ตอนที่ 39 : บทที่ 38 ต่อจ้าา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    28 พ.ค. 62



บทที่ 38


"การร่ายรำของคุณหนูช่างอ่อนช้อยงดงามมากเลยเจ้าคะ"     เสียงพูดคุยของบรรดาสาวใช้ดังขึ้นรอบๆข้าง เมื่อพวกนางได้เห็นการฝึกซ้อมร่ายรำที่อ่อนซ้อยและงดงามของคุณหนูรองแห่งจวนสกุลหลี่แห่งนี้

"ใช่เจ้าค่ะ...งดงามราวกับนางฟ้ากำลังลงมาร่ายรำก็มิปานเจ้าคะ"     และอีกหลากหลายคำชมที่ยังคงดังอยู่ไม่ขาดสาย จนทำให้ฮูหยินใหญ่อดที่จะรู้สึกยินดีกับคำชมเหล่านั้นที่ต่างก็มอบให้กับบุตรีสุดที่รักของตนมิได้

"เป็นอย่างไรบ้างหนี่ว์เอ๋อร์ลูกรัก การแสดงต้อนรับองค์ชายสิบสามที่ท่านพ่อของเจ้ามอบหมายให้ยากเกินไปหรือไม่"     ท่านแม่รองเอ่ยถามเมื่อเห็นแบมแบมเดินเข้ามานั่งพักร่วมโต๊ะน้ำชากับนางและฮูหยินใหญ่ในเก๋งริมสระบัวของเรือนใหญ่

"ถึงจะลำบากไปบ้างแต่ลูกก็จะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อสกุลหลี่และท่านพ่อเจ้าคะ"       แบมแบมกล่าวพรางหยิบผลไม้ที่วางอยู่ตรงหน้าเข้าปาก

"ชาเจ้าคะคุณหนู...."      ซู่เม่ยว่าพรางยื่นถ้วยน้ำชาให้กับแบมแบม ซึ่งวันนี้เป็นนางที่ได้รับใช้อยู่ข้างกายของแบมแบมแทนที่เจินหรงที่แบมแบมวานให้ไปติดต่อธุระกับหรงจ่ายที่เรือนไม้หอม

"หืม....มียาพิษยาสั่งด้วยสินะ"      แบมแบมพึมพำกับตัวเองเบาๆเมื่อนางสัมผัสได้ถึงกลิ่นของพิษที่บางเบาจนคนปกติไม่สามารถรับรู้ถึงมันได้เลย แต่ถึงแม้ว่านางจะรู้ว่าอีกฝ่ายแอบใส่พิษยาสั่งลงไปในน้ำชา แต่แล้วอย่างไรในเมื่อไม่ว่ายาพิษจะร้ายแรงแค่ไหน แต่ผู้ที่จะทุกข์ทรมานและถูกควบคุมนั่นก็คือซู่เม่ย แบมแบมค่อยจิบน้ำชาไปทีละนิด  และค่อยๆซึมซับรสชาติขมแปลกๆนั่นไปทีล่ะนิดๆ ยิ่งมือเรียวสวยยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาจิบมากเท่าไหร่สีหน้าของซู่เม่ยก็ยิ่งดูมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น เมื่อนางคิดไปเองว่าแผนการครั้งนี้ไกล้สำเร็จเต็มที

       ดวงตากลมสวยเหลือบใบหน้าของซู่เม่ยที่เผลอแสดงความดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิด น่าตายยิ่งนักนังบ่าวโง่คนนี้ จนแล้วจนรอดนางก็ยังตะเกียจตะกายเข้ามาหาความตายอย่างไม่หยุดหยั่ง แบมแบมเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักที่อยู่ๆถึงจะได้ยอมปล่อยให้คนที่คิดจะร้ายต่อตนเองหลุดลอดออกไปได้ง่ายๆเช่นนางเอกหนังแสนโง่งมที่เคยดูในภพก่อน

"เช่นนั้นการแสดงในงานเลี้ยงต้อนรับองค์ชายจากหนานเยว่ แม่ก็คงต้องขอฝากมันไว้กับเจ้าแล้วนะหนี่ว์เอ๋อร์"      เมื่อฮูหยินใหญ่ออกปากฝากฝังเรื่องงานเลี้ยงกับแบมแบมเสร็จทั้งสามก็นั่งสนทนาเรื่องต่างกันอีกพักใหญ่ก่อนที่จะแยกย้ายกลับเรือนของตนไปเพื่อเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงต้อนรับในท้องพระโรงของพระราชวัง

"เจ้าจัดการมันแล้วใช่หรือไม่??"      ถิงถิงเอ่ยถามซู่เม่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไร้อารมณ์

"แน่นอน...รับรองได้ว่าไม่เกินยามซวี  (19:00 - 20:59) คุณหนูกันต์หนี่ว์นางจะต้องทำเรื่องงามหน้าต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้แน่นอน"     ซู่เม่ยกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม เพราะไม่ว่าผู้ใดก็ตามที่ได้รับพิษยาสั่งของพรรคเงาพิษเข้าไปในร่างกาย คนผู้นั้นก็จะถูกควบคุมโดยผู้ที่เป็นเจ้าของยาสั่ง

"ว่าแต่เจ้าไม่กลัวบางเลยหรือว่าคนทั้งสกุลหลี่จะต้องโทษอาญาไปพร้อมกับคุณหนูกันต์หนี่ว์หากนางลงสังหารผู้คนที่อยู่ในงานเลี้ยงต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองเช่นนี้??"     ซู่เม่ยนางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามหากว่าแผนการในครั้งนี้สำเร็จอาจจะไม่ใช่เพียงแค่หนูเท่านั้นที่จะต้องโทษอาญาแต่สกุลหลี่เองก็อาจจะไม่รอดพ้นต้องโดนหนักไปด้วยมิใช่น้อย

"หึ!!! ข้าเชื่อว่าอย่างน้อยท่านพ่อก็จะไม่มีทางยอมแลกคนทั้งสกุลเพื่อนางเป็นแน่ หากจะโดนโทษด้วยจริง อย่างมากท่านพ่อก็แค่ถูกลดขั้นให้กลายเป็นขุนนางระดับล่าง.....แต่นั่นก็หาใช่เรื่องที่ข้าจะต้องสนใจไม่ ถึงท่านพ่อจะถูกลดขั้นแต่สินเดิมของสกุลหลี่ก็มีอยู่ไม่น้อย"      ความคิดของนางในเรื่องพวกนี้ช่างเด็กยิ่งนักเงินทองที่มีแต่จ่ายออกไปโดนที่ไม่มีการหามาเติมเต็มเพิ่มสักวันเงินทองเหล่านั้นก็จะต้องหมดไป....


         เวลาล่วงเลยไปจนถึงยามโหย่ว (17:00 - 18:59) รถม้าของบรรดาขุนนางตั้งแต่ระดับสามขึ้นไปต่างก็ทยอยเคลื่อนตัวเข้ามาสู่ประตูวังหลวง และรถม้าของสกุลหลี่ที่แบมแบมนั่งอยู่ก็เป็นหนึ่งในนั้น ซึ่งตลอดการเดินทางจากจวนสกุลหลี่มาจนถึงวังหลวงเกือบสองชั่วยามก็ไม่อาจทำให้ความตื่นเต้นของแบมแบมลดลงได้เลยแม้แต่น้อย ถึงการมาเยือนวังหลวงจะไม่ใช่ครั้งแรกสำหรับนาง แต่การที่จะต้องออกมาร่ายรำต่อหน้าผู้คนนับสิบนับร้อยเช่นนี้จะไม่ให้ตื่นเต้นเลยก็คงจะเป็นไปไม่ได้

"คุณหนู....ใจเย็นๆนะเจ้าคะทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย เชื่อบ่าวนะเจ้าคะ"      เจินหรงเอ่ยปลอบพร้อมกับกุมมือน้อยๆของแบมแบมเอาไว้

"ใช่เจ้าค่ะ...บ่าวก็เชื่อว่าคุณหนูจะต้องทำได้ดีเจ้าคะ"     ท่านป้าไป๋บ่าวคนสนิดของท่านแม่เองก็เอ่ยปลอบด้วยเช่นกัน แบมแบมพยักหน้ารับรู้เบาๆก่อนที่รถม้าจะค่อยๆหยุดลงเมื่อถึงที่หมาย เจินหรงจึงรีบลงจากรถเพื่อมารอรับคุณหนูของนาง

"ดูเหมือนว่างานในค่ำคืนนี้จะยิ่งใหญ่กว่างานครั้งก่อนๆที่ผ่านมาอีกนะเจ้าคะท่านพ่อ"    แบมแบมเอ่ยขึ้นเมื่อนางนั่งลงข้างๆผู้เป็นบิดาที่รั้งตำแหน่งเป็นถึงเสนาบดีกรมพิธีการ

"แต่ก่อนแคว้นหนานเยว่กับแคว้นต้วนอี้ของเราถือว่ามีสัมพันธ์ต่อกันมาตลอดจนถึงเมื่อเร็วนี้ว่าที่องค์ไท่จือ (องค์รัชทายาท) ของแคว้นหนานเยว่เริ่มมีท่าทีว่าอยากจะครอบครองแคว้นต้วนอี้ของเราเสียเต็มประดา องค์ชายใหญ่กับองค์ชายสามจึงมีราชโองการร่วมกันลงมาให้พ่อจัดงานเลี้ยงต้อนรับในคืนนี้ให้ยิ่งใหญ่กว่าครั้งไหนๆ"     ฟู่จู่เอ่ยไขขอข้องใจให้กับบุตรีสุดที่รักของตน

"ลูกก็ยังไม่เห็นว่ามันจำเป็นที่จะต้องงานให้ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้เลยนี่เจ้าคะท่านพ่อ"    การที่แคว้นหนานเยว่ต้องการต้องการที่จะครอบครองแคว้นต้วนอี้แล้วแบบนี้ มันมีความจำเป็นตรงไหนที่จะต้องจัดงานต้อนรับเสียยิ่งใหญ่ให้สิ้นเปลืองทรัพย์สินในท้องพระคลังไปโดยเปล่าประโยชน์

"จำเป็นสิ....การจัดงานให้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ก็เหมือนสารจากแคว้นต้วนของเรา...หากวันนี้แคว้นหนานเยว่มาในฐานะมิตรแคว้นต้วนอี้ก็พร้อมที่จะต้อนรับด้วยความยินดี แต่หากวันใดที่แคว้นหนานเยว่คิดเข้ามาในฐานะศัตรูแคว้นต้วนอี้ของเราก็พร้อมที่จะรับมือให้อย่างสมน้ำสมเนื้อเช่นกัน"     โห....พี่อี้ของเค้าช่างมีความคิดที่ล้ำลึกเกินใครจริงๆ แค่เรื่องเล็กๆน้อยๆก็สามารถคาดการณ์สิ่งต่างๆที่อาจจะเกินขึ้นในภายภาคหน้าได้

"ฮ่องเต้เสด็จจจจจจจจจ"         เสียงของกงกงดังขึ้นเมื่อองค์ฮ่องเต้ องค์ฮองเฮาและบรรดาองค์ชายองค์หญิงทั้งหลายเสด็จออกมาสู่ท้องพระโรง

"ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปี"     เมื่อฮ่องเต้เสด็จขึ้นไปประทับบนบัลลังก์มังกรเรียบร้อยแล้ว กงกงคนเดิมก็ทำการขานชื่อเรียกให้องค์ชายสิบสามและเหล่าทูตจากแคว้นหนานเยว่เฝ้าต่อหน้าพระพักตร์ขององค์ฮ่องเต้  แต่สิ่งที่ทำให้แบมแบมตกใจมากที่สุดก็เห็นจะเป็นองค์ชายสิบสามที่ดูจะเด็กเกินไปสำหรับการที่จะมาเป็นผู้เชื่อมสัมธ์ในครั้งนี้ แถมการเดินทางรอนแรมเป็นเดือนเป็นปีกว่าที่จะมาถึงแคว้นต้วนอี้แห่งนี้ ไม่รู้ว่าฮ่องเต้ของแคว้นหนานเยว่คิดอะไรอยู่กันแน่ถึงได้ส่งเด็กน้อยออกมาลำบากลำบนอยู่ต่างบ้านต่างเมืองเช่นนี้

"องค์ชายสิบสามยังเยาว์ถึงเพียงนี้เชียวหรือเจ้าคะ"       เท่าที่ดูไม่น่าจะยังไม่ถึงเจ็ดหนาวเสียด้วยซ้ำไป ชะตาขององค์ชายน้อยผู้นี้ช่างน่าสงสารยิ่งนัก

"กระหม่อมมู่เจี่ยนผิงถวายพระพรเสด็จลุงฮ่องเต้พะยะค่ะ"      แม้จะเป็นเพียงองค์ชายน้อยแต่กลับพูดจาฉะฉานเกินวัย จนทำให้ใครต่อใครอดที่จะรู้สึกเอ็นดูไม่ได้

"อย่ามากพิธีไปเลย...วันนี้เจิ้นจัดงานเลี้ยงให้กับเจ้า เจ้าชอบมันหรือไม่??"     ฮ่องเต้ทรงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น

"กระหม่อมชอบพะยะค่ะ"     เมื่อเห็นผู้ที่เป็นเจ้าของงานมีสีหน้ายิ้มแย้มและดูจะพึงพอใจกับงานเลี้ยงต้อนรับอยู่ไม่น้อย

"หนี่ว์เอ๋อร์...ดูเหมือนว่าองค์ชายสามกับองค์ชายรองกำลังมองเจ้าอยู่แหนะ"   อยู่ๆเสียงของเจินหรงก็ดังขึ้นมาในหัวแบมแบมจึงล่ะสายตาจากการจ้องมองดูแสดงของบรรดาบุตรีของเหล่าเสนาบดี ที่มีตั้งแต่การรำดาบไปจนถึงการร่ายบทกลอน หันไปมองทางเหล่าองค์ชายสูงศักดิ์แต่ในบรรดาองค์ชายเหล่านั้นก็หาได้มีผู้ใดที่จะดูสง่างามและน่าเกรงขามเกินไปกว่าพี่อี้ของเค้าไม่ ยิ่งวันนี้พระองค์ทรงอยู่ในอาภรณ์สีดำสนิดปักด้วยดิ้นทองรวดลายมังกร 

"วันนี้พี่อี้ช่างสง่างามเหลือเกิน"      แบมแบมพึมพำออกมาอย่างเผลอไผลยิ่งได้เห็นรอยยิ้มนั่นยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยๆเต้นแรงจนผิดจังหวะ แพ้.....แพ้แล้วจริงๆแบมแบมมักจะแพ้ให้กับรอยยิ้มนั้นเสมอ และองค์ชายสามเองก็คิดไม่ต่างจากหญิงคนรักสักเท่าไหร่ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี หลี่กันต์นี่ก็ยังคงเป็นเพียงคนเดียวที่พระองค์อยากจะมอบทุกๆอย่างของพระองค์ให้นางได้ครอบครอง

"เสนาบดีฟู่จู่.....จะเป็นไปได้หรือไม่ถ้าหากว่าเจิ้นอยากจะเห็นการแสดงของบุตรีคนรองของเจ้าจะลำบากหรือไม่"     อยู่ๆองค์ฮ่องเต้ก็ตรัดขึ้นหลังจากที่ถูกฮองเฮาสกิดให้หันไปดูพระโอรสองค์ที่สามของพระองค์กำลังเล่นสบตาอยู่กับบุตรีคนรองของเสนาบดีกรมพิธีการฟู่จู่       ท่านพ่อลุกขึ้นยืนประสานมือเอาไว้เหนือหัวก่อนที่จะเอ่ยออกมาว่า

"หามิได้พะยะค่ะฝ่าบาท...ลูกหญิงของกระหม่อมเองก็ตั่งใจอยากจะออกแสดงการร่ายรำถวายให้แก่พระองค์และองค์ชายสิบสามมู่เจี่ยนผิงได้ทอดพระเนตรอยู่แล้วยะยะค่ะ"     

"ดียิ่ง!!! เช่นนั้นเจิ้นจะตั้งใจรอชม"     เมื่อฮ่องเต้ตรัดเช่นนั้นกงกงก็เอ่ยขานชื่อของแบมแบมให้ออกมาเป็นผู้ทำการแสดงคนต่อไปทันที เมื่อร่างบางก้าวออกมายืนอยู่ตรงกลางท้องพระโรงแล้วนั่นก็เรียกความสนใจจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี

"เจ้าจักแสดงสิ่งใดให้เจิ้นชมกันหรือกันต์นี่ว์??"       ฮ่องเต้ทรงตรัดถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

"หม่อมฉันจะร่ายรำเพคะ"     การร่ายรำในครั้งนี้แบมแบมตั้งใจจะใช้มันเพื่อเป็นสื่อกลางส่งผ่านข้อความบางอย่างไปถึงองค์ชายน้อยจากต่างเมือง เพราะนางก็พอที่จะรู้จากพี่ใหญ่โหย่วเจียนมาบ้างแล้วว่าองค์ชายสิบสามที่จะเสด็จมากับขบวนของคณะทูตหนานเยว่นั่นเป็นเพียงองค์ชายน้อยแต่แบมแบมไม่เคยรู้เลยว่าองค์ชายสิบสามจะเด็กถึงเพียงนี้

"เอาสิๆเจิ้นจะรอชม...เจ้าเองก็อยากชมใช่หรือไม่ผิงเอ่อร์"      ฮ่องเต้ตรัดถามกับองค์ชายน้อยที่กำลังเพลิดพลินกับการลิ้มลองรสชาติขนมใหม่ๆอยู่บนตักของแม่นมส่วนพระองค์ เมื่อได้ยินคำถามองค์ชายน้อยก็รีบวางขนมทั้งหมดลงก่อนที่จะเอ่ย...

"อยากชมพะยะค่ะเสด็จลุง....เปิ่นหวางจะตั้งใจชมการร่ายรำของเจ้านะ"      แบมแบมค้อมกายลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการขอบพระทัยองค์ฮ่องเต้ เมื่อได้รับสัญญาณว่าให้เริ่มการแสดงได้ 



                                            มาต่อให้แล้วนะ^^





      ร่างบางค่อยๆขยับกายร่ายรำไปตามเสียงกู่เจิงและเสียงผีผา ที่นางกำนัลหลวงบรรเลงให้กับแบมแบมได้ร่ายรำตามที่ฟู่จู่ได้บอกเอาไว้  เรียวนิ้วมือสวยกรีดกรายไปตามจังหวะเสียงเพลงที่อ่อนหวานชวนหลงไหลยิ่งเมื่อได้เห็น

 ลีลาร่ายรำอันอ่อนซ้อยร้อยซึ่งความสดใส เฉกเช่นการกระพือปีกอันบางเบาของหมู่มวลผีเสื้อที่ตื่นกลัว

แม้จะอ่อนช้อยและอ่อนหวานแต่ก็แฝงไปด้วยความมั่นคง เฉกเช่นมังกรที่ทะยานหายเข้าไปในอากาศ  

ใบหน้าของนางนวลสวยงดงาม เฉกเช่นดกอเหมยสีสดสวยที่เบ่งบานท่ามกลางลมหนาว

รูปร่างบอบบางโบกชายผ้าพริ้วไหว เฉกเช่นต้นหลิวยามต้องสายลม

บรรยากาศรอบตัวของแบมแบมคล้ายมืดลงราวกับหมู่มวลเมฆาต้องการแอบซ่อนแสงจันทรา

ร่างบางร่ายรำโบยบินราวกับว่านางกำลังหยอกล้อเล่นอยู่กับสายลมที่พัดหอบเอากลีบดอกเหมยมาโปรยปรายจากดินแดนอันห่างไกล  

เพียงแค่นางแย้มยิ้มก็สามารถทำให้หัวใจของบุรุษผู้มากยศทั้งน้อยใหญ่ต่างก็รู้สึกอบอุ่นราวกับต้องแสงแดนในยามเช้า

ยิ่งนางร่ายรำอ่อนช้อยและงดงามมากเท่าไหร่กลิ่นดอกเหมยที่ออกมาจากผิวกายของนางนั่นก็ยิ่งส่งกลิ่นหอมอบอวนชวนหลงไหลมากขึ้นเรื่อยๆ หมู่มวลผีเสื้อที่ควรจะเร้นกายหลับไหลไปพร้อมกับแสงอาทิตย์

แต่วันนี้มันกลับไม่เป็นเช่นนั้นเพราะเหล่าผีเสื้อต่างก็พร้อมใจกันบินอวดโฉมเข้ามาภายในท้องพระโรงขนาดใหญ่ สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับเหล่าผู้มาร่วมงานได้มากไม่น้อย

"น้องหญิงงดงามเหลือเกินนะพะยะค่ะ"     โหย่วเจียนเอ่ยขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตาตื่นใจกับการร่ายรำของกันต์หนี่ว์

"ใช่นางงดงามยิ่งนัก....นี่โหย่วเจียน...เปิ่นหวางคิดว่า เปิ่นหวางตกหลุมรักหนี่ว์เอ่อร์อีกครั้งเสียแล้วสิ"     องค์ชายสามว่าพรางจ้องมองการร่ายรำของหญิงคนรักไม่วางตา

ซึ่งก็ไม่ต่างอันใดกับองค์ฮองเฮาที่มักจะทอดพระเนตรไปทางโอรสพระองค์ที่สามที่ตอนนี้กำลังตกอยู่ในห้วงมนต์สะกดแห่งรักของผู้เฒ่าจันทรา

"เจ้ากำลังสนใจสิ่งใดอยู่เช่นนั้นรึฮองเฮา??"     องค์ฮ่องเต้ทรงตรัดถามเมื่อเห็นว่าฮองเฮาคู่ทุกข์คู่ยากเอาแต่จ้องมองบุตรีคนรองของสกุลหลี่ที่กำลังร่ายรำอยู่ในช่วงท้ายสลับกับทอดมองใบหน้าองค์ชายสามอยู่อย่างนั่น

"หม่อมฉันคิดว่า...บางทีอาจจะถึงเวลาที่พระองค์ควรจะพระราชทานราชโองการสมรสให้กับลูกอี้ได้แล้วมั้งเพคะ"      องค์ฮ่องเต้ไม่ได้ตอบสิ่งใดกลับไปพระองค์ทำเพียงแค่ส่งยิ้มให้ เพราะเรื่องพระราชทานสมรสขององค์ชายสามนั่นพระองค์ได้คิดเอาไว้ตั้งแต่ที่หลี่กันต์หนี่ว์ได้ช่วยทำให้พระโอรสของพระองค์กลับมาเป็นปกติแล้ว

และไม่นานหลังจากนั้นการแสดงร่ายรำของแบมแบมก็สิ้นสุดลง พร้อมด้วยเสียงปรบมือที่ดังกึกก้อง ร่างบางย่อกายลงเล็กน้อยเมื่อนางหยุดยืนนิ่งต่อหน้าพระพักตร์ขององค์ฮ่องเต้

"การร่ายรำของเจ้าทำให้เจิ้นสำราญใจเป็นอย่างยิ่งจนเจิ้นอยากจะมอบรางวัลให้กับเจ้า...ไหนเจ้าว่ามาสิว่าเจ้าต้องการรางวัลเป็นสิ่งใด??"    องค์ฮ่องเต้ตรัดถามด้วยใบหน้าและรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเอ็นดู

"ขอบพระทัยเพคะ...แต่หม่อมฉันหาได้ต้องการสิ่งใดไม่เพคะ"     แบมแบมตอบออกไปตามความจริงเพราะเดิมทีการร่ายรำนี้เค้าก็เพียงแค่ต้องการจะแสดงออกถึงด้านที่อ่อนโยนและสวยงามนี้ให้องค์ชายสิบสามจากแคว้นหนานเยว่ได้เห็นก็เพียงเท่านั้น

"อื้ม....เจ้าไม่ต้องการก็ไม่เป็นไรแต่เจิ้นเต็มใจให้เช่นนั้นหลี่กันต์หนี่ว์รับราชโองการ!!"    เสียงขององค์ฮ่องเต้ประกาศก้อง

"หม่อมฉันหลี่กันต์หนี่ว์เพคะ"      แบมแบมย่อกายลงเพื่อแสดงถึงความนอบน้อมและพร้อมรับพระบัญชา

"หลี่กันต์หนี่ว์รับราชโองการ อืม...เดิมทีเจ้าก็ได้รับปิ่นจากลูกอี้ไปแล้วเพียงแต่ด้วยเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นเลยทำให้เจิ้นยุ่งไม่มีแม้แต่เวลาที่จะส่งราชโองการหมั่นหมายไปให้เจ้า...เช่นนั้นรางวัลที่เจิ้นจะมอบให้เจ้านั้นก็คือ...เจิ้นจะประทานยศท่านหญิงลำดับสองให้กับเจ้า เนื่องด้วยการร่ายรำของเจ้าที่ถึงขั้นปลุกหมู่มวลดอกไม้และผีเสื้อให้ออกมาร่ายรำเคียงข้างเจ้าในยามค่ำคืนเช่นนี้ได้ถือได้ว่าเจ้าพิเศษควรค่าแก่ตำแหน่งนี้ยิ่ง นอกจากนี้เจิ้นขอมอบราชโองการอภิเษกสมรสระหว่างเจ้ากับองค์ชายสามต้วนอี้เอินและทองคำอีกหนึ่งหีบให้แก่เจ้าเพื่อเป็นรางวัลจบราชโองการ!!!"

"หม่อมฉันหลี่กันต์หนี่ว์น้อมรับราชโองการ...ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปี"        เมื่อแบมแบมรับราชโองการเสร็จงานเลี้ยงก็เริ่มดำเนินต่อไปเพียงแต่ว่า....


                        "อึก!!!! เริ่มแล้วสินะ"                                                
                           
                                   



                          




มาต่อให้แล้วนะ....ที่หายไปนานก็ไม่ใช่ไรหรอกก็แค่
           น้อยใจ   
เพราะพวกตัวไม่ช่วยกันเม้นให้เค้าเลยอ่ะเค้าก็เลย
หมดกำลังใจ      
ทั้งๆที่เค้าพยายามแต่งแทบตายแท้ๆแต่พอเห็นยอดเม้นแล้วคือแบบ
เลิกแต่งซะดีมั้ย    
แต่ก็รู้แหละว่าบ่นไปก็เท่านั้นยังไงพวกตัวก็ไม่เม้นให้อยู่ดี เฮ้อ!!
ไปนอนล่ะบ๊ายบี      
    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

446 ความคิดเห็น

  1. #384 rainbow0202 (@rainbow0202) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 21:12

    ไรท์แต่งดีมากๆเลยเจ้าค่ะลุ้นสุดๆยังไงก๊อย่าใจร้ายกับรีดตาดำเลยนะเจ้าค่ะ รอค่อยเธอมาแสนนาน
    #384
    1
    • #384-1 (@Sumintra-0) (จากตอนที่ 39)
      5 มิถุนายน 2562 / 09:25
      ทรมานวิญญาณหหนักหนา...555+ เดี๋ยววันนี้ไรท์จะลงให้แล้วจร้าา
      #384-1
  2. #383 Sammy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:23

    สมใจองค์ชายสามสินะ จะได้แต่งกับกันต์หนี่ว์แล้ว

    แต่ทำไมเรารู้สึกว่ามันจะไม่ง่าย ไรท์มาต่อเถอะอยากอ่านมากอ่ะ please please

    ไรท์อย่าเทเรื่องนี้น้าาา


    #383
    0
  3. #382 view2544 (@chalika2544) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:23
    โอ๊ยยย​ ใกล้แล้วสินะ​ ทำไมรู้สึกว่าหลินไจ้ฟาน คือองค์ชายเลยอ่ะ​ รอค่า​
    #382
    0
  4. #381 Angels Tent Tent (@tent_6969) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 15:43

    รีบกลับมาต่อนะค่ะไรท์....
    อย่าเทให้ใจหายนะค่ะ.รอคอยเทอมาเเสนนาน
    #381
    0
  5. #380 Ptoodtu (@Ptoodtu) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:42
    โห....รอเลยอ่ะ ยาพิษกำลังออกฤทธิ์
    #380
    0
  6. #378 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 18:09
    รออออออ
    #378
    0
  7. #377 pretty-boy (@hunnyteddy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 11:57

    โิ๋อ๋นะไรท์​ ดีใจกับพระราชทานสมรสด้วยนะกันหนี้​ แต่จะเกิดเหต์ร้ายอีก

    #377
    0
  8. #376 aminidecor (@aminidecor) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 07:40

    สนุกมาก น่าติดตามนะคะ
    #376
    0
  9. #375 NokJS (@NokJS) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 07:32
    สู้ๆยะไรคนเก่งงง
    #375
    0
  10. #374 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 06:48
    เย้ๆๆ มาต่อแร้วว ไรท์อย่าน้อยจัยปัยยย
    #374
    0
  11. #373 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 06:33

    โอ๋เอ๋~ไม่งอนนะคนดี..^^..เพราะถึงยังไงผมก็เม้นทุกตอนเลยนะเพราะงั้นมาต่อเถอะนะครับไรท์ที่รัก
    #373
    0
  12. #372 markbamisreal408 (@markbamisreal408) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 06:08
    สนุกมากค่ะไรท์ชอบมากๆเลย
    #372
    0
  13. #371 narissarasanjo1 (@narissarasanjo1) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 05:07
    พิษนั่นจะไม่ทำกันหนีว์แน่น้าาาลุ้นมากอ่าาา
    #371
    0
  14. #370 Ammttha (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:51

    โอ้เอ้ไรท์อย่าเพิ่งงอนน้าาาา​ แล้วพิษนี้จะทำร้ายกันหนี่ว์ได้หรือไม่คะเนี้ย

    #370
    0
  15. #369 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:46

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png สู้ๆๆนะไรท์ชอบเรื่องนี้ค่ะมาต่ออีกนะ

    #369
    0
  16. #368 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    พระราชทานสมรสแล้วจ้า แล้วที่เริ่มคือยาพิษควบคุมจิตใจนั่นรึเปล่าอ่ะ
    #368
    0
  17. #367 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 12:14

    ไหนบอกจะมาต่อให้ไงหายไปไหนอีกแล้วง่ะไรท์
    #367
    0
  18. #365 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 09:28
    คิดถึงไรท์ หายปัยนานมากแงงง
    #365
    0
  19. #363 narissarasanjo1 (@narissarasanjo1) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    งื้ออมาต่ออีกน้าาาชอบมากๆ
    #363
    1
    • #363-1 Why_J (@pray1step) (จากตอนที่ 39)
      28 พฤษภาคม 2562 / 23:36
      สนุกมากๆเลยค่ะ
      #363-1
  20. #362 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:03

    หายไปนานเลยมาต่อบ่อยๆๆนะค่ะชอบมากค่ะ
    #362
    0