[Levi x Mikasa] 助けて..I Really Love You.

ตอนที่ 19 : Episode 16 ความสูญเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    24 ก.ค. 63

"อ่า...บ้าน...เเม่กลับมาเเล้วนะ..มิคาสะ เดี๋ยวเเม่จะทำเเกงกะหรี่ไว้ให้นะ"

ก๊อกๆ

"จ้า..มิคาสะ มาเเล้วหรอ"

"เเม่น่ะดีใจมากเลยน----"

ฉึก..! ฮะ..เฮือก...

"สวัสดีค่ะ......คุณเเม่^^"

.

.

.

"อะ..อืม...." มิคาสะตื่นมาในห้องสีขาว ปรับม่านตาให้เข้ากับเเสงสีนวล

"เธอตื่นเเล้วงั้นหรอ" ใครน่ะ..?

ชายร่างสูง ผิวขาวสว่าง ผมสีเเดง ตาสีฟ้า

"อ่า...นายเป็นใคร?"

"ฉันชื่อยูยะ โคลว์น่ะ.." ชายร่างสูงตอบ

"งั้นหรอ.."

"ฉันเจอเธอนอนสลบอยู่ฝั่งเเม่น้ำ..เธอเป็นอะไรรึปล่าว?"

"คือว่า..." ...

"ฉัน....."

"เเค่เป็นลมน่ะ อากาศมันร้อน"

"...โกหกไม่เนียนเลยนะ"

"..ห้ะ?" อึก!

"น-นายรู้อะไรมา"

"หึ ฉันเห็นหมดเเล้วล่ะนะตั้งเเต่เธอโดนลากตัวมาน่ะ"

"เธอน่ะ ฉลาดดีนี่" อะ-เอ๊ะ?

"หึ.. นี่น่ะ" โคลว์ได้ยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน

ติ๊ด

"หึ ก็ไม่อะไร ก็เเค่จะมาสั่งสอนคนทำผิดน่ะ เล่นไว้ซะเยอะเลยนะยะครั้งที่เเล้วน...

อ้อ...นั่นสินะ ฉันบันทึกเสียงไว้นี่นา...

.

.

"เเล้ว..นายต้องการอะไร"

"ก็ไม่อะไรหรอก..ผมน่ำเเค่ต้องการจะช่วยคุณ"

"...งั้นหรอ.." นายนี่น่ะ...ไว้ใจได้เเค้ไหนกันนะ

“เเต่ฉันขอเเนะนำนะ ว่าอย่ามายุ่งดีกว่าน่ะ ไม่ใข่เรื่องของคนนอก” มิคาสะกล่าวด้วยความเย็นชาพร้อมเดินออกไปจากห้องนี้

“คนนอกอะไรกันเล่า ยังไม่10ปีก็ลืมฉันเเล้วหรอ ยัยชินนาม่อน”

“ห..ห๊า!!!!”

“ระ-หรือว่า…..ยูตะ!!!"

“อื้ม หึๆ” ยูตะยิ้มหวาน

“ให้ตายเถอะยูตะ นายมาที่นี่ได้ยังไงเนี่ย555”

“พอดีเเม่ของฉันต้องมาทำงานเเถวนี้น่ะ” ยูตะตอบ

“เเล้วนายจะเปลี่ยนชื่อกับนามสกุลที่ไมเนี่ย ฉันก็งงตายสิ”

“พอดีเเม่ของฉันหย่าหฝกับพ่อเเล้วล่ะ เเม่เลยเปลี่ยนชื่อให้ฉันเพราะไม่อยากมีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อน่ะ นามสกุลนี้เป็นนามสกุลเเม่ฉันเอง”ยูตะตอบมาอย่างนิ่งๆ

“ ขอโทษนะยูตะ” ให้ตายสิมิคาสะ ไปถามอะไรเนี่ย

“อืมไม่เป็นไรหรอก ว่าเเค่เดี๋ยวให้ฉันไปส่งบ้านไหม นี่ก็มืดเเล้วนะ”

“อะ-เอางั้นหรอ ก็ได้”

.

.

.

.

ตอนนี้ฉันถึงบ้านเเล้วล่ะค่ะ 

“ฉันยังอยากกินเเกงกะหรี่ฝีมือเเม่เธอจะเเย่ นี่ถ้าฉันทำได้ฉันจะให้มิชลิน3ดาวไปเลยนะ5555” ยูตะ ไม่สิ ยูนะพูดติดตลก

“นายนี่เหมือนเดิมเลยนะ---” ภาพตรงหน้าทำให้ฉันช๊อกจนพูดไม่ออก จนยูยะต้องมาดูว่าเกิดอะไร เขาเเทบช๊อคไปตามๆกัน

“มะ..เเม่…เเม่คะ” ภาพตรงหน้าคือเเม่ของฉันที่กำลังนอนสลบโดนมีเลือดมากมายไหลออกจากตัวท่าน

"ใครกัน…ใครที่กล้าทำกับเเม่ของฉันเเบบนี้…..เเกจะต้องชดใช้'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #80 spu2548 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 14:21
    รออยู่นะ
    #80
    0
  2. #79 PiekpoonQtie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 17:32
    รอน้าาาา ❤️❤️
    #79
    0
  3. #78 CHUNPAN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 19:01
    รีบมาต่อด่วนเลย!555555❤️✨
    #78
    0