(END) 7th Sense (MarkBam)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,634 Views

  • 262 Comments

  • 2,063 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    66

    Overall
    22,634

ตอนที่ 19 : EP.19 7th Sense 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    18 ต.ค. 59

Ep.19.    
       **********************
"อะ...ย้ายไปไว้บนห้องนอนเลยนะ! -*-"
...เจ้เฮอชี่สั่งบุรุษพยาบาลที่พาร่างมาร์คมาส่งที่บ้าน....หลอนมองมาร์คด้วยความเศร้าสลด....
 ********
บุรุษพยาบาลนำร่างมาร์คขึ้นมานอนบนเตียงเป็นที่เรียบร้อย โดยมีเจ๊เฮอร์ชี่ตามมาติดๆ
"จะไม่จ้างพยาบาลมาเฝ้าจริงๆหรอครับ..?"บุรุษพยาบาล
"ไม่ล่ะ! กลับไปได้แล้ว...นี่"
เฮอชี่ปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนจะยื่นเงินปึก1ให้บุรุษพยาบาล 
"แล้วก็ปิดปากให้สนิทล่ะ! ถ้าเรื่องนี่แพร่ออกไปฉันจัดการนายแน่!!"
"ครับๆๆ"บุรุษพยาบาลรีบรับเงินไปทันทีก่อนจะวิ่งออกมาจากห้อง...
ทำให้ในห้องเหลือเพียงเจ๊เฮอชี่และมาร์คเท่านั้น.....?...หลอนนั่งลงบนเตียงข้างๆร่างของมาร์คที่ยังคงนอนแน่นิ่งเป็นเจ้าชายนิทราอยู่...น้ำตาทั้งสองข้างใหลออกมาเพราะความเวทนาสงสารอย่างจับใจ...หลอนใช้มือข้างหนึ่งลูบเส้นผมของมาร์คอย่างอ่อนโยน..
"ไม่น่าเลย...มาร์ค...ทำไมนายต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย....เจ้จะช่วยนายให้ได้...นายต้องเข้มแข็ง" หลอนพึมพำเบาๆ...ก่อนจะไล่สายตามองสร้อยคอและสร้อยข้อมือ....ที่หลอนเป็นคนนำมาใส่ให้มาร์คกับมือ....เพราะคิดว่ามันจะปกป้องมาร์คได้....
"พี่มาร์ค.....ฮึกๆ"
หญิงสาวผมสีน้ำตาลอ่อนเข้ากับสีตา เดินออกมาจากมุมที่หลบอยู่เมื่อมั่นใจแล้วว่าในห้องมีเพียง เจ้เฮอร์ชี่และมาร์คเท่านั้น..
"หนูขอโทษ~หนูโง่เอง..ฮึกฮึ.." 
เธอเจ็บปวดใจไม่น้อยไปกว่าใครๆ..เพราะเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ...เธอเองที่เป็นต้นเหตุ...
" อย่ามาที่นี่บ่อยนะโซเฟีย...ถ้ามันรู้...เราจะช่วยมาร์คลำบาก เธอก็จะไม่ปลอดภัยด้วย.."เฮอร์ชี่
"หนูรู้....หนูแค่อยากรู้ว่าตอนนี้พี่ยังหายใจอยู่ พี่ยังไม่จากหนูไป....ตอนนี้วิญญาณของพี่จะทำอะไรอยู่..."โซเฟีย.

     **************************
"อ้าาาา!!!!"มาร์ค.
เขาใช้มือกุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองด้วยความเจ็บปวด จู่ๆก็ก็รู้สึกเจ็บขึ้นมากระทันหันจนไม่ได้ตั้งตัว...แล้วภาพลางๆก็วูบขึ้นมาในหัว...แต่มันไม่ชัดมากนัก
"มาร์ค!! เจ็บอีกแล้วหรอ?"แบมที่นั่งอยู่ข้างๆรีบถามขึ้น.
...ตอนนี้ทุกคนกลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และกำลังหาอะไรกินกันวุ่นไปหมด เนื่องจากยังไม่มีใครได้กินข้าวเย็น
....มาร์คหันหน้ามามองและพยักหัวให้ผมน้อยๆ ผมว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ
"ฉันว่าเราควรบอกเรื่องนี้ให้เพื่อนๆนะ บางทีมันอาจเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้นายจำอะไรได้.."แบม.
"ฉันไม่แน่ใจว่าเราควรจะไปยุ่งผู้หญิงคนนั้นรึป่าว..ถ้าเธออันตรายล่ะ พวกนาย...จะไม่ปลอดภัย.."มาร์ค.
"ไม่ปลอดภัยอะไรวะ!!"
ไอ่บีเสนอหน้ามาจากไหนไม่รู้มานั่งข้างๆมาร์ค...ทำให้ไอ่พวกที่เหลือเดินตามกันออกมาจากครัวมานั่งมุงพวกผม ชิบหายล่ะ!! =""=
"อะไรของพวกมึงไม่ปลอดภัย!??"ไอ่เนียร์
"นั้นดิ ไรวะไอ่บี"ยองแจสกิดเจบี
"กูก็รอคำตอบอยู่เนี่ยย..อะไรทำให้พวกกูไม่ปลอดภัยวะไอ่มาร์คไอ่แบม"ไอ่บี
"ช่วงนี้พวกมึงดูสนิทกันนะ! มีอะไรไม่บอกพวกกูแล้วด้วย -3-"ไอ่แจ็ค.
"มันไม่ใช่แบบนั้นนะเว้ยย..= ="
 แบมหันไปมองหน้ามาร์คแบบถามทาง..
/เอาไงดีล่ะ/แบม
/อื้มมม..จัดการเอง/มาร์ค
...มาร์คมองหน้าพวกห้าสหายพรางถอนหายใจ...
"สัญญาก่อนว่าถ้าบอก...พวกนายจะไม่ทำอะไรบุมบ่าม??"มาร์ค
ไอ่พวกนั้นรีบพากันพยักหน้าหงึกๆ... = = 
"ฉันคิดว่าโซเฟีย...มีความเกี่ยวข้องกับฉัน.."มาร์ค
"ไม่จริง!!! ไม่จริ๊งงงง!! โซเฟียของช้านนนน >[]<!!"
ไอ่แจ็คสติแตกไปแล้วคนแรก....วิ่งปึงปังขึ้นไปบนห้อง...คงต้องปล่อยมันทำใจสักพัก...เฮ้อออ~แฟนบอยผู้น่าสงสาร...
"ทำไมนายถึงคิดงั้นล่ะ??"ไอ่เนียร์
"ครั้งที่แล้วที่ฉันเห็นรูปผู้หญิงคนนั้น..มันทำให้ฉัน..เจ็บหน้าอกข้างซ้าย...และวันนี้อยู่ๆฉันก็เจ็บขึ้นมาอีก...และเหมือนฉันจะเห็นภาพเธอลางๆฝุดขึ้นมาอีก....แต่อย่างอื่นไม่ค่อยแน่ใจนัก"มาร์ค.
ทุกคนพยักหน้ารับ
"บางที...กูก็อยากรู้เรื่องบ้างนะ! =3="ไอ่ยูค
"เออ! เดี๋ยวกูจะเป็นล่ามให้ เคนะ-"-"ไอ่แจ
"ทำไมต้องดุด้วยยย-0-"ไอ่ยูค
"มึงอ่ะเงียบๆไปก่อน! คนกำลังเครียด -*-"ไอ่บี
"นี่กูกลายเป็นไอ่แบมสองตั้งแต่เมื่อไหร่...ชิ -3-"ไอ่ยูคงอนแล้วรีบเดินบิดตูดไปทันที......เข้าใจความรู้สึกloserแบบกูแล้วสินะ5555 
"แล้วมีอย่างอื่นอีกมั้ยที่พี่ยังไม่ได้บอก"ไอ่แจ.
ทุกคนพร้อมใจกันหันไปมองหน้ามาร์คเป็นตาเดียว...
"อือออออออ..."
มาร์คทำหน้าคุ้นคิดอยู่สักพัก..ก่อนจะ..
"มี! ตอนที่ฉันต่อสู้กับวิญญาณร้ายเพื่อช่วยแบม...ตอนที่ถูกมันใช้เล็บแทงท้อง...เหมือนฉันจะเห็นภาพเด็กผู้ชายคนหนึ่ง...หน้าตาเขาดูเศร้าๆ..."มาร์ค.
"แค่นั้นหรอ!..มีอย่างอื่นเกี่ยวกับเด็กนั้นอีกมั้ย.."ไอ่เนียร์
"อืออออ...ไม่นะ แต่ถ้าฉันได้เจอน่าจะจำได้แน่...ความรู้สึกมัน...ต่างจากโซเฟีย...ฉันคิดว่าเด็กนั้นไม่น่าจะมีอันตรายนะ.."มาร์ค
"หรือว่าเด็กนั้นเป็นลูกนายกับโซเฟียวะ55555"ไอ่บี.
ป๊าบบบ!! 
"โอ้ยยยย!! มึงจะตบหัวกูทำไมเนี่ย!!"=0="ไอ่บี
มือผมมันลั้นอัตโนมัติมาก..อย่างไม่เคยเป็น..รู้ตัวอีกทีก็ตบหัวไอ่บีจอมโหดไปเต็มแรงจนหน้ามันแทบกระแทกโต๊ะ..0[]0
"0.0 เกิดอะไรขึ้นกับแบมแบมผู้ไม่สู้คน.."ไอ่แจ
"0.0 มึงแปลกนะเดี๋ยวเนี่ยย!.."ไอ่เนียร์
...มาร์คเองก็หันมามองหน้าผมแบบอึ่งๆปนงงๆด้วยเหมือนกัน...ผมรีบหันไปมองไอ่บีที่แยกเขี่ยวใส่ผม แง๊งๆเหมือนหมาบ้า... กูทำอะไรลงไปฮืออออT0T
"มึง! ตบ! กู! ทำ! ไม!"ไอ่บีเน้นเสียงของมันคมกริบเหมือนจะเชือดผมไปในที....
"กะ..ก็.. มึงไปพูดอย่างงั้นได้ไงล่ะ!..คนอื่นเขาเสียหายหมด...ถ้ายังไม่รู้ความจริงก็อย่าเพิ่งสรุปดิ..-"-"แบม
"อื้มมมม...ไม่น่าจะใช่อย่างนั้น่หรอก"มาร์ค
....มาร์คมองหน้าผมก่อนจะช่วยแก้สถานการณ์ให้...โฮฮฮฮฮ..T3Tนี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่มันช่วยผม...อยากกราบเบญจางคประดิษฐ์ซักสามรอบ
 "เข้ากันเป็นปี่เป็นขวี่เลยนะ-..-"ไอ่บี.
"ก็....ความรู้สึกของฉันมันบอกว่าไม่ใช่นี่...อีกอย่าง...เด็กผู้ชายที่ฉันเห็น/หันหน้ามามองแบม/..อืออ....น่าจะเพื่อนนะ....."มาร์ค.
"หาาาาาา!!เพื่อน!!"แบม.
"อื้มมม...เหมือนเป็นเพื่อน...แต่หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้วอ่ะ.. =.="มาร์ค
"อ่าาาา...เรื่องเริ่มจะวุ่นๆละว่ามั้ย??"
จูเนียร์พูดละหันไปมองหน้าเจบี...
"เอาเป็นว่า พรุ่งนี้เริ่มต้นสืบประวัติโซเฟียก่อน...แต่ตอนนี้กูง่วงละ ไปนอนก่อน ส่วนเรื่องมึง.../ชี้แบม/ กูจะทบต้นทบดอกวันหลังจำไว้!! หึหึ บายยย"ไอ่บี
"ToT"แบม.
"กูก็ง่วงป่ะ.."ไอ่แจ
"เออกูด้วย...เจอกันพรุ่งนี้เว้ย"ไอ่เนียร์...
...แล้วพวกมันก็เดินจากไปจนหมด...ทิ้งผมกับมาร์คนั่งอยู่เงียบๆกลางห้องนั่งเล่น..
"เออ ฉันก็ง่วงละเหมือนกัน...นายก็ตามๆขึ้นไปล่ะ"
ผมบอกมาร์คก่อนจะรีบลุกขึ้นไป.....ไม่ดีเลยยย...ไม่ดีเลยแบบนี้ ฮื้อออ
"เดี๋ยวววว!!"มาร์ค.
ผมหยุดเดินตามเสียงมาร์คที่เรียกไว้ ทำตัวให้ปกติที่สุด!! ฮืออออ~ ได้โปรดดดดด อย่าถามเลยเถิ๊ดดดด 
"แล้วสรุปเมื่อกี้นายตบหัวเจบีทำไม..?"
แง้~TTบอกว่าอย่าถามไงงงง...ความจริงผมก็ไม่รู้ว่าตบหัวเจบีทำไม..ตบทำไมล่ะ..ก็มัน...... >[]< ....มือมันไปเอง..อยากจะตัดมันทิ้งจริงๆตอนนี้>[]<
"ก็อย่างที่บอกแหละ ไม่อยากให้มันสรุปอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า.."แบม
..ผมตอบโดยที่ไม่หันหน้าไปมองมาร์ค...ไม่เอาอ่าาา กลัวทำตัวไม่ถูก.>"<
"อ่ออ...นึกว่าหึง"มาร์ค.
0//////0
"หะ หึงบ้าบอไรวะ!! เพ้อเจ้อละ ไปนอนก่อนละ โอ้วววว!! คะ คิดได้ไงเนี่ย เฮ้ออ"แบม.
พูดจบรีบเดินขึ้นไปบนห้องทันที...ตอนนี้เหลือแต่มาร์คที่นังหัวเราะคนเดียวในห้องนังเล่น..
. "ตลกชะมัด> <"  
เขาพึงพัมออกมาเบาๆเมื่อเห็นคนตัวเล็กหูแดงคอแดง พูดตะกุกตะกักรีบเดินดุ่มๆขึ้นบันไดจนลื่นหน้าแทบขมัมกับซี่บันได แล้วยังรีบเด่้งตัว เงอะๆงะๆเดินไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...นี่ไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรือเขินกันแน่.... >< ไม่รู้เล๊ยยยยย...จริงจริ๊งงงงง 


*** เศร้ากันมาหลายวันแล้ว ฮีลตัวเองกันเถอะ ให้เรื่องทุกอย่างกลายเป็นความคิดถึง ความทรงจำ นำหลักคำสอนของพระองค์ท่านมาปร้บใช้ในการดำเนินชีวิต เป็นความภูมิใจของเรานับจากนี้ต่อไป.... ฉันเกิดในรัชกาลที่9 ^^ ***

  ****อ่านฟิคให้สนุกน้าา*****^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #37 benzgy (@Rotbenzz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2559 / 13:39
    รอค่ะ รีบมาต่อน้าาาาาาา งื้อออออ
    #37
    0