiwty (@zaqsuvicha2) (จากตอนที่ 32)
      5 มกราคม 2562 / 01:42
      ผมว่ามันก็ไม่เฟ้อนะ ถ้าของมันมีประโยชน์ต่ออณาจักร

      ก็เหมือนเรือดำน้ำไง 55555
      #558-1
    • #558-2 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 32)
      20 มกราคม 2562 / 13:49
      ผมว่าเฟ้อ เฟ้อมากด้วย ยิ่งอาณาจักรทรายปฐพี(รึเปล่า?)ยิ่งไม่น่าเป็นไปได้ที่จะนำเงินมาทุ่มขนาดนี้ อาณาจักรตัวเองขาดแคลน+กำลังเร่งพัฒนากองทัพ+กำลังก่อสงคราม ดันเอาเงินมาทุ่มขนาดนี้

      แล้วแค่ค่าเหนื่อยในการใากของประมูลยังให้เป็นแสน
      หน่วยเงินอื่นก็ยังไม่เห็น เงินหลักน้อยๆก็ยังไม่ปรากฏ
      ดูจากการใช้เงิน ค่าอาหารแต่ละมื้อไม่น่าจะต่ำกว่าหลักร้อยเหรียญทอง
      #558-2
  6. #425 loliz (@neospobkap) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 22:50
    หอกหัก เจ้าปีเตอร์แอบฝังไวรัสไว้แล้วแน่ๆ สร้างไปเป็นกองทัพเจ้าปีเตอร์ชัวส์
    #425
    1
    • #425-1 BlackDeathOfGod (@BlackDeathOfGod) (จากตอนที่ 32)
      30 ธันวาคม 2561 / 15:03
      ผมก็ว่าแบบนั้นแน่ไม่ หึ หึ
      #425-1
  7. #423 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 21:28
    ดูท่าคงเป็นของระดับต่ำเพราะอย่างไรปีเตอร์คงจะไม่ทำให้มันเป็นดาบสองคมหรอก
    #423
    0
  8. #406 pun101 (@pun101) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 23:39
    สาเหตุที่ปีเตอร์ขายน่าจะเป็นเพราะว่าในตอนสงคราม-โกเลมที่เป็นของอานาจักรอื่นที่ทําสงครามกันปีเตอร์โดนปีเตอร์ควบคุมเเน่(ใช่มั้ยครับ)
    #406
    0
  9. #143 Takamina Yuko (@bungtcc) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:28

    รออยู่น่ะ
    #143
    0
  10. #142 Takamina Yuko (@bungtcc) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:10

    รออยู่น่ะ
    #142
    0
  11. #139 anny_p (@anny-p) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 08:03
    *แย่งตัวประมูล
    #139
    0
  12. #138 anny_p (@anny-p) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 08:02
    หลอกให้เขาใช้เงินให้หมดกัน ได้ไม่มีคนแต่งตัวประมูลล่ะดิ่ 555+
    #138
    0
  13. #137 Overlords (@Overlords) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 06:20
    พระเอกสามารภควบคุมโกเลมได้ทุกตัวใช่ไหมครับ
    #137
    2
    • #137-1 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 32)
      14 ตุลาคม 2561 / 09:19
      คิดเหมือนกันเลยครับ
      #137-1
    • #137-2 Supakit_Chacha (@Supakit_Chacha) (จากตอนที่ 32)
      14 ตุลาคม 2561 / 12:48
      รอลุ้นๆ 555+
      #137-2
  14. #136 TerapatWongjitti (@TerapatWongjitti) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 02:33

    รออยู่นะครับ
    #136
    0