มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 379,518 Views

  • 1,563 Comments

  • 8,489 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    15,997

    Overall
    379,518

ตอนที่ 14 : ป่าทุ่งมรกต(4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18059
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1684 ครั้ง
    23 ก.ย. 61

บทที่ 12 ป่าทุ่งมรกต(4)

 

          ปราสาทหินสีดำขนาดใหญ่ ตัวปราสาทสร้างจากหินสีดำสนิท หินสร้างทุกก้อนลงอักขระเวทย์กำกับ บทเวทย์ป้องกันที่ไม่อาจจะระบุระดับขั้นได้ บรรยากาศโดยรอบอบอวนไปด้วยพลังเวทย์หนาแน่น มองไปเบื้องบนมีลูกแก้วขนาดใหญ่นับสิบลูก ลอยอยู่ล้อมรอบตัวปราสาทเป็นแหล่งพลังงานให้กับบาเรียที่ใช้ปกป้องตัวปราสาท ภายในห้องประชุมห้องหนึ่งของปราสาทแห่งนี้ มีโต๊ะหินสีดำขนาดใหญ่ เก้าอี้รายล้อมทั้งหมดแปดตัว ปรากฏร่างของคนสามคน จะเรียกว่าคนก็คงไม่ได้ เนื่องจากกลิ่นอายที่ปลดปล่อยออกมานั้นเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไป พลังเวทย์รุนแรงจนไม่อาจประเมิน ชายคนที่หนึ่งนามว่าไทรอน เรือนผมสีน้ำตาลสั้น คิ้วเข้ม ดวงตาสีน้ำตาล ผิวสีน้ำตาลเรียบเนียน ปรากฏรอยแผลเป็นจากการต่อสู้อยู่บ้างเล็กน้อย แต่งกายด้วยชุดเกราะสีดำของนักรบ ชายคนที่สองมีนามว่าลูซิเฟอร์ ผมสีดำยาวถึงกลางหลัง ดวงตาและคิ้วดำสนิท ริมฝีปากอมชมพู ผิวพรรณขาวนวลจนสตรีต้องอิจฉา สวมใส่ชุดคลุมสีดำยาว ประดับด้วยเฟอร์ขนนกสีดำ  และยังมีผู้หญิงอีกหนึ่งคนนามว่าวิเวียร์ ผมยาวจนถึงสะโพกสีฟ้าน้ำทะเล ดวงตาสีคราม ปากอมชมพู ในหน้าเรียวเล็ก สวมใส่ชุดกระโปร่งสั้นสีฟ้าอ่อน  ทั้งสามนั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งของตนเอง

 

                   ไทรอน สถานการณ์ที่ประตูมิติเป็นอย่างไรบ้างวิเวียร์เอ่ยถามชายหนุ่ม

 

                   สถานการณ์ก็ปกติเหมือนเช่นเคย เพียงแต่อักขระเวทย์ที่ปิดผนึกประตูเริ่มอ่อนแรงลงเล็กน้อย ดังนั้นทั้งฝั่งเราและฝั่งเทพจึงวางกำลังกันบริเวณใกล้กับประตูมิติให้หนาแน่นขึ้นไทรอนกล่าวตอบ

 

                   ตั้งแต่ที่ท่านอาจารย์จากไปเมื่อแสนปีก่อน เพื่อกำจัดเจ้าชั่วทีรอสนั่น ฝั่งเทพก็ทำพันธสัญญาสงบศึก โดยอ้างว่าเพื่อให้เกิดสันติสุขและความสงบของแดนมนุษย์ จึงได้ทำพิธีเวทย์ร่วมกับฝั่งเราเพื่อปิดผนึกประตูมิติข้ามแดน แต่ทุกคนก็รู้ดีว่ามันทำไปเพื่ออะไร มันไม่อยากให้พวกเราออกตามหาสมบัติของท่านอาจารย์ที่กระจัดกระจายออกไปลูซิเฟอร์กล่าวด้วยเสียงราบเรียบ

 

                   น่าเจ็บใจนัก หากตอนนั้นพวกเราทั้งเจ็ดคนไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสละก็ สัญญาสงบศึกบ้าบอนี่คงไม่เกิดขึ้นแน่ อาจารย์ต้องตายเพราะพวกมัน ข้าอยากจะฆ่ามันเสียจริง!!!” ไทรอนกล่าวอย่างเดือดดาล 

 

                   เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ลูกแก้วมิติวารีของข้าเกิดปฏิกิริยาแปลกประหลาดขึ้นอย่างหนึ่งวิเวียร์กล่าว เธอเพิ่งนึกขึ้นได้จึงได้กล่าวออกไป ชายทั้งสองคนจ้องหน้าวิเวียร์อย่างสงสัย เป็นที่รู้กันดีว่าลูกแก้วมิติวารีของวิเวียร์คือสมบัติวิเศษอย่างหนึ่งของเผ่าเทพอสูร มันสามารถบอกถึงเหตุการณ์ที่ทรงพลังในระดับสั่นสะเทือนดินแดนได้อย่างคราวๆ การที่มันปรากฏปฏิกิริยาใดขึ้นมา นั่นอาจเป็นเรื่องราวใหญ่โตได้

 

                   เกิดอะไรขึ้นลูซิเฟอร์กล่าวถาม

 

                   เกิดปรากฏการณ์เทพจุติขึ้นที่แดนหนึ่งของมนุษย์ แต่มันไม่ชัดเจนมากนักเนื่องจากระยะห่างของที่นี่กับแดนมนุษย์แห่งนั้นอยู่ไกลกันอย่างมาก ที่หน้าแปลกก็คือ หากเป็นการจุตินี้เป็นเทพธรรมดาคงไม่ทำให้ลูกแก้วมีปฏิกิริยาเป็นแน่วิเวียร์กล่าว

 

                   เป็นไปได้อย่างไร ที่แดนมนุษย์จะมีเทพที่ทรงพลังถือกำเนิดไทรอนกล่าว

 

                   ข้าก็ไม่รู้เช่นกันวิเวียร์กล่าวตอบ  ในช่วงเวลานั้นเองทั้งสามคนต่างคบคิดว่า เป็นเทพองค์ใดที่ถือกำเนิดขึ้นในแดนมนุษย์ การกำเนิดทำให้ลูกแก้วมิติวารีจับสัมผัสได้ จะต้องเป็นเทพที่ทรงพลังมากเป็นแน่ เวลาผ่านไปกว่าสิบนาที ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวของลูซิเฟอร์ เขารีบลุกขึ้นและวิ่งออกไปจากห้องประชุมทันที ไทรอนกับวิเวียร์มองหน้ากันแล้วรีบวิ่งตามไป ทั้งสามวิ่งผ่านเส้นทางอันคดเคี้ยวของปราสาท จนมาหยุดอยู่หน้าประตูหินบานใหญ่

 

                   นี่...นี่หรือว่า...เจ้าคิดว่า...วิเวียร์กล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น ภายในใจของนางสั่นสะท้านเมื่ออยู่หน้าของแห่งนี้  

                   อืมลูซิเฟอร์ส่งเสียงผ่านลำคอ เขายื่นมือทั้งสอง ถ่ายเทพลังเวทย์เพื่อผลักบานประตูออก บานประตูค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆ เบื้องหน้ามีโต๊ะทำงานที่สร้างจากหินสีดำขนาดใหญ่วางอยู่บริเวณกลางห้อง ห้องแห่งนี้ ไม่ได้ถูกเปิดมากว่าหนึ่งแสนปีแล้ว มันเป็นที่แห่งความทรงจำของพวกเขา ทั้งสามคนเดินเข้าไปภายในห้อง เดินตรงไปยังชั้นวางของทางซ้ายมือ ลูซิเฟอร์หยิบกล่องใบหนึ่งออกมาจากชั้นวาง เขาเปิดกล่องออกช้าๆ ภายในจิตใจของทั้งสามคนสั่นไหว เมื่อเห็นแสงสว่างรอดออกมาจากกล่อง มือของลูซิเฟอร์สั่นไหวเมื่อฝากล่องถูกเปิดออกจนเห็นสร้อยผลึกเส้นหนึ่งที่อยู่ภายในกล่อง ผลึกนั้นเรืองแสงออกมาอ่อนๆ วิเวียร์ทรุดลงนั่งกับพื้น น้ำตาแห่งความปิติยินดีไหลล้นออกมา ลูซิเฟอร์และไทรอนเผยรอยยิ้ม น้ำตาแห่งความดีใจของลูกผู้ชายไหลออก

 

                   ท่าน...ท่าน...ท่านอาจารย์...ท่านอาจารย์กลับมาแล้ววิเวียร์กล่าวออกมาทั้งน้ำตา

 

                   เรื่องนี้ต้องเก็บไว้เป็นความลับ รอให้สี่คนนั้นกลับมาก่อน เราค่อยวางแผนกันลูซิเฟอร์กล่าว

 

................................................................

 

          เวลาล่วงเลยผ่านไปกว่าสิบสี่วันแล้ว ปีเตอร์ได้ต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับหนึ่งกว่าร้อยตัว และระดับสองกว่ายี่สิบตัว  เขาเริ่มคุ้นเคยกับการใช้ร่างกายของปีเตอร์ในการต่อสู้ ประสาทสัมผัสฉับไวมากขึ้นกว่าแต่ก่อน ความเสถียรของพลังเวทย์และพลังธาตุนับว่าคงที่แล้ว หลังจากที่เขาออกไล่ล่าสัตว์อสูรอยู่บริเวณตอนกลางมาหลายวัน วันนี้เขาตัดสินใจเพื่อที่จะไปสำรวจยังด้านในของป่า เขาจะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าสัตว์อสูรตัวนั้นคืออะไรกันแน่ ปีเตอร์ลุกขึ้นจากการทำสมาธิ ไม้กายสิทธิ์เตรียมพร้อมบทเวทย์เหยียบสายลมถูกร่ายออกมา สายลมพัดรอบกายของเขา เร่งเร้าพลังเวทย์ใต้ฝ่าเท้าแล้วพุ่งตัวออกไปด้านหน้า ตรงไปยังใจกลางของป่าแห่งนี้ เวลาผ่านมากว่าครึ่งชั่วโมงบรรยากาศหนาวเย็นจนผิดสังเกตุ ต้นหญ้าแห้งเหี่ยวจากความหนาวเย็น ปีเตอร์โคจรพลังเวทย์ความร้อนภายในร่างกายเพื่อเพิ่มความอบอุ่น สองเท้าวิ่งต่อไปยังเบื้องหน้า  ต้นไม้บางต้นเริ่มมีน้ำแข็งเกาะตามใบ กิ่ง และลำต้น

 

          ปีเตอร์วิ่งเข้ามาด้านในเป็นเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าสร้างความประหลาดใจให้แก่เขาอย่างมาก ต้นไม้ใบหญ้าล้วนถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งสีฟ้า บรรยากาศหนาวเหน็บจนพลังความร้อนในร่างของเขาแทบจะต้านทานไม่ไหว พลังไอเย็นแผ่พุ่งออกมาจากเบื้องหน้าของเขา ความรู้สึกหนึ่งผุดขึ้นในใจของเขา มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนจะคุ้นเคย บริเวณโดยรอบไม่ปรากฏร่องรอยของสัตว์อสูร ปีเตอร์เดินตรงไปยังเบื้องหน้า ผ่านต้นไม้น้ำแข็งหลายสิบต้น จนมาพบกับโบราณสถานขนาดเล็ก

 

           เสาหินโบราณ สี่ต้นตั้งตระหง่านอยู่ทามกลางพื้นที่เปิดโล่ง แสงจันทร์สาดส่องลงมาเบื้องล่าง บนพื้นปรากฏเศษซากของหินที่คาดว่าน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของโบราณสถานแห่งนี้ บรรยากาศสงบเงียบ ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงของแมลง ปีเตอร์รู้สึกถึงไอเย็นที่แผ่พุ่งออกมาจากใจกลางของโบราณสถาน เขาปล่อยจิตวิญญาณของเทพอสูรเข้าไปสำรวจ ทันทีที่จิตของเขาไปกระทบกับพลังงานภายในโบราณสถานแห่งนี้ บรรยากาศโดยรอบเริ่มปั่นป่วน สายลมหมุนวนรอบโบราณสถานแห่งนั้น ละอองน้ำแข็งลอยขึ้นเหนือพื้น  ภาพเบื้องหน้าปรากฏกลุ่มก้อนพลังงานธาตุน้ำแข็งเริ่มก่อรูปร่างเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ดวงตาของปีเตอร์สั่นไหวเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง

 

                    วิ...วิ...วิเวียร์ปีเตอร์เผลอพูดชื่อของลูกศิษย์เขา เสียงสั่นจากภาพที่เห็น ไม่ใช่สินี่ไม่ใช่วิเวียร์ หรือว่านี่คือจิตวิญญาณน้ำแข็งเวทย์อัญเชิญของวิเวียร์  พลังงานน้ำแข็งก่อรูปร่างเป็นหญิงสาวคล้ายกับคนที่ปีเตอร์รู้จัก

 

                   พบท่านเทพอสูร!!” จิตวิญญาณน้ำแข็งกล่าวพร้อมกับโค้งคำนับ

 

                   เป็นไปได้อย่างไรกัน จิตวิญญาณน้ำแข็งของวิเวียร์มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกันปีเตอร์กล่าวถามด้วยความตกใจ เมื่อจิตวิญญาณน้ำแข็งกล่าวทักทายเขา

 

                   เวลายาวนานผ่านมานับแสนปี ศึกครานั้นท่านวิเวียร์อัญเชิญจิตวิญญาณน้ำแข็งออกมาร่วมสู้รบกว่าหมื่นตน ข้าเป็นหนึ่งในนั้น ในยามนั้นข้าต่อสู้กับเทพตนหนึ่งอย่างสุดความสามารถจนเทพตนนั้นไม่อาจต่อกรได้ มันจึงวางแผนล่อลวงข้าให้ติดกับดักของมัน มันผนึกข้าไว้ในที่แห่งนี้จนเวลาผ่านไปอย่างยาวนาน จนเมื่อประมาณสองเดือนก่อน แรงสั่นสะเทือนทางพลังเวทย์บางอย่างทำให้ผนึกที่อ่อนกำลังลงถูกทำลายจิตวิญญาณน้ำแข็งกล่าวตอบปีเตอร์ถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนที่มันจะถูกผนึก 

 

          ปีเตอร์ฟังที่จิตวิญญาณน้ำแข็งกล่าวแล้วคิดตามว่า แรงสั่นสะเทือนนั้นคงเป็นปรากฏการณ์ที่เขารวมร่างกับปีเตอร์เป็นแน่ เรื่องราวที่เกิดขึ้นในศึกครั้งนั้นเขาไม่ได้รับรู้อะไรมากนัก เนื่องจากการรับมือกับมหาเทพทีรอสนั้นเขาต้องใช้สมาธิทั้งหมดเพื่อต่อกร ลูกศิษย์ของเขาเป็นอย่างไรบางหลังจากศึกครั้งนั้นเขาไม่อาจรับรู้ได้เลย

 

                   ท่านเทพอสูรมิต้องกังวลอันใด ในตอนนี้ข้าสัมผัสได้ถึงจิตของท่านวิเวียร์ ท่านยังคงมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอนจิตวิญญาณน้ำแข็งกล่าวกับปีเตอร์ เหมือนว่ามันจะรับรู้ความคิดของเขา

 

                   เจ้าติดต่อกับวิเวียร์ได้หรือไม่ปีเตอร์กล่าวถาม เนื่องจากมันเป็นบทเวทย์ของวิเวียร์ การจะรับรู้ถึงจิตของเจ้านายนั้น ย่อมมีความเป็นไปได้ หากสามารถติดต่อกับนางได้ คงจะเป็นประโยชน์กับเขาอย่างมาก

 

                   ไม่ได้เจ้าค่ะ บัดนี้มิติแห่งแดนเทพและแดนมนุษย์มีพลังงานบางอย่างขวางกั้นกันไว้ และอีกไม่กี่วัน พลังงานเวทย์ในร่างนี้ก็จะหมดลงแล้ว เวลายาวนานกว่าแสนปี กัดกินพลังเวทย์จนแทบหมดสิ้น หากท่านต้องการ ข้าจะถ่ายเทพลังเวทย์ที่เหลืออยู่ให้กับท่าน นี่คงจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าจะทำประโยชน์ให้แก่ท่านเทพอสูรได้จิตวิญญาณน้ำแข็งกล่าว เวลายาวนานนับแสนปี พลังเวทย์ที่มีอยู่จึงถูกกัดกินไปตามกาลเวลา พลังที่เหลืออยู่น้อยนิด ต้องทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดให้ได้

 

                   ตกลงปีเตอร์กล่าวพร้อมนั่งลงหลับตา จิตวิญญาณน้ำแข็งสลายรูปร่างของหญิงสาว กลับกลายเป็นกลุ่มก้อนพลังงานสีฟ้ากลุ่มหนึ่งลอยไปปกคลุมร่างของปีเตอร์ ปีเตอร์ใช้ความสามารถของลูกแก้วเทพอสูรเร่งการดูดซึมพลังเวทย์จากจิตวิญญาณน้ำแข็ง เมื่อพลังเวทย์เริ่มไหลเข้ามา พลังเวทย์ของจิตวิญญาณน้ำแข็งไม่ใช่พลังเวทย์บริสุทธิ์มันเจือปนกับพลังธาตุน้ำแข็ง หากเขาดูดซับมันเข้าไปตรงๆ ร่างเขาคงจะแข็งตายเป็นแน่ ปีเตอร์ใช้พลังธาตุไฟเพื่อเผาพลังธาตุน้ำแข็ง ก่อนจะไหลซึมเข้าสู่จักรวาลพลังเวทย์ของเขา

 

 

          เวลาผ่านไปหนึ่งวัน

 

 

                    บึ้มมมมมม!!!!

 

          เสียงระเบิดแห่งการเลื่อนระดับดังขึ้นภายในจักรวาลพลังเวทย์ของปีเตอร์ เขามาถึงขอบเขตสัมผัสเวทย์ขั้นที่สิบแล้ว อีกเพียงขั้นเดียวก็จะเข้าสู่ขอบเขตผู้ใช้เวทย์แล้ว หากแต่ก่อนหน้านั้นยังมีช่วงคอขวดของช่วงชั้นอีก ไม่ว่าจะเป็นขอบเขตใด การทะลวงช่วงคอขวดของช่วงชั้นนับว่ายากเย็นอย่างยิ่ง ยิ่งสำหรับเขาที่มีจักรวาลพลังเวทย์ใหญ่กว่าคนอื่นแล้วยิ่งยากเข้าไปใหญ่ ปีเตอร์ตั้งใจดูดซับพลังเวทย์ของจิตวิญญาณน้ำแข็ง เขาทุ่มเทพลังสมาธิอย่างมาก ในช่วงคอขวดนี้นับว่าสำคัญอย่างยิ่ง

 

 

          เวลาผ่านไปแล้วสี่วัน

 

          ในขณะนี้พลังเวทย์ที่เขาดูดซับจากจิตวิญญาณน้ำแข็งได้เข้าสู่ภายในจักรวาลพลังเวทย์จนเต็มแล้วความหนาแน่นภายในจักรวาลพลังเวทย์นั้นนับว่าเต็มเปี่ยม ในที่สุดช่วงเวลาสำคัญในการทะลวงช่วงคอขวดของช่วงชั้นก็มาถึงแล้ว จำเป็นต้องออาศัยพลังสมาธิเป็นอย่างมาก ปีเตอร์ใช้พลังจิตวิญญาณช่วยในการควบคุมพลังเวทย์ เขาเร่งเร้าพลังเวทย์ภายในจักรวาลพลังเวทย์ให้หมุนวนอย่างรวดเร็วคล้ายน้ำวน จากเร็วจนกลายเป็นบ้าคลั่ง จากบ้าคลั่งจนกลายเป็นเดือนปะทุ เร่งเร้าต่อไปเรื่อยๆ จนเวลาผ่านไปห้าชั่วโมงแล้ว

 

                   บึ้มมมมมมม!!!!!!

 

          เสียงระเบิดแห่งการเลื่อนขอบเขตดังขึ้นภายในจักรวาล ตอนนี้ภายในจักรวาลพลังเวทย์มีการไหลเวียนพลังเวทย์อย่างนิ่งสงบ แต่พลังงานภายในนั้นบริสุทธิ์กว่าก่อนหน้านี้มาก เนื้อที่ในจักรวาลพลังเวทย์ก็ขยายใหญ่ขึ้นด้วยเช่นกัน พลังงานเวทย์ไหลวนไปทั่วร่างกาย สร้างความสดชื่นให้แก่เซลล์ทุกเซลล์ภายในร่างกาย ปีเตอร์ลืมตาขึ้นมาก็พบว่า น้ำแข็งที่เคยปกคลุมไปทั่วทั้งพื้นที่นั้นถูกละลายจนหายไปหมดแล้ว พลังงานความเย็นที่เคยแพร่กระจายไปทั่วก็หายไปแล้วเช่นกัน ปีเตอร์ก่อกองไฟขึ้นมาเพื่อย่างเนื้อของสัตว์อสูรกิน เขากินมันเข้าไปกว่าสามกิโลกรัม การไม่ได้กินอะไรมาห้าวันสร้างความหิวให้แก่เขาเล็กน้อย 

 

                   ได้เวลากลับแล้วสินะ ป่าแห่งนี้ให้อะไรกับข้าหลายอย่างทีเดียวปีเตอร์กล่าวอย่างแผ่วเบา เรียกไม้กายสิทธิ์ออกมา ร่ายบทเวทย์เหยียบสายลม สายลมพัดไปรอบตัวเขา บทเวทย์นี้ดูทรงพลังขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก แม้ระดับความเข้าใจธาตุจะไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่ความบริสุทธิ์ของพลังเวทย์กลับเพิ่มขึ้นจนต่างจากก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด เขาพุ่งทะยานออกไปเพื่อออกจากป่าแห่งนี้    เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงเบื้องหน้าของเขาก็พบกับทหารกลุ่มหนึ่ง ใช่แล้ว พวกเขาคือทหารที่ติดตามปีเตอร์เขามานั่นเอง ปีเตอร์หยุดแล้วค่อยๆเดินเข้าไปหาทหารเหล่านั้น

 

                   องค์ชายจะออกจากป่าแห่งนี้แล้วหรือขอรับหัวหน้าของทหารกลุ่มนั้นคุกเข่ากล่าวถามปีเตอร์

 

                   ใช่แล้วปีเตอร์กล่าวอย่างราบเรียบ กวาดสายตามองไปยังทหารเหล่านั้นก็พบว่า มีสองคนได้บาดเจ็บที่ขาจนเป็นแผลลึก ปีเตอร์คิดว่าระหว่างทางมานี้พวกเขาคงจะปะทะกับสัตว์อสูรระดับสองมาหลายตัวเป็นแน่ ยารักษาบาดแผลของทางกองทัพที่แจกให้กับทหารชั้นผู้น้อยก็คงไม่ได้ดีนัก เขาเดินเข้าไปหาทหารทั้งสองคนนั้น ก่อนจะส่งยารักษาบาดแผลที่มีความบริสุทธิ์ถึงสิบส่วนให้กับทั้งสองคนคนละหนึ่งเม็ด พวกเขาจ้องมองเม็ดยาเหล่านั้นก็รับรู้ถึงความไม่ธรรมดาของยารักษาบาดแผลเม็ดนั้น

 

                   พวกข้าน้อยรับของมีค่าขนาดนี้ไว้ไม่ได้หรอกขอรับท่านที่บาดเจ็บคนหนึ่งกล่าวขึ้น ทหารชั้นผู้น้อยอย่างพวกเขาจะรับของที่มีค่าจากองค์ชายได้อย่างไร

 

                   รับไว้เถอะ อย่างไรเสียการที่พวกเจ้าบาดเจ็บขนาดนี้ก็เพราะติดตามข้าเข้ามา หากเจ้าไม่รับไว้ ข้าจะลงโทษเจ้าตามกฎของกองทัพข้อหาขัดคำสั่งของผู้บังคับบัญชาปีเตอร์กล่าวเสียงราบเรียบ

 

          ทหารทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะรับยาของปีเตอร์แล้วกินมันลงไป เขารับรู้ว่าการที่ปีเตอร์พูดแบบนั้นไม่ได้คิดที่จะข่มขู่เขา หากแต่เป็นความห่วงใยที่มีให้กับพวกเขา เมื่อทานยาเม็ดนั้นเข้าไป ฤทธิ์ของยาก็เริ่มแสดงผล แผลค่อยๆสมานเข้ากันอย่างช้าๆ  ปีเตอร์ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาชี้ไปยังบาดแผลของทหารคนหนึ่ง พร้อมกับร่ายบทเวทย์ ประกายแสงสว่างออกจากปลายไม้กายสิทธิ์ ละอองแสงลอยไปกระทบบาดแผล

 

                   แสงแห่งการเยียวยา

 

          บทเวทย์พื้นฐานธาตุแสงถูกร่ายออกมา มันเป็นบทเวทย์แห่งการรักษาขั้นพื้นฐาน แต่ด้วยความเข้าใจธาตุแสงระดับสองและความบริสุทธิ์ของพลังเวทย์ บวกกับอำนาจแฝงของเขายูนิคอร์นในไม้กายสิทธิ์ของเขา บาดแผลจึงปิดสนิทในเวลาไม่นาน และเขาก็ทำเช่นเดียวกับทหารอีกคนที่ได้รับบาดเจ็บ ท่ามกลางความตกตะลึงของทหารทุกคนในที่แห่งนั้น ทุกคนไม่คาดคิดเลยว่าองค์ชายปีเตอร์จะมีความสามารถอันสูงส่งด้วยวัยเพียงเจ็ดปีเท่านั้น ในขณะที่กำลังตกอยู่ในตะลึงนั้นเอง เสียงของปีเตอร์ก็ดังขึ้นปลุกพวกเขาออกมาจากภวังค์

 

                   พวกเรากลับค่ายรักษาการณ์กันเถอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.684K ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #1443 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 20:36
    ทำให้หิวเล็กน้อย ไม่น้อยแล้วมั้ง เนื้อ3ก.ล พระเอกเป็นพีทอีทแหลกเหรอ
    #1443
    0
  2. #795 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:26
    ขอบคุณครับ
    #795
    0
  3. #666 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 14:16
    มี7คน มีซาตาน(อดีตรองพระเจ้า) ไทรอน(ไม่มีประวัติ) วิเวีย(น่าจะมาจากลิเวียธาน 1ใน7บาป) แต่อีก4นี่ใครกันนะ บาปที่เหลือก็ไม่น่าใช่เพราะไม่ครบ
    #666
    1
    • #666-1 PLENGpin12334454 (@PLENGpin12334454) (จากตอนที่ 14)
      14 มกราคม 2562 / 19:08
      ลูซิเฟอร์​(รองพระเจ้าในอดีต)​ส่วนซาตานกำเนิดพร้อมพระเจ้าแต่เกิดในซีกโลกมืด
      แมมมอน(ความโลภ)​ที่เหลือหาเอง5555
      #666-1
  4. #598 satawonj (@satawonj) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:19
    ไม้กายสิทธิ์เตรียมพร้อม ถึงถึงแฮรรี่พอตเตอร์เลย 555
    #598
    1
  5. #578 Nobphon178 (@Nobphon178) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:21
    พอมี7บาปมาก็กล่อยเลย มันจำเจมาก แต่ก็จะติดตามต่อ
    #578
    0
  6. #575 num no (@Galliano) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:59
    สุดยอดด
    #575
    0
  7. #531 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 16:50
    ไม่เอะใจ้หรอว่านี่3ธาตุแล้ว
    #531
    1
    • #531-1 KaikoTDD (@MimoKaoru) (จากตอนที่ 14)
      1 มกราคม 2562 / 20:35
      นั้นสิ ' '

      ไม่มีใครตกใจเลยเหรอ ' '
      #531-1
  8. #216 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 02:34

    ก็นี่เทพ
    #216
    0
  9. #125 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:22

    โชเทพพพพ

    #125
    0
  10. #22 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 23:11
    เลเวลอัพแล้วๆๆ # ถ้าพวกลูกศิษย์ลงมาช่วยปีเตอร์ฟาร์มเวล คงดีไม่น้อย 555
    #22
    1
    • #22-1 Supakit_Chacha (@Supakit_Chacha) (จากตอนที่ 14)
      25 กันยายน 2561 / 00:05
      ระเบิดทวีปเลยงั้น 555+
      #22-1
  11. #21 toooootooooo2 (@toooootooooo2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 23:10

    สุดยอดเยี่ยมของโลก

    มันสุดไปเลย

    เอาอีกๆ

    #21
    0