มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 305,318 Views

  • 1,154 Comments

  • 8,305 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54,315

    Overall
    305,318

ตอนที่ 3 : การคืนชีพของเทพอสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2037 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

บทที่ 2 การคืนชีพของเทพอสูร         


 

            ในงานเทศกาลแห่งการเก็บเกี่ยวที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีของอาณาจักรอสูรพฤกษา เพื่อขอบคุณผืนแผ่นดินที่มอบความอุดมสมบูรณ์ให้กับอาณาจักร  จะมีการจัดงานเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ทั่วทั้งอาณาจักร ไม่เว้นแม้แต่ในพระราชวังของอาณาจักรก็มีการจัดงานเลี้ยง แขกผู้มีเกียรติมากหน้าหลายตา ตั้งแต่เจ้าเมือง ขุนนางระดับล่างจนถึงระดับสูง บรรดาเหล่าอัศวินที่ยิ่งใหญ่ รวมไปถึงสมาชิกราชวงศ์ งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างครึกครื้นและสนุกสนาน บรรยากาศเต็มไปด้วยเลี้ยงหัวเราะ  แต่ก็ยังมีอีกหนึ่งคนที่ไม่ได้รู้สึกสนุกสนานกับงานเลี้ยงเท่าไหร่นัก นั่นคือองศ์ชายปีเตอร์ เขาได้แยกตัวจากงานเลี้ยง ออกมานั่งเล่นภายในสวนดอกไม้ด้านหลังปราสาท  ในขณะนั่งเล่นไปได้สักพัก เสียงลึกลับก็ดังขึ้นอีกครั้งภายในหัวของปีเตอร์



                          ปีเตอร์…”


                        ปีเตอร์….”


                        ปีเตอร์มาหาข้า…”


                        มาหาข้า…”



            เสียงลึกลับดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง ในช่วงแรกๆ มันสร้างความประหลาดใจให้แก่เขาเป็นอย่างมาก แต่เมื่อผ่านไปหลายปีเขาก็เริ่มที่จะชินชากับมัน แต่ในครั้งนี้มันกลับแตกต่างออกไป น้ำเสียงที่เรียกแฝงเร้นไปด้วยอำนาจในการบังคับจิตใจ ในตอนนี้จิตวิญญาณของปีเตอร์เหมือนตกอยู่ในภวังค์ไม่อาจบังคับร่างกายของตนเองได้ 


          เสียงนั้นได้บังคับร่างกายของปีเตอร์ให้วิ่งไปทางป่าด้านหลังของปราสาท สวนดอกไม้ด้านหลังของปราสาทมีขนาดกว้างใหญ่ แต่ไม่น่าเชื่อเพียงเวลาไม่กี่อึดใจปีเตอร์กลับสามารถวิ่งออกจากบริเวณของสวนดอกไม้ได้แล้ว  เวลาผ่านไปไม่นานเขาก็ได้วิ่งมาถึงประตุด้านหลังของปราสาท ประตูมีขนาดใหญ่ สร้างจากหินเวทย์สีขาว สลักเวทย์ป้องกันการบุกรุกระดับสูง ประดับประดาไปด้วยลวดลายพฤกษาอันวิจิตรตระการตา มียามรักษาการณ์เฝ้าอยู่สองคน ทั้งสองเหมือนเห็นเงาวาบผ่านไปด้วยความเร็วอันน่าตื่นตะลึง



                        นั่นองค์ชายปีเตอร์ใช่หรือไม่ ทหารยามคนหนึ่งกล่าว



                        น่าจะใช่นะแต่ได้ยินว่าพระองค์มีร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง เหตุใดจึงสามารถวิ่งไวได้ขนาดนั้นกัน ทหารยามอีกคนกล่าวขึ้นด้วย สีหน้าสงสัย  หลังจากที่ทั้งสองเริ่มตั้งสติได้ จึงเริ่มสังเกตทิศทางที่องค์ชายปีเตอร์วิ่งไป สีหน้าของทั้งสองซีดลงอย่างกระทันหัน



                        ทิศทิศทางนั้นมัน…..”


                        ทิศทางนั้นมันป่าอสูรต้องห้าม


                        เร็วรีบไปหยุดองค์ชายเอาไว้ ทหารยามคนหนึ่งกล่าวขึ้น แล้วให้อีกคนวิ่งไปหยุดองค์ชาย



            ป่าอสูรต้องห้าม ป่าลี้ลับที่เป็นสถานที่ต้องห้ามของอาณาจักรอสูรพฤกษา ภายในบริเวณป่าแห่งนั้นอบอวนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย และสัตว์อสูรที่มีความลี้ลับตามตำนานความเชื่อที่ถูกเล่าขานมานานกว่าพันปี ตามตำนานเล่าขานไว้ว่า บุคคลใดก็ตามล่วงล้ำเข้าสู่อาณาเขตของป่าอสูรต้องห้าม จะพบกับความตายที่ทรมาณหายสาบสูญจนไม่พบซากกระดูก และเล่าขานกันว่าภายในใจกลางของป่า มีทรัพย์สมบัติจากยุคสมัยบรรพกาลหลับใหลอยู่ และมีสัตว์อสูรระดับสูงเฝ้าพิทักษ์รักษาเอาไว้ ผู้กล้าทั้งหลายที่หวังจะช่วงชิงสมบัติจากป่าแห่งนี้หลายต่อหลายคนล้วนตกตายจากไป จนไม่พบแม้กระทั้งกระดูก  ดังนั้นทางอาณาจักรจึงออกคำสั่งให้ป่าแห่งนี้เป็นป่าต้องห้าม ห้ามมิให้ผู้ใดย่างกายเข้าไปเป็นอันขาด



             ทหารยามที่วิ่งตามปีเตอร์ไปนั้น อยู่ในระดับผู้ใช้เวทย์ ขั้นที่ 9 มั่นใจว่าสามารถวิ่งตามองค์ชายสามที่อายุเพียง เจ็ดปีเท่านั้น ทันได้ก่อนจะเข้าสู่เขตป่าอสูรต้องห้าม แต่หลังจากวิ่งมาได้เป็นระยะทางประมาณหนึ่งกิโลเมตร ผ่านทุ่งหญ้ากว้างจนเริ่มเข้าสู่เขตป่า บริเวณชายป่าแผ่กลิ่นอายแห่งความตายคลุ้งออกมา น่าสะอิดสะเอียนเป็นอย่างมาก  แม้ว่าจะสามารถวิ่งตามองค์ชายมาทัน แต่ก็ไม่สามารถเข้าถึงตัวได้เลย ทำได้เพียงรักษาระยะห่างประมาณสองร้อยเมตรได้เท่านั้น



                        เข้าไปในนั้นไม่ได้นะพะยะค่ะองค์ชาย!!!” ทหารยามตะโกนออกมาสุดเสียงเมื่อเห็นว่าอีกเพียงนิดเดียวองค์ชายจะเข้าสู่เขตป่าต้องห้ามแล้ว  องค์ชายปีเตอร์วิ่งหายเข้าไปในบริเวณป่าต้องห้ามในที่สุด ขณะนี้จิตใจของปีเตอร์ ไม่สามารถรับรู้ทุกสิ่งภายนอกได้เลย  ทหารยามวิ่งมาสุดที่ชายป่าก็หยุดวิ่งทันที ไม่ได้การแล้ว องค์ชายเข้าไปในป่าแล้ว เรื่องนี้ต้องรีบกลับไปรายงานองค์ราชาให้ทรงทราบ ทหารยามรายนั้นจึงรีบวิ่งกลับไปที่ปราสาททันที

 

……………………………………


            ภายในป่าอสูรต้องห้ามตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย และกลิ่นอายแห่งยุคโบราณ ต้นไม้โดยรอบมีขนาดที่สูงใหญ่จนไม่สามารถมองเห็นยอดได้ ถูกเถาวัลย์ที่มีขนาดใหญ่ประมาณแขนของชายหนุ่มพันเกี่ยวไปทั่วทั้งลำต้น รายล้อมไปด้วย หมู่มวลบุปผาหลากสีสัน มีละอองแสงสีดำกระจายออกมาจากบริเวณของเกสร ส่งกลิ่นอายอันตรายออกมาข่มขวัญผู้ที่พบเห็นเป็นอย่างมาก    ร่างเล็กๆวิ่งอย่างไม่หยุดยั้งเข้าสู่บริเวณใจกลางของป่า เม็ดเหงือฝุดออกมาเปียกชุ่มไปทั่วร่างกาย ใบหน้าแดงกล่ำ เส้นเลือดปูดนูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด เสียงหายใจหอบ ติดขัดเป็นอย่างมาก แสดงให้เห็นว่าใช้ขีดจำกัดของร่างกายอย่างถึงที่สุดแล้ว แต่กระนั้นปีเตอร์ก็ยังไม่ได้หยุดวิ่ง   ยิ่งใกล้บริเวณใจกลางของป่ามากเท่าไหร่ แรงกดดันแห่งความตายก็ยิ่งมากเท่านั้น



                        โฮกกกกกกกก!!!!

                        กรี๊ซซซซซ!!!



            เสียงของสัตว์อสูรมากมายดังออกมา เสมือนสัญญาณเตือนภัยที่ดังขึ้น ดั่งการร้องเตือนผู้ที่บุกรุกเข้ามาให้กลับออกไป เนื่องจากจิตวิญญาณของปีเตอร์ตกอยู่ในภวังค์ทำให้ไม่สามารถรับรู้ถึงอันตรายภายนอกได้เลย ปีเตอร์วิ่งใกล้ใจกลางของป่ามากขึ้นทุกขณะ จนเริ่มมองเห็นเงาลางๆ ของบางสิ่งบางอย่างที่มีขนาดใหญ่และลึกลับเป็นอย่างมาก แต่ก่อนถึงสถานที่แห่งนั้น ปีเตอร์ได้วิ่งเข้าใกล้สัตว์อสูรตัวหนึ่งที่มีขนาดใหญ่สูงถึง สามเมตร รูปร่างคล้ายหมี มีกรงเล็บขนาดใหญ่ยาวกว่าสองเมตร ดวงตาแดงกล่ำ กลางหลังปรากฏหนามสีน้ำตาลยาวตั้งแต่คอไปจนสุดหาง มันจ้องมองมาที่ปีเตอร์ จากนั้นจึงคำรามลั่นด้วยเสียงอันทรงพลัง



                        โฮกกกกกกกก!!!!  



            หลังจากนั้นวิ่งเข้ามาปีเตอร์อย่างรวดเร็ว จากกลิ่นอายที่ส่งออกมามันน่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 6-7 เป็นแน่  ขณะที่มันกางกรงเล็บเพื่อที่จะตะปบใส่ปีเตอร์ ทันใดนั้นรังสีสังหารที่รุนแรงก็พวยพุ่งออกมาจากปีเตอร์ พร้อมทั้งแรงกดดันมหาศาลส่งผลให้อากาศโดยรอบหนักอึ้ง!!  สัตว์อสูรตนนั้นแข็งค้าง ยืนยิ่งไม่สามารถขยับตัวออกจากแรงกดดันนั้นได้เลย ตัวมันรู้สึกเหมือนกลับว่าตนเอได้ตายไปแล้ว หลังจากที่ปีเตอร์วิ่งผ่านไปได้ระยะหนึ่งแรงกดดันก็คลายตัวลง สัตว์อสูรหมีตนนั้นก็สลบล้มลงที่พื้นส่งเสียงดังโครม!!ไปทั่ว 



            ปีเตอร์เข้ามาใกล้สถานที่ลึกลับนั่นทุกที เริ่มมองเห็นอย่างแจ่มชัดมากขึ้น  ต้นไม้โดยรอบมีขนาดใหญ่ส่งกลิ่นอายความตายน่าสะอิดสะเอียดออกมาจนแทบจะอาเจียน หากผู้ใดเข้าใกล้แล้วจิตใจไม่เข้มแข็งมากพอก็อาจจะหมดสติลงได้ พื้นที่ในบริเวณนั้นเป็นสีดำเกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นต้นหญ้า ดอกไม้ ต้นไม้ ใบไม้ ทุกอย่างเป็นสีดำทั้งหมดแม้แต่แสงที่ส่องลงมาภายในป่ายังเป็นสีดำ สร้างความน่าตื่นตะลึงและน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก 



           ใจกลางของป่านั้นเอง ก็ปรากฏภาพของโบราณสถานขนาดใหญ่ น่าจะมีอายุไม่ต่ำกว่าหมื่นปี ซากโบราณสถานแตกหักเสียหายจนไม่สามารถมองออกได้ว่าแต่เดิมมีลักษณะอย่างใด  โบราณสถานแห่งนี้สร้างจากหินที่แผ่กลิ่นอายพลังเวทย์อ่อนๆออกมา ปกคลุมด้วยมอสสีเขียวจนเต็มทุกพื้นที่ เถาวัลย์มากมายพันเกี่ยวระโยงรยางค์ไปมา โบราณสถานแห่งนี้เป็นที่เดียวในบริเวณนี้ที่ไม่ถูกปกคลุมไปด้วยสีดำ สร้างความประหลาดใจเป็นอย่างมากหากใครได้พบเห็น



            ปีเตอร์วิ่งเข้าสู่บริเวณโบราณสถานมาได้ระยะหนึ่งแล้ว เส้นทางภายในโบราณสถานแห่งนี้ซับซ้อนเป็นอย่างมาก และยังเต็มไปด้วยกับดักมากมาย แต่เขากลับสามารถหลบหลีกกับดักเหล่านั้นและใช้เวลาอันสั้นในการมาถึงภายในส่วนกลางของโบราณสถานแห่งนี้  เบื้องหน้าบัดนี้คือประตูหินขนาดใหญ่ สูงกว่าสี่เมตร ประตูบานนี้แม้จะผ่านวันเวลาอันยาวนานนับหลายพันหลายหมื่นปี กลับไม่มีรอยบุบสลายให้เห็นแม้แต่น้อย ลวดลายของประตูมีลักษณะคล้ายกับสัตว์อสูรตัวหนึ่งรูปร่างคล้ายมนุษย์สูงใหญ่กว่าสองเมตร มีใบหูยาว บริเวณหัวมีเขาสองเขาโค้งยาวงดงาม รายล้อมไปด้วยอักขระเวทย์ทั่วบานประตูนั้น แผ่กลิ่นอายพลังเวทย์ออกมา เสียงลี้ลับบังคับร่างกายของปีเตอร์ให้สัญลักษณ์มืออันซับซ้อน จากนั้นปีเตอร์ยื่นมือวางลงบนบานประตูแห่งนั้น ทันใดนั้นเอง



                        ครืนนนนน!!!!



            ประตูโบราณขนาดใหญ่เริ่มมีการขยับ อักขระเวทย์ที่สลักไว้บนบานประตูส่องแสงสว่างไหวเจิดจ้าไปทั่วทั้งโบราณสถานแห่ง บานประตูแห่งนั้นเริ่มเปิดออก จึงทำให้พอจะมองเห็นภายในห้องแห่งนั้น ปีเตอร์พุ่งตัวเข้าไปด้านในทันที



                        ครืนนนนน!!!!



            หลังจากปีเตอร์เข้าไปด้านในแล้ว ประตูบานนี้ก็ปิดอีกครั้ง  ภายในห้องแห่งนี้มีขนาดประมาณสิบตารางเมตร บนพื้นปกคลุมไปด้วยต้นหญ้าเล็กๆ ทั่วทั้งห้อง ด้านข้างของห้องทั้งซ้ายและขวา ปรากฏอาวุธหลากหลายชนิด ทั้ง ธนู ดาบ โล่ หอกฯ วางกองเอาไว้หลายสิบชิ้น ทั้งยังมีผลึกวิญญาณเวทย์อีกยี่สิบกว่าชิ้น เครื่องดับพลังเวทย์มีค่า และเหรียญทองมากมายมหาศาลกองสูงจนถึงเพดาลห้อง 



          ภายในใจกลางของห้องนี้ ปรากฏผลึกเวทย์ขนาดใหญ่โต สูงกว่าสองเมตร ภายในนั้นบรรจุร่างของสิ่งมีชีวิตบางอย่างเอาไว้ ร่างกายเปลือยเปล่า  รูปร่างคล้ายกับมนุษย์เพศชายสูงกว่าสองเมตร ผิวขาวซีดบนลำตัวปรากฏลวดลายอักขระเวทย์โบราณสีแดง ดูไปคล้ายเปลวอัคคีเผาไหม้ร่างกาย เรือนผมสีดำยาวถึงกลางหลัง  บนหัวปรากฏเขาสองเขายาวโค้งมาด้านหลังยาวครึ่งเมตรส่งกลิ่นอายแห่งความตายตลบอบอวนไปทั่วทั้งห้อง เมื่อปีเตอร์เข้ามาภายห้องแล้ว ร่างกายของเค้าก็ล้มสลบไป เสียงลึกลับก็ดังขึ้นอย่างก้องกังวาน



                        องค์ชายปีเตอร์ผู้สืบทอดสายเลือดแห่งเราเอ๋ย  เรารอคอยเจ้าตั้งแต่เจ้าประสูติได้เจ็ดวัน แฝงจิตเราไว้ในกายของเจ้า สร้างภาระต่อร่างกายเจ้า จำต้องพักฟื้นเป็นเวลาถึงสองปี เด็กน้อยผู้ที่มีวาสนาแห่งสายเลือดและมีชะตาต้องกับเราผู้นี้เอ่ย  บัดนี้เราเทพอสูรต้องการคืนชีพเพื่อทวงคืนสิทธิ์ของเรา หากเจ้ามาช้ากว่านี้ดวงจิตแห่งเราคงแตกดับเป็นแน่แท้…”



                        จงมอบร่างกายนี้ให้แก่เราเถิด เราจะขอใช้ชีวิตนี้ต่อภายใต้นามของเจ้า นามของเจ้าจะก้องกังวาน สั่นสะเทือนไปทั้งสวรรค์และปฐพีแห่งนี้ ข้าจะทำให้นามของเจ้าได้รับการกล่าวขานว่าแข็งแกร่งและเป็นอันดับหนึ่งในพิภพแห่งนี้!!!”  เสียงลึกลับกล่าว

 


            ทันใดนั้นเองดวงแสงสีดำก็ลอยออกจากผลึกเวทย์ขนาดใหญ่บริเวณกลางห้องเข้าสู่ร่างกายของปีเตอร์ที่สิ้นสติอยู่ บัดนี้จิตวิญญาณของปีเตอร์ได้แตกสลายไปแล้ว บังเกิดจิตวิญญาณดวงใหม่ขึ้นภายในร่างกาย ขณะที่จิตวิญญาณเริ่มหลอมรวมกับร่างกาย ก็บังเกิดแสงสว่างเจ็ดสีสาดส่องออกมาจากร่างกายของเด็กน้อยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือโบราณสูงกว่า ห้าร้อยเมตร

 

……………………………………..



            เมื่อองค์ราชาเซนต์อาเธอร์ทรงทราบเรื่องจากทหารรักษาการณ์ พระองค์ก็พาผู้ติดตามหนึ่งร้อยคน ซึ่งเป็นระดับราชาเวทย์ และ ราชันเวทย์ทั้งสิ้น ยกขบวนบุกเข้าสู่ป่าอสูรต้องห้ามในทันที ขณะที่ขบวนของพระองค์เดินทางมาถึงบริเวณชายป่า ก็บังเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว



                        ครืนนนน!!!  ครืนนนน!!!  ครืนนนน!!!

                        เปรี้ยงงง!!!  เปรี้ยงงง!!!  เปรี้ยงงง!!!



            ผืนแผ่นดินสั่นไหว ท้องฟ้ามืดครึ้มเหนือบริเวณผืนป่าต้องห้าม บังเกิดเสาลำแสงเจ็ดสีขึ้นบริเวณกลางป่า เกิดฟ้าผ่าไปทั่วทั้งบริเวณ สัตว์อสูรเกิดความโกลาหล แตกตื่นส่งเสียงร้องคำรามดังก้องไปทั่วทั้งป่า แรงกดดันอันมหาศาลพุ่งออกจากบริเวณใจกลางป่า  ปรากฏการณ์ในครั้งนี้เหมือนจะกระตุ้นความทรงจำของนักปราชญ์ผู้ชราคนหนึ่งซึ่งติดตามมากับคณะขององค์ชาย



                        นี่มันนี่มัน...คล้ายดั่งคำจารึกในคัมภีร์โบราณนักปราชญ์ชรากล่าวอย่างตื่นตะลึง



                        ท่านหมายความว่าอย่างไรคำจารึกมีไว้ว่าอย่างไรคนในคณะผู้ติดตามกล่าวถามอย่างสงสัย



                        คราใดบังเกิดปรากฏการณ์ที่ผืนฟ้าและผืนดินบังเกิดการสั่นสะเทือน เสาแสงพุ่งขึ้นจากผืนดินสู่ผืนฟ้า ประกอบไปด้วยแสงทั้งเจ็ดสีครานั้นจะเป็นการบังเกิดแห่งทวยเทพผู้ยิ่งใหญ่!!!” นักปราชญ์กล่าวอย่างวิติกกังวล   องค์ราชาเซนต์อาเธอร์ก็ทรงได้ยินตั้งแต่ต้น บังเกิดความกระวนกระวายใจอย่างถึงที่สุด  พระองค์ทรงเป็นห่วงพระโอรสของพระองค์เป็นอย่างมาก



                        ตูม!!!! 



            องค์ราชาปลดปล่อยพลังเวทย์ทั้งหมดของพระองค์ แล้วร่ายเวทย์เหินฟ้าที่ทรงอานุภาพพุ่งทะยานเข้าไปในป่าอสูร  คณะผู้ติดตามเห็นดังนั้นจึงพุ่งทะยานตามพระองค์ไปติดๆ ภายในป่าอสูรต้องห้ามแห่งนี้ ลึกลับซับซ้อนเป็นอย่างมาก  ร่างของคนนับร้อยพุ่งผ่านเหล่าสัตว์อสูรจำนวนมาก แต่กลับไม่มีอสูรตนใดเข้าใกล้คณะเดินทางเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากระดับแรงกดดันที่ปล่อยออกมาจากองค์ราชานั้นทรงพลังเป็นอย่างมาก

 

……………………………..



            ภายในห้องลับแห่งนั้น หลังจากที่แสงทั้งเจ็ดหายไป ดวงตาของเด็กน้อยก็เปิดออก เริ่มที่จะขยับกล้ามเนื้อทีละส่วน เราสามารถหลอมรวมกับร่างกายนี้ได้สำเร็จแล้ว ดูเหมือนว่าสายเลือดแห่งเราเทพอสูรภายในราชวงศ์นี้ มีความเข้มข้นอยู่บ้างแต่ก็ยังเจือจางมากสำหรับเรา ดูเหมือนเราต้องทำการดูดซับกายเนื้อจากร่างต้น…’  



          ร่างของปีเตอร์เดินตรงไปยังผลึกเวทย์ขนาดใหญ่ที่บรรจุร่างของเทพอสูรเอาไว้ วางมือลงไป จากนั้นใช้จิตสั่งการให้ร่างต้นเข้าหลอมรวมกับร่างของเด็กน้อย  ร่างของเทพอสูรกลายเป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีแดงเข้มดุจเลือด ค่อยๆซึมผ่านจากมือเข้าสู่ร่างกายของปีเตอร์ เส้นเลือดทุกเส้นขยายออกจนปูดนูนออกมาแทบจะระเบิด เนื้อตัวแดงกล่ำ กล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายขยายออก หัวใจเต้นอย่างรวดเร็วราวกับจะปะทุออกมาจากอก   



                        อ๊ากกก!!!!!



            เวลาแห่งความเจ็บปวดดำเนินไปกว่าครึ่งชั่วโมงจึงได้สิ้นสุดลง เด็กน้อยนั่งขัดสมาธิโคจรจิตสำรวจไปทั่วร่างของตนเอง ดูเหมือนว่าร่างกายนี้จะวิเศษจริงๆ สามารถหลอมรวมกับจิตของเรา และ กายเนื้อของเราเทพอสูรได้ น่าประหลาดใจนัก แต่ดูเหมือนว่านอกจากความมหัศจรรย์นี้ เด็กคนนี้ก็ไม่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะพลังเวทย์เลย อายุเจ็ดปีแล้วแต่กลับไม่สามารถเข้าสู่ขั้นแรกของการสัมผัสเวทย์ได้เลย ในเมื่อเราได้รับกายเนื้อของเด็กคนนี้มาแล้ว เพื่อตอบแทนบุญคุณในครั้งนี้ เราเทพอสูรจะใช้นามของเจ้า ปีเตอร์ เพื่อสร้างชื่อเสียงและความยิ่งใหญ่นับแต่บัดนี้!!!’ หลังจากเริ่มชินกับร่างของปีเตอร์ เขาก็เดินตรงไปยังมุมห้องทางด้านซ้าย ในมุมนั้นมีลูกแก้วสีแดงขนาดประมานหัวเด็กวางตั้งอยู่



                        หลังจากศึกในครั้งบรรพกาล สมบัติแห่งเทพอสูรก็สูญหายกระจัดกระจายออกไป ที่ยังคงอยู่กับเรามีเพียงสิ่งนี้สินะ


                        ลูกแก้วแห่งเทพอสูร!!”



                     ถึงอย่างไร ความวิเศษของแกก็มากมายสำหรับเริ่มต้นความยิ่งใหญ่ของข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า กล่าวเสียงหัวเราะด้วยความยินดี อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่มีสมบัติวิเศษติดตัวเลย ด้วยความสามารถของลูกแก้วแห่งเทพอสูร ภายในเป็นมิติขนาดใหญ่ยักษ์ไร้ขอบเขต อีกทั้งยังสามารถเพิ่มความเร็วในการดูดซับพลังเวทย์ของผู้ถือครองอีกด้วย



                        คงต้องทำพันธะสัญญาแห่งเลือดก่อนสินะเทพอสูรในร่างของปีเตอร์ใช้เล็บจิกปลายนิ้ว หยดเลือดลงไปบนลูกแก้ว



                        จงรับใช้ภายใต้หยดโลหิตของข้าเทพอสูร หลังจากเลือดหยดลงบนลูกแก้วก็บังเกิดแสงสีแดงสาดออกมาจากภายในลูกแก้ว จากนั้นลูกแก้วก็ลอยเข้าสู่ภายในตัวของปีเตอร์อย่างน่าอัศจรรย์ อันดับแรกคงต้องเริ่มจากการดูดซับพลังเวทย์ภายในห้องนี้ก่อน เพื่อเพิ่มระดับการบ่มเพาะให้เร็วที่สุด ถ้ามีลูกแก้วเทพอสูร คงใช้เวลาไม่นานมากนักปีเตอร์จึงนั่งลงหลับตาแล้วเริ่มทำการดูดซับพลังเวทย์ที่กระจายอยู่ในอากาศภายในห้องแห่งนี้    ผ่านไปสิบนาที



                        บึ้มมม!!!


             เสียงระเบิดภายในจักรวาลพลังเวทย์ ในร่างของปีเตอร์ ละอองหมอกสีขาวจางๆก่อนตัวอย่างเบาบางภายในนั้น


                        สัมผัสเวทย์ ขั้นที่หนึ่ง!!!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.037K ครั้ง

42 ความคิดเห็น

  1. #1062 คนรักแฟนตาซี (@sakanrack) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:26

    หมีสูง 3 เมตร เล็บยาว 2 เมตร? ใช้ชีวิตอีท่าไหนอะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-13.png

    #1062
    1
    • #1062-1 Get out my heart 💕 (@manat34602) (จากตอนที่ 3)
      19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:06
      คิดภาพตามแล้วขำเลยค่ะ 555555
      #1062-1
  2. #1059 IAMNANNY (@namanan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:13
    โท่ปีเตอร์
    #1059
    0
  3. #999 พะยูนเผือก (@RajitpitSupo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:05
    บังคับน้องมา เอาร่างน้องไป นี่มันอะไรฟร๊ะ ถึงจะบอกว่าจะสร้างชื่อเสียงก็เหอะ แต่น้องก็ควรมีชีวิตของน้องป่าวว่ะ เทพอสูร แย่มาก
    #999
    0
  4. #975 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 13:05
    สงสารปีเตอร์
    #975
    0
  5. #928 PlairTipchada (@PlairTipchada) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 13:20
    หนูปีเตอร์ไปสู่สุคตินะลูก พี่สวดให้
    #928
    0
  6. #890 Gamemmm (@Gamemmm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:38
    น้องปีเตอร์กุ
    #890
    0
  7. #888 Nisnoi (@Nisnoi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 10:56

    สงสารน้องจัง เกิดมาเพื่อเป็นภาชนะให้บรรพชน ตอนแรกอ่านก็คิดว่าคงเป็นแต่ร่างสถิตย์ แต่พอดวงจิตแตกสลาย รีดก็ใจแป้วเลย

    #888
    0
  8. #861 aungink-jungraikung (@jungrai-kung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 10:18
    น้องน่าสงสารรร
    #861
    0
  9. #839 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:14
    พออ่านเม้นแล้วงงสงสารอะไรกัน ตัวเอกคือเทพอสูรง่ะ คือถ้ามาเปนอาจารย์กว่าจะเก่งเป็นภาระอีก 5555
    #839
    0
  10. #838 Achoui_winniemark7 (@bongkochakron) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:12
    สนุกกกกกกก เทคโอเว่ไปเลยเยี่ยม
    #838
    0
  11. #807 •นิลกาฬ• (@junkskidz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 03:51
    น่าอนาถแท้ เกิดมาได้รับความรักจากพ่อแม่ ข้อด้อยคงจะมีเพียงแค่เรื่องเวท
    แต่นอกจากจะไร้เวทแล้ว ยังดันมีชะตาเกิดมาเป็นเพียงภาชนะรอการจุติเท่านั้น อายุไม่ถึงสิบขวบปีก็ต้องจากไปอย่างไร้ซึ่งหนทางขัดขืน น่าอนาถจริงๆ
    #807
    0
  12. #775 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:09
    ขอบคุณครับ
    #775
    0
  13. #739 iN3310K (@iN3310K) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 02:49
    ไม่รู้ว่าจะสงสารอะไรกัน ออกมาก็ยังไม่ถึงตอน แล้วนั้นเทพอสูรนะ เข้าใจคำว่าอสูรไหมอ่ะ
    #739
    0
  14. #654 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:47
    เข้าใจล่ะนะ จะให้แบ่งครึ่งชีวิต,เป็นอาจาร์ย ก็ดูหมิ่นเกีรยติ(เขียนงี้ปะหว่า)
    #654
    0
  15. #647 KooriNatsuki (@KooriNatsuki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 13:04
    ผมไม่ค่อยชอบตรงที่ระดับพลังเลย เพราะยังไงพระเอกก็ต้องมีสู้กับระดับที่สูงกว่าและชนะอยู่ดี
    #647
    0
  16. #616 อันะ (@un1un) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 08:01
    โอเค ถึงตอนนี้เลิกอ่าน มันรู้สึกว่าไม่ใช่ละ ดีอะไร ฆ่าลูกหลานตัวเอง หึๆ รู้สึกว่าไม่น่าจะสนุกแล้ว
    #616
    0
  17. #608 jenine (@jenine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:54
    ชอบเนื้อเรื่องนะคะ แต่รู้สึกว่าคำ “เป็นอย่างมาก” “หลังจากนั้น” “ทันใดนั้น” “ประหลาด” ... จะซ้ำเยอะไปหน่อยย
    #608
    0
  18. #607 noname00121 (@arpatanthakan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:08
    อ่านถึงตอนนี้แล้วไม่อยากอ่านต่อ มีวาสนาอะไร ดวงจิตแตกสลาย ใช้คำซ้ไบ่อยด้วย ตอนแรกว่าจะตาม ตอนนี้ว่าพอดีกว่า
    #607
    0
  19. #573 PlamlinlY (@plouploy2009) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:48
    นึกว่าปู่จะใจดีแบ่งครึ่งชีวิตกันอยู่โธ่อิห่าเรียกมาฆ่า
    #573
    0
  20. #557 โลกสีเงิน (@glass-rose) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 19:51
    อ้าว! อยู่ๆก็ตายซะงั้น555 "บังเกิด"...บ่อยไปนิดนะคะ...แต่แต่งสนุก ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องแรก
    #557
    0
  21. #533 YunSher (@YunSher) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 18:18
    สงสารไรวะ มายังไม่มีบทพูดเลย
    #533
    0
  22. #482 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 13:07
    สรุปฆ่าลูกหลานตัวเอง เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดอย่างเลือดเย็น
    #482
    0
  23. #415 Leafre Ennuy (@mini-liang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 13:06
    ปีเตอร์ที่น่าสงสาร
    #415
    0
  24. #391 pun101 (@pun101) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 00:55
    อ้าวถามเขายังไม่ได้ตอบเลยฆ่าเฉย
    #391
    0
  25. #376 BLacK WhItE (@tanny01) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 13:17
    ตัวหนังสือติดกันเกิดไปหน่อยนะคะ ถ้าแก้ได้จะน่าอ่านขึ้นเยอะเลย
    #376
    1
    • #376-1 hareming (@hareming) (จากตอนที่ 3)
      29 ธันวาคม 2561 / 15:22
      เห็นด้วย
      #376-1