ตอนที่ 21 : บทที่ 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    29 มี.ค. 62





บทที่ 21






"ดูแลตัวเองให้ดีๆนะ อย่าให้ใครมารังแกได้เข้าใจรึเปล่า...เพื่อนรักที่ดีที่สุดของแจ...."   ยองแจว่าก่อนที่จะเริ่มครายอ้อมกอดออก ก่อนที่จะเดินออกไปขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้านของตัวเองไปทันที


"เข้าบ้านกันป่ะเจินหรง เดี๋ยวพี่แบมอาบน้ำให้"     ภายในห้องน้ำบนชั้นสองของบ้าน แบมแบมจะต้องใช้ความพยายามอย่างหนักกว่าที่จะถอดชุดสวยออกจากร่างของเด็กน้อยได้ แต่พอถูกถอดชุดออกจนหมด สองมือน้อยกลับรีบยกขึ้นมาปกปิดส่วนสำคัญของความเป็นชายเอาไว้แทบจะในทันที ใบหน้าเล็กแดงก่ำด้วยความเขินอาย


"จะอายอะไร??"  แบมแบมเอ่ยถามพรางพยายามกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้


"ก็เจ้าไม่ใช่ข้านี่!!!"  เด็กน้อยบ่นเสียงอุบอิบใส่เค้า ก่อนที่ร่างเล็กจะรีบหันข้างเพื่อหลบจากสายตาของแบมแบม  เด็กน้อยรีบเบียดตัวชิดกับมุมผนังห้องน้ำ ถ้าหากว่าเจินหรงสามารถแทรกตัวหนีผ่านกำแพงห้องน้ำไปได้เค้าก็เชื่อว่าเด็กน้อยคงจะทำไปนานแล้วแน่ๆ

     แบมแบมพยายามแงะตัวเด็กน้อยออกมาจากผนังห้องน้ำจนได้ก็ใช้เวลาไปนานพอสมควร  แต่กว่าที่แบมแบมจะแงะเอาร่างเล็กของเจินหรงออกมาได้ก็เล่นเอาเค้าหัวเราะจนท้องคัดท้องแข็งกับท่าทางเขินอายของเด็กน้อยไปหลายนาที


"มานี่มา...ของพี่แบมก็มีเหมือนกันไม่ต้องอายหรอกนะ"    น้ำเสียงอ่อนโยนของแบมแบมไม่ได้ช่วยทำให้เด็กน้อยรู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย ใบหน้าเล็กนั้นหงิกงออย่างไม่สบอารมณ์ 

      เพราะถึงตอนนี้นางจะอยู่ในร่างเด็กผู้ชายก็จริงแต่จิตใจข้างในก็ยังคงเป็นปีศาจจิ้งจอกสาวอยู่ดีนี่หน่า  แบมแบมจับเด็กน้อยนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกตัวที่เค้าใช้นั่งเจรจาอยู่กับเด็กน้อยเมื่อครู่นั้นแหละ  พอจับนั่งปุ๊บเด็กน้อยก็หมุนตัวหนีเค้าปั๊บ เห็นแต่แผ่นหลังเล็กๆกับใบหูที่แดงก่ำ


"ตอนเขินก็น่ารักดีเนอะ"     แบมแบมเปิดน้ำอุ่นให้มันไหลลงมาสัมผัสแผ่นหลังเล็กๆของเด็กน้อยไปเรื่อยๆ หลังจากที่แบมแบมฟอกสบู่ทำความสะอาดเด็กน้อยจากด้านหลังจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว แบมแบมจึงหมุนเก้าอี้ให้หันมาข้างหน้าเพื่อที่จะฟอกสบู่ให้ แต่เด็กน้อยกลับสะดุ้งเฮือก


"อย่าน๊าาาา!!!"   เด็กน้อยรีบเอาสองมือเล็กจับใบหน้าของแบมแบมเอาไว้ ไม่ยอมให้แบมแบมมองต่ำลงไปมากกว่านี้


"ข้าอาบต่อเองได้"   เด็กน้อยบอกกับเสียงสั่น พรางจ้องหน้าแบมแบมอย่างหวาดระแวง


"อาบเองได้แน่นะ...งั้นเดี๋ยวพี่แบมไปเตรียมอาหารเย็นก่อนก็แล้วกันนะ"   เด็กน้อยพยักหน้าขึ้นลงรัวๆอย่างเข้าใจ "เสี่ยวเปาเราไปกัน"   แบมแบมเดินนำหน้าเสี่ยวเปาออกไปก่อนที่เจ้าพังพอนตัวน้อยจะรีบวิ่งตามออกไปติด


"เสี่ยวเปา...กินลูกท้อนี่สิ"   มันมองแบมแบมไม่วางตาก่อนที่มันจะค่อยๆเดินไปนั่งกินลูกท้อที่แบมแบมหั่นมาให้มันเป็นชิ้นๆเรียบร้อยแล้วอย่างเอร็ดอร่อย แบมแบมทำสิ่งเหล่านั้นราวกับว่ามันคือสิ่งที่เค้าต้องทำเสมอเมื่อมีเสี่ยวเปาอยู่ใกล้ๆ แม้แต่ตอนนี้ตัวแบมแบมเองก็ยังไม่เข้าใจว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้เค้าคิดว่าพังพอนน้อยตัวนี้จะชอบกินลูกท้อทั้งๆที่พังพอนส่วนใหญ่มักจะชอบกินเนื้อแท้ๆ


"ข้าอาบน้ำเสร็จแล้วนะ......ข้าจะหาน้ำกินได้จากที่ใดบ้าง??"    เด็กน้อยเดินออกมาหาแบมแบมด้วยเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายชุดเดิมที่เพิ่งจะถูกถอดทิ้งไปหยกๆ


"น้ำอยู่ในตู้เย็นจ๊ะเปิดแล้วหยิบออกมาแทใส่แก้วเองได้ใช่มั้ยจ๊ะ?? เดี๋ยวพี่แบมจะได้ไปหาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้ใส่"   แบมแบมว่าจบก็เตรียมที่จะเดินกลับขึ้นไปบนห้องถ้าไม่ติดว่ามีมือเล็กฉุดชายเสื้อเค้าเอาไว้อยู่ 


"เอ่อ....ข้าเปิดไม่เป็น.....แล้วข้าก็ไม่รู้ด้วยว่าตู้ที่เจ้าว่ามันเป็นสิ่งใด"    เด็กน้อยมีท่าทีเขินอายเช่นเดียวกันกับตอนที่แบมแบมกำลังจะอาบน้ำให้  ซึ่งท่าทีแบบนั้นก็เรียกรอยยิ้มจากผู้ที่กำลังฟังอยู่ได้ไม่ยาก สุดท้ายก็ต้องเป็นฝ่ายแบมแบมที่เดินเข้าไปหยิบขวดน้ำออกมาจากตู้เย็นและรินใส่แก้วทั้งสองใบที่เด็กน้อยเตรียมเอาไว้ให้


"ทำไมมีสองแก้วล่ะครับ??"   แบมแบมเอ่ยถาม 


"ก็ของเจ้าด้วยอย่างไรเล่า.....เจ้าดูแลข้ากับเสี่ยวเปาอย่างดี ข้าก็เลยอยากตอบแทนเจ้า"    รอยยิ้มใสซื่อถูกส่งมาให้กับคนที่ตัวโตกว่า  ซึ่งแบมแบมเองก็ไม่รู้เลยว่าภายในแก้วนั้น เจินหรงได้แอบเทยาพิษร้อยนรกลงไปเรียบร้อยแล้ว และที่แบมแบมมองไม่เห็นสิ่งแปลกปลอมที่อยู่ในแก้วนั้นก็เพราะว่า เจินหรงนางได้แอบใช้พลังปราณจิ้งจอกบิดเบือนการมองเห็นของคนตรงหน้านี้ไปเรียบร้อยแล้ว


"ขอบใจนะจ๊ะ..."     ยาพิษถูกแบมแบมดื่มลงไปแล้ว.....เจินหรงและเสี่ยวเปาต่างก็พากันเฝ้ามองดูสิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างใจจดใจจ่อ และก็สมกับเป็นยาพิษของท่านเทพเซียนพิษจริงๆ เพียงไม่กี่อึกก็สามารถทำให้ร่างของหนี่เอ๋อร์ในภพนี้ล้มลงไปกองกับพื้นได้ไม่ยาก ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวดและทรมานจนแทบขาดใจ


"เอื้อกกก......."    เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากทั้งปากและจมูก ริมฝีปากที่เคยชมพูสวยเริ่มที่จะเขียวช้ำจนกลายเป็นสีดำสนิด เมื่อพิษเริ่มจู่โจมไปทั้วทั้งร่าง   

       เสียงกรีดร้องด้วยความทุกข์ทรมานของแบมแบมจะดังขึ้นในทุกๆสองนาที เพราะร่างกายของเค้ามันสัมผัสได้ถึงสัตว์พิษนับร้อยชนิดกำลังเคลิบครานไปฉกกัดในทุกส่วนของร่างกายภายใต้ผิวหนัง ยิ่งเค้าพยายามดิ้นรนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเหมือนกับว่าเค้าไปกระตุ้นพวกมันให้ลุมกัดกินร่างกายของเค้ามากขึ้นทุกที  

       ความทุกข์ทรมานและเสียงกรีดร้องแบมแบมมันได้สร้างความทรมานใจให้กับปีศาจจิ้งจอกสาวได้เป็นอย่างมาก   มือเรียวเล็กของแบมแบมพยายามตะเกียกตะกายหาบางสิ่งบางอย่างอยู่ตลอดเวลา และบ่อยครั้งที่มือเรียวสวยนั้นมักจะทุบ

ตีไปตามร่างกายส่วนต่างๆเพื่อครายความเจ็บปวดที่มันเหมือนกับว่ามีงูกำลังแหวกว่ายอยู่ในทุกๆเส้นเลือดของเค้า


"อ๊อก!!!!  อ๊ากกกกก"    พิษที่แบมแบมได้รับมานั้นมันมีมากเกินไปจนทำให้เค้ากระอักเลือดออกมากองโต ร่างกายของเค้าเริ่มไร้ความรู้สึก หูไม่สามารถรับรู้ได้ถึงเสียงของเจินหรงที่พยายามร้องบอกเค้าว่าให้อดทนเอาไว้กับอะไรสักอย่าง อวัยวะภายในของเค้ากำลังถูกทำลาย มันเจ็บปวดราวกับว่ามีคนกำลังเอามีดนับพันเล่มเข้าไปฟันอวัยวะภายในของเค้าจนมันแหลกเหลวไม่เหลือชิ้นดี มันทรมานเหลือเกิน.....ทรมานเกินกว่าที่ร่างกายนี้จะทนรับไหว หัวใจของเค้าเริ่มที่จะทำงานช้าลง สมองของเค้าเริ่มสร้างภาพหลอนต่างๆขึ้นมา เค้าเริ่มที่จะแยกมันไม่ออกแล้วว่าสิ่งไหนคือเรื่องจริงในตอนนี้บ้าง เลือดที่ไหลออกมาเริ่มเปลี่ยนจากสีแดงสดกลายเป็นสีดำสนิดด้วยผลของพิษ

    ตอนนี้ภายในร่างกายของเค้าได้ถูกพิษแทรกซึมเข้าไปในทุกส่วน เค้าไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกแล้ว......ภาพเรื่องราวต่างๆเริ่มไหลเข้ามาในหัวของเค้าอย่างไม่ขาดสาย


"ตื่นเถอะหนี่เอ๋อร์ของพี่...."    เสียงกระซิบทุ้มกังวาน ดังขึ้นไม่ต่างอะไรกับนาฬิกาบอกเวลาที่คอยปลุกเค้าในทุกๆเช้ามืด


"หนี่เอ๋อร์ตื่นเถอะนะ....พี่จะต้องกลับแล้วนะ"    น้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนคอยกระซิบอยู่ข้างหู สองข้างแก้มนางร้อนซู่....ริมฝีปากหยักสวยคู่นั้นที่ประทับเหนือดวงตาของเค้า รอยสัมผัสนั้นผนึกแน่นอยู่ในความทรงจำ นี่มันคือความฝันหรือความจริงกันแน่นะ เค้าเฝ้าแต่ถามตัวเองซ้ำๆ 


"นี่ๆเจ้ายังไม่มีลมหายใจอยู่ใช่หรือไม่??"    เจินหรงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน มือเล็กๆเขย่าร่างที่นอนแน่นิ่งของแบมแบมด้วยความร้อนใจ ใบหน้าเรียวสวยเริ่มซีดลงจนไร้สี  ร่างกายของนางเริ่มเย็นลงจนหน้าใจหาย แต่สิ่งที่น่าแปลกนั่นก็คือริมฝีปากที่เคยดำสนิดแต่ตอนนี้กลับไม่มีสีดำสนิดของพิษนั้นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย


"นายหญิง.....ท่านฟื้นเถอะ...องค์ชายสามกำลังรอพบท่านอยู่นะขอรับ..."   เสียงของเสี่ยวเปาพูดขึ้นมาเป็นครั้งแรกตั้งแต่ที่มันถูกองค์ชายสามจับตัวมันมาได้ จากแถบชายแดนในระหว่างที่พระองค์กำลังออกศึกอยู่ ถึงมันจะไม่ได้ถูกพระองค์บังคับจับตัวมาแต่มันก็ไม่เคยคิดที่จะพูดคุยกับใครเลยแม้แต่ครั้งเดียว


"สะ.....เสี่ยวเปาเจ้าพูดได้!!!"  เจินหรงถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


"เจ้าอย่าสนใจข้าเลย...ดูนายหญิงของข้าก่อนเถอะ"   เท้าเล็กๆของมันชี้มาที่แบมแบมที่ยังคงนอนแน่นิ่งอยู่  และที่สำคัญตอนนี้มันผ่านมาแล้วหนึ่งชั่วยามเต็มๆที่แบมแบมไม่ได้มีอาการเจ็บปวดทรมานออกมาให้เห็น แถมพิษที่คอยกัดกินอยู่ตามร่างกายของแบมแบมก็ค่อยๆหายไปทีละนิดจนมันแทบที่จะไม่เหลืออยู่เลย


"งั้นเจ้าหลีกไปหน่อยสิ ข้าจะป้อนยาถอนพิษให้นาง"   เจินหรงรีบหยิบยาออกมาจากแขนเสื้อของนาง แต่ก่อนที่ยาถอนพิษจะถูกป้อนให้กับแบมแบม เสียงแหบพร่าของท่านเทพเซียนพิษก็ดังขึ้นมาซะก่อน


"เจ้ายาเพิ่งมอบยาถอนพิษให้นาง"    เจินหรงหันมองหน้าท่านเซียนเฒ่าผู้มาใหม่อย่างไม่เข้าใจ ทั้งๆที่ท่านก็น่าจะเห็นแล้วแท้ๆว่ากำลังจะตาย


"แต่นางกำลังจะตาย!!! ท่านไม่เห็นหรือว่าร่างกายของนางเย็นลงเรื่อยๆแล้วน่ะ"   ดวงตากลมโตของนางเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า ด้วยความเป็นห่วงอีกคนที่ยังนอนนิ่งอยู่


"เจ้าดูนั่นเสียสิ....."   ท่านเซียนชี้ไปที่ใบหน้าของแบมแบมที่ตอนนี้กำลังน้ำตาหยดใสๆค่อยๆไหลลงมาอาบสองข้างแก้มของคนตัวเล็กช้าๆ 


"พี่อี้~ช่วยน้องด้วย....."   เสียงเล็กๆพยายามเรียกหาคนรักที่อยู่ในความทรงจำด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน ตอนนี้เค้าเข้าใจแล้วว่า ผู้ชายคนนั้นที่เค้าฝันเห็นบ่อยๆนั้นคือใคร และเค้าก็เข้าใจแล้วด้วยว่าทำไมที่ผ่านมาชีวิตของเค้ามันช่างอ้างว้างเสียเหลือเกิน ครอบครัวที่ในยุคนี้เค้าไม่มีแต่อยู่ที่นั้น เค้ามีทุกอย่างทั้งคนรักและครอบครัว


"ยอดเยี่ยมจริงๆ สมแล้วที่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขพรรคมารต่อจากข้า ฮ่าฮ่าฮ่า"    ท่านเทพเซียนพิษหัวเราะออกมาอย่างถูกอกถูกใจ เพียงแค่หนึ่งชั่วยามร่างกายของนางก็สามารถดูดกลืนพิษที่ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่สามารถทานทนได้จนหมดสิ้นเช่นนี้ นางช่างมีพรสวรรค์ในการดูดกลืนพิษเสียจริง


"เช่นนั้นแล้วไยร่างกายของนางถึงยังเย็นเฉียบเช่นนี้อยู่อีกเล่าท่านเซียน??"   เจินหรงว่าพรางสัมผัสดูร่างกายของแบมแบมที่ตอนนี้ก็ยังคงเย็นเฉียบไม่ต่างอะไรกับน้ำแข็ง


"เจ้าไม่ต้องกังวลไป....ไอเย็นในร่างกายของนางที่เจ้าสัมผัสได้น่ะ มันเป็นเพียงแค่ปราณธาตุน้ำแข็งที่แฝงอยู่ในกายของนางก็เท่านั้น..."






  โอย.....ตายๆทีแรกวันนี้ไรท์ก็นึกว่าจะไม่มีเวลามาแต่งให้อ่านกันซะแล้ว.....ดีนะที่วันนี้แฟนไรท์เค้าเลิกงานกลับบ้านมาเร็วไรท์ก็เลยรีบวิ่งมาแต่งให้พวกตัวเองได้อ่านกันในทันที.....ยังไงก็ฝากเม้นตอนนี้กันด้วยนะคะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

434 ความคิดเห็น

  1. #379 Sammy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 13:31

    แบมแบมจำได้แล้ว. เย้ๆๆๆ

    จะได้กลับแล้ว สงสารท่านอ๋องจะแย่

    สนุกมากจ้าไรท์


    #379
    0
  2. #359 Aujacharee (@Aujacharee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 02:06
    นึกออกสักทีนะ
    #359
    0
  3. #177 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 17:06
    แบบนี้ก็ได้กลับไปแล้วสิ เย้ๆๆๆๆๆ แต่ก็สงสารยองแจนะ
    #177
    0
  4. #176 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 16:09
    ลุ้นมากก รีบมาต่อนะคะไรท์
    #176
    0
  5. วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:56
    กันต์นี่รีบกลับไปหาพี่อี้เร๊วววว จากนั้นขโมยตัวพี่อี้มาแล้วแบ่งพลังปราณให้ จะได้กลับมารักกันเร็วๆ น้าาาาา // ถึงไรท์ตัวละครค่อนข้างเยอะแล้วอ่าบางทีอ่านไปก็งงเดี๋ยวตัวนั้นตัวนี้โผล่มา ชื่อก็คล้ายๆกันหลังจากนี้คิดว่าก็คงมีตัวละครออกมาอีก แต่เอาชื่อเรียกง่ายหน่อยได้มั้ยคะ สู้ๆนะคะ
    #175
    1
    • #175-1 (@Sumintra-0) (จากตอนที่ 21)
      29 มีนาคม 2562 / 13:05
      ชื่อจีนมันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะอย่าว่าหนูงงเลยนะขนาดไรท์เป็นคนแต่งเองยังต้องจดโน๊ตเอาไว้เลยกันลืม555....นี่ไรท์ก็อิงตามชื่อจริงของแต่ละคนในวงเลยนะคะเนี่ย^^
      #175-1
  6. #174 lovenevermild (@loveside) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 09:42
    น้องจำพีาอื้ได้แล้ว

    ถ้ากลับไปน้องต้องไปอยู่กับเทพเซียนพิษเลยหรือป่าว

    ถ้าน้องกลับไปแล้วดทพเซียนน้ำเต้าจะทำให้พี่อี้เป็นแบบเดิมไหม ถ้าไม่เหมือนเดิมน้องจะทำไงนะ
    #174
    0
  7. #173 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 09:31
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png มาต่ออีกนะค่ะช อบมากๆๆเลยค่ะ
    #173
    0
  8. #171 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 02:42
    รอๆๆๆจ้าาาาา
    ลุ้นๆๆๆไปทุกตอนเลยยยย
    #171
    0
  9. #170 0996561265 (@0996561265) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 01:39
    ยังไงไรท์ก็ยังน่ารักอยู่555 รีบจำพี่อี้ได้แล้วน้าาาา
    #170
    0
  10. #169 Markban2526 (@Markban2526) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:33
    ต่อนะค่ะสนุกมาก
    #169
    0
  11. #168 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:25
    ลุ้นนนนน รอจ้าาาาา มาต่อไวๆนะ
    #168
    0
  12. #167 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:25
    น้องจำพี่อี้ได้แล้ว รีบกลับไปหาท่านพี่ไวๆ นะ
    #167
    0
  13. #166 MBtong (@MBtong) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:47
    น้องจำได้แล้ววว
    #166
    0
  14. #165 MBQeen (@MBQeen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:45
    รอลุ้นตอนต่อไป
    #165
    0
  15. #164 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:40

    เย้!!!! ในที่สุดน้องก็เรียกหาพี่อี้ของเค้าแล้ว!!!
    #164
    0
  16. #163 PGSWM2Ch (@PGSWM2Ch) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:37
    สนุกมากๆเรย
    #163
    0