[Levi x Mikasa] 助けて..I Really Love You.

ตอนที่ 11 : Episode 9 สร้อยคอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    11 ธ.ค. 62

ณ ห้องพยาบาล

Mikasa Talk :

"เธอเล่นเเรงก่อนเองอะนะ ไม่งั้นก็คงไม่มาเจ็บเเบบนี้หรอก" เฮ่อ โดนบ่นอีกเเล้วสินะ

"อ่า..."

"หืม..ช่วงนี้เป็นอะไร?" อ่า...จริงด้วยเเฮะ ถ้าเป็นเเต่ก่อนก็คง..จะปรี๊ดเเตกไปเเล้วสินะ

"หืม...นาย..สร้อยนั่น.." สร้อยนั่น เป็นเเบบเดียวกับของฉันนี่นา

Image result for สร้อยคอจี้พระจันทร์"

                                                ขออนุญาติเจ้าของภาพนะคะ

"อะไร..?" ฉันหยิบสร้อยคอพระจันทร์ของฉันขึ้นมา

"...!" เขาตกใจเล็กน้อย เป็นอะไรน่ะ

"เธอได้มาได้ยังไง"

"อ่า...มันมีตั้งเเต่เด็กเเล้วล่ะ ฉันเองก็ไม่รู้.."

"งั้นหรอ..."

เราเงียบกันไปซักพัก

"รีบกลับบ้านกันเถอะ"

"อ่า...." เฮ่อ จะหมดวันเเล้วหรอ..รู้สึกเร็วชำมัด..

 

"มิคาสะ!" อ๊ะ..? อาร์มินหรอ

"อะไร..?"

"มิคาสะครับ..คือว่า...เอ่อ.." อาร์มินยืนอ้ำอึ้งจะพูดอะไรซักอย่าง

"เราอาจจะไม่ได้ไปโรงเรียนหรือกลับกับเธออีกเเล้วล่ะ" เอเลนพูดตัดหน้าโดยไม่เเคร์ฉันซักนิด 

ฉันรู้นะว่าเกลียดฉัน..

"เอเลน!" 

"เเล้วไง?"

"อ่า.." ฉันตอบไป..

"ดี..ไปกันเถอะอาร์มิน ฉันต้องไปซ้อมบอลต่อ เเอนนี่รอฉันอยู่"

 

If i die young...

 

Lay me down on a bed of roses...

 

Sink me in the river at dawn

 

Send me away with the words of song....

                                          -If i die young-

 

ฉันร้องเพลงที่ชอบที่สุดขณะเดินทางกลับบ้าน...

จิตใจของฉันตอนนี้ว่างปล่าวไปหมด..ฉันไม่รู้เลยว่าอะไรเปลี่ยนเเปลงไปบ้าง..

 

"กลับมาเเล้วค่ะ.."

"ยินดีต้อนรับกลับจ๊ะ มิคาสะ" คุณเเม่ทักทายตามเดิม

"เเม่มีเรื่องจะบอ--" เเม่ชงักไปนิดหน่อยหลังจากเห็นฉัน

"มิคาสะ..เราต้องคุยกันเเล้วล่ะ"

"ค่ะ.."

 

"เรื่องที่เเม่อย่างจะบอกเป็นเรื่องเเรกคือ..เเม่ จะไปดูงานในวอลซีน่า เเม่อาจจะไม่ได้อยู่กับลูก..6 เดือน.." อืม...อีกเเล้วสินะ คุณเเม่ ในหนึ่งปีจะไปดูงาน 1 ครั้งในทุกๆปี ทำให้ฉันมีเวลาอยู่กับคุณเเม่ 6 เดือน ทำให้ฉัน อยู่กับคุณเเม่น้อยกว่าคนอื่นๆ

"อ่า..ค่ะ อีกเเล้วสินะคะ"

"อืม เเม่จะไปวันพรุ่งนี้นะ.." อะไรนะ ปกติเเล้วต้องทุกปีวันที่ 1 มกราคมไม่ใช่หรอ

"ทำไมล่ะคะ!" 

"ทางเขตทรอสเขาเเจ้งมาเเบบนี้น่ะ..เเม่ขอโทษจริงๆนะลูก"

"ค่ะ...หนูเข้าใจ..วันพรุ่งนี้ก็วันที่ 20 สินะคะ.." 

"อืม..."

"อีกเรื่องนึงที่เเม่อยากจะพูด.."

"สร้อยคอของลูก เปลี่ยนเป็นสีม่วงตลอดเวลารู้ไหม..ปกติสร้อยของลูกจะเป็นสีน้ำเงินนี่" ..จริงด้วยเเฮะ..

"ลูก..รู้สึกเเปลกๆรึปล่าวช่วงนี้?" เเปลกๆหรอ...จะพูดยังไงดีล่ะ..

"มีค่ะ.."

"เเม่คิดไว้เเล้วล่ะ..ว่ามันจะเกิดขึ้น" คุณเเม่พูดพลางเดินไปที่ห้องใต้ดิน..

"นี่คือยาสำหรับอาการนี้" อะไรนะ ยา?

"เเต่หนูไม่ได้เป็นโรคอะไรนะคะ" อะไรกัน มันก็เเค่สร้อยคอไม่ใช่หรอ เเดดจัดมั้งถึงเปลี่ยนสี..

"เเม่ไม่ได้เล่นนะมิคาสะ!" อ่ะ..

"นี่เป็นยาเฉพาะสำหรับโรคนี้" นี่ฉันเป็นโรคหรอ อะไรเนี่ย? (โรคนี้ไม่ได้มีจริงๆนะคะ! เป็นความมโนส่วนตัวของไรทืล้วนๆ)

"ถ้าลูกไม่ได้รับยานี้อาจมีผลข้างเคียงที่ร้ายเเรงนะลูก!" ชักจะไปกันใหญ่ล้าว!!

"เอ่อ.."

"มิคาสะ เเม่ขอเตือนลูก ทำตามที่เเม่ขอเถอะ เเม่..ไม่อยากเห็นลูกเจ็บปวด.." เจ็บปวด...? 

ฉันมองสร้อยคอซักพัก..

"ค่ะ หนูจะเชื่อเเม่ค่ะ!" ทำตามที่คุณเเม่บอกน่ะดีที่สุดเเล้ว

"ดีเเล้วจ่ะ เเม่จะได้หมดห่วง:)"

"ค่ะ.."

"งั้นลูกไปเตรียมตัวเถอะ จะได้มากินข้าว"

.

.

เวลา 7:20 น.

"เเม่ไปก่อนนะจ๊ะมิคาสะ" 

"ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ"

"จ้ะ"

อืม..สุดท้าย ฉันก็ต้องอยู่คนเดียว..อีกเเล้วสินะ..

ฉันจ้องขวดยาที่คุณเเม่ให้ไว้ 

'กินยานี้ตามปกติเลยนะจ๊ะ เช้า กลางวัน เย็น' 

ตามที่คุณเเม่พูดไว้..คงต้องกินสินะ..เเถมยานี่ก็มีเยอะอีกต่างหาก โรคไตจะถามหามั๊ยเนี่ย

ฉันจึงตัดสินใจกินมันเเล้วรีบไปโรงเรียน..

อืม..ลดความเครียดไปได้นิดหน่อยนะเนี่ย..

วันนี้ก็เหมือนวันปกติ..เเต่ว่า..ฉันเดินมาคนเดียวน่ะสิ

 

"เธอมาคนเดียวหรอ?" มีเสียงมาจากข้างหลังฉัน

"นายเองหรอ.." นายรีไวล์นี่เอง

"อ่า..วันนี้ไม่ได้มากับเพื่อนเธอหรอ?" ถ-ถามเเบบนี้..รู้สึกเเปลกๆ...

ฉันชงักนิดหน่อย เเละรีบเดินโดยไม่สนใจเขาเลย

 

 

"เรา..พูดอะไรผิดรึปล่าวนะ..เเถมสร้อยยัยนั่นมัน.."

 

 

"ไม่ดีเเล้วสงสัยต้องกินยาเพิ่ม.." เเต่ว่าคุณเเม่บอกให้กินตามปกตินะ..

ทำยังไงดี ตอนนี้ฉันรู้สึกเเปลกๆ..

อึก! 

สุดท้าย..ก็กินอยู่ดี..

จะไม่ทำอีกเเล้ว!

"เธอกินอะไรอยู่?" จู่ๆนายรีไวล์ก็โผล่มาข้างหลังฉัน

ฉันรีบเก็บยาทันที

"ไม่มี อย่ามายุ่งนะ!" ฉันรีบวิ่งให้เร็วที่สุด

 

"เอ่อ...?"

 

ผ่านไป 2 วันเเล้ว (ขออภัยที่ข้ามนะคะ)

ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม ยานั่นก็เหมือนจะทำให้ฉันดีขึ้นด้วย เเต่ที่มากขึ้นคือเหล่าคนที่นินทาฉัน รวมถึงคนในห้องฉันด้วย มันมีมากขึ้นทุกวัน รวมไปถึงพวกที่ไม่รุ้อะไรเเล้วก็มาด่าฉัน บางคนก็สงสาร เเต่คนด่ามากกว่าอยู่ดี เเต่ฉันไม่เเคร์หรอกนะ

 

เวลา 12:30 นาที ณ ห้องเรียน

ฉันกำลังจะกินยาตามปกติ

"อุ๊ย มิคาสะจัง กินอะไรน่ะจ้ะ?" เหล่านักนินทามาเเล้วสินะ 

"โถ่ๆๆ มิคาสะ คิดมากจนต้องกินยาโรคประสาทเเล้วหรอ ฮ่าๆ" หึ เอาเเต่นินทายังไม่เคยโดนบาทาสินะ 

ฉันเงียบตามปกติ

"เฮ้ย! หยิ่งหรอวะ คิดว่าเก่งอ่อ" ผู้ชายที่ฉันไม่รู้จักคนหนึ่งมาด่าฉันทั้งๆไม่รู้อะไรด้วยซ้ำ

มีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาตบฉัน ฉันนึกถึงภาพที่ฉันโดนลักพาตัวตอนเด็ก..ชายคนหนึ่งตบฉันเหมือนกัน

ฉันรู้สึกว่ามาอะไรพลุ่งพล่านอยู่ในกระเเสเลือดฉัน ฉันชงักไปทั้งตัว

พวกมันมีประมาณ 5 คนสินะ..

"เฮ้ย ไม่เเรงไปหรอวะ" หนึ่งใน 5 คนนั้นถามผู้หญิงที่ตบ

"ไม่หรอก นังนี่มันหน้าด้าน ตบไปก็ไม่เท่าไหร่หรอก" ผู้หญิงคนนั้นง้างมือจะตบฉันอีกรอบ

ฉึบ 

ฉันจับข้อมือยัยนั่นเเละบีบมันอย่างเเรง ฉันบินเเขนยัยนั่นให้มาอยู่ข้างหลังเเละผลักตัวเธอไปอย่างเเรง ทำให้ตัวยัยนั่นกระเเทกขอบโต๊ะอย่างเเรง

"อึก...พวกเเก! จัดการสิวะ!" ออกคำสั่งสินะ

มีชายใจกล้าคนหนึ่งตั้งใจใส่หมัดฉัน ฉันหลบได้จับที่เเขนบินอย่างเต็มเเรงทำให้ตัวหมุนกลางอากาศตามเเรงบิด (เหมือนตอนมิคาสะยังเด็กช่วยเอเลนที่มีเรื่องอยู่อะค่ะ;w;)

ฉันเลยส่งสายตาอาคาตไปให้ 3 คนที่เหลือ จนต้องรีบออกไปเลย

 

 

 

 

"ชิ..ไม่ได้ผลหรอ ใช้ไม่ได้ ยัยพวกนี้"

 

 

 

 

--- || คุยกับนักเขียน || ---

สวัสดีค่ะ อัพให้เเล้วน้า ทดเเทนวันเสาร์ที่เเล้วค่ะ เดี๋ยววันศุกร์ทดเเทนวันอาทิตย์น้าา

ถ้าคนไหนมีพลอตเรื่องที่น่าสนใจอีกบอกมาได้นะคะ จะเเต่งฟิค Levi x Mikasa อีก ;w;

ช่องทางติดต่อตามนี้นะคะ

Facebook : Senpazaki Zen

Gmail : sudarat.moungth@gmail.com 

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ไรท์ เเล้วก็ติดตามด้วยนะคะ :3

 

บายๆค่าเจอกัน พรุ่งนี้! UwU

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #66 555 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 19:16

    ตบมันลูก! ตบมัน​ จิกหัวมันขึ้นมาลูก!! (อินๆๆ)​

    #66
    0
  2. #30 dark show (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 21:35

    อยากอันเชิญคาถามอนิเตอร์ทะลุมิติเข้าไปช่วยมิคาสะ จังหวะนี้รีไวล์ต้องมาแล้ว
    #30
    0
  3. #28 Rose Ackerman (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 01:28

    เป็นโรคอะไรค่ะ..〒_〒 (รอๆค่ะ)

    #28
    1
  4. #27 47884lovelove (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 18:25
    พลังแอคเคอแมนพุ่ง555
    #27
    1
  5. #26 2 0 0 4' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 22:15
    แงงง มิคาสะกะลังจะเปลี่ยนไป ..รึป่าว;-;
    #26
    1
    • #26-1 iix_Zenz(จากตอนที่ 11)
      11 ธันวาคม 2562 / 22:52
      ต้องติดตามค่าา >:3 รอ พน วันนึงเนาะเดะอัพให้ยาวๆเลย
      #26-1