มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 378,616 Views

  • 1,563 Comments

  • 8,450 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    15,095

    Overall
    378,616

ตอนที่ 15 : ออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1684 ครั้ง
    24 ก.ย. 61

บทที่13 ออกเดินทาง

 

          ปีเตอร์และกลุ่มทหารติดตาม ใช้เวลาเดินทางออกจากป่าทุ่งมรกตกว่าสี่ชั่วโมง แท้จริงแล้วด้วยระดับความสามารถของปีเตอร์เขาสามารถเดินทางออกจากป่าแห่งนี้ได้ไวกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่เขาก็เลือกที่จะเดินทางให้ช้าลง เพราะเขาอยากที่จะปกป้องทหารเหล่านี้ ที่อุส่าลำบากติดตามเขาเข้าไปเสี่ยงอันตรายภายในป่ากว่าครึ่งเดือน อย่างน้อยๆจิตใจของเขา ก็ไม่ได้เย็นชาเท่าไหร่นัก หากใครดีต่อเขา เขาก็จะดีตอบ หากใครร้ายกับเขา เขาจะเอาคืนมันให้มากกว่าที่มันทำไว้นับร้อยเท่า  กลุ่มของพวกเขาพักอยู่ที่บริเวณชายป่าหลังจากเดินทางมาเหน็ดเหนื่อย

 

                   องค์ชายปีเตอร์ขอรับ การฝึกฝนข้างในเป็นอย่างบ้างหรือขอรับทหารนายหนึ่งถามต่อปีเตอร์ เขาอยากที่จะชวนปีเตอร์พูดคุยบ้าง เพราะตลอดการเดินทางที่ผ่านมา ปีเตอร์ไมได้ชวนพวกเขาคุยหรือกล่าวอะไรมากมาย นอกจากบอกให้คอยหลบสัตว์อสูรเท่านั้น

 

                   ก็ดี ข้าสามารถทะลวงขอบเขตมาจนถึงผู้ใช้เวทย์ขั้นที่หนึ่งแล้วปีเตอร์กล่าวพร้อมกับยิ้มแย้มเล็กน้อย เดิมที่เขาก็อยากที่จะชวนพวกทหารคุยบ้างในสถานะผู้บังคับบัญชา แต่เขาก็ไม่รู้จะพูดคุยอะไรดี เมื่อมีทหารนายหนึ่งใจกล้าถามเขา เขาก็ยินดีที่จะตอบกลับไป

 

                   แล้ว...แล้วท่านได้พบกับสัตว์อสูรปริศนาตนนั้นหรือไม่ขอรับทหารอีกนายกล่าวถามอย่างตื่นเต้น เขาเริ่มมีความกล้าที่พูดคุยกับปีเตอร์บ้างแล้ว เมื่อมีทหารนายนั้นเปิดทางให้

 

                   ก็พบแล้วแหละ และข้าก็จัดการมันไปเรียบร้อยแล้วปีเตอร์กล่าวอย่างราบเรียบ เขานึกถึงเหตุการณ์นั้นที่เข้าพบกับจิตวิญญาณน้ำแข็งของวิเวียร์ ถ้าหากวิเวียร์ยังมีชีวิตอยู่จริงตามที่มันว่าไว้ นั่นคงจะเป็นเรื่องที่ดี และหากลูกศิษย์อีกหกคนยังมีชีวิตอยู่ก็คงจะดีมากเช่นกัน การที่เขาถือกำเนิดใหม่ในร่างของปีเตอร์ หากมันทรงพลังพอ มันจะทำให้ลูกศิษย์ของเขารับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา

 

                   แล้วมันหน้าตาเป็นอย่างไรหรือขอรับทหารนายนั้นกล่าวถาม ปีเตอร์จึงได้สติขึ้นมาจากการนึกคิดเมื่อครู่ เขายิ้มแล้วตอบไปว่า มันคล้ายกับหมาป่าตัวสีขาว เป็นสัตว์อสูรระดับสาม เขาตอบไปแบบมั่วๆ เรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาจะกล่าวความจริงออกไปได้อย่างไร

 

          หลังจากที่พักกันมากว่าหนึ่งชั่วโมงพวกปีเตอร์ก็ออกเดินทางกลับค่ายรักษาการณ์ตะวันออกในทันที เส้นทางที่ผ่านทุ่งหญ้าขนาดใหญ่ สายลมพัดโชยอย่างแผ่วเบา บรรยากาศนับว่าเหมาะแก่การนั่งชมเหล่าบุปผาที่แข่งขันกันเบ่งบานและส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทั้งทุ่งหญ้าแห่งนี้ เวลาผ่านไปกว่าสองชั่วโมง เบื้องหน้าปรากฏกำแพงไม้ขนาดใหญ่ แม่ทัพดิมิอัสคอยต้อนรับพวกเขาและมีทหารตั้งแถวอยู่ร้อยกว่านาย

 

          หลังจากที่ปีเตอร์มาถึงบริเวณค่ายรักษาการณ์ตะวันออก ดิมิอัสก็เดินตรงมายังปีเตอร์ สายตาของเขาสำรวจการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของปีเตอร์ นอกจากผิวพรรณที่เปล่งปลั่งขาวเนียนนุ่มเกินกว่าอิสตรี เสื้อผ้าที่ฉีกขาดเล็กน้อย ก็เป็นระดับการบ่มเพาะที่เพิ่มขึ้นจนถึงขอบเขตผู้ใช้เวทย์ เขาทะลวงคอขวดของขอบเขตได้ในเวลาไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ นี่มันเป็นพรที่สวรรค์ประทานหรือบุตรอันเป็นที่รักของทวยเทพกันแน่

 

                   ยินดีกับองค์ชายปีเตอร์ด้วย ที่สามารถทะลวงขอบเขตจนถึงผู้ใช้เวทย์ได้แล้วดิมิอัสกล่าวอย่างนอบน้อม เสียงไม่เบาไม่ดังจนเกินไป แต่ทำให้ทหารทั้งร้อยนายได้ยิน พวกมันต่างตกตะลึงในการเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็วขนาดนี้ พวกมันรู้ว่าปีเตอร์มีพรสวรรค์อันเป็นเลิศ แต่ไม่คาดคิดว่าจะมากถึงเพียงนี้ ปีเตอร์พยักหน้าก่อนจะยิ้มให้เล็กน้อย

 

                   องค์ชายต้องการที่จะกลับปราสาทเลยหรือว่าจะพักอยู่ที่นี่ก่อนขอรับดิมิอัสกล่าวถามปีเตอร์

 

                   ข้าอยากจะกลับเลย เพราะต้องเตรียมตัวอีกนิดหน่อยก่อนออกเดินทางปีเตอร์กล่าวตอบ เขาต้องการเตรียมตัวอีกนิดก่อนที่จะออกเดินทางไปยังโรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ เขาอยากกลับไปที่ปราสาทให้เร็วที่สุด การที่ได้อาบน้ำมาหลายวันและไม่ได้นอนบนเตียงนุ่มๆ ทำให้เขารู้สึกแย่อยู่บ้าง นิสัยความเป็นเด็กของปีเตอร์ยังคงติดตรึงอยู่ในร่างกายนี้อย่างช่วยไม่ได้

 

                   เช่นนั้นข้าจะติดต่อรถม้าให้มารับเดี๋ยวนี้ขอรับดิมิอัสกล่าว

 

                   ถ้ารอรถม้าคงเสียเวลา กว่าจะจัดเตรียมขบวนเสร็จคงกินเวลาไปกว่าสองชั่วโมง เจ้ามีวิธีที่ไวกว่านี้หรือไม่ปีเตอร์กล่าวถามดิมิอัส

 

                   มีขอรับ หากท่านไม่รังเกลียดใช้สัตว์อสูรพันธะสัญญาของกระหม่อมนั่งกลับปราสาทได้ขอรับดิมิอัสร่ายเวทย์อัญเชิญสัตว์อสูรออกมา วงเวทย์หมุนวนเบื้องหน้า ปรากฏสัตว์อสูรกริฟฟินระดับสี่ สูงสองเมตร ขนสีน้ำตาลอ่อน ปากสีเหลืองอันแหลมคมจ้องมาทางดิมิอัสก่อนจะก้มหัวลงไปออดอ้อนกับเจ้านายของมัน ดิมิอัสลูบหัวของมันอย่างแผ่วเบา ทำให้เห็นว่ามันผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี และเชื่องอย่างมากด้วย ทักษะในการใช้งานสัตว์อสูรของอาณาจักรอสูรพฤกษานั้น นับว่าไม่อาจหาผู้ใดเปรียบเทียบได้ในดินแดนแห่งนี้จริงๆ

 

                   ตกลงข้าจะขี่มันกลับปราสาทปีเตอร์เดินตรงไปยังสัตว์อสูรกริฟฟินทันที ดิมิอัสเห็นดังนั้นก็กำลังจะกล่าวเตือน เพราะกริฟฟินเป็นสัตว์ที่หากไม่ใช่เจ้านายของมันสัมผัสตัว มันจะกร้าวร้าวเป็นอย่างมาก แต่ภาพที่ดิมิอัสเห็นทำเอาเขาตกตะลึงไปชั่วขณะเลยทีเดียว กริฟฟินของเขาหมอบลงต่ำอย่างนอบน้อมต่อปีเตอร์ กริฟฟินเป็นสัตว์อสูรที่ทรงปัญญาอย่างมาก มันสัมผัสได้ถึงจิตเทพอสูรที่ปีเตอร์จงใจปล่อยออกมา หากสัตว์อสูรตนใดมีปัญญาอันสูงส่ง ก็จะสามารถสัมผัสถึงจิตของเทพอสูรได้ แต่นั้นก็เป็นในกรณีที่ปีเตอร์จงใจให้มันรับรู้เท่านั้น เขาขึ้นไปขี่มันอย่างง่ายดาย

 

                   ฝากเจ้าไปส่งองค์ชายที่ปราสาทด้วยนะดิมิอัสลูบที่คอของมันก่อนกล่าวคำสั่งออกไป สัตว์อสูรกริฟฟินกระพือปีกขนาดใหญ่ของมันก่อนจะทะยานตัวพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าทะลุหมู่เมฆที่ลอยอย่างเอื่อยเฉื่อย ก่อนจะบินตรงกลับไปที่ปราสาทในเมืองหลวงทันที 

 

          เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่า เขาก็มาถึงตัวปราสาทจนได้ กริฟฟินตัวนั้นบินจากไป เพื่อกลับไปหาดิมิอัส ปีเตอร์เดินผ่านประตูด้านหน้าของปราสาท ทหารยามทำความเคารพเขาตามปกติ เมื่อเดินจนมาถึงท้องพระโรง องค์ราชากำลังประชุมกับเหล่าแม่ทัพจำนวนกว่ายี่สิบคน เมื่อองค์ราชาเห็นปีเตอร์ก็รีบเดินเข้ามาหาอย่างรีบร้อน

 

                   เป็นอย่างไรบ้างปีเตอร์ เจ้าได้รับบาดเจ็บตรงไหนบ้างหรือไม่องค์ราชากล่าวถามอย่างร้อนใจ เวลาผ่านไปกว่ายี่สิบวัน ที่ปีเตอร์เขาไปฝึกฝนคนเดียวภายในป่า แม้จะมีทหารติดตามไป แต่ก็ทิ้งระยะห่างเอาไว้ตามความต้องการของปีเตอร์ เมื่อองค์ราชาทราบก็ทรงร้อนใจอย่างมาก กลัวว่าปีเตอร์จะได้รับอันตราย ตั้งแต่เล็กปีเตอร์ก็มีร่างกายอ่อนแอ จึงต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นพิเศษ แต่บัดนี้ได้แสดงให้เห็นแล้วว่า เขาเติบโตขึ้นจากปีเตอร์ที่อ่อนแอ มาเป็นปีเตอร์ที่แข็งแกร่งอย่างเช่นตอนนี้

 

                   ข้าไม่เป็นอะไรขอรับท่านพ่อ ข้าทะลวงขอบเขตเรียบร้อยแล้วปีเตอร์กล่าวด้วยเสียงใส เขาไม่อยากทำให้ท่านพ่อเป็นห่วงเขามากจนเกินความจำเป็น เดี๋ยวใครๆจะหาว่าเขามีราชาหนุนหลังเอา หลายๆอย่างที่ปีเตอร์กระทำไป หากเขาสามารถทำมันได้ด้วยตนเอง เขาจะทำ หากทำไม่ได้จึงจะขอความช่วยเหลือจากคนอื่น เนื่องจากในตอนนี้ กำลังที่เขามีอยู่ยังน้อยนัก

 

                   โอ้ จริงด้วยสิ เจ้าทะลวงเข้าสู่ขอบเขตผู้ใช้เวทย์แล้ว น่ายินดี น่ายินดี!!!” องค์ราชากล่าวเสียงดัง ด้วยความยินดี การที่เด็กอายุเจ็ดปีบรรลุขอบเขตผู้ใช้เวทย์ได้ อย่าว่าแต่คนธรรมดาเลย แม้แต่เชื้อพระวงค์ของอาณาจักรต่างๆยังไม่เคยมีปรากฏมาก่อน 

 

                   ปีเตอร์เจ้าจะออกเดินทางวันไหนกัน องค์ราชากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย เดิมทีแล้วเขาไม่ได้อยากให้ปีเตอร์ไปเลยแม้แต่น้อย เขายังเด็กนักที่ต้องออกไปเจอกับโลกภายนอก แม้ว่าอาร์ลัมจะบอกว่ามีลูกศิษย์ที่เชื่อใจได้เป็นอาจารย์อยู่ที่นั่น จะช่วยดูแลปีเตอร์ให้ แต่ด้วยความเป็นพ่อของเขา ก็ยังเป็นห่วงปีเตอร์อยู่ดี และยิ่งมีกฎของอาณาจักรข้อนั้นทำให้เขาเป็นห่วงเข้าไปใหญ่

                   ข้าจะออกเดินทางไปในวันพรุ่งนี้ ท่านพ่อมีอะไรไม่สบายใจอย่างนั้นหรือขอรับปีเตอร์กล่าว เขาสังเกตแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวลใจของท่านพ่อจึงได้กล่าวถามออกไปด้วย

 

                   อืม ข้ามีเรื่องต้องบอกเจ้า ตามกฎของอาณาจักรเราแล้ว หากราชวงศ์ไปศึกษายังอาณาจักรอื่น นับเป็นการออกไปเรียนรู้และฝึกฝนตนเอง จนกว่าจะสำเร็จการศึกษา ทางอาณาจักรจะไม่สนับสนุนหรือช่วยเหลืออันใดแก่เขาเลยองค์ราชากล่าวความกังวลในใจออกมา ในตอนที่องค์ชายหนึ่งและองค์ชายสองออกจากอาณาจักรเขายังไม่เป็นกังวลเช่นนี้ด้วยซ้ำ เพราะช่วงที่จากไปพวกมันก็มีอายุสิบสามถึงสิบสี่กันแล้ว แต่นี้ปีเตอร์เพิ่งจะอายุเพียงเจ็ดปีเท่านั้น

 

                   ท่านพ่อไม่ต้องเป็นห่วงข้า ข้าสามารถเอาตัวรอดได้ และข้าสัญญาว่า ข้าจะต้องแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าเสด็จพ่อให้ได้ปีเตอร์กล่าวพร้อมทั้งยิ้มอย่างใสซื่อ ถึงเรื่องที่ท่านพ่อกล่าวจะเหนือความคาดหมายของเขาอยู่บ้าง แต่นั้นก็ไม่เกินไปกว่าความตั้งใจของเขา หลังจากที่เขาออกจากอาณาจักรไปยังโรงเรียนเวทย์ ช่วงเวลานั้นเขาต้องสร้างความมั่นคงให้กับตนเองให้ได้ การที่มีรากฐานที่แข็งแรงและมั่นคงนั้น จะเป็นจุดเริ่มต้นของความยิ่งใหญ่ในอนาคต

 

                   เจ้าจะยิ่งใหญ่กว่าข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า แหม เจ้าลูกชายคนนี้องค์ราชาหัวเราะดังลั่นออกมาอย่างมีความสุข พร้อมทั้งเอามือขยี้หัวลูกชายของตนเองเบาๆ ปีเตอร์ยิ้มเล็กน้อยแล้วขอตัวกลับไปพักผ่อน เขาตรงไปยังห้องอาบน้ำ แช่น้ำเพื่อคลายความเหน็ดเหนื่อยอยู่สักพัก ก่อนที่จะกลับมาที่ห้องของตนเอง เขานั่งลงบนเตียงที่หนานุ่ม ก่อนจะเริ่มขบคิดวางแผนที่เขาจะทำเมื่อไปถึงอาณาจักรแห่งแสง การจะสร้างรากฐานและชื่อเสียงของเขา หากเริ่มต้นที่นั่น เมืองที่มีสภาพทางการเมืองเป็นกลางและเป็นที่นับหน้าถือตาของทุกอาณาจักร จะต้องเป็นจุดเริ่มต้นของความยิ่งใหญ่ที่ดีอย่างแน่นอน

 

          ในเวลานี้เขาเหลือเงินอยู่เพียงหนึ่งร้อยล้านเหรียญทองเท่านั้น  หากจะสร้างชื่อเสียงให้เขาอย่างจริงจัง เขาจำเป็นจะต้องมีเงินมากกว่านี้ ปีเตอร์ใช้เวลาจนถึงเย็นในการคิดแผนการต่างๆ หลังจากเขารับประทานอาหารเสร็จ เขาก็จัดเตรียมเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เขานำผ้าห่มหนาผืนหนึ่งติดตัวไปด้วย นิสัยรักการนอนที่สบายของเขาที่ได้มาจากปีเตอร์นั้นแก้ไม่หายเสียที หลังจากผ่านพ้นค่ำคืนแห่งการหลับไหล เช้าวันใหม่ก็มาถึง

 

          เช้านี้ปีเตอร์ตื่นขึ้นโดยที่เบอร์ลินไม่ต้องมาปลุกเขาอาบน้ำและร่วมรับประทานอาหารกับท่านพ่อและท่านแม่ของเขา ทั้งสามพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ภาพเหล่านี้คงจะไม่ได้เห็นไปอีกนานหลายปี แค่คิดไลล่าก็น้ำตาคลอแล้ว แต่เธอก็เข้าใจดี การที่ปีเตอร์จะเติบโตขึ้นอย่างแข็งแกร่ง ประสบการณ์เท่านั้นที่จะหล่อหลอมให้เกิดขึ้นได้ หลังจากรับประทานอาหารเสร็จแล้ว ทั้งสามคนก็เดินมายังหน้าปราสาท รถม้าของราชวงศ์เตรียมการอยู่พร้อมแล้ว แต่ที่ต่างออกไปกว่าครั้งก่อนคือ สัตว์อสูรที่ลากรถม้าในครั้งนี้ไม่ใช่กริฟฟิน แต่เป็นสัตว์อสูรที่น่าเกรงขามอย่างมากซึ่งมีถึงหกตัวด้วยกัน ส่งกลิ่นอายระดับหกออกมา กรงเล็บและขาทั้งสี่ข้างแข็งแกร่งกำยำจนเห็นกล้ามเนื้อได้ชัดเจน คอที่ยื่นยาวออกมาปกคลุมด้วยขนนกสีขาวบริสุทธิ์ตลอดทั้งตัว ส่วนหัวคล้ายกับนกกริฟฟิน บริเวณปลายหางปรากฏกระดูกแหลมคล้ายหอก ปีกขนาดใหญ่สองคู่พัดกระพืออย่างแผ่วเบา มันถูกเรียกว่า วิหคมังกรมันจะถูกใช้ก็ต่อเมื่อรถม้าของราชวงศ์เดินทางออกจากอาณาจักร เพื่อแสดงถึงความน่าเกรงขามให้ประจักษ์แก่สายตาของผู้พบเห็น และการเดินทางไปยังอาณาจักรแห่งแสงนั้น มีระยะทางที่ไกลอย่างมากด้วย

 

                   ลูกไม่ลืมอะไรแล้วใช่ไหมปีเตอร์ไลล่ากล่าวถามด้วยความเป็นห่วง

 

                   ไม่ลืมขอรับท่านแม่ปีเตอร์กล่าวตอบเสียงใส ยิ้มแย้มเล็กน้อย ก่อนที่จะเข้าไปกอดแม่ของเขา เขาไม่อยากให้ไลล่ากังวลใจอันใดเกินความจำเป็น

 

                   เมื่อไปถึงที่โรงเรียนแล้ว ลูกศิษย์ของอาร์ลัมจะดูแลเจ้าเอง มีอะไรก็ปรึกษากับเขานะลูกไลล่ากล่าวบอกปีเตอร์ด้วยความเป็นห่วง

 

                   ขอรับ เช่นนั้นข้าไปก่อนนะขอรับท่านพ่อ ท่านแม่ปีเตอร์กอดลาทั้งสามคน ก่อนจะหันหลังเดินไปทางรถม้าทันที ดวงตาของไลล่าเมื่อเห็นการเดินจากไปของลูกน้อย น้ำตาแห่งความห่วงใยก็หลั่งไหลออกมาเป็นสาย เธอฟุบหน้าซบกับอกของสามี เขากอดเธอเอาไว้เพื่อปลอบโยน

 

                   ไปกันเถอะปีเตอร์กล่าวบอกสารถี ก่อนจะเดินขึ้นไปบนรถม้า เขาหันไปมองท่านพ่อกับท่านแม่ของเขาอีกครั้ง ก่อนจะหันกลับมา รถม้าสั่นสะเทือนเล็กน้อยก่อนจะพุ่งทะยานออกไปสู่ท้องนภากว้างใหญ่ ภาพของเมืองหลวง ผู้คนมากมาย ธรรมชาติ ภูเขาต้นไม้ มันคงเป็นภาพบรรยากาศที่เขาจะไม่ได้เห็นไปอีกหลายปี  นับจากนี้คือเส้นทางที่เขาต้องสร้างมันขึ้นมาเอง เส้นทางแห่งชื่อเสียงแลพความยิ่งใหญ่ของเขา อาจจะทำให้เขาหาสมบัติวิเศษของเขาทั้งหมดจนพบ เมื่อเขาแข็งแกร่งมากพอ การจะเปิดศึกสงครามกับเผ่าเทพอีกครั้งคงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใดเป็นแน่ เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งวัน ด้วยความเร็วของวิหคมังกร รถม้าก็ออกมาจากอาณาจักรอสูรพฤกษาได้ในที่สุด เบื้องหลังทิ้งภาพป่าเขาหนาทึบเอาไว้ เบื้องหน้าปรากฏทุ่งหญ้าสีเขียวกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ด้านล่างมีหมู่บ้านขนาดเล็ก มีสัตว์อสูรระดับต่ำวิ่งอยู่บางเล็กน้อย ทะเลสาบที่สะท้อนแสงอาทิตย์เกิดประกายคล้ายดวงดาราบนฟากฟ้า  ภาพของเด็กน้อยชาวบ้านกลุ่มหนึ่งวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน มันทำให้เขานึกถึงภาพความทรงจำเมื่อครั้งอดีต

 

          ในตอนนั้น ภาพของเด็กน้อยผู้เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์และพลังเวทย์อันทรงพลังที่แฝงอยู่ในเด็กทั้งเจ็ดคน เด็กๆต่างวิ่งเล่นกันอยู่ในสวนของปราสาท เขาออกตามหาเด็กน้อยเหล่านี้จากทั่วทั้งดินแดนแห่งเทพ บ้างก็มาจากครอบครัวที่ยากจน บ้างก็เป็นเด็กกำพร้า บ้างก็เป็นลูกหลานของขุนนาง  ด้วยความสามารถของเขาสามารถอบรมสั่งสอนเด็กเหล่านี้ ให้กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในอนาคตได้  

 

          การเดินทางกินเวลากว่าห้าวัน มีการหยุดพักบ้างตามเมืองเล็กๆ เพื่อให้อาหารวิหคมังกรและผ่อนคลายความเมื้อยล้าของปีเตอร์และสารถี แต่สุดท้ายแล้ว ภาพเบื้องหน้าก็สร้างความตื่นเต้นและประหลาดใจให้กับปีเตอร์ได้ไม่น้อย ความเจริญรุ่งเรื่องของอาณาจักรแห่งนี้นับเกินกว่าอาณาจักรของเขาไปหลายก้าว ตัวอาคารที่มีการตกแต่งอย่างหรูหราอลังการณ์ ถนนหนทางอัดแน่นไปด้วยผู้คน เดินเบียดเสียดกันยิ่งกว่าฝูงมด กลิ่นอายพลังเวทย์ตลบอบอวนไปทั่วทั้งอาณาจักรแห่งนี้ รถม้าพุ่งตรงไปยังทิศที่ตั้งของโรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ ใช้เวลาเพียงไม่นาน รถม้าก็ลงจอดอยู่ด้านหน้าของประตูขนาดใหญ่ ประตูบานนั้นสร้างจากโลหะชนิดหนึ่ง มีอักขระเวทย์กำกับไว้อย่างหนาแน่น ตัวอาคารที่มองเห็นได้จากภายนอกนั้นดูยิ่งใหญ่อย่างมาก ป้ายขนาดใหญ่เขียนชื่อของโรงเรียนไว้อย่างชัดเจน

 

                   มาถึงแล้วสินะ โรงเรียนเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ อาณาจักรแห่งแสง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.684K ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #1444 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 20:43
    จากปีเตอร์ผู้อ่อนแอ ไม่มีปีก กลายเป็นปีเตอร์ที่แข็งแกร่งมีปีก ผู้ที่ทำให้ข้ากลัวเกรงยามมันบินโชว์ก้นเหลืองน้ำตาล ขาน่าขยะแหยงหยุบหยับที่เกาะผนังโคตรจะจะทำให้ข้าพะอืดพะอม

    #โคตรกลัวมันเลยT_T
    #1444
    0
  2. #885 Pae_ga (@Pae_ga) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 21:19
    ผมชอบนิยายเรื่องนี้นะ พระเอกไม่เก่งเวอร์จนเกินไป ชอบไปไหนแบบสันโดษ เนื้อเรื่องดี อธิบายดี ชอบครับ!!
    #885
    1
    • #885-1 kza007 (@kza007) (จากตอนที่ 15)
      24 มกราคม 2562 / 23:03
      ใช่หรอครับ เทพอสูรจุติใหม่นะ
      #885-1
  3. #796 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:30
    ขอบคุณครับ
    #796
    0
  4. #667 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 14:35
    นึกว่าจะมีอะไรสักตัวมาลองดี =3=
    #667
    0
  5. #629 longtpt (@longtpt) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:16
    สนุกมากๆอย่าขาดช่วงนะ
    #629
    0
  6. #576 num no (@Galliano) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:04
    เปิดภาคโรงเรียน-..-
    #576
    0
  7. #532 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 16:56
    เดินทางไวดั่งโกหก 555 นึกว่าจะมีตอนระหว่างเดินทาง
    #532
    0
  8. #217 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 02:44
    กลิ่นอายของความวุ่นวายแผ่ออกมาเล็กๆ
    #217
    0
  9. #185 hong_kachuu (@hong_kachuu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 22:04
    ไรท์เว้นบรรทัดเเล้วอ่านง่ายขึ้นเยอะเลยครับ ขอบคุณนะครับ
    #185
    0
  10. #126 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:35

    ได้เวลาเกรียนยัง

    #126
    0
  11. #23 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 23:20
    น่าจะขอเงิน สมุนไพร จากท่านพ่อท่านแม่มาตุนไว้เยอะๆหน่อย ต้องจากไปนานหลายปี
    #23
    1
    • #23-1 Chirader (@Chirader) (จากตอนที่ 15)
      30 กันยายน 2561 / 22:42
      คงแค่จะหาซื้อสมุนไพรปรุงยาแล้วไปประมูลก็คงจะได้หลายตัง
      #23-1