ตอนที่ 19 : บทที่ 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    26 มี.ค. 62




บทที่ 19


"คิกคิก~หากข้าบอกว่าข้าสามารถช่วยพวกเจ้าได้ล่ะเจ้าตะขาบ....เจ้าจะยินดีรับความช่วยเหลือจากข้าหรือไม่~"     องค์ฮ่องเต้และหรงจ่ายต่างก็หันหาที่มาของเสียงแต่กลับไม่พบสิ่งใดอยู่ภายในห้องนอกจากพวกของพระองค์และยายเฒ่าที่เป็นร่างให้ท่านเทพน้ำเต้าเพียงเท่านั้น


"นั่นเจ้าเป็นผู้ใด ไยมาแล้วจึงมิยอมปรากฏกายออกมาให้เจิ้นเห็นกันเล่า หากเจ้ามีใจอยากช่วยจริงเช่นที่เจ้าพูด"    องค์ฮ่องเต้กล่าวเสียงเรียบ


"แต่ข้ามิได้อยากช่วยเจ้า!!! และข้าก็มิชอบการเจรจากับมนุษย์!!! หากว่าเจ้าต้องการให้บุตรชายของเจ้ากลับคืนมาเป็นดังเดิมแล้วล่ะก็.....ออกไปจากห้องนี้ซะ"     นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความถือดี


"หากว่าเจิ้นยอมออกไป เจ้าจะสามารถพานางกลับมาได้ใช่หรือไม่??"    องค์ฮ่องเต้ถามด้วยน้ำเสียงเปื่ยมความหวัง ขอเพียงแค่นางสามารถพาหญิงคนรักของบุตรชายพระองค์กลับมาได้ ไม่ว่าจะให้ออกไปอยู่ตรงไหนพระองค์ก็ยินดีที่จะทำตามทุกเงื่อนไข


"ข้าไม่รับปากเจ้าแต่ถึงอย่างไร เจ้าก็สามารถมั่นใจได้เลยว่าข้าย่อมต้องพานางกลับมาได้อยู่แล้ว"      เมื่อองค์ฮ่องเต้ได้ยินเช่นนั้นใจของพระองค์ก็รู้สึกสงบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  พระองค์พยักหน้ารับก่อนที่จะเดินออกไปอยู่ด้านนอกตามที่นางสั่ง  และเมื่อทั้งห้องเหลือเพียงแค่พวกนางเสียงนั่นก็เอ่ยทักขึ้นมาอีกครั้ง


"นี่เจ้าตะขาบ....ตกลงเจ้าจะยอมรับความช่วยเหลือจากข้าหรือไม่??"


"ข้าไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เช่นเจ้า"  หรงจ่ายว่าพรางหันหน้าไปมองทางอื่นอย่างหัวเสีย


"เอาหน่า~ เพราะถึงอย่างไรคนที่ข้าต้องการช่วยก็คือหนี่เอ๋อร์ที่น่ารักของข้า หาใช่เจ้าตะขาบงี้เง่าเช่นเจ้าไม่"   ร่างบอบบางของปีศาจจิ้งจอกสาวปรากฏตัวขึ้นมาขวางหน้าหรงจ่ายเอาไว้ไม่ยอมให้นางได้เดินเลี่ยงออกไป


"หลบไปนะเจ้าจิ้งจอก...และข้าก็ขอเตือนเจ้าไว้ตรงนี้เลยนะ เจ้าอย่าได้คิดที่จะยุ่งกับหนี่เอ๋อร์อีก"   หรงจ่ายกล่าวเสียงเขียว


"ทีเจ้ายังยุ่งได้แล้วทำไมข้าถึงจะยุ่งกับนางบ้างไม่ได้"    ปีศาจจิ้งจอกสาวกล่าวเสียงแผ่ว เพราะการจะพบมนุษย์ที่เปิดใจยอมรับปีศาจเช่นพวกนางเป็นสหายและจริงใจต่อกันเช่นที่กันต์นี่ทำให้กับปีศาจตะขาบอย่างหรงจ่ายนั้นมันช่างหาได้ยากเสียเหลือเกิน และถ้าเป็นไปได้นางก็อยากที่จะเป็นสหายกับกันต์นี่บ้างไม่ได้เลยหรือ


"เจ้าคงไม่ได้กำลังสนใจพลังวิญญาณของหนี่เอ๋อร์อยู่หรอกนะ....ข้าขอเตือนเจ้าอีกครั้งหากเจ้าแตะต้องหรือคิดที่จะทำร้ายนางล่ะก็ข้าไม่เอาเจ้าไว้แน่"


"ข้าก็บอกอยู่ ว่าข้าไม่ได้ต้องการอะไรจากนาง...ข้าก็เพียงแค่อยากเป็นสหายของนางบ้างก็เท่านั้น....ไหนๆเจ้าก็ไม่สามารถไปช่วยฟื้นความจำให้นางได้อยู่แล้วนิ เพราะฉะนั้นข้าจะไปเองแต่ภพที่นางอยู่ค่อนข้างซับซ้อนมากไปหน่อยข้าต้องการผู้นำทาง"   ปีศาจจิ้งจอกมีสีหน้าครุ่นคิดเป็นอย่างมากเพราะนางก็ไม่แน่ใจว่าครั้งนี้มันจะได้ผล  การที่นางจะตามหากันต์นี่เจอนั้นนางจะต้องรู้ที่อยู่ที่แน่ชัดด้วยการสื่อจิตกับนางให้ได้ก่อน  และแน่นอนว่าการสื่อจิตนั้นก็ต้องใช้ของหรือบุคคลที่ผูกพันธ์กันมากๆทั้งสองฝ่ายมันจึงจะได้ผล


"แล้วเจ้าจะหาผู้นำทางมาจากไหนเล่า!! ผู้ที่ใกล้ชิดกับนางมากที่สุดก็คือองค์ชายสามแต่ตอนนี้เจ้านั่นก็เป็นอย่างที่เจ้าเห็น รองจากองค์ชายสามก็เป็นโหย่วเจียนซึ่งตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากองค์ชายสามนักหรอกวันๆเอาแต่ไปนั่งเมาอยู่ที่เรือนของหนี่เอ๋อร์ ส่วนข้าก็ไม่สามารถช่วยอันใดได้แล้วเช่นนี้มันยังจะมีวิธีใดอีก"     หรงจ่ายกล่าวอย่างจนปัญญา


"พวกเจ้าคงจะไม่รู้สินะว่านอกจากพวกเจ้าแล้ว ยังมีอีกหนึ่งที่รักและพูกพันธ์กับเด็กสาวผู้นั้นไม่จากอันใดกับองค์ชายสามเลยแม้แต่น้อย"   เสียงนั้นเป็นเสียงของผู้ชายกลางแก่กลางหนุ่มพูดขึ้นแต่เมื่อพวกนางมองหากลับไม่พบผู้เป็นเจ้าของเสียงแต่อย่างใด


"นั่นผู้ใดพูดโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้นะ!!!"   หรงจ่ายและปีศาจจิ้งจอกสาวพูดขึ้นมาพร้อมๆกัน


"พวกเจ้านี่มันช่างน่าถูกสาปให้กลายเป็นลูกจิ้งจอกกับลูกตะขาบอีกสักพันปีเสียจริง"     เสียงชายผู้นั้นพูดขึ้นก่อนที่ม่านหมอกสีดำทะมึนจะโรยตัวลงมาช้าๆ พลันก็ปรากฏร่างชายวัยกลางคนที่แต่งกายด้วยอาภรณ์สีดำสนิด ซึ่งนั่นก็ทำให้พวกนางปีศาจสาวทั้งสองถึงกับหน้าซีดเผือด


"ท่านเทพเซียนพิษ!!!!"    หรงจ่ายเรียกอีกฝ่ายด้วยใบหน้าตื่นตะลึง เพราะนางไม่คิดว่าจะได้เจออีกฝ่ายที่นี่ เพราะตามนิสัยปกติของท่านเซียนพิษมักจะไม่ค่อยชอบการปรากฏตัวออกนอกเขตหุบเขาเบญจพิษสักเท่าไหร่  แสงทอประกายเรืองรองแห่งความหวังเริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกครั้งในหัวใจของหรงจ่าย  หากว่าท่านเทพเจ้าน้ำเต้าคิดเงื่อนไขที่เอาเปรียบผู้ที่อ่อนแอกว่าได้มากถึงเพียงนี้  คงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรมิใช่หรือ หากพวกนางจะหาตัวช่วยขึ้นมาบ้าง


"ท่านเซียนพิษยินดีจะช่วยพวกเรางั้นหรือเจ้าคะ"    หรงจ่ายเอ่ยถาม


"ย่อมเป็นเช่นนั้น!!!  เพียงแต่ว่านางจะต้องดื่มยาพิษสูตรพิเศษที่ข้าปรุงขึ้นมาเสียก่อน หากว่านางทนได้เกินสองชั่วยามเจ้าก็พานางกลับมาด้วยได้ และเมื่อนั้นนางต้องเป็นของข้า"    หรงจ่ายตัวชาวาบเมื่อได้ยินประโยคนั้นออกจากปากของท่านเซียนพิษ เพราะหากว่ากันต์นี่สามารถทนพิษของท่านเซียนพิษได้แล้วสหายของนางก็จะต้องตกเป็นของท่านเซียนพิษจริงเช่นนั้นจะมีประโยชน์อันใด หากว่าสหายของนางจะจำคนรักอย่างองค์ชายสามได้แต่สุดท้ายนางก็จะต้องเป็นของผู้อื่นหากเป็นเช่นนั้นจริงสหายของนางก็คงจะต้องทนทุกข์ทรมานกับการที่จะต้องแยกจากคนรักของนางอีกครั้งเป็นแน่ สู้ปล่อยให้กันต์นี่ได้อยู่ที่ภพเก่าของนางจะไม่ดีกว่าหรือ และดูเหมือนว่าท่านเซียนพิษจะสามารถรับรู้ได้ถึงความคิดของนาง


"จงหยุดความคิดของเจ้าซะเจ้าตะขาบน้อย!!! หากว่าเจ้าไม่หยุดข้าจะสาปเจ้าเดี๋ยวนี้แหละ.....ข้ามิได้มีความสนใจในเรื่องรักๆใคร่ๆของมนุษย์หรอกนะเจ้าตะขาบน้อย ข้าเพียงแค่สนใจในพลังปราณแปลกๆที่เจ้าเด็กคนนั้นแผ่ออกมาต่างหากเล่า.....พลังปราณที่นางมีมันช่างหาได้ยากยิ่ง มันเป็นพลังปราณที่ดูชั่วร้ายแต่ก็กลับดูบริสุทธิ์เหมาะสมกับตำแหน่งเจ้าสำนักของหุบเข้าเบญจพิษคนต่อไปยิ่งนัก....เพียงแต่ว่าทั้งหมดที่ข้าว่ามานี้นางจะต้องทนความทรมานที่เกิดจากพิษของข้าให้ได้ก่อนน่ะนะ"   ท่านเทพเซียนพิษกล่าวด้วยใบหน้าเปื่ยมสุข


"แล้วนั่นมันพิษอันใดหรือเจ้าคะท่านเซียนพิษ??"   ปีศาจจิ้งจอกสาวถามพรางชี้นิ้วไปที่ขวดยาพิษในมือของท่านเทพเซียนพิษ สีของมันช่างดูน่ากลัวยิ่งนัก เพราะสีของมันจะดำก็ไม่ดำ จะเขียวก็ไม่เขียว คั้นมันจะม่วงก็ไม่ม่วงช่างน่าแปลกและน่าสยดสยองยิ่งนัก


"มันมีชื่อว่านรกร้อยพิษ....ที่ข้าเรียกมันด้วยชื่อเช่นนี้ก็เพราะว่าข้าได้มันมาจากเลือดของปีศาจพิษกว่าร้อยชนิด หากว่าผู้ใดได้ดื่มมันเข้าไปเพียงนิด พิษนี้ก็จะทำให้คนผู้นั้นปวดร้าวไปทั่วทั้งร่าง ภายในกายก็จะทรมานราวกับว่ากำลังถูกฉีกอวัยยวะออกเป็นชิ้นๆ ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวดทรมานราวกับว่ากำลังเห็นประตูนรกมาอยู่ตรงหน้าแต่ถึงอย่างนั้นผู้ที่โดนพิษก็จะไม่สามารถตายได้จนกว่าจะครอบสองชั่วยาม เพราะฉะนั้นข้าถึงได้ให้ชื่อมันว่านรกร้อยพิษอย่างไรเล่า....เป็นอย่างไรมันดูทรมานดีใช่หรือไม่ ฮ่าฮ่าฮ่า"    ท่านเซียนพิษกล่าวอย่างภาคภูมิใจในยาพิษที่ตนเองสรรค์สร้างขึ้นมาอย่างยากลำบาก  ผิดกับหรงจ่ายและปีศาจจิ้งจอกสาวที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก


"หากว่าพิษที่ท่านจะให้หนี่เอ๋อร์กินร้ายแรงถึงเพียงนี้เห็นทีข้าคงต้องขอปฏิเสธ"   ปีศาจจิ้งจอกสาวกล่าวปฏิเสธเสียงเรียบ


"หากเจ้าไม่ให้นางกินยาพิษนี้ถึงนางกลับมาที่นี่ได้  องค์ชายสามก็จะยังไม่พ้นจากสภาพน่าเวทนาเช่นนี้อยู่ดี นี่เป็นวิธีการเดียวที่พวกเจ้าจะต่อรองกับนังเฒ่าน้ำเต้าได้สำเร็จ"   ท่านเซียนพิษยังคงยืนยันคำเดิมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะจะมีใครที่รู้จักท่านเทพเจ้าน้ำเต้าได้ดีไปกว่าท่านเทพเซียนพิษที่เคยเป็นถึงอดีตคนรักของท่านเทพเจ้าน้ำเต้า 


"แล้วถ้าหากว่าหนี่เอ๋อร์นางทนพิษนี้ไม่ได้เล่า!!! ท่านจะให้ข้าทำเช่นไร??"  ปีศาจจิ้งจอกสาวถามย้ำถึงผลที่อาจจะเป็นไปได้


"หากนางทนไม่ไหวแล้วสิ้นใจไปจริงเช่นนั้นก็ให้ถือซะว่า ข้าจับยามพลาดไปนิดหน่อยก็แล้วกันนะ"    ท่านเซียนพิษกล่าวด้วยสีหน้านิ่งๆ เพราะตลอดเวลาที่เด็กคนนั้นอาศัยร่างของกันต์นี่อยู่ที่นี่ท่านก็สามารถจับสัมผัสได้ถึงพลังปราณแปลกๆนั่นตลอดเวลา จนเมื่อสามสี่วันก่อนท่านเซียนพิษก็ไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังปราณแปลกๆนั้นอีกเลยจนทำให้ท่านเซียนพิษร้อนใจจนต้องโผล่มาที่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์นี้ในที่สุด เช่นนี้แล้วมีหรือที่นางจะไม่ใช่ผู้ที่ฟ้ากำหนดให้เป็นประมุขพรรคมารคนต่อไปหลังจากที่ไม่เคยมีผู้ใดเหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากว่าสี่ร้อยปี เช่นนี้แล้วมันย่อมไม่มีทางผิดพลาดเป็นแน่


"อ้าวเฮ้ย!!!! ตาเฒ่า!!! พูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรเจ้ากำลังจะบอกว่าหากสหายของข้าตายมันก็ช่วยไม่ได้อย่างนั้นหรือ??"   หรงจ่ายว่าเสียงเขียว นางโกรธจนลืมไปเลยว่ากำลังพูดอยู่กับ ท่าเทพเซียนพิษอยู่


"เจ้าตะขาบน้อยหากเจ้ายังพูดออกมาอีกแม้เพียงครึ่งคำ เจ้าก็จงเตรียมตัวกลับไปเป็นลูกตะเหมือนเช่นเมื่อหลายร้อยปีก่อนซะ!!!!"   ท่านเทพเซียนพิษจ้องหน้าหรงจ่ายเขม็ง จนทำให้ปีศาจจิ้งจอกสาวรีบเข้ามาตะคุบปากของหรงจ่ายเอาไว้แทบจะในทันที


"แล้วท่านเซียนจะให้ข้าทำเช่นไรเจ้าคะ??"


"หากว่าข้าจับยามพราดจริงเจ้าก็จงนำยาถอนพิษนี้ให้นางดื่มซะแล้วจงรีบกลับมา....ข้าขอบอกอะไรเจ้าไว้อย่าง หากว่านางทนพิษของข้ามิได้ เจ้าก็อย่าได้พานางกลับมาด้วยจะเป็นการดีต่อนางมากที่สุด....รับไปสิ"    ปีศาจจิ้งจอกสาวเดินเข้าไปรับขวดยาพิษและขวดยาถอนพิษเข้ามาเก็บไว้กับตัว โดยที่นางก็ยังไม่ลืมที่จะถามหาตัวช่วยเพื่อที่จะได้นำทางนางให้ไปพบกับกันต์นี่ที่อยู่อีกภพหนึ่ง


"เสี่ยวเปา!!!! เจ้าไม่อยากจะไปพบกับนายหญิงของเจ้าแล้วรึถึงได้เอาแต่หลบซ่อนเช่นนี้"   สิ้นเสียงท่านเทพเซียนพิษก็ปรากฏร่างของพังพอนตัวสีขาวราวกับหิมะนั่งอยู่บนแท่นที่วางอยู่กลางห้อง


"เอาล่ะเท่านี้ก็รีบร้อยแล้ว.....ไยเจ้าถึงยังไม่ไปเล่าหรือต้องรอให้ข้าเตรียมเครื่องเซ่นไหว้เจ้าก่อนดีหรือไม่??"    หรงจ่ายถามอีกฝ่ายที่เอาแต่จ้องหน้ากับเจ้าภูติพังพอนขององค์ชายสาม


"ไม่ต้อง!!!! ข้าจะทำพิธีเดี๋ยวนี้แหละหากผลเป็นไปตามที่ท่านเซียนว่าไม่นานข้าก็จะพานางกลับมาได้พร้อมความทรงจำที่ถูกทำให้เลือนหายไป...."







 ขอโทษนะคะทุกคนพอดีวันนี้ไรท์มีธุระก็เลยไม่ค่อยมีเวลาแต่งเท่าไหร่ เพราะงั้นตอนนี้ก็เลยอาจจะมาน้อยไปนิดหนึ่งไม่ว่ากันนะคะ^^ อ้อ....เกือบลืมไปเลยเรื่องเม้นอ่ะไรท์ชอบนะคะแต่ ขอความกรุณาอะไรสักอย่างนะคะ...อย่าเม้นแบบจิกหัวไรท์ด้วยการใช่คำว่า อีไรท์ ได้รึเปล่า?? เพราะคำว่าอีมันไม่สุภาพและไรท์ก็ไม่ชอบ....หากคนที่เรียกจิกไรท์ว่าอีมีอายุ30+ไรท์อาจจะพอเข้าใจได้ แต่ถ้าหากเป็นเด็กแล้วมาเรียกว่าอีไรท์ห้วนๆแบบนี้ไรท์ไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่......หวังว่าทุกคนจะเข้าใจไรท์นะคะเพราะนิยายที่ไรท์แต่งทุกวันนี้ก็ไม่ใช่ว่าไรท์ก็ไม่รับเงินหรืออะไรตอบแทน เพราะสิ่งเดียวที่เป็นกำลังใจให้ไรท์นั่นก็คือการเม้นของนักอ่านที่รักทุกคนเท่านั้นเพราะงั้นโปรดเข้าใจไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ^^


นี่คืออิมเมจของ เสี่ยวเปา ที่อยู่ในร่างภูตินะคะ            


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

434 ความคิดเห็น

  1. #272 anntianny_jj (@anntianny_jj) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:04
    นางจิ้งจอก. อยากมีเพื่อนนน. เอ็นดูนางอ่ะ
    #272
    0
  2. #151 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 20:33
    ขอให้สำเร็จด้วยดีนะคะ
    #151
    0
  3. #150 MBQeen (@MBQeen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:48

    ไรท์มีเรื่องอยากจะบอก
    1เสี่ยวเปาน่ารักอ่ะ
    2ไรท์รีบมาต่อน่ะอยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    3เป็นกำลังใจให้ไรท์น่ะ
    4รักไรท์ที่สุด
    แค่นี้แหล่ะ
    #150
    0
  4. #149 MBQeen (@MBQeen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 14:48

    ไรท์มีเรื่องอยากจะบอก
    1เสี่ยวเปาน่ารักอ่ะ
    2ไรท์รีบมาต่อน่ะอยากอ่านตอนต่อไปแล้ว
    3เป็นกำลังใจให้ไรท์น่ะ
    4รักไรท์ที่สุด
    แค่นี้แหล่
    #149
    0
  5. #148 0996561265 (@0996561265) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 10:31
    ไรท์ใจร้ายจริงๆ ทำไมมันซับซ้อนงี้ ไรท์มาต่อๆๆๆ
    #148
    0
  6. #147 rsisan50 (@rsisan50) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 08:47
    รีบอัพหน่อยค่าาาา อยากอ่านแร้วค่าาาา
    #147
    0
  7. #145 PGSWM2Ch (@PGSWM2Ch) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 05:16
    แบมอย่าตายนะทนพิษให้ได้นะ
    #145
    0
  8. #144 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 23:54
    รอๆๆๆน้า
    ร่างน้องเปาน่าร้ากอ่าาาา
    #144
    0
  9. #143 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:40
    รอค้าาาาา ในเรื่องยังไม่มีเจินหรง กับไจ้ฟ่านหรือป่าว บีนยองเหมือนยังไม่มา
    #143
    0
  10. #142 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:39
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png มาต่อบ่อยๆๆนะค่ะอยากให้จำกันได้จัง
    #142
    0
  11. #141 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:37

    จิ้งจอกน้อยรีบพาน้องกลับมาให้ได้นะสู้ๆ^^ ส่วนแม่ก็ไม่เป็นไรนะคับผมเข้าใจแม่นะคับแต่งให้อ่านฟรีๆแล้วยังม่เรียกจิกแบบนั้นอีก...ไม่เป็นไรนะผมเข้าใจแม่ สู้ๆนะคับ
    #141
    0
  12. #140 Jiberita (@Jiberita) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:24
    ปีศาจจิ้งจอกอยากมีเพื่อนบ้างเลยมาช่วย เทพเซียนอยากได้คนสืบทอดพรรคมารเลยมาช่วย มีแต่คนอยากช่วยกันต์นี่ สู้ๆ พาน้องกลับมาให้ได้
    #140
    0