มหาจอมเวทเทพอสูร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 305,279 Views

  • 1,154 Comments

  • 8,305 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    54,276

    Overall
    305,279

ตอนที่ 12 : ป่าทุ่งมรกต(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1483 ครั้ง
    21 ก.ย. 61

บทที่ 10 ป่าทุ่งมรกต(2)

 

                                งั้นข้าคงไม่เกรงใจแล้ว

 

            ดิมิอัสเดินนำปีเตอร์ผ่านประตูค่ายรักษาการประตูขนาดใหญ่กว่าสามเมตรสร้างจากไม้ จากการพิจารณาของปีเตอร์คาดว่าไม้ที่นำมาสร้างมีอายุมากกว่าร้อยปีเป็นแน่ ความแข็งแกร่งของกำแพงไม้นี้ใช่เพื่อป้องกันสัตว์อสูรระดับหนึ่งหรือสองจริงหรือ หลังจากเดินผ่านประตูด้านหน้าเข้ามาก็พบกับสนามฝึกซ้อมขนาดเล็กหนึ่งแห่ง โดยรอบรายล้อมไปด้วยกระโจมสีเขียวเข้มขนาดเล็กถึงขนาดกลางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ระหว่างเส้นทางจะมีทหารยืนรักษาการณ์กระจายออกตามจุดต่างๆ

           

            เมื่อเดินมาได้ระยะหนึ่งก็ปรากกกระโจมสีขาวขนาดใหญ่รายล้อมด้วยทหารคุ้มกันกว่าสิบนายรอบกระโจม ดิมิอัสผายมือเป็นการเชื้อเชิญให้ปีเตอร์เข้าไปด้านใน เขาก็เดินเข้าไปอย่างว่าง่าย ภายในกระโจมถูกปูด้วยผ้าสีน้ำตาล บนพื้นประดับด้วยพรมหนังเสืออัคคี ด้านบนสุดแขวนผลึกเวทย์ลงอักขระธาตุแสงให้แสงสว่างไปทั่วทั้งกระโจมแห่งนี้ ตรงกลางมีโต๊ะประชุมขนาดใหญ่พร้อมทั้งเก้าอี้อีกสิบกว่าตัว สร้างจากไม้สีน้ำตาลเข้มเรียบง่าย ปีเตอร์เดินมานั่งยังเก้าอี้ตัวหนึ่งของโต๊ะประชุม

 

                        ท่านดิมิอัส แถวนี้คงไม่ได้มีแค่สัตว์อสูรระดับหนึ่งกับสองใช่หรือไม่ ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์ทางสีหน้าแต่อย่างใด หลังจากที่เด็กน้อยเอ่ยถามออกมา ดิมิอัสก็แสดงสีหน้าตกใจเล็กน้อยปะปนกับความแปลกประหลาดใจ เรื่องราวที่เกิดขึ้น เขายังไม่ได้รายงานกลับไปยังพระราชวังเลย อย่างที่ทราบโดยทั่วกันว่าป่าบริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์อสูรระดับหนึ่งและสอง เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการฝึกทหารใหม่อย่างยิ่ง แต่เมื่อเขามาถึง ก็ได้มีรายงานจากชาวบ้านถึงสิ่งผิดปกติ

 

                        องค์ชายรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรกัน ข้ายังไม่ได้ส่งรายงานไปยังพระราชวังเลย ดิมิอัสกล่าวถามปีเตอร์

                        นั่นไม่ยากเย็นอันใดเลย ข้าสังเกตุเห็นกำแพงของค่ายทหารแห่งนี้ใช้ไม้ที่มีอายุกว่าร้อยปีในการสร้าง ซึ่งมันมากเกินกว่าที่จะใช้ป้องกันอสูรระดับหนึ่งหรือสอง ปีเตอร์กล่าวตอบพร้อมอมยิ้มเล็กน้อย เดิมทีเขาก็ไม่มั่นใจในข้อสันนิษฐานของตนเองเท่าไหร่ จึงได้ถามหยั่งเชิงออกไปดู เมื่อได้ยินคำตอบของดิมิอัสเขาก็มั่นใจว่าสิ่งที่เขาคิดนั้นถูกต้อง

 

                        เมื่อข้าน้อยมาถึงที่แห่งนี้ ข้าได้รับรายงานจากชาวบ้านว่า มีสัตว์อสูรที่คาดว่าน่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับสาม อาศัยอยู่ภายในป่าทุ่งมรกต ทางเราได้ส่งทหารเข้าไปสำรวจหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่พบตัวมันเลย และยังมีเรื่องที่น่าแปลกอีกเล็กน้อย ดูเหมือนว่าภายในป่าทุ่งมรกตจะมีอากาศที่หนาวเย็นผิดปกติกว่าทุกปีที่ผ่านมา ดิมิอัสกล่าวรายงานตามความเป็นจริง เขาไม่ได้มองว่าปีเตอร์เป็นเพียงเด็กน้อย แต่เขาให้ความเคารพปีเตอร์ในฐานะผู้บังคับบัญชาคนหนึ่งเลยทีเดียว การบอกกล่าวข้อมูลตามความเป็นจริงทั้งหมด จึงเป็นหน้าที่ที่เขาสมควรกระทำอยู่แล้ว

           

            เมื่อปีเตอร์ได้ฟังดังนั้นก็ขบคิดถึงสิ่งที่เป็นไปได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จริงอยู่ที่ขณะนี้เริ่มเข้าสู่หน้าหนาวของอาณาจักรอสูรพฤกษาแล้ว แต่การที่ภายในป่าทุ่งมรกตจะหนาวเย็นผิดปกติจนชาวบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้กับป่าแห่งนี้ สังเกตออกอย่างเห็นได้ชัดคงต้องมีอะไรบางอย่างเป็นเหตุให้เกิดปรากฏการณ์นี้ก็เป็นไปได้ อย่างไรก็ตามความผิดปกตินี้เขาต้องค้นหาความจริงให้ได้ว่ามันเป็นผลของสัตว์อสูรปริศนาตนนั้นหรือไม่

 

                        ท่านดิมิอัสข้าของแผนที่ของป่าทุ่งมรกตได้หรือไม่ ปีเตอร์กล่าวถาม การที่เขาจะเข้าไปฝึกฝนและค้นหาความจริงของเรื่องนี้ เขาจำเป็นต้องใช้แผนที่ภายในป่าแห่งนี้ หากทำการสำรวจด้วยตนเองคงจะกินเวลาอย่างมากและเลยกำหนดยี่สิบวันของเขา ดิมิอัสเดินไปหยิบแผนที่ของป่าทุ่งมรกตจากชั้นวางของภายในกระโจม แผนที่ นี้ถูกทำขึ้นมาใหม่เมื่อไม่กี่เดือนก่อน มันระบุที่ตั้งของสัตว์อสูรชนิดต่างๆ ตามตำแหน่งที่มีการรายงานว่าพบเห็นบ่อยที่สุด ดิมิอัสส่งแผนที่ให้กับปีเตอร์ เขารับไว้แล้วเปิดดู จากข้อมูลของแผนที่พื้นที่ภายในป่าทุ่งมรกต มีเนื้อที่กว่าหนึ่งร้อยตารางกิโลเมตรความจริงแล้วพื้นที่เพียงแค่นี้ถือว่าไม่ได้กว้างใหญ่มากนัก เป็นเพียงป่าขนาดเล็ก เมื่อเทียบกับป่าแห่งอื่นในอาณาจักร แล้วเพราะเหตุใดการตามหาตัวสัตว์อสูรตนนั้นจึงยากเย็นขนาดนี้ ดิมิอัสชี้ตำแหน่งที่คาดว่าจะเป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรตนนั้น บริเวณกลางป่าอันเป็นที่ตั้งของโบราณสถานขนาดเล็ก ความจริงแล้วเหล่าผู้เชี่ยวชาญก็ได้ตรวจสอบหลายต่อหล่อยครั้งแล้ว ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติอันใด เป็นเพียงแท่นประกอบพิธีขนาดเล็กธรรมดาเท่านั้น

 

                        องค์ชายต้องการจะเข้าไปฝึกฝนในป่าจริงหรือขอรับ ข้าน้อยเกรงว่ามันจะไม่ปลอดภัย ถ้าอย่างไรให้ข้าน้อยติดตามไปด้วยดีหรือไม่ ดิมิอัสกล่าวถามปีเตอร์ ด้วยความเป็นห่วง เขาได้รับคำสั่งจากองค์ราชาว่าให้อำนวยความสะดวกในการฝึกฝนแก่ปีเตอร์และฝากดูแลองค์ชายด้วย คำสั่งมีเพียงเท่านี้ การที่ปีเตอร์จะเข้าไปฝึกฝนในป่า หากเป็นเมื่อก่อนก็คงจะไม่มีปัญหาอันใด แต่ในขณะนี้มีการรายงานถึงสัตว์อสูรปริศนาที่คาดว่าจะเป็นสัตว์อสูรระดับสามที่แม้แต่หน่วยสำรวจยังไม่พบมัน การที่ปีเตอร์จะเข้าไปในป่าเพียงลำพังนั้นอาจจะอันตรายเกินไป

 

                        ไม่จำเป็นอันใด เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงข้ามากนัก ข้ามาที่นี้เพื่อฝึกฝนตนเองให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น หากเจ้าตามข้าเขาไปแล้วคงไม่มีประโยชน์อันใดในการมาฝึกฝนครั้งนี้ อีกทั้งกลิ่นอายพลังเวทย์ระดับเจ้า สัตว์อสูรคงหลีกหนีไม่เข้าใกล้เป็นแน่ ปีเตอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย หากดิมิอัสตามเขาเข้าไปนอกจะขับไล่สัตว์อสูรระดับต่ำออกไปแล้ว ดิมิอัสอาจจะเห็นความลับในการฝึกฝนของปีเตอร์เป็นแน่ นั่นจะสร้างความโกลาหลตามมาอย่างแน่นอน

 

                        แต่แต่ว่า…” ดิมิอัสพยายามจะกล่าวคัดค้านการตัดสินใจของปีเตอร์ แต่ยังไม่ทันที่เขาจะกล่าวจบ ปีเตอร์ก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

 

                        ไม่มีแต่อันใดทั้งนั้น  เอาอย่างนี้แล้วกัน ข้าจะให้ทหารกลุ่มหนึ่งตามข้าเข้าไปในป่า แต่จะต้องทิ้งระยะห่างจากข้าสิบกิโลเมตรเป็นอย่างน้อย หากข้าเจออันตรายจนไม่สามารถจัดการได้ ข้าจะยิงเวทย์ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือเอง ตกลงไหมดิมิอัส ปีเตอร์กล่าวพูดแทรก ดิมิอัส เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง ดิมิอัสจึงไม่อาจกล่าวคัดค้านอันใดได้อีก จึงได้ยินยอมอย่างจนใจ

 

            ดิมิอัสคัดเลือกทหารที่เขาไว้ใจจำนวนสิบกว่าคนเพื่อรับภารกิจในการติดตามปีเตอร์  โดยย้ำว่าต้องทิ้งระยะห่างจากปีเตอร์สิบกิโลเมตร หากได้รับสัญญาณของความช่วยเหลือ ต้องรีบตรงเข้าช่วยเหลือในทันที  หากองค์ชายได้รับอันตราย คงจะเกิดเรื่องใหญ่จนเกินกว่าความรับผิดชอบของเขาจะรับไหวเป็นแน่

           

            ปีเตอร์ขอแยกตัวออกไปพักผ่อนยังกระโจมขนาดใหญ่ที่เตรียมการไว้สำหรับเป็นที่พักของเขา ปีเตอร์นั่งลงบนเตียงหลับตาและดำดิ่งสู่สมาธิ เขาเริ่มทำการทบทวนสิ่งที่เขาได้ฝึกฝนมาทั้งหมด ความเข้าใจในธาตุทั้งเจ็ด  บทเวทย์ทั้งเจ็ดธาตุ ควบคุมกระแสพลังเวทย์ทั้งหมดในร่างกาย เวลาผ่านไปจนเย็น ทหารได้มาเชิญปีเตอร์ไปรับประทานอาหารเย็นร่วมกับแม่ทัพดิมิอัสและเหล่าทหาร มีการดื่มกินฉลองต้อนรับการมาของปีเตอร์อย่างสนุกสนาน จากสายตาของปีเตอร์ เขาสัมผัสได้ว่าทหารเหล่านี้ให้ความเคารพต่อดิมิอัสอย่างมาก สายตาจ้องมองอย่างน่าเลื่อมใส ดุจผู้มีพระคุณคนหนึ่ง หลังจากได้กล่าวถามดิมิอัสก็ทำให้เขาได้ค้นพบคำตอบว่า ทหารส่วนใหญ่ของเขา คือบุคคลที่เขาให้ความช่วยเหลือตามหมู่บ้านต่างๆ ที่ถูกสัตว์อสูรโจมตี ชายหนุ่มเหล่านี้สำนึกบุญของดิมิอัสจึงได้ขอติดตามมา  

            เมื่อปีเตอร์รับรู้ถึงเรื่องราวเหล่านี้ เค้าคิดว่าการที่มีลูกน้องที่รัก และเคารพผู้บังคับบัญชาด้วยใจจริงมากกว่าการใช้อำนาจในการปกครองนั้น จะทำให้กองกำลังนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง  เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงอยากให้ความช่วยเหลือทหารเหล่านี้

                        ฟู่!!!     เปลวเพลิงขนาดเท่าลูกบอลถูกจุดขึ้นมาบนฝ่ามือของปีเตอร์  ความร้อนแรงที่แผ่ออกมาอยู่ในความเข้าใจธาตุระดับสอง

                        นี่คือเปลวเพลิงของเรา เราบรรลุความเข้าใจธาตุไฟระดับสองด้วยเวลาเพียงไม่นาน พวกพี่ชายทั้งหลายอยากจะพัฒนาฝีมือของตนเองหรือไม่ หากต้องการข้าจะชี้แนะให้ ปีเตอร์กล่าวเสียงดัง ท่ามกลางความตกตะลึงของเหล่าทหารและแม่ทัพดิมิอัส   ดิมิอัสคิดว่าการที่เด็กอายุเจ็ดปีบรรลุความเขาใจธาตุไฟระดับสองนั้น แทบจะเป็นการประทานจากสวรรค์ก็ว่าได้ เหล่าทหารก็ตื่นตกใจเช่นกัน  จนมีทหารนายหนึ่งตั้งสติได้

                        ขอได้โปรดช่วยชี้แนะพวกเราด้วย

                        ได้โปรดชี้แนะพวกเราด้วย!!!” เมื่อทหารคนแรกพูดเรียกสติ พวกทหารที่เหลือจึงกล่าวตามกัน

            ปีเตอร์เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย พร้อมกล่าวอธิบายความเข้าใจของแต่ธาตุตามตำราเวทย์โบราณและจากความเข้าใจของเขา ทหารบางคนเริ่มจับเคล็ดลับได้สัมผัสถึงกระแสพลังเวทย์และแปรเปลี่ยนเป็นพลังธาตุได้ ก็เริ่มปลดปล่อยพลังธาตุออกมา หากใครยังไม่สามารถจับเคล็ดได้ ปีเตอร์จะเดินไปแตะไหลและถ่ายเทพลังงานธาตุตามธาตุของทหารเหล่านั้นเขาไปภายในร่างกาย จะทำให้ผู้ฝึกฝนสัมผัสถึงพลังธาตุได้ดีขึ้น เวลาล่วงเลยผ่านไปจนเที่ยงคืน ดวงจันทร์ฉายอยู่กลางท้องนภายามค่ำคืน แสงจันทร์ส่องสว่างสาดแสงไปทั่วทุกพื้นที่ พลังแห่งธาตุเข้มข้นถูกปล่อยออกมาจากจุดจุดหนึ่งของงานเลี้ยง บัดนี้ทหารทุกคนบรรลุความเข้าใจธาตุระดับที่หนึ่งหมดแล้ว ความตื่นเต้นและความดีใจของเหล่าทหารถูกส่งผ่านออกมาในรูปของเสียงร้องตะโกนแห่งความยินดี ทหารเหล่านั้นคุกเข่ากล่าวขอบคุณแก่ปีเตอร์ พวกเขาไม่คาดคิดว่าในช่วงชีวิตวัยหนุ่มของคนธรรมดาเช่นพวกเขาจะสามารถบรรลุความเข้าใจธาตุระดับหนึ่งได้ หากสามารถจับเคล็ดได้แล้ว ขอเพียงฝึกฝนต่อไปย่อมพบความสำเร็จในภายภาคหน้าเป็นแน่  ปีเตอร์กล่าวลาขอตัวกลับที่พัก เขาจำเป็นต้องพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวเข้าไปฝึกฝนในวันพรุ่งนี้

 

 

            แสงแดดส่องผ่านช่องลมของกระโจมเข้ามากระทบใบหน้าของเด็กน้อย ไอเย็นก่อตัวอยู่บริเวณโดยรอบสร้างความเย็นสบายไปทั่วทั้งพื้นที่ ปีเตอร์ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวเป็นชุดสีเขียว กางเกงสีน้ำตาลโปร่งสบายเพื่อให้ง่ายต่อการเคลื่อนไหว เรือนผมสีดำสนิท ดวงตาสีดำ ปากอมชมพู ใบหน้าแสดงถึงความเยาว์วัยของเด็กน้อยวัยเจ็ดปี  ปีเตอร์ก้าวเดินออกมาจากกระโจมของเขาตรงไปยังกระโจมของดิมิอัสแล้วร่วมรับประทานอาหารกับเขา หลังจากทานอาหารเสร็จ ดิมิอัสก็เดินมาส่งเขาที่ด้านหน้าของค่ายรักษาการตะวันออก พร้อมทั้งทหารกลุ่มหนึ่งที่จะให้ติดตามไปด้วย  ปีเตอร์เรียกไม้กายสิทธิ์ของเขาออกมา กลิ่นอายอาวุธระดับฟ้าแผ่ออกมา แสดงถึงความทรงพลัง 

 

                        เหยียบสายลม    ฟิ้วว!!!”  ปีเตอร์ร่ายบทเวทย์ธาตุลม กระแสลมหมุนวนรอบกายของเขา จากนั้นพุ่งทะยานตรงไปทางป่าทุ่งมรกต บทเวทย์เหยียบสายลมเป็นเวทย์มนต์เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของผู้ร่าย ทำการกระตุ้นกระแสพลังเวทย์ในอากาศบริเวณใต้ฝ่าเท้าแล้วระเบิดออกจะเพิ่มความเร็วในการทะยานตัว เป็นบทเวทย์เสริมความเร็วในการเคลื่อนที่ที่มีประโยชน์อย่างยิ่งและยังกินพลังเวทย์เวทย์น้อยมากอีกด้วย เนื่องจากใช้พลังเวทย์ในอากาศเป็นตัวขับเคลื่อน    ท่ามกลางเหล่าทหารและแม่ทัพดิมิอัส เขาแน่ใจว่าเมื่อคืนปีเตอร์แสดงพลังธาตุไฟให้พวกเขาเห็น และเขามันใจว่าปีเตอร์เป็นผู้ใช้เวทย์ไฟอย่างแน่นอน แต่ในขณะนี้บทเวทย์ลมถูกร่ายออกมาต่อหน้าต่อตาของพวกเขา นั่นสร้างความประหลาดใจอย่างมาก

 

                        เป็นถึงผู้ครอบครองธาตุถึงสองชนิด เป็นเด็กที่มีพรสวรรค์อย่างยิ่ง สมแล้วที่มีความสามารถในการทำให้ทหารทั้งกองเลื่อนระดับธาตุได้ไวถึงเพียงนี้  เป็นบุคคลที่น่านับถืออย่างยิ่ง ดิมิอัสกล่าวขึ้น เป็นที่ทราบกันทั่วทั้งอาณาจักรแล้วว่า องค์ชายลำดับที่สามปีเตอร์สามารถเลื่อนระดับการบ่มเพาะเวทย์ได้ในเวลาอันสั้น และยังบรรลุความเข้าธาตุระดับสองอีกด้วย การที่จะมีพรสวรรค์ในการใช้ธาตุถึงสองชนิดนั้น คงจะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งอาณาจักรเป็นแน่หากใครได้รับรู้

 

            เป็นระยะเวลากว่าหนึ่งชั่วโมงที่ปีเตอร์วิ่งออกมาจากค่ายรักษาการณ์ตะวันออก เบื้องหน้าของเขาปรากฏชายป่า ที่มีต้นไม้ขนาดใหญ่  บริเวณชายป่าแห่งนี้มีไอความเย็นแผ่ออกมาเล็กน้อย เป็นอย่างที่ดิมิอัสว่าไว้ อากาศภายในป่ามีไอเย็นปกคลุมไปทั่ว แม้แต่ชายป่ายังสัมผัสได้ถึงไอเย็น ปีเตอร์เปลี่ยนจากการวิ่งเป็นการเดินเข้าไปภายในป่าทุ่งมรกต เขาเข้ามาได้ประมาณหนึ่งกิโลเมตรแล้ว แสงสว่างเริ่มลดน้อยลง เนื่องจากภายในป่าแห่งนี้ มีต้นไม้สูงใหญ่หลายร้อยหลายพันต้นแผ่กิ่งก้านสาขาจนปกคลุมไปทั่วด้านบนของป่า แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาได้แค่บางส่วนเท่านั้น สายตาของปีเตอร์กวาดมองไปรอบตัว ผืนป่าแห่งนี้มีไอเย็นสีขาวปกกคลุมอยู่เบาบาง หิงห้อยวิญญาณล่องลอยอยู่เหนือพื้นเล็กน้อย มันเป็นสัตว์อสูรชั้นต่ำกว่าระดับที่หนึ่งเสียอีก ไม่มีอันตรายอันใด ปีเตอร์ไปสะดุดกับสิ่งหนึ่งทางซ้ายมือ มีต้นหญ้ากลุ่มหนึ่งกว่าสิบต้น งอกรวมกันอยู่เป็นกระจุก ลำต้นสูงประมาณครึ่งฟุตมีใบสีฟ้าอ่อน ยอดสุดม้วนขดเป็นวงกลม มีละอองสีฟ้ากระจายออกมารอบๆ มันคือ หญ้าวิญญาณน้ำแข็งระดับต่ำเดิมทีแล้วสิ่งนี้หาได้ยากยิ่งในอาณาจักรอสูรพฤกษาเนื่องจากมีอากาศที่อบอุ่นตลอดทั้งปี จึงไม่เหมาะแก่การเติบโตของมัน หญ้าวิญญาณน้ำแข็งจะเติบโตได้เฉพาะในที่ที่มีพลังเวทย์ธาตุน้ำแข็งหนาแน่นเท่านั้น หากเป็นอาณาจักรครามเหมันต์หญ้าชนิดนี้สามารถพบเห็นได้ทั่วไป ปีเตอร์จึงเก็บไว้ในลูกแก้วมิติของเขา

           

            ปีเตอร์เดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ ก็พบหญ้าวิญญาณน้ำแข็งระดับต่ำอีกหลายร้อยต้น เขาก็เก็บทุกต้น หญ้าชนิดนี้สามารถปรุงเป็นยาได้หลายชนิด การจะเก็บไว้ก่อนก็ไม่ใช่ปัญหาอันใดสำหรับเขา เพราะลูกแก้วมิตินั้นมีเนื้อที่อันไร้ขอบเขต  ในขณะที่เขากำลังเก็บหญ้าวิญญาณน้ำแข็งอยู่นั้น ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น

                        โฮกกกกกกกกกกก!!!!   ตึงง!!! ตึงง!!! ตึงง!!!

           

            เสียงสัตว์อสูรชนิดหนึ่งร้องดังมาจากด้านหลังของเขา ผืนดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย เสียงวิ่งตรงมายังปีเตอร์ เขาสังเกตเห็นเงาขนาดสองเมตร แสงแดดที่ลอดผ่านแมกไม้เบื้องบนลงมาเป็นช่องแสงขนาดเล็ก กระทบกับส่วนหนึ่งของสัตว์อสูรเผยให้เห็นลำตัวสีดำ มีลายเส้นสีแดงคล้ายเปลวไฟแผ่แตกแขนงออกไปทั่วทั้งลำตัว บัดนี้ สัตว์อสูรตนนั้นหยุดยืนจ้องมาทางปีเตอร์ ระยะห่างประมาณสิบเมตร เรียกได้ว่าเป็นระยะจู่โจมเลยทีเดียว ในตอนนี้ปีเตอร์เห็นรูปร่างมันอย่างชัดเจน ดวงตาสีแดงกล่ำดุจโลหิต สองเขาสีดำสนิทโค้งงอมาด้านหน้า ร่างกายกำยำจนเห็นกล้ามเนื้ออย่างชัดเจน เส้นลายสีแดงแผ่ไปทั่วทั้งลำตัว ขาทั้งสี่ประกอบไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ  มันคือสัตว์อสูร  กระทิงเพลิงดูจากกลิ่นอายที่ปล่อยออกมา มันคงจะอยู่ในระดับสอง จากข้อมูลที่ปีเตอร์มี สัตว์อสูรชนิดนี้มักจะไม่ออกจากถิ่นที่อยู่ของตนเอง แต่การที่มันวิ่งออกมาจากภายในป่านั้น เป็นไปได้ว่ามันคงถูกไล่ออกมาเป็นแน่ สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คงต้องจัดการกับมันก่อน ปีเตอร์เรียกไม้กายสิทธิ์ออกมา

                       

                        เหยียบสายลม!!!”   เพลิงร่ายรำ!!!”  คลื่นวิหค!!!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.483K ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1091 Lenbbcom (@Lenbbcom) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:34
    ผม สิบกิโล มันใกล้มากน่ะเปลี่ยนเป็น4-5กิโลพอดีกว่า
    #1091
    0
  2. #793 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:09
    ขอบคุณครับ
    #793
    0
  3. #660 AiAilada (@AiAilada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 10:22
    เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากค่ะ นิยายก็คือจินตนาการของเราเอง สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #660
    0
  4. #260 SmallCatTail (@ieakbullet3) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 23:11
    ฝึกจินตนาการได้ดี เหมี๊ยว!!
    #260
    0
  5. #214 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 02:12
    คลื่นวิหค ตื่นเต้นละว่ามันเป็นไง
    #214
    0
  6. #76 5555r (@5555r) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 10:21
    ๆ.

    ใใทืพะะเะด.

    .฿฿@#!1223470○°●■□♤♡¿《°○●□■♡♤♡♢♡♧☆☆☆๑๐๗๘๙๐๐๐๐๐๙๐๐♤♤♡♧♢▪¤《

    ..
    #76
    0
  7. #4 toooootooooo2 (@toooootooooo2) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 22:53

    มันสุดยอดมากเลยครับ

    เอาอีกได้เปล่าครับ

    #4
    1
    • #4-1 Supakit_Chacha (@Supakit_Chacha) (จากตอนที่ 12)
      21 กันยายน 2561 / 23:27
      จะพยายามอัพให้วันละตอนนะครับ
      #4-1