(END) 7th Sense (MarkBam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,636 Views

  • 262 Comments

  • 2,061 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    68

    Overall
    22,636

ตอนที่ 5 : EP.5 7th Sense 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    7 ก.ย. 59

Ep.5 
....ถึงผมจะมีใจรู้สึกผิดต่อมาร์คอยู่นิดหน่อย แต่มันก็ไม่มากพอที่จะเอาชนะความกลัวและความมืดไปได้หรอนะ ฮือออออ
....แบมถูกลากถูลู่ถูกังมาจนถึงถนน..ที่ตอนนี้ฝนเพิ่งหยุดตก...บรรยากาศมันหนาวๆ เย็นๆวูบวาบไปหมด..ผู้คนยังไม่ค่อยมีคนออกบ้าน ทำให้ถนนทั้งสายมืดและเงียบ..มีรถแล่นผ่านบ้างนานๆครั้งง ตอนนี้มีเพียงพวกเขาหกคนที่ยืนเด่นเป็นสง่า อยู่กลางสี่แยกที่เคยพลุพพล่านไปด้วยผู้คน..
.....ฮือออออออ ไอ่เพื่่อนช่ัววว T^T พวกมันลากผมออกมาจนได้..ตอนนี้ผมเกาะเกี่ยวตัวเองติดหนึบอยู่ข้างหลังเจบี....
"มึงเจอเขาครั้งแรกที่นี่เหรอ?" ไอ่แจ็คสัน
"อืออออ~" แบม
"ยองแจ มึงลองเข้าชานอีกทีดิ๊..ไม่เห็นจะมีเลย.."จูเนียร์
"กูว่าที่นี่นะ!...เมื่อกี้ตอนกูสื่อสารกับเขาผ่านร่มไอ่แบม กูสัมผัสได้ว่า พลังเขากำลังอ่อนลงมาก..."ยองแจ
"แล้วถ้าเขายังเข้าร่างไม่ได้...มันจะเป็นยังไงต่อวะ.."เจบี
" ก็คงได้ตายจริงๆอ่ะ..."
"พะพะ พวกมึงก็ปล่อยๆมันไปเหอะ!! แล้วแต่เวรแต่กรรมดิวะ...พวกมึงเจอเขาแล้วไงต่ออ่ะ? พวกมึงจะช่วยอะไรมันได้!.." แบม
"มึงนี่นะ! เขายังมีอายุขัยอยู่ ยังไม่ตาย ถ้ามึงปล่อยไว้ไม่ช่วยก็เหมือนกับมึงปล่อยให้คนตายไปต่อหน้ามึงอ่ะ! ใจร้ายว่ะ" ไอ่ยูค
"มึงรู้ได้ไงว่ายังไม่ตาย เขาอาจจะตายแล้วๆไม่มีใครปล่อยข่าวก็ได้..ถึงมึงเจอเขามึงก็ช่วยไม่ได้อยู่ดี!!.."แบม
"กูรู้ละกัน! กูช่วยไม่ได้แต่ไอ่แจ็ครักษาวิญญาณได้..อย่างน้อยก็ช่วยให้วิญญาณยังไม่สลายตอนที่เข้าร่างไม่ได้..มึงเงียบไปเลยย -3-" ไอ่ยูค
"พอๆเลยพวกมึง!..หยุดทะเลาะกันซักวิได้มะ กูปวดหัว!! ที่พวกกูพามึงมาด้วยเพราะมีหน้าที่ให้มึงทำนะแบม" เจบี
"อะ อะไร...!! กูต้องทำอะไร!? ไม่เอาอ่ะ " แบม
"เดี๋ยวเจอมึงก็รู้.." เจบี
.....พูดจบมันก็หันไปร่วมวงปรึกษากับคนอื่นต่ออ ไอ่ยูคก็งอนผมเดินไปรวมกลุ่มอีกฝั่ง ชิ.... ยองแจเอาร่มที่ลุงตำรวจเอามาคืนผมมาด้วย..ตอนนี้มันกำลังหลับตาหน้าเคร่งเครียด...นานพอสมควร..ก่อนที่มันจะลืมตาขึ้นมาส่ายหน้าถอนหายใจ
"กูว่าถ้าเป็นแบบนี้หาไม่เจอแน่เลยว่ะ....เหมือนเขาพยายามหลบเราอยู่"ยองแจ
"เอาไงดีวะ" แจ็คสัน
"ถ้าตามที่ยองแจบอก...ก่อนตีสามวันนี้เราต้องพามาร์คกลับไปให้ไอ่แจ็คสันช่วยให้ได้..ไม่งั้น...ไม่รอดแน่ๆ" จูเนียร์ส่ายหัว
"รักษาตอนที่เจอเลยไม่ได้หรอวะ.."เจบี
" ไม่ได้..." แจ็คสันว่าพรางทำหน้าเครียด...
ทุกๆคนตกอยู่ในความเครียดกันหมด จนผมเริ่มสงสัย...
"ทำไมพวกมึงต้องสนใจเรื่องคนอื่นขนาดนี้วะ..?" แบม
...ทุกๆคนหันมามองหน้าผม..ผมเริ่มรู้สึกว่านี่ผมเลวขนาดนั้นเลยหรอ ทั้งที่เมื่อก่อนไอ่พวกนี้ไม่เห็นจะสนใจวิญญาณตัวไหน ออกจะเลี่ยงๆด้วยซ้ำ มีก็แต่ไอ่แจ็คที่เป็นมิตรไปทั่ว...
"กูบอกความจริงมึงเลยละกันนะ.."จูเนียร์
ไอ่เจบีดึงชายเสื้อจูเนียร์เป็นการห้าม..ทุกคนดูเครียดไปหมด.. แต่จูเนียร์ดึงมือเจบีออก...เขาคงต้องบอกความจริงกับแบม..เพราะต้องการความร่วมมือจากแบม
" ที่มึงสัมผัสกับมาร์คได้...หมายความว่าดวงจิตมึงกับมาร์คตรงกัน..ถ้าเป็นแบบนั้น..แปลว่า เมื่อมาร์ควิญญาณสูญสลายไป...มึง...ก็อาจจะ..." จูเนียร์เม้มปากเน้นน...เขากลั่นน้ำตาไว้...ไม่อาจจะพูดต่อไปได้..เพื่อนทุกๆคนรู้ข้อนี้ดี....ทุกคนก้มหน้านิ่ง..กำมือแน่นน..... แบมเอง..ถึงจูเนียร์ไม่ได้พูดต่อจนจบ ถึงเขาจะโง่อยู่บ้าง แต่ก็พอจะเข้าใจสิ่งที่จูเนียร์พูด...
"มะ มะ มะ ไม่จริงใช่มั้ย! กูกับเขามันคนละคนกัน!! เป็นไปได้ไง..."แบมเริ่มกลัวหนักยิ่งกว่าเดิม..น้ำตาเริ่มคลอเบ้า..
"เพราะงั้น...มึงต้องช่วยพวกกูหาเขาให้พบ" ยองแจ..
.....ผมเริ่มกระวนกระวาย...บ้าน่า!! ไม่จริงอ่ะ ทำไมผมต้อมีดวงจิตตรงกับไอ่มาร์คนั้นด้วยยย ไม่นะ!! ผมยังไม่ได้ไปคอนเสิร์ต bigbangเลยย ฮือออ พี่จีดราก้อนนน ผมไม่อยากตายย TT
"เอาล่ะ..ตอนนี้เวลาเที่ยงคืนครึ่งแล้ว เรามีเวลาอีก2ชั่วโมงครึ่งที่จะตามหา..และพามาร์คไปรักษาที่บ้านให้เร็วที่สุด" เจบี
"มึงพอจะมีอะไรที่จะเป็นเบาะแสได้บ้างมั้ยยองเจ" แจ็คสัน
"ยัง....แต่กูรู้แค่ว่าเขาอยูแถวๆนี้ไม่ไกล..."ยองแจ
"แยกย้ายกันตามหามั้ย?"ยูค
"ไม่เอานะ!!" แบม
" - - " ทุกคน
"กูก็กลัวอยู่ดีอ้าาา~ >[]<"แบม
"โอเค งั้นกูไปกับมึงละกัน.." ยองแจ
"ไม่เอา!! กูขอไปกะไอ่บี" แบม
...แหงสิ ในพวกผมมีเจบีคนเดียวที่กำจัดผีร้ายได้..อยู่กับมันแล้วอุ่นใจที่าุดด >3<"
" เออๆ เอาไงก็เอา...อีก1ชั่วโมงมารวมกันที่นี่..ถ้าใครหาเจอ.." เจบีพูดพร้อมกับเอาระเบิด.. 0[]0 ...ไม่สิ - - พลุดอกไม้ไฟออกมาส่งให้ทุกคน...
"จุดอันนี้..โอเคนะ" เจบี
...ทุกคนพยักหน้ารับเป็นอันว่าเข้าใจและเริ่มแยกย้าย สลายตัววิ่งวุ่นออกไปคนละทิศละทาง..

.....ผมถึงจะเดินไปด้วยแต่ก็เกาะหลังไอ่เจบีหนึบอยู่..กลัวตายมันก็กลัวอยู่หรอก แต่ตอนนี้กลัวมีมากกว่า >/\<" ทางมืดและเปลี่ยว..มีแสงไฟจากเสาร์ไฟฟ้าอยู่ก็จริง แต่บรรยากาศโดยรอบมันน่ากลัวมาก...
"ไอ่บี...ถ้ากูตายไปมึงต้องซื้ออัลบัมบิ๊กแบงค์ล่าสุดเผาส่งไปให้กูด้วยนะ.." แบม
"มึงพูดเหี้ยอะไรเนี่ยย...เพ้อเจ้อออ เผาไปมันก็ไปไม่ถึงมึงหรอก!"..เจบี
...นึกว่าจะบอกว่าผมไม่ตาย - - มึงรักกูจังนะ 
"งั้น..มึงต้องเส้นไหว้อาหารอร่อยกับโกโก้ร้อนให้กูทุกมื้อด้วย.." 
" เออๆ ถ้ามึงตายจริงกูจะทำให้ แต่คงได้วันละมื้อ ไม่ก็อาทิตย์ละมื้อนะ กูไม่ค่อยมีเงิน..กูยังต้องใช้เงินอยู่บนโลก..เคๆ"
" -0- มึงยังห่วงตัวเองอีกเนาะ! " ..ผมเริ่มสงสารตัวเองแล้วล่ะ... 
"แบม..มาร์คใส่เสื้อสีอะไร?"..มันเพ่งตาไปข้างหน้า...เหมือนเห็นอะไรบ้างอย่างที่ผมไม่เห็น
"สะสะ เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนส์สีซีด ขาดขะขะขะเข่า" ผมกลืนน้ำลายอึกให้จับชายเสื้อเจบีแน่น..หลับตาปี๋...
"อื้มมม...ไม่ใช่" ไอ่บีพูดละลากผมเดินต่อ..ผมเลยค่อยๆลืมตาขึ้น..ไม่มีอะไร...แต่...ที่มันถามแบบนั้นหมายความว่า...ที่ตรงนี้มีวิญญาณ!! ผมรีบเดินให้ตัวติดเจบีมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ดีที่มันไม่ใช่คนชอบบ่นเลยไม่ว่าอะไรผม..

     **********************
..เวลาล่วงเลยมาจนตอนนี้ตีหนึ่งครึ่ง ยังไม่มีสัญญาณใดๆบ่งบอกว่าพบมาร์ค..ถึงเวลาร่วมตัวที่ผมกับเจบีและทุกๆคนนัดกันไว้...สีหน้าทุกคนเดินมาด้วยความผิดหวัง...ส่ายหัวกันหมด
"เอาไงดีวะ.." เป็นผมเองที่เริ่มร้อนลนบ้างงง..มันใกล้เวลาตายของผมเข้าทุกทีๆแล้วสิ tt 
" เริ่มกลัวแล้วสินะมึง...เห็นมั้ยว่าไม่มีใครอยากตายอ่ะ.." ไอ่ยูค
"เออ!! กูขอโทษ..แต่จะให้กูทำไงอ่ะ! กูกลัวหนิ -*- "แบม
...ก่อนผมกับไอ่ยูคจะเถียงกันอีกรอบ..ไอ่จูเนียร์ก็ส่งสายตาพิฆาตมาปรามผมกับไอ่ยูคไว้..
"กูว่า อยู่ที่มึงแล้วแหละแบม.." ยองแจ
"มึงเป็นคนไล่เขา..เพราะงั้นมึงก็เป็นคนเดียวที่จะเรียกเขาออกมาได้.."ยองแจ
"แล้วมึงจะให้กูเรียกเขายังไงวะ!? มาร์คคค!!! มาร์ค!! มาร์คคคค!! งี้หรอ? กูไล่มันแทบเป็นแทบตาย ป่านนี้งอนกูไปไหนต่อไหนละ.."แบมประชด..
"กูว่าน่าจะใช่..มึงต้องพูดให้เขายอมปรากฏตัวให้ได้..ไม่งั้นมึงก็ตายเหมือนกัน!! " จูเนียร์..
......ผมถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่...ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยพูดไปหรอกนะ...แต่ ผมไม่มั่นใจว่าเขาจะอยากเจอผมอีก ตอนนี้ผมเริ่มกลัวตายมากกว่ากลัวผีแล้วล่ะ.....พอเริ่มคิดว่าตัวเองก็จะไปเป็นวิญญาณเหมือนกัน..ความกลัวที่มีอยู่มากมายก็เริ่มหายไปไหนไม่รู้...
.....แบมนั่งนิ่งอยู่สักพัก ก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปยืนอยู่ตรงที่ๆเขาไล่ให้มาร์คไปวันนั้น...เขาสูดหายใจเข้าให้ลึกที่สุด..และ..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #118 Vagabond Picha (@vagabondnue) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 14:53
    จะขำหรือสงสารดี
    #118
    0
  2. #70 pex (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:31
    ผีงอน

    ใครทำให้มาร์คเป็นแบบนี้
    #70
    0
  3. #6 phanyapan2545 (@phanyapan2545) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 20:57
    รอนะคร้าบ มาร์คไม่โกดแบมหรอก~~
    #6
    1
  4. #5 PLOY_zc (@PLOY_zc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 08:46
    รออน้าาา
    #5
    1