มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 382,517 Views

  • 1,570 Comments

  • 8,595 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18,996

    Overall
    382,517

ตอนที่ 16 : หมากตัวแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1746 ครั้ง
    25 ก.ย. 61

บทที่ 14 หมากตัวแรก

 

 

            เมื่อรถม้าของปีเตอร์มาจอดยังหน้าประตู เด็กหนุ่มสองคนที่ทำภารกิจเฝ้าหน้าประตูต่างตกตะลึงกับภาพที่เห็นเบื้องหน้า สัตว์อสูรขนาดใหญ่กว่าหกตัว ปลดปล่อยกลิ่นอายอันหน้าเกรงขาม รูปร่างภายนอกดูสง่างามอย่างยิ่ง ประกอบกับตัวรถม้าที่มีการแตกแต่งอย่างวิจิตรงดงาม ทำให้พอจะรู้ว่าเป็นของราชวงศ์อาณาจักรใดอาณาจักรหนึ่งอย่างแน่นอน ในหลายวันมานี้ พวกมันรับภารกิจในการเฝ้าประตูหน้าของโรงเรียนเพื่อที่จะได้รับแต้มคะแนนพิเศษ 

 

 

            พวกมันได้เห็นรถม้าของอาณาจักรทั้งสามที่มาถึงก่อนหน้านี้แล้ว แต่ไม่มีอาณาจักรใดเลย ที่จะใช้สัตว์อสูรที่ทรงพลังและน่าเกรงขามขนาดนี้ หากพิจารณาดูแล้ว เหลือเพียงอาณาจักรอสูรพฤกษาเท่านั้นที่ยังไม่มา รถม้าเบื้องหน้าคงเป็นของอาณาจักรอสูรพฤกษาอย่างแน่นอน เป็นที่ทราบกันดีว่า องค์ชายทั้งสองคนที่เคยศึกษาอยู่ที่นี่จนจบการศึกษาไป สร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนและตนเองจนเป็นที่ยอมรับ การที่จะมีคนจากอาณาจักรอสูรพฤกษามาศึกษาที่นี่อีกจึงเป็นที่คาดหวังอย่างมากว่าจะสร้างชื่อให้กับโรงเรียนนี้อีกครั้ง

 

 

            สารถีเดินมาเปิดประตูให้กับปีเตอร์ เขาก้าวอย่างมาอย่างช้าๆ แล้วมาหยุดอยู่ด้านหน้าของเด็กหนุ่มสองคนนั้น เขาทั้งสองคนจับจองมาที่เด็กน้อยคนหนึ่ง ที่ดูท่าทางอายุไม่เกินสิบปี แต่งกายคล้ายชนชั้นสูง พวกเขาคาดคิดว่า ปีเตอร์คงเป็นบุตรหลาน หรือ ญาติพี่น้องของใครในโรงเรียนแห่งนี้ พวกมันจึงได้เอ่ยถามเขา

 

 

                   "เด็กน้อย เจ้ามาหาใครอย่างนั้นหรือ" ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวถามพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย

 

                   "ข้ามาสมัครเรียนที่นี่" ปีเตอร์กล่าวเสียงราบเรียบ พร้อมทั้งจ้องมองไปยังชายหนุ่มสองคน ที่ดูท่าทางทุกข์ทรมานในการกลั้นเสียงหัวเราะ ก่อนที่จะทนไม่ไหวหัวเราะออกมา

 

                   "ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเด็กน้อย เจ้าพูดได้น่าขันยิ่งนัก เด็กน้อยเช่นเจ้าจะสมัครเข้าโรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์อย่างงั้นหรือ นี่เป็นเรื่องที่ตลกที่สุดที่ข้าเคยได้ยินเลยนะ" ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวขึ้น พร้อมทั้งหัวเราะอย่างสนุกสนาน เดิมทีคิดว่าเด้กน้อยคนนี้คงมาหาญาติ หรือคนรู้จักที่โรงเรียนแห่งนี้ แต่ไม่คาดคิดว่า เด็กคนนี้จะบอกว่าสมัครเรียน พวกเขาเลยอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้  

 

 

     หลังจากที่ชายหนุ่มทั้งสองแสดงปฏิกิริยาเช่นนี้ออกมา ปีเตอร์ก็ไม่ได้ถือสาหาความอันใดมากนัก เพราะเขาก็คาดคิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอย่างแน่นอน และถ้าหากเขาไปมีเรื่องตั้งแต่ยังไม่ได้เข้าเรียนแบบนี้ หลายคนคงจะมองเขาไปในทางที่ไม่ดีเป็นแน่ และในระหว่างนั้นเอง มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาอายุประมาณยี่สิบปี ผมสีดำ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน แต่งกายด้วยชุดคลุมสีขาว ตัดขอบด้วยสีเขียวอ่อน ติดเข็มกลัดรูปใบไม้สีเขียว ปรากฏสัญลักษณ์รูปดาวสามดวง แสดงถึงตำแหน่งนักปรุงยาระดับสูง หรือเรียกว่านักปรุงยาระดับสามนั่นเอง ในดินแดนแห่งนี้นักปรุงยามีระดับสูงสุดแค่เพียงระดับห้าเท่านั้น และปรากฏอยู่เพียงแค่สองคนคือ อาร์ลัมแห่งอาณาจักรอสูรพฤกษา และ ผู้นำของสมาคมปรุงยาของอาณาจักรแห่งแสงซึ่งเป็นสมาคมปรุงยาที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนแห่งนี้ นักปรุงยาระดับสี่ มีอยู่เพียงสิบคน และนักปรุงยาระดับสามอีกเพียงร้อยกว่าคน แต่ถ้าจะนับที่มีความสามารถโดดเด่นจนสามารถปรุงยาระดับสามให้มีความบริสุทธิ์ได้เจ็ดถึงแปดส่วนนั้นมีเพียงไม่เกินสิบคนเท่านั้น

 

 

          "พบองค์ชายปีเตอร์"  หนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนนั้นคุกเข่าทำความเคารพปีเตอร์อย่างนอบน้อม เด็ดหนุ่มทั้งสองคนนั้นเมื่อเห็นท่าทางของชายหนุ่มตรงหน้าต่างก็หน้าถอดสี ที่บุคคลระดับนี้ คุกเข่าต่อหน้าเด็กน้อยที่อายุไม่ถึงสิบขวบอย่างนอบน้อมสุภาพ แถวยังเรียกว่าองค์ชายอีกด้วย หรือว่าเด็กน้อยคนนี้เป็นองค์ชายจากอาณาจักรอสูรพฤกษาจริงๆอย่างงั้นหรือ การที่พวกเขาพูดล่วงเกินเด็กนี้ไปนั้น นับว่าทำ ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงแล้ว ชายหนุ่มคนนี้เป็นถึงอาจารย์ที่อายุน้อยที่สุดในโรงเรียนแห่งนี้ เป็นคนของอาณาจักรอสูรพฤกษาที่ใครๆต่างก็หวั่นเกรงในอำนาจ อีกทั้งเขาคนนี้ยังเป็นอาจารย์เพียงคนเดียวที่ทำเม็ดยาให้กับโรงเรียนแห่งนี้อีกด้วย เขาจึงมีหน้ามีตาและได้รับการนับถืออย่างมาก

 

 

          "ลุกขึ้นเถิด ท่านคงจะเป็นลูกศิษย์ของท่านอาร์ลัมใช่หรือไม่" ปีเตอร์กล่าวพร้อมกับจับไหล่ของชายหนุ่มให้ยืนขึ้น พร้อมทั้งยิ้มแย้มเล็กน้อยอย่างน่าเอ็นดู

 

          "ใช่แล้วขอรับองค์ชาย กระหม่อมมีนามว่า เซโน่ เป็นอาจารย์ของโรงเรียนแห่งนี้ และเป็นนักปรุงยาระดับสาม" เซโน่กล่าวแนะนำตัวพร้อมทั้งยิ้มอย่างสุภาพ เขานั้นได้ยินเรื่องราวของปีเตอร์มาจากอาจารย์ของเขาหลายต่อหลายเรื่อง ถึงความเก่งกาจในการต่อสู้ และพรสวรรค์ในการปรุงยา ที่สามารถปรุงยาบริสุทธิ์ถึงสิบส่วนออกมาได้ ปีเตอร์ได้ยื่นหนังสือแนะนำตัวของอาณาจักรให้กับเขา

 

           "นับจากนี้อย่าเรียกข้าว่าองค์ชายเลยอาจารย์เซโน่" ปีเตอร์กล่าวอย่างราบเรียบ อย่างไรเสียก็ออกมาจากอาณาจักรแล้ว เขาไม่ค่อยอยากให้ใครเรียกเขาว่าองค์ชายเท่าไหร่นัก

 

 

          "มิได้หรอกขอรับ ข้าเป็นคนของอาณาจักรอสูรพฤกษา หากไม่ให้เรียกว่าองค์ชาย ท่านก็ห้ามเรียกข้าว่าอาจารย์นะขอรับ" เซโน่กล่าวตอบ ตัวเขาเป็นคนของอาณาจักรอสูรพฤกษา การที่ได้รับใช้ราชวงศ์อย่างใกล้ชิดนั้น นับเป็นความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง 

 

 

          "เอาเช่นนี้เป็นอย่างไร ท่านเรียกข้าว่านายน้อย และข้าจะเรียกท่านว่าพี่เซโน่ ยกเว้นในชั้นเรียนแล้วกัน" ปีเตอร์ยิ้มเล็กน้อย

 

          "เช่นนั้นก็ได้ขอรับนายน้อย ตอนนี้เราต้องเอาหนังสือแนะนำไปที่ห้องลงทะเบียนก่อน" เซโน่กล่าวพร้อมกับเดินนำปีเตอร์เข้าสู่ภายในของโรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ รถม้าเหินทะยานออกไปกลับสู่อาณาจักร เด็กหนุ่มทั้งสองคนยังคงตกตะลึงไม่หายกับภาพที่เกิดขึ้น เซโน่เดินนำปีเตอร์เข้าสู่ตัวอาคารหลังแรกที่โดดเด่นเป็นสง่า สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนจากภายนอกของโรงเรียน อาคารหลังนี้เป็นอาคารอำนวยการ ภายในตกแต่งอย่างสวยงามและหรูหราเป็นอย่างมาก บรรดาเหล่านักเรียนที่เดินสวนกับเซโน่ต่างโค้งทำความเคารพอย่างอ่อนน้อม แม้แต่เหล่าอาจารย์เอง เมื่อพบกับเซโน่ยังหยุดพูดคุยอย่างสุภาพ ดูท่าแล้วชื่อเสียงของเซโน่คงจะมิใช่ธรรมดาอย่างแน่นอน  หลังจากเสียเวลาในการลงทะเบียนไปกว่าหนึ่งชั่วโมง เดิมทีแล้วการลงทะเบียนนักเรียนใหม่ จะต้องลงในวันที่รับสมัครในอีกสองวัน แต่สำหรับราชวงศ์ของแต่ละอาณาจักร จะได้รับการลงทะเบียนก่อนเป็นกรณีพิเศษแต่ก็ยังต้องลงทดสอบความสามารถอยู่ดี 

 

 

          "นายน้อย เนื่องจากท่านยังไม่เป็นนักเรียนของที่นี่อย่างเป็นทางการ จึงยังไม่สามารถขอที่พักได้ อย่างไรไปพักที่อาคารปรุงยาก่อนดีหรือไม่ หรือท่านต้องการจะพักที่โรงแรมภายนอกก็ได้เช่นกัน" เซโน่กล่าวถาม

 

          "เช่นนั้นไปพักที่อาคารปรุงยาก่อนก็ได้" ปีเตอร์กล่าวอย่างยิ้มแย้ม เขาได้วางแผนการที่ต้องนำเซโน่มาเป็นตัวหมากชิ้นสำคัญของแผนการของเขาให้ได้ หากได้ตัวหมากชิ้นนี้มา การดำเนินแผ่นการวางรากฐานของเขาต้องเป็นไปได้ด้วยดีอย่างแน่นอน เซโน่เดินนำเขาเข้าไปยังด้านข้างของโรงเรียน ผ่านทุ่งหญ้าโล่งกว้างขนาดเล็ก ก่อนที่เบื้องหน้าจะปรากฏตัวอาคารขนาดกลางตกแต่งอย่างเรียบง่าย โดยรอบตัวอาคารมีสวนสมุนไพรขนาดใหญ่รายล้อม สมุนไพรเหล่านี้ถูกดูแลรักษาอย่างดี มีเด็กหนุ่มเด็กสาวสิบกว่าคน เดินรดน้ำและดูแลสมุนไพร บางส่วนปัดกวาด ทำความสะอาดพื้นที่โดยรอบและตัวอาคาร

 

 

     เมื่อทั้งสองคนมาถึงก็มีเหล่าเด็กหนุ่มเด็กสาวอายุประมาณสิบห้าถึงสิบเจ็ดปีออกมาต้อนรับเซโน่อย่างนอบน้อม พวกเขาเหล่านี้แต่งกายด้วยชุดนักเรียนของสถาบันแห่งนี้ เครื่องแต่งกายเป็นชุดคลุมไม่ยาวมากนัก สีขาวสะอาดมีลวดลายตกแต่งเล็กน้อยพองาม ชายขอบของชุดคลุมเป็นสีทอง แถบสีทองบริเวณแขนขวาจะบอกถึงระดับชั้นปี หนึ่งถึงสี่ เหล่าหนุ่มสาวเหล่านี้มีแถบตั้งแต่สองถึงสี่แถบ 

 

 

          "พี่เซโน่พวกเขาเหล่านี้เป็นใครอย่างนั้นหรือ" ปีเตอร์กล่าวถามเซโน่ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สร้างความไม่พอใจแก่เหล่านักเรียนพวกนั้นอย่างมาก

 

 

          "เจ้าเด็กน้อย!!! แกคิดว่าแกเป็นใครกัน ถึงได้เรียกท่านอาจารย์เซโน่แบบนั้น เขาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอย่างมากในอาณาจักรแห่งนี้ เขาเป็นถึงอัจฉริยะที่จบการศึกษาจากที่นี่ด้วยอายุเพียงสิบแปดปี สามารถสอบเป็นนักปรุงยาระดับสามด้วยอายุไม่ถึงยี่สิบปี ทั้งยังเป็นอาจารย์ที่อายุน้อยที่สุดของโรงเรียนแห่งนี้อีกด้วย!!!" เด็กหนุ่มกล่าวด้วยความโมโห การที่จะมีเด็กน้อยที่ไหนไม่รู้เรียกขานอาจารย์ที่เคารพรักของตนเองว่าพี่ อย่างไม่ให้เกียรติและไม่มีความนอบน้อมนับ พวกเขาไม่อาจทำใจยอมรับได้  ก่อนที่เซโน่กำลังจะเปิดปากพูด ปีเตอร์ก็พูดขึ้นมาทันที

 

          "ข้าเป็นองค์ชายลำดับที่สาม มีนามว่าปีเตอร์  ข้าอายุเจ็ดปี อยู่ในขอบเขตผู้ใช้เวทย์ขั้นที่หนึ่ง ข้าบรรลุความเข้าใจธาตุไฟในขั้นที่สอง และเป็นนักปรุงยาระดับหนึ่งแล้วด้วย" ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ  แต่จากคำตอบของเขาทำให้เด็กนักเรียนเหล่านั้นตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก นอกจากสถานะภาพขององค์ชายแล้ว ด้วยวัยเพียงเจ็ดปีบรรลุถึงผู้ใช้เวทย์ ยังสามารถบรรลุธาตุไฟระดับสอง และยังเป็นนักปรุงยาระดับหนึ่งอีกด้วย ด้วยวัยเพียงเท่านี้ ประสบความสำเร็จมากขนาดนี้นับว่า เกินกว่าจะใช้คำว่าพรสวรรค์จริงๆ

 

 

          "เหอะๆ นักปรุงยาระดับหนึ่งแล้วอย่างไร ความสามารถแบบเจ้าก็หาได้ทั่วไปนั่นแหละ" เด็กหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เขายังคงไม่อาจทำใจยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ จึงได้กล่าวออกไปเช่นนั้น   ปีเตอร์นำเม็ดยารักษาบาดแผลที่เหลืออยู่ออกมาจากลูกแก้วมิติ 

 

          

          "หาได้ทั่วไปอย่างนั้นหรือ ข้าสามารถปรุงเม็ดยาที่บริสุทธิ์ถึงสิบส่วนออกมาได้ เจ้ายังจะกล่าวว่าบุคคลเช่นข้าหาได้ทั่วไปอย่างนั้นหรือ" ปีเตอร์กล่าวอย่างราบเรียบพร้อมแบมือที่มีเม็ดยารักษาบาดแผลที่เปล่งประกายคล้ายดวงดาว สร้างความตกตะลึงกับเหล่าเด็กหนุ่มและเซโน่อย่างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นเม็ดยาที่มีความบริสุทธิ์ถึงสิบส่วน ถึงแม้ว่าเซโน่จะได้ทราบเรื่องนี้จากอาจารย์ของเขาแล้ว แต่ก็ที่ได้มาเห็นกับตาของตนเองนั้นนับว่าเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่ง

 

 

          "นายน้อย เข้าไปพักผ่อนด้านในเถอะขอรับ" เซโน่เดินนำทางปีเตอร์เข้าไปด้านในตัวอาคารทิ้งเหล่านักเรียนให้ยืนตกตะลึงอยู่ด้านนอก ด้านในอาคารเป็นโถงขนาดใหญ่บนพื้นมีลวดลายวงเวทย์ขนาดใหญ่หนึ่งวง  และรอบๆมีวงเวทย์ขนาดเล็กอีกหลายสิบวงถูกวาดเอาไว้ พวกมันถูกใช้ในการปรุงยา ซึ่งสถานที่แห่งนี้นั้น เป็นสถานที่ผลิตเม็ดยาต่างๆ ในกับทางโรงเรียนเวทย์ศักดิืสิทธิ์ โดยมีเซโน่และสมาชิกชมรมปรุงยาเป็นผู้รับผิดชอบ โดยสมาชิกชมรมปรุงยาจะได้ค่าตอบแทนเป็นแต้มคะแนนพิเศษ รอบๆมีตู้ขนาดใหญ่รายล้อม มีลิ้นชักที่บรรจุสมุนไพรจำนวนนับไม่ถ้วน กลิ่นสมุนไพรจางๆโชยออกมา ในชั้นสองเป็นห้องพักของเหล่าศิษย์ชมรมปรุงยา โดยปกติแล้วนักเรียนจะเข้าพักที่หอพักของโรงเรียน แต่นักเรียนที่เป็นสมาชิกของชมรมปรุงยา และชมรมหลอมสร้างจะมีสิทธิ์พิเศษสามารถมาพักที่อาคารของชมรมได้ 

 

 

          "พี่เซโน่ข้าขอสมุนไพรของที่นี่มาปรุงยาได้หรือไม่ ค่าจะจ่ายเงินชดเชยค่าสมุนไพรให้" ปีเตอร์กล่าวพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยให้กับเซโน่ เขาจะเริ่มแผนการของเขาแล้ว ในช่วงนั้นเหล่านักเรียนกลุ่มนั้นก็เดินเข้ามาภายในห้องโถงนี้แล้ว เซโน่พยักหน้าให้กับปีเตอร์ ปีเตอร์เดินไปยังลิ้นชักสมุนไพรก่อนจะค่อยๆ หยิบพวกมันออกมา 

 

 

          "นั่นเขาจะทำอะไรน่ะ เขาจะปรุงยาอย่างนั้นหรือ" นักเรียนคนหนึ่งกล่าว

 

          

          "ดีเหมือนกัน จะได้รู้กันไปเลยว่ามันจะปรุงยาที่บริสุทธิ์สิบส่วนอย่างปากมันว่าไว้ได้หรือไม่" เด็กหนุ่มคนก่อนหน้านี้เขายังไม่อาจทำใจยอมรับเรื่องที่ปีเตอร์ได้พูดไว้   ปีเตอร์เลือกสมุนไพรเสร็จเรียบร้อย ก็เดินมาที่วงเวทย์ขนาดใหญ่บริเวณใจกลางของโถง 

 

 

          "นั่นเขาจะใช้วงเวทย์นั้นอย่างงั้นหรือ วงเวทย์นั้นแม้จะผลิตยาได้จำนวนมาก แต่มันกินพลังเวทย์อย่างมากเลยทีเดียวนะ" นักเรียนคนหนึ่งกล่าว ทุกอย่างเกิดขึ้นภายใต้สายตาของเซโน่ การที่ปรุงยาที่บริสุทธิ์ถึงสิบส่วน ที่แม้แต่อาจารย์ของเขาก็ไม่สามารถปรุงมันออกมาได้ ปีเตอร์จะใช้วิธีใดกันในการปรุงยานี้ขึ้นมา 

 

 

 

     สมุนไพรที่ปีเตอร์เลือกมาประกอบไปด้วย  หญ้าลิ้นมังกรเพลิง  หญ้าเพลิงผลาญ  หญ้าประกายไฟ ใบดวงใจอัคคี และผลึกแก่นแท้อสูรธาตุไฟระดับหนึ่งสิบชิ้น ในส่วนนี้เป็นของที่ปีเตอร์ได้มาจากสัตวอสูรในป่าทุ่งมรกต  เขาวางวัตถุทั้งหมดลงบนวงเวทย์ จากนั้นจึงถ่ายเทพลังเวทย์เข้าไป วงเวทย์ขนาดใหญ่ที่กินพลังเวทย์เป็นจำนวนมาก ไม่ใช่ปัญหาของปีเตอร์มากนัก เขามีพลังเวทย์เวทย์มากกว่าปกติหลายเท่า วัตถุดิบต่างๆลอยขึ้นมาจากพื้น ปีเตอร์จุดเพลิงขึ้นมาแล้วเริ่มหล่อหลอมผลึกแก่นแท้อสูรก่อน จากนั้นจึงเริ่มหลอมสมุนไพรแต่ละชนิด และเทคนิคที่สำคัญที่สุดคือใช้พลังจิตวิญญาณสำรวจหาสิ่งเจือปนภายในของเหลวที่ผ่านการหลอมแล้วใช้พลังเวทย์คัดแยกให้ตกลงไปบนพื้น 

 

 

       เมื่อของเหลวสีดำตกลงมาบนพื้น ดวงตาของทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึงกับภาพที่เห็น เขาไม่เคยเห็นขั้นตอนนี้ในการหลอมยามาก่อน จากนั้นเมื่อมองไปยังของเหลวเหล่านั้น ต่างก็ตกใจอีกครั้ง พวกมันเปล่งประกายคล้ายดวงดารางดงามอย่างมาก ปีเตอร์ควบแน่นของเหลวเหล่านั้นจนกลายมาเป็นเม็ดยากว่าหนึ่งร้อยเม็ด เขาใช้จำนวนสมุนไพรไปมากเพื่อหล่อหลอมยาเหล่านี้ในจำนวนมาก พวกมันเป็นยาระดับกลางที่มีความบริสุทธิ์ถึงสิบส่วน บัดนี้ความสามารถในการปรุงยาของเขาเทียบเท่านักปรุงยาระดับสองแล้ว เขาเริ่มชินกับการใช้เปลวไฟที่สร้างจากความเข้าใจธาตุและพลังเวทย์มาหขึ้นแล้ว เขานำยาบรรจุลงในขวดแก้วทั้งหมดสิบขวด ขวดละสิบเม็ด มันคือ "ยาเม็ดแก่นแท้แห่งอัคคี"  ทุกคนต่างตกตะลึงในความสามารถของปีเตอร์ ด้วยความที่พวกเขาเป็นนักปรุงยา การจะสามารถปรุงยาบริสุทธิ์สิบส่วนออกมาได้นั้น เป็นเรื่องที่แทบจะเป็นเพียงความฝันเท่านั้น  เมื่อเห็นสีหน้าของทุกคน แผนการของปีเตอร์ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

 

 

          "พวกเจ้าอยากจะเรียนรู้เคล็ดลับในการปรุงยาที่มีความบริสุทธิ์สิบส่วนหรือไม่" ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พร้อมกับยิ้มเล็กๆ

 

 

          "นายน้อยโปรดสั่งสอนด้วย" เซโน่คุกเข่าลงกับพร้อมกล่าวอย่างนอบน้อมและเคารพ เขาไม่สนใจภาพลักษณ์ว่านักเรียนเหล่านั้นจะมองเขาอย่างไร ที่คุกเข่าให้กับเด้กน้อยแบบนี้ ถึงอย่างไรการที่เป็นนักปรุงยาที่สามารถปรุงยาที่มีความบริสุทธิ์ถึงสิบส่วนได้นั้น ทั่วทั้งดินแดนแห่งนี้มีเพียงปีเตอร์เพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถปรุงมันขึ้นมาได้ 

 

 

          "นายน้อยโปรดสั่งสอนด้วย!!!" นักเรียนสิบกว่าคนนั้นเมื่อเห็นเซโน่ทำ จึงได้ทำตามบ้าง ด้วยความที่พวกเขาเป็นนักปรุงยาระดับที่หนึ่งและสองนั้นทำให้พวกเขาตระหนักดีว่า พวกเขาไม่ได้มีพรสวรรค์อันใดมากมาย การเป็นนักปรุงยาสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับครอบครัวของเขาได้บ้าง และการที่มีผู้ที่ปรุงยาบริสุทธิ์สิบส่วน มาสั่งสอนพวกเขานั้นความสามารถของพวกเขาจะต้องเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากแน่นอน 

 

          "แต่ข้ามีข้อแม้อยู่ว่า พวกเจ้าจะต้องทำพันธะสัญญาแห่งชีวิตกับข้า พวกผู้ใดคิดคดทรยศข้าจะต้องตายในทันที" เมื่อปีเตอร์กล่าวจบเซโน่และเหล่านักเรียนต่างก็หน้าถอดสีเล็กน้อย

 

 

          "ข้าเซโน่ เป็นคนของอาณาจักรอสูรพฤกษา ร่างกายและจิตใจรับใช้อาณาจักรอสูรพฤกษา การจะทำพันธะสัญญาแห่งชีวิตกับองค์ชายนับว่าไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใด ข้าจะขอรับใช้องค์ชายตลอดไป"เซโน่กล่าวขึ้นอย่างองอาจ ถึงอย่างไรจิตวิญญาณของเขาก็รับใช้อาณาจักรและราชวงศ์อยู่แล้ว  เหล่านักเรียนมองหน้ากัน นี่เป็นการตัดสินใจที่สำคัญของชีวิต เดิมทีแล้วพวกเขาก็มาจากครอบครัวที่ยากจน และไม่ได้มีสถานะทีดีมากมานนัก เป็นอาจารย์เซโน่ให้การดูแล จนพวกเขาสามารถเป็นนักปรุงยาได้ สามารถหาเลี้ยงตนเองและช่วยเหลือครอบครัวได้ ดังนั้นแล้วการจะเป็นคนของอาณาจักรอสูรพฤกษานั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใดมากมาย  พวกเขาจึงตอบตกลงเช่นกัน

 

 

     วงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นจากพลังเวทย์ของปีเตอร์ แสงของวงเวทย์เป็นสีเขียวอ่อน เมื่อคนทั้งหมดเข้ามาอยู่ภายในวงเวทย์แล้ว สายใยแห่งชีวิตก็พุ่งออกมาจากกลางหน้าอกของทุกคน และเชื่อมต่อกันสายใยแห่งชีวิตของปีเตอร์ 

 

 

          วิ้งงงง!!!!

 

     แสงเวทย์หายไป เป็นอันเสร็จพิธี จากนี้ต่อไปหากมีใครคิดคดทรยศปีเตอร์ พันธะสัญญาแห่งชีวิตที่ไม่มีอำนาจใดสามารถทำลายได้ จะระเบิดร่างของคนผู้นั้นจนตกตายไป

          

 

          "เอาล่ะ เคล็ดลับในการปรุงยาบริสุทธิ์สิบส่วนนั้นคือ การใช้พลังจิตวิญญาณในการสัมผัสรับรู้ถึงความไม่บริสุทธิ์และสิ่งเจือปนภายในของเหลวหลังการหลอมวัตถุดิบ หากสัมผัสได้อย่างชัดเจนและแม่นยำ เราจะใช้พลังเวทย์ดึงมันออกมา แล้วค่อยควบแน่นให้การเป็นเม็ด" ปีเตอร์กล่าวขึ้น

 

 

          "นายน้อย พลังจิตวิญญาณคือสิ่งใดงั้นหรือขอรับ" เซโน่กล่าวถาม นั้นก็เป็นคำถามที่เหล่านักเรียนทั้งสิบสามคนต่างสงสัยเช่นกัน

 

 

          "พลังจิตวิญญาณคือ พลังงานสายหนึ่งที่ไหลเวียนภายในจิตใจของเรา เป็นพลังงานที่ทรงอำนาจอย่างหนึ่ง ยิ่งใช้งานมันได้ดีเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งทรงอำนาจมากเท่านั้น เดิมทีแล้วในสมัยก่อนพลังงานจิตวิญญาณเป็นสิ่งที่นักปรุงยาพึงมีทุกคน แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ได้หายสาบสูญไปแล้ว พวกเจ้าต้องสัมผัสถึงพลังจิตวิญญาณในกายให้ได้ สร้างความคุ้นชินในการเรียกใช้ และประคองมันให้นานที่สุด ในครั้งแรกนี้ข้าจะช่วยพวกเจ้าเอง  นั่งสมาธิแล้วหลับตาลง" ปีเตอร์กล่าว

 

 

     เมื่อทุกคนนั่งลงหลับมาแล้ว เขาก็ได้ส่งพลังจิตวิญญาณของเขาไปดึงเอาพลังจิตวิญญาณของทุกคนออกมาจากก้นบึ้งของจิตใจ ด้วยอำนาจแห่งจิตวิญญาณเทพอสูร จึงทรงพลังพอที่จะทำแบบนี้ได้ หลังจากทุกคนเริ่มที่จะสัมผัสได้ถึงพลังงานจิตวิญญาณได้หมดแล้ว เขาก็ต้องเริ่มประคองความรู้สึกและการรับสัมผัสนี้เอาไว้ 

 

 

          "ดีจริงไม่คาดคิดว่า จะได้ตัวหมากตัวแรกมาครบแล้ว" ปีเตอร์กล่าวพร้อมยิ้มเล็กน้อย เขาหยิบยาเม็ดแก่นแท้แห่งอัคคีออกมาห้าเม็ดแล้วโยนมันเข้าปากทันที เขาต้องการที่จะทะลวงความเข้าใจธาตุไปถึงขั้นที่ห้าให้ได้เร็วที่สุด แม้มันจะสร้างความเจ็บปวดให้กับร่างกายอยู่บ้างก็ตาม.........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.746K ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #1470 Itsumiji (@Itsumiji) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 15:33
    เกินไปอะ คนอื่นด่าขนาดนี้ยังจะไปสอนอีก น่าเบื่อเกินไปแบบนี้ สมมุติถ้าเป็นคนแถวนั้นนะ จะด่ายันโคตรเง่ามัน ดูซิ๊ มันจะนิ่งได้อีกรึป่าว ไม่มีความตื่นเต้นอะไรให้ลุ้นเลย เหมือนอะไรง่ายๆไปหมด แถมยังอวดด้วย เรื่องอื่นเค้าปิดบังแถบตาย เรื่องประกาศหน้าตาเฉย .....(ความคิดเห็นส่วนตัวจ่ะ).....ไม่ว่ากันโน๊ะ หุหุ
    #1470
    0
  2. #1456 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 17:57

    มีความเป็นเด็กสูง คงเพราะถูกขังอยู่นานเกินเป็นแสนปีจนเสียบุคลิคเดิม พอมาอยู่ในร่างเด็กมีความจำเจ้าของร่างก็เลยติดนิสัยเดิมแค่เปลี่ยนเป็นเด็กที่มีความรู้มหาศาล แต่ก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี

    #1456
    0
  3. #1151 Krise_Kimz (@Krise_Kimz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:08
    อ่านตอนนี้แล้วแปลก ดูง่ายๆ ความสนุกน้อยลง
    #1151
    0
  4. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:53

    หาเบ้มาปรุงยา 55555

    #1131
    0
  5. #962 ดินสอยางลบ (@the-king-of-devi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 15:33
    ดูบุคลิคมันขัดๆกับเทพอสูรนิสๆ 5555
    #962
    0
  6. #914 00armyou00 (@00armyou00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 13:14
    ฮาเร็มวายยย =w= เซโน่ จับกด ปีเตอร์
    #914
    0
  7. #803 fern160343 (@fern160343) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 15:50
    เปลี่ยนจากพวกมัน(สำหรับเวลาเอ่ยถึงบุคคล อย่าในเรื่อง พวกมันเฝ้าประตู) เป็นพวกเขาดีกว่าไหมคะ มันดูได้ฟิวมากกว่า อ่านแล้วมันสดุดๆนิดนึง
    #803
    0
  8. #797 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:35
    ขอบคุณครับ
    #797
    0
  9. #706 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 10:49
    บางช่วงบางจัวหวะมันขิงความสามารถตัวเองได้น่าหมั่นไส้มาก เหมือนเด็กเปรตที่น่าเบิดกะโหลกสักปาบสองปาบ
    #706
    1
    • #706-1 Kwanchanook (@Kwanchanook) (จากตอนที่ 16)
      19 มกราคม 2562 / 07:56
      555 ชอบเม้นนี้
      #706-1
  10. #668 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 14:54
    เข้าใจนะว่าสร้างฐานอำนาจแต่การบรรยายเหมือนเด็กขี้อวดอ่ะ
    #668
    0
  11. #610 warinps (@warinps) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 18:55
    ดีครับ โชว์พาวกันไปเลย บางเรื่องปกปิดความสามารถกลัวมีปัญหา สุดท้ายก็ดราม่าต่างๆนาๆ ทั้งที่ทำตัวเอง อย่าด่านะความเห็นส่วนตัว
    #610
    0
  12. #421 Leafre Ennuy (@mini-liang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 19:48
    ตอนก่อนๆ บอกไม่อยากให้คนอื่นรู้วิธีฝึกของตน ไหงตอนนี้สอนง่ายจัง พออ่านไปสักพักก็เข้าใจพฤติกรรมของตัวเอก เหมือนเด็กขี้อวดเลย พอมีคนอื่นถม ตนก็ถมตาม จะเป็นภัยต่อตัวเองในอนาคตรึเปล่าไม่รู้ แต่จะถมให้เหนือไว้ก่อน มีความย้อนแย้งไปในตัว
    #421
    2
    • #421-1 BboaMy (@bboamy) (จากตอนที่ 16)
      31 ธันวาคม 2561 / 13:25
      แต่ตรงนี้ผมมองว่ามันคือรากฐานของการมีอำนาจในอนาคตนะครับ สอนคนอื่นปรุงยาได้ แต่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้เหมือนกัน น่าจะเป็นการซื้อใจมากกว่า ตัวแปรสำคัญในการมีอำนาจเลยครับการมีหมากที่ถือว่ามีอำนาจในระดับนึงไว้ใช้งาน
      #421-1
  13. #341 ChukiatManippan (@ChukiatManippan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 23:00

    ชอบครับ..(พูดมาก ปวดฟัน)

    #341
    0
  14. #127 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:44

    จัดตั้งกองกำลัง

    #127
    0
  15. #63 KIZUkinada (@Haruhi13) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 00:51
    แล้วคนที่ดูถูก ยังรับมันมาสอนอีก เป็นพระโพธิสัต รึไง
    #63
    0
  16. #61 Chirader (@Chirader) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 22:53
    รู้สึกมันง่ายเกินไป แรกๆ เทพอสูร ทำตัวเหมือนเด็ก โดนพวกเด็กๆดูถูก อยู่บอกว่าจะสอน แต่ก็ไม่ได้แย่
    #61
    1
    • #61-1 Silver Wale Sedom (@walesilvrt) (จากตอนที่ 16)
      13 พฤศจิกายน 2561 / 15:02
      แก่แล้วขก.ถือสาเด้ก
      #61-1
  17. วันที่ 30 กันยายน 2561 / 18:11
    เป็นองชายแต่ดูเหมือนบางคนจะไม่ให้ความเคารพเลยเนาะทั้งๆที่บอกไปแล้วว....
    #56
    0
  18. #36 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 23:46
    เนื้อเรื่องกระชับ ฉับไว ปีเตอร์เองก็เดินเกมส์ไวมาก ชอบมากๆเลย # ขอบคุณไรท์ครับ
    #36
    0
  19. #25 toooootooooo2 (@toooootooooo2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 23:31

    มันสุดยอดมากเลย

    เอาอีกได้เปล่าครับ

    #25
    0