ตอนที่ 20 : บทที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1085
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    27 มี.ค. 62




บทที่ 20


"ไม่ต้อง!!!! ข้าจะทำพิธีเดี๋ยวนี้แหละหากผลเป็นไปตามที่ท่านเซียนว่าไม่นานข้าก็จะพานางกลับมาได้พร้อมความทรงจำที่ถูกทำให้เลือนหายไป...."     มือเรียวสวยหยิบของที่เตรียมไว้เอาออกมา มันเป็นขวดแก้วสีแดงที่มีน้ำอยู่ข้างในเกือบครึ่งขวด น้ำค้างบริสุทธิ์ซึ่งนางได้เก็บรวบรวมเอาไว้ทุกเช้าจากดอกบัวมรกต นางค่อยๆเปิดฝาออกก่อนจะเอานิ้วจุ่มลงแตะน้ำ แล้วใช้นิ้ววาดวงเวทย์เขียนอักขระลวดลายแปลกตาลงบนกระจกใสมือเรียวสวยทำงานอย่างว่องไว ไฟจิ้งจอกถูกจุดขึ้นทั้งสี่ด้านของมุมกระจก ก่อนที่ปีศาจจิ้งจอกสาวจะวางมือทาบลงไปที่กลางวงแหวนเวทย์ที่เพิ่งจะเขียนเสร็จ  
      นางให้เสี่ยวเปาขึ้นมานั่งอยู่หน้ากระจกกับนางก่อนที่นางหลับตาลงตั้งสมาธิรวบรวมพลังปราณมหาสารเอาไว้ที่ฝามือ......เสียงเล็กๆเริ่มท่องคาถาเบาๆ

"ห้วงมิติแห่งข้า กาลเวลาที่ไม่เคยหลับใหล กลไกที่สลับซับซ้อนแห่งห้วงภพ ด้วยพลังเวทย์แห่งข้ากระจกเอย......จงเชื่อมต่อวิญญาณข้าและนางผู้ที่มีจิตผูกพันธ์กันด้วยเทอญ"
       แสงสว่างค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากใจกลางฝ่ามือเรียวสวยที่สัมผัสกระจกและแผ่เป็นวงกว้าง จนครอบคลุมไปทั่ววงเวทย์จนกระทั่งสว่างเต็มบาน   ปีศาจจิ้งจอกสาวถอนฝ่ามือออกก่อนที่จะผละถอยหลังออกมา    ร่างบางหอบหายใจอย่างอ่อนแรง   ดวงตาเรียวสวยยังคงจ้องกระจกซึ่งค่อยๆเปลี่ยนแปลง และปรากฏภาพทีละน้อยไล่เรียงไปเรื่อยๆ
      ภาพที่ฉายในกระจกเงาเป็นห้องสีสันสดใสห้องหนึ่ง  ภายในห้องนั้นตกแต่งด้วยเครื่องเรือนแปลกตา ภายในห้องนั้นมีเด็กหนุ่มร่างเล็กกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่  ทันทีที่เสี่ยวเปามันเห็นเด็กหนุ่มคนนั้น หูกับหางของมันก็ตั้งขึ้นมาด้วยความดีใจ

"เจ้าแน่ใจนะว่าเป็นคนนี้น่ะเสี่ยวเปา??"   นางถามกับเจ้าภูติตัวน้อยที่กำลังเดินวนไปมาทำท่าทางราวกับว่ามันอยากจะออกไปหาคนรักของผู้เป็นนายเหนือหัวของมันเต็มที

"ถามให้ตายมันก็ไม่ตอบเจ้าหรอกนะเจ้าจิ้งจอก....รีบข้ามไปเถอะคนนี้แหละคือหนี่เอ๋อร์ของอีกภพหนึ่ง"     ปีศาจจิ้งจอกสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนที่จะจัดการจำแลงกายให้อยู่ในร่างของเด็กน้อยน่าตาน่ารัก

"นั่นเจ้าทำอันใดกันเจ้าจิ้งจอก!!?"    หรงจ่ายถามปีศาจจิ้งจอกสาวที่ตอนนี้กลายเป็นเพียงเด็กน้อยที่กำลังยืนอุ้มเสี่ยวเปาตัวน้อยเอาไว้อยู่


"การจะข้ามไปที่ภพนู้นข้าอยู่ในร่างเดิมไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่นัก การอยู่ในร่างเด็กเช่นนี้แหละจะทำอันใดก็ง่ายไปหมด เพราะฉะนั้นเจ้าก็อย่าถามอันใดให้มันมากความนักเลยเจ้าตะขาบ"   เสียงเล็กๆนั้นตอบกลับก่อนที่เจ้าตัวจะกลายร่างเป็นดวงไฟและพุ้งหายเข้าไปในกระจก


"ข้าขอให้เจ้าทำสำเร็จนะเจ้าจิ้งจอก"


       

       เสียงจ้อกแจ้กจอแจดังกระหึ่มไปทั่วทั้งหน้ามหลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนในตอนเย็นซึ่งยังมีนักศึกษาบางกลุ่มที่ยังคงอยู่ทำกิจกรรมต่างๆกันอยู่ ไม่ว่าจะเป็นการจัดบอร์ดหรือแม้แต่เล่นกีฬา

    แบมแบมเป็นพวกที่ชอบกลับบ้านมากกว่าจะอยู่ทำกิจกรรมต่างๆเช่นคนอื่นๆ ในระหว่างที่แบมแบมและยองแจกำลังจะเดินผ่านหน้าประตูมหลัยก็เห็นกลุ่มเพื่อนๆในคณะเดียวกันกับพวกเค้ากำลังยืนล้อมวงมุงดูอะไรกันอยู่ ผู้หญิงพวกนั่นต่างก็พากันแย่งเบียดตัวเข้าไปในวงล้อมราวกับว่ามีดาราดังมาปรากฏกายอยู่ตรงนั้น เรียกความสนใจจากยองแจเพื่อนรักร่างอวบของเค้าได้เป็นอย่างดี


"แบมเราเข้าไปดูกันเถอะ"


"ไม่เอาอ่ะคนเยอะขนาดนั้น มีหวังกว่าแบมจะเข้าไปถึงคงได้โดนเหยียบตายก่อนพอดี"  ยองแจไม่สนใจว่าแบมแบมจะพูดอะไร เค้าจัดการฉวยข้อมือเล็กของเพื่อนรักเบียดแทรกตัวเข้าไปเป็นหนึ่งในคนมุงได้สำเร็จ ที่ใจกลางวงล้อมมีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ ผิวขาวอมชมพู อายุประมาณห้าขวบกว่าๆ เด็กคนนั้นอยู่ในชุดเครื่องแต่งกายสีขาวแบบจีนโบราณปักลวดลายจิ้งจอกด้วยด้ายสีแดงสด ดวงตากลมโต จมูกเล็กๆโด่งสวย ริมฝีปากหยักอมชมพู 


"โอ๊ย!!!! นี่มันใช่เด็กผู้ชายจริงๆรึเปล่าเนี่ย!!! อะไรมันจะน่ารักขนาดนี้"    ในขณะที่ยองแจพร่ำพรรณนาถึงความน่ารักของเด็กผู้ชายคนนั้น แบมแบมกลับกำลังสนใจก้อนกลมๆสีขาวๆที่อยู่ในอ้อมกอดของเด็กน้อยคนนั้นต่างหาก และดูเหมือนว่ามันเองก็กำลังจ้องมองเค้าอยู่ด้วยเช่นกัน


"เสี่ยวเปา.........."    แบมแบมเอ่ยคำนั้นออกมาโดยไม่รู้ตัวจนยองแจต้องหันมามองเพื่อนด้วยความสงสัย  เด็กชายตัวน้อยเดินวนรอบๆวงล้อม เสียงกรุ๊งกริ๊งของกระพรวนที่ห้อยคอพังพอนน้อยตัวนั้นดังขึ้นทุกย่างก้าวตามจังหวะการเดินของเด็กน้อย  ดวงตากลมโตกวาดมองดูใบหน้าของหญิงสาวแต่ละคนอย่างละเอียดถี่ถ้วน เสียงเพื่อนๆหลายๆเอ่ยทักทาย แต่เด็กน้อยคนนั้นกลับไม่ยอมตอบคำถามใดๆ ดูเหมือนกับว่าเด็กน้อยคนนั้นกำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าของแบมแบม


"ข้าเจอเจ้าแล้ว!!!!"  เด็กน้อยคนนั้นตะโกนก้อง พลางยกมือชี้มาที่แบมแบม


"แบมรู้จักน้องเค้าด้วยหรอ??"   ยองแจกระซิบถามด้วยความสงสัย


"ไม่อ่ะ......พี่ว่าหนูจำคนผิดแล้วนะครับ??"   แบมแบมบอกกับเด็กน้อยคนนั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มือเรียวสวยยื่นออกไปลูบหัวเด็กน้อยคนนั้นเบาๆ


"ข้าจำไม่ผิดหรอก!!! เจ้าคือผู้ที่ข้าตามหาจริงๆนะ!!! เจ้าจำเสี่ยวเปาได้หรือไม่"   เด็กน้อยคนนั้นถามพรางยื่นพังพอนตัวนั้นออกมาให้แบมแบมได้ดูตรงหน้า


"มันชื่อเสี่ยวเปางั้นหรอ?? เหมือนที่แบมพูดออกมาเมื่อกี้เลยอ่ะ"   ยองแจพูดออกมาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าชื่อที่เพื่อนรักของตนเผลอพูดออกมานั้นจะเป็นชื่อของเจ้าพังพอนต้วนั้นจริงๆ


"นั่นสิแบมเองก็คุ้นๆกับชื่อนี้อยู่เหมือนกันแต่แบมก็นึกไม่ออกเลยอ่ะ มันเหมือนมีอะไรบางอย่างคอยขัดขวางแบมอยู่ตลอดเวลาเลยอ่ะ"    เค้าเองก็ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้นักหรอกเพราะมันเหมือนว่าชีวิตของเค้าได้ขาดอะไรไป


"เล่นแรงเกินไปแล้วนะเจ้าเทพบ้าคอยดูเถอะ ข้าจะต้องทำให้นางจำทุกอย่างให้ได้"


"เด็กนี่ดูท่าทางแปลกๆแหะแบมสงสัยจะบ้า...แจว่าเราไปกันเถอะนะ"    ยองแจรีบลากแขนแบมแบมเพื่อให้หลุดออกจากวงล้อมก่อนที่จะรีบสาวเท้าเดินเร็วๆเค้าไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ไม่ว่าเสียงเล็กๆนั่นจะพยายามเรียกเพื่อนเค้ามากเท่าไหร่ก็ตาม 

   เสียงกรุ๊กกริ๊งของกระพรวนห้อยคอเสี่ยวเปาดังเป็นจังหวะตามหลังพวกเค้ามาอย่างไม่ลดละ เรียกได้ว่าทั้งคู่กำลังวิ่งหนีเด็กน้อยวัยห้าขวบกับพังพอนตัวเล็กที่วิ่งตามไล่หลังมาติดๆ จนในที่สุดแบมแบมก็ทนสงสารเด็กน้อยไม่ไหว 


"แจหยุดก่อน!!!! แบมสงสารน้อง"   แบมแบมว่าพรางปล่อยมือยองแจแล้วเดินกลับไปหาเด็กน้อยที่ยืนหอบเหนื่อยอยู่ตรงนั้น มือเรียวสวยหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อให้กับเด็กน้อย และการกระทำที่แสนจะอ่อนโยนของคนตรงหน้านั้นยิ่งทำให้ปีศาจจิ้งจอกสาวที่อยู่ในร่างของเด็กน้อยรู้สึกถูกชะตากับคนๆนี้มากขึ้นไปอีก


"ข้ารู้ว่าเจ้าจะต้องกลับมารับข้า....เจ้าเป็นคนดีที่สุด!!! ข้าขอไปอยู่กับเจ้าก่อนได้หรือไม่??"  เด็กน้อยกล่าวเสียงอ้อน พรางโผเข้ามาตวัดแขนกอดรอบคอของแบมแบมเอาไว้แน่น 


"ได้สิ...พี่เองก็อยู่คนเดียว...มีเราเพิ่มขึ้นมาอีกคนพี่จะได้ไม่เหงา"     สำเร็จ!!!! ขอแค่ข้าได้เข้าไปในเรือนของเจ้าเพียงเท่านี้อีกไม่นานเจ้ากับข้าก็จะได้กลับฉางอานกันสักทีเพียงแต่ว่า.....


"ไม่ได้นะแบม!!!  เจ้าเด็กนี่เป็นลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่รู้ หรือบางทีมันอาจจะเป็นพวกสายโจรที่ส่งเข้ามา หลอกให้พวกเราตายใจแล้วจะได้พาพวกมายกเค้าบ้านเราก็ได้นะแบม!!!"    คำพูดเชิงใส่ร้ายนั้นช่างเสียดแทงความรู้สึกของคนตัวเล็กเสียจริง  ร่างเล็กก้าวมาหยุดอยู่ตรงหน้าของยองแจ


"เจ้า!!!! หยุดกล่าววาจาใส่ร้ายข้าซะที ข้าไม่มีนิสัยขี้ขโมยเช่นนั้น เพราะข้าคือ พู่ เจิน หรง แห่งหุบเขายวี่ซัน(หรืออีกชื่อคือ หุบเขาหยก)" เด็กน้อยชี้นิ้วป้อมๆมาที่ยองแจ ทั้งสองต่างพากันนิ่งเงียบหลังจากที่ฟังเด็กชายแนะนำตัวจบ


"นี่แกเล่างิ้วอะไรอยู่เนี่ย?? อืม...จะว่าไปการแต่งเนื้อแต่งตัวของเจ้าเด็กนี่มันก็ดูคล้ายๆพวกนักแสดงงิ้วเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า"  ยองแจส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างหยุดไม่อยู่ แต่แบมแบมกับตรงกันข้ามแถมคนตัวเล็กยังหยิกปรามเพื่อนรักร่างอวบไปด้วยอีกหนึ่งที


"โอ๊ย!!! แจเจ็บนะแบม!!!"   คนหัวเราะลูบแขนตัวเองป้อยๆ


"หยุดหัวเราะน้องซะทีเถอะแจ....พี่เชื่อหนูจ๊ะ"   แบมแบมดุยองแจด้วยน้ำเสียงที่ไม่จริงจังเท่าไหร่นักก่อนที่ประโยคต่อมาเค้าจะหันไปพูดกับเด็กน้อยด้วยท่าทางที่แสนจะอ่อนโยนแทน ซึ่งนั่นก็ทำให้ยองแจทั้งหมั่นไส้ทั้งเขม่นเจ้าเด็กตัวน้อยยิ่งขึ้นไปอีก เพราะด้วยคำพูดของแบมแบมที่ดูเอาอกเอาใจเจ้าเด็กนั่นเหลือเกิน


"ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้เด็กบ้า / ฝากไว้ก่อนเถอะเจ้าตะขาบ"  และนั่นคือสิ่งที่ทั้งคู่ต่างก็ขู่อาฆาตกันอยู่ในใจโดยที่ไม่คิดจะพูดออกมาให้แบมแบมได้รู้


"ไปกันเถอะกลับบ้านเรากันนะเจินหรง"   แบมแบมเรียกชื่อของเด็กน้อยก่อนที่จะยื่นมือออกไปให้เด็กน้อยจับ ใช้เวลาเพียงไม่นานทั้งสามกับอีกหนึ่งตัวก็มาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านของแบมแบม ในขณะที่คนตัวเล็กกำลังไขกุญแจเข้าบ้านอยู่นั้น เสียงเรียกเข้ามือถือของยองแจก็ดังขึ้นเสียก่อน ทันทีที่รับสายคิ้วเรียวของยองแจก็ขมวดเข้าหากันแน่น ยองแจยังคงต่อรองกับผู้อยู่ปรายสายเสียงแข็งแต่ดูเหมือนว่ามันคงจะไม่เป็นดังหวังเพราะแบมแบมเห็นยองแจแทบที่จะปามือถือทิ้งลงพื้น


"แบม......ม๊าแจเค้าโทรตามให้เค้ากลับบ้านไปกินข้าวกับอาม่าอ่ะ"   น้ำเสียงติดงอแงของยองแจเรียกรอยยิ้มจากแบมแบมได้เป็นอย่างดี


"แจกลับไปเถอะ แบมอยู่กับน้องได้...แบมไม่เหงาหรอก"


"ก็เพราะมีตัวน่าสงสัยนี่อยู่น่ะสิแจถึงไม่วางใจอ่ะ"    ยองแจยังคงดื้อดึงที่จะขออยู่กับเพื่อนรักตัวเล็กของเค้าให้นานกว่าอีกสักหน่อย เพราะยองแจมีความรู้สึกแปลกๆที่กำลังก่อตัวอยู่ในหัวใจของเค้า....ความรู้สึกที่ว่าเค้ากำลังจะไม่ได้เจอเพื่อนรักตัวเล็กของเค้าอีกเลยตลอดกาล และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ยองแจไม่อยากจะแยกจากแบมแบมไปไหนในช่วงนี้


"ไม่เป็นไรแจกลับเหอะ....แบมเชื่อนะว่าหนูน้อยเจินหรงเค้ากำลังจะทำให้แบมได้เจอกับคนสำคัญอีกครั้งน่ะ เอ๊ะ!!!! นี่แบมพูดอะไรออกไปเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า อ๊ะ!!!"   ยองแจดึงร่างของแบมแบมเข้าไปกอดเอาไว้จนจมอก มืออวบหนาลูบหลังของเพื่อนรักเบาๆพลันน้ำตาของทั้งคู่ก็ไหลออกมาโดยไม่รู้สาเหตุ อ้อมกอดนี้คล้ายจะเป็นอ้อมกอดสุดท้ายที่ยองแจจะสามารถมอบให้กับแบมแบมเพื่อนรักคนสำคัญของเค้าได้


"ดูแลตัวเองให้ดีๆนะ อย่าให้ใครมารังแกได้เข้าใจรึเปล่า...เพื่อนรักที่ดีที่สุดของแจ...."






  มาแล้วนะคะ!!! ช่วงนี้อาจจะมาช้าไปนิด เพราะช่วงกลางวันไรท์ค่อนข้างจะยุ่งๆไปหน่อยเนื่องด้วยที่บ้านของไรท์กำลังจะจัดงานไหว้บรรพบุรุษหรือเซงเม็งนั่นเอง ที่ปีนี้บ้านของไรท์จะจัดไว้กว่าปกติไปหน่อย เพราะงั้นอาจจะมาลงช้าไปหน่อยก็ไม่ว่ากันนะคะ และที่สำคัญช่วยกันเม้นให้ไรท์ด้วยนะคะ^^


ภาพประกอบการกอดของยองแจที่กอดน้องนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

434 ความคิดเห็น

  1. #162 MBQeen (@MBQeen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 20:35
    ไรท์รีบมาต่อน่ะนออ่านอยู่น่ะ
    #162
    0
  2. #161 0996561265 (@0996561265) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:21
    ไรท์สุดที่รัก วันนี้เค้าขออีกตอนได้ไหม5555. ขอร้องงงง
    #161
    0
  3. #160 PGSWM2Ch (@PGSWM2Ch) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 05:18
    รีบเจอกันไวๆนะ
    #160
    0
  4. #159 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:19
    รู้สึกเศร้า แต่งได้กินใจจริงๆค่ะ
    #159
    0
  5. #158 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:27
    รอๆๆๆน้าาาา
    ไม่รุ้จิสงสารใครดีอ่าาาา
    #158
    0
  6. #157 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:52

    แงงง เจ้าจิ้งจอกเป็นจินยองจริงด้วยย รอต่อไปค่าาาา จำให้ได้นะแบมมม
    #157
    0
  7. #156 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:25

    มีความสงสารยองแจไม่อยากจะให้แยกจากน้องเลยอ่ะ...แต่ความจริงในใจก็อยากให้น้องเจอพี่อี้ไวๆแท้ๆ...เฮ้อ!!! ไม่เข้าใจตัวเอง555
    #156
    0
  8. #155 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:07

    ชอบๆๆๆมาต่ออีกนะค่ะอยากให้เจอกันแล้วจำได้

    #155
    0
  9. #154 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:06
    สงสารยองแจต้องจากกับน้องแบม
    #154
    0
  10. #153 MBtong (@MBtong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:06
    จำให้ได้นะแบมม
    #153
    0
  11. #152 MBtong (@MBtong) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 22:05
    จำให้ได้นะแบมม
    #152
    0