Fic.Got7 >> ข้ามภพมาวาดรัก [ MarkBam ]

ตอนที่ 17 : บทที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    24 มี.ค. 62


บทที่ 17


"ท่านพี่มีหลักฐานอันใดมากล่าวหาเปิ่นกงอย่างนั้นหรือเพคะ?? เอาหลักฐานออกมาสิ??"

"ไม่เคยมีใครในแคว้นต้วนอี้แห่งนี้ ที่ก่อความผิดแล้วจะรอพ้นอาญาไปได้ หรือเจ้าจะต้องรอให้เปิ่นหวางสั่งประหารคนของเจ้าทิ้งจนหมดก่อนเจ้าจึงจะยอมสารภาพ!!!"   สายตาขององค์ชายสามแสดงความเกลียดชังออกมาอย่างไม่ปิดบัง   ใบหน้าขององค์หญิงโม่เซียนยังคงเชิดขึ้นอย่างถือดี แถมนางยังยักไหล่อย่างไม่ยี่ระพร้อมกับเอ่ยออกมาว่า........

"แล้วไงเพคะ?? หากเปิ่นกงเป็นคนวางยานางจริงแล้วอย่างไร?? เพราะคนที่ฆ่านางก็คือท่านพี่ต่างหากล่ะ.....ถ้าท่านพี่ไม่จุมพิตนาง...แล้วนางจะตายได้อย่างไรเพคะ??"   

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร??"   องค์ชายสามไม่นึกว่านอกจากนางจะไม่มีท่าทีสะทกสะท้านแล้วนางยังจะกล้าโยนความผิดให้กับพระองค์อีก

"หากพิษที่นางโดนมีชื่อว่า....เพียงจุมพิตแล้วล่ะก็ หึหึ!!! เมื่อท่านพี่จุมพิตนาง...นางก็จะตายแล้วเป็นอย่างไรเพคะนางตายรึยัง"    องค์หญิงโม่เซียนตอบอย่างลอยหน้าลอยตา

"ส่งนางและผู้ติดตามของนางไปที่ห้องลงทัณฑ์!!! ทรมานพวกนางจนกว่าพวกนางจะตาย!!!"   องค์ชายสามตะโกนสั่งราชองครักษ์เสียงกร้าว

"ท่านพี่ไม่มีสิทธิ์มาสั่งลงทัณฑ์เปิ่นกงนะ!!! เปิ่นกงเป็นถึงองค์หญิงแห่งชานซี!! พระองค์กล้าหรือเพคะ....นี่ถือเป็นการหยามเกียรติองค์หญิงแห่งชานซีเช่นเปิ่นกงและหากว่าเป็นเช่นนั้นจริงเสด็จพ่อของเปิ่นกงและประชนของชานซีก็คงจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่"    องค์หญิงโม่เซียนโต้กลับอย่างไม่คิดจะยอมแพ้

"ลากคอนางไปซะ!!!!"    องค์ชายสามไม่คิดจะสนใจกับสิ่งที่นางพูดก่อนพระองค์จะหันไปสั่งองครักษ์เสียงเข้ม

"พวกชั้นต่ำ!!! อย่ามาแตะต้องตัวเปิ่นกงนะ!!! เปิ่นกงจะฟ้ององค์ฮ่องเต้หากว่าพวกเจ้าถูกตัวเปิ่นกงคอยดูสิ!!! อ๊ะ!!!!  องค์ฮ่องเต้ช่วยเปิ่นกงด้วยเพคะ"    องค์หญิงโม่เซียนหันไปเห็นองค์ฮ่องเต้ที่เพิ่งจะเสด็จมาถึงตำหนักขององค์ชายสามเข้าพอดี

      องค์ชายสามจ้องมองเสด็จพ่อของพระองค์ด้วยความหวาดระแวง เพราะไม่แน่ใจว่าองค์ฮ่องเต้นั้นจะเห็นแก่ความสัมพันธ์ระหว่างชานซีอย่างที่องค์หญิงโม่เซียนกล่าวอ้างมารึเปล่า แต่กลับกันใบหน้าขององค์ฮ่องเต้กลับเรียบเฉยไม่มีแววว่าจะยื่นมือเข้ามาช่วยองค์หญิงโม่เซียนแต่อย่างใด


"หากเจ้าทำผิดจริงเจิ้นก็คงต้องปล่อยให้ลูกอี้ตัดสินโทษกันไปตามผิด......และเจิ้นก็มีข่าวร้ายจะมาบอกกับด้วยนะองค์หญิงโม่เซียน"   องค์ฮ่องเต้กล่าวกับองค์หญิงโม่เซียนเสียงเย็น


"ขะ....ข่าวอันใด!!!!"


"เสด็จพ่อของเจ้าส่งสารขอลี้ภัยทางการเมืองเข้าแคว้นต้วนอี้.....แต่เจิ้นได้ตอบปฏิเสธไปแล้ว..."    ใบหน้าขององค์หญิงโม่เซียนซีดเผือด...เพราะนั้นก็เท่ากับว่าแคว้นชานซีของนางล่มสลายไปแล้ว


"ไม่จริง!!!! เปิ่นกงไม่เชื่อ!!!! ปล่อยเปิ่นกงเดี๋ยวนี้นะ!!!"   องค์หญิงโม่เซียนกรีดร้องและพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมของเหล่าองครักษ์ที่กำลังกุมตัวนางไปยังห้องลงทัณฑ์


     องค์ฮ่องเต้และองค์ฮองเฮาต่างพากันมาเฝ้ามองดูบุตรชายของพระองค์ด้วยความเป็นห่วง.....เพราะหลังจากที่ตัดสินโทษขององค์หญิงโม่เซียนไปแล้ว องค์ชายสามก็ออกปากไล่เหล่าขันทีนางกำนัลให้ออกไปจากตำหนักของพระองค์จนหมด เหลือไว้แค่เพียง องค์ฮ่องเต้ องค์ฮองเฮา ท่านเซียนเคราขาว และพวกของโหย่วเจียนกับหรงจ่ายที่ไม่ว่าจะพูดยังไงทุกคนก็ไม่ยอมขยับไปจากห้องบรรทมของพระองค์เลยแม้แต่น้อย เพราะว่าโหย่วเจียนนั้นต้องการที่จะนำศพของกันต์นี่กลับไปทำพิธีที่จวน แต่ติดตรงที่ว่า องค์ชายสามเอาแต่กอดศพของกันต์นี่ไม่ยอมปล่อย พระองค์ไม่ยอมพูดไม่ยอมจาสีหน้าของพระองค์ดูเศร้าสร้อยจนทำให้องค์ฮองเฮารู้สึกเจ็บปวดพระทัยอยู่ไม่น้อย


"องค์ชายสามเพคะ......"    หรงจ่ายร้องเรียกองค์ชายสาม หากแต่พระองค์กลับทำเฉยไม่สนใจทำราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงที่หรงจ่ายเรียก


"องค์ชายสาม!!! ถ้าหากข้าบอกว่าข้ามีวิธีทำให้หนี่เอ๋อร์ฟื้นขึ้นมาได้ล่ะ??"     ดวงตาขององค์ชายสามเปิกกว้างแววตาเปล่งประกายแสงอย่างมีความหวัง


"เจ้ามีวิธีไหนอย่างนั้นหรือ?? เจ้ามิได้โกหกเปิ่นหวางนะ!!!"     หรงจ่ายส่งยิ้มอ่อนโยนกลับไปให้องค์ชายสามก่อนจะกล่าวออกมาว่า


"ข้าไม่เคยคิดล้อเล่นกับเรื่องของหนี่เอ๋อร์หรอกนะเพียงแต่ว่า....."     นางนิ่งเงียบไปเพราะไม่อยากพูดประโยคต่อมาที่อาจจะทำให้พวกเค้าหมดกำลังใจ จนทำให้เหล่าคนที่รอฟังต่างก็ร้อนใจไปตามๆกัน


"แต่ว่าอันใดเล่าหรงจ่าย..เจ้ารีบบอกมาเถอะ!!!" โหย่วเจียนถามด้วยความร้อนใจ


"แต่ข้ายังไม่เคยเห็นว่ามีผู้ใดทำสำเร็จเลยสักราย"


"เปิ่นหวางยินดีจะทำตามที่เจ้าว่า......เปิ่นหวางจะต้องทำเช่นไรบ้าง??"    องค์ชายสามถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


"ที่นี่มีหอเทพหรือไม่เพคะองค์ชายสาม??"


"มีสิ.....แล้วเจ้าต้องการสิ่งใดเพิ่มหรือไม่??"


"ไม่ต้องแล้วเพคะ....พระองค์ให้โหย่วเจียนอุ้มร่างของหนี่เอ๋อร์แทนก่อนดีมั้ยเพคะ??"


"ไม่เป็นไรเปิ่นหวางอยากจะอยู่ใกล้ๆนางเช่นนี้....นางจะได้ไม่เหงา"   องค์ชายสามปฏิเสธเสียงเศร้า


    เมื่อท่านเซียนเคราขาวเดินนำมาจนถึงหอเทพพยากรณ์หรงจ่ายก็เป็นผู้เดินเข้าไปภายในหอนั้นเพียงลำพังโดยที่นางไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าตามไปด้วยแม้แต่ท่านเซียนเคราขาวเองก็ตาม......นางหายเข้าไปในหอเทพเป็นเวลานานพอสมควรนางก็เดินออกมา


"องค์ชายสามเข้ามาเถิด.......เพียงแค่ท่านกับหนี่เอ๋อร์เท่านั้น"    หรงจ่ายรีบพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าคนอื่นๆกำลังขยับตัวจะเดินตามแต่เมื่อได้ยินแบบนั้นทุกคนจึงได้แต่ยืนรออยู่ด้านนอก  องค์ชายสามอุ้มร่างของกันต์นี่เดินผ่านซุ้มประตูเข้าไป เพียงแค่ก้าวเข้ามาในเขตประตู หมอกสีขาวหนาทึบก็เริ่มโรยตัวลงมาปิดบังทางเข้าเอาไว้ทันที


"ข้าหวังว่าท่านจะต่อรองกับท่านเทพน้ำเต้าได้สำเร็จนะ....ข้าหวังว่าท่านจะไม่ล้มเหลวแบบผู้คนส่วนใหญ่นะองค์ชายสาม"     หรงจ่ายว่าเพราะในอดีตนางเคยเห็นผู้คนมากมายต่างพากันหมุนเวียนเข้ามาอ้อนวอนให้นางพาไปหายายเฒ่าเพียงเพราะต้องการให้บุคคนที่ตนรักฟื้นคืนชีพขึ้นมาจากความตายและก็มีเพียงแค่ยายเฒ่าเท่านั้นที่จะสามารถพาพวกเค้าไปพบกับท่านเทพเจ้าน้ำเต้าที่เป็นเทพแห่งความตายซึ่งจะสามารถช่วยชุบชีวิตคนตายขึ้นมาได้.....และก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเมื่อต้องการให้เทพช่วยก็ต้องมีเงื่อนไขพิเศษให้ปฏิบัติ ซึ่งส่วนใหญ่ก็ไม่เคยมีใครทำตามเงื่อนไขของเทพเจ้าได้สำเร็จเลยแม้แต่คนเดียว และผู้คนเหล่านั้นต่างก็ไม่เคยมีผู้ใดบอกว่าเงื่อนไขที่ท่านเทพเจ้าน้ำเต้าต้องการนั้นคืออะไร


"เปิ่นหวางจะต้องทำให้ได้.....ไม่ว่าข้อแลกเปลี่ยนของข้อต่อรองนั้นมันจะเป็นอะไรก็ตาม"    


"ข้าเชื่อว่าท่านจะต้องช่วยสหายของข้าได้"     หรงจ่ายกล่าวอย่างมั่นใจ แม้จะรู้ว่าที่ผ่านมายังไม่เคยมีใครต่อรองกับท่านเทพเจ้าน้ำเต้าได้สำเร็จเลยแม้แต่คนเดียว


     เมื่อเดินผ่านพ้นม่านหมอกที่หน้าประตูทางเข้า องค์ชายสามก้าวเดินอย่างรีบเร่งในเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย องค์ชายสามไม่สนใจบรรยากาศรอบข้างที่งดงามราวกับสรวงสวรรค์ก็ไม่ปาน องค์ชายสามเร่งสาวเท้าเดินอย่างเร่งรีบเพื่อที่จะได้พบกับเทพเจ้าน้ำเต้าให้เร็วที่สุด หรงจ่ายเหลือบมององค์ชายสามที่หยุดยืนพักหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน แม้ว่าแขนของพระองค์จะล้ากำลังกายเริ่มอ่อนลงแต่พระองค์ก็ไม่ยอมว่างร่างของกันต์นี่ลงแต่อย่างใด  หมอกสีขาวเริ่มโรยตัวลงมาช้าๆกลุ่มหมอกสีขาวนั้นล้อมรอบกายของพวกเค้าเอาไว้ ไม่นานร่างของยายเฒ่าที่อยู่ในชุดสีขาวก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าของพวกเค้า


"โอ.....ไม่เจอกันนานเลยนะเจ้าตะขาบน้อยของข้า"   ยายเฒ่าเอ่ยทักทายกับหรงจ่ายด้วยความยินดี


"แค่ร้อยปีเองเหอะ.....ข้าไม่เห็นว่าจะมันนานตรงไหนเลย"  


"เอาเถอะๆ แล้วนั่นเจ้าอย่าบอกข้านะว่า เจ้าพาคนที่จะต่อรองกับท่านเทพเจ้าน้ำเต้ามาอีกคนแล้วน่ะ"    ยายเฒ่าถามกับหรงจ่ายเมื่อเห็นร่างบางของกันต์นี่ที่อยู่ในอ้อมแขนขององค์ชายสาม


"ใช่!!! เปิ่นหวางอยากต่อรองกับท่านเทพเจ้า!!!"    องค์ชายสามตอบกลับเสียงหนักแน่นยายเฒ่าถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะบอกกับองค์ชายสามว่า


"เจ้าก็น่าจะรู้กฎของที่นี่จากหรงจ่ายแล้วนะ ว่าที่นี่ไม่มีสิ่งใดได้ไปโดยไม่ต้องจ่ายค่าตอบแทน......แล้วค่าตอบแทนนี้ก็ค่อนข้างสูงซะด้วยสิ!!! หากท่านมั่นใจว่าจ่ายไหวก็ตามข้าเข้ามา"


      องค์ชายสามเดินตามหลังยายเฒ่าเข้าไปในวิหารของนางเพียงลำพังเพราะหรงจ่ายถูกสั่งให้ห้ามไม่ให้ตามเข้ามา องค์ชายสามเดินตามยายเฒ่าเข้าไปด้วยความร้อนใจที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ ยายเฒ่าเดินนำองค์ชายสามมายังห้องๆหนึ่ง  ภายในห้องนั้นปูลาดด้วยพรมกลีบดอกไม้สีสันสดใสเต็มไปทั่วทั้งห้อง  ที่กึ่งกลางห้องนั้นมีแท่นยาวสีขาวสี่เสาตั้งอยู่บนยอดเสาแต่ละต้นเชื่อมต่อด้วยเถาวัลย์ดอกไม้ที่เลื่อยพันเกาะเกี่ยวกันเอาไว้แน่น


"วางคนรักของเจ้าเอาไว้บนนั้น"    ยายเฒ่าว่าพลางชี้ให้องค์ชายสามเอาร่างของกันต์นี่ไปวางไว้บนแท่นยาวนั่น


"แล้วเปิ่นหวางต้องทำอันใดต่อ??"    องค์ชายสามเลิกคิ้วถาม


"คุกเข่าลงสวดภาวนาแล้วก็รอ....จนกว่าท่านเทพน้ำเต้าจะเสด็จลงมา"




   องค์ชายสามไม่รู้ว่าพระองค์นั่งคุกเข่ารออยู่นานเท่าไหร่หากแต่พระองค์กลับไม่ปริปากบ่นเลยแม้แต่น้อย สายตาของพระองค์ยังคงจับจ้องอยู่กับใบหน้าหวานที่นอนแน่นิ่งอยู่บนแท่น ดวงตาคู่งามปิดสนิทเห็นแต่แพขนตายาวสวย ริมฝีปากอวบอิ่มของกันต์นี่ยังคงมีสีแดงสดเนื่องจากพิษที่ได้รับมา องค์ชายสามเองก็ไม่รู้ว่าพระองค์รักกันต์นี่มากมายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่พระองค์รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้พระองค์ไม่อาจปล่อยให้นางจากไปตลอดกาลได้

     ทันใดนั้นแสงสว่างเรืองรองพลันบังเกิดขึ้นที่ยอดเสาทั้งสี่ก่อนจะไล่ลงมายังร่างของยายเฒ่าที่นั่งอยู่ระหว่างเสาสี่ต้น  องค์ชายสามเพ่งมองด้วยความอัศจรรย์ใจเขาเพิ่งเคยเห็นการเสด็จลงประทับร่างของเทพเจ้าเป็นครั้งแรก พระองค์รู้สึกเหมือนร่างกายของยายเฒ่าเปลี่ยนไปเพราะรอบๆตัวของยายเฒ่าเกิดมีรัศมีเรืองรองจับไปทั่วทั้งร่าง

    องค์ชายสามค้อมตัวลงเพื่อทำความเคารพอย่างน้อบน้อม ยายเฒ่าเผอยยิ้มงดงามออกมาก่อนที่นางจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงกังวานใสหาใช่เสียงของยายเฒ่าที่พระองค์เคยคุยด้วยไม่


"องค์ชายสามต้วนอี้เอิน.....เจ้าต้องการให้ข้าชุบชีวิตให้นางงั้นรึ??"


"ใช่พะยะค่ะ"    องค์ชายสามตอบด้วยความรู้สึกแปลกใจที่ท่านเทพเจ้าน้ำเต้ารู้จักชื่อของพระองค์ด้วย


"ข้าจะช่วยเจ้า...เพียงแต่ดังคำที่ว่ามิมีสิ่งใดในโลกที่ได้มาเปล่า...ทุกอย่างต่างต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน.....เจ้ายินดีจะแลกหรือไม่??"  ท่านเทพน้ำเต้าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล


"เปิ่นหวางยินดีที่จะแลกพะยะค่ะ"    องค์ชายสามขานรับด้วยเสียงหนักแน่น ท่านเทพเจ้าน้ำเต้ายกยิ้มน้อยๆก่อนจะบอกกับพระองค์ว่า...


"เจ้าอย่าเพิ่งตอบตกลงไปเลย....ฟังเงื่อนไขของข้าก่อนเถิด.."




   



    ไรท์อยากจะบอกว่าไรท์ชื้นใจกับเม้นของตอนที่แล้วสุดๆ เอิ่ม....ถึงแม้ว่าจะมีนักอ่านที่รักบางคนขู่จะเผาบ้านไรท์ก็เถอะ กระซิกๆ แต่ไม่เป็นไรไรท์ชอบ คิกๆ ยังไงก็ฝากช่วยกันเม้นตอนนี้ด้วยอีกตอนนะคะนักอ่านที่รัก^^








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

449 ความคิดเห็น

  1. #445 kaiyaika (@kaiyaika) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 19:00
    อะไรคือข้อแลกเปลี่ยน
    #445
    0
  2. #342 cadUTa (@caduta) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:15
    อย่าบอกว่าชีวิตแลกด้วยชีวิตนะ
    #342
    0
  3. #127 0996561265 (@0996561265) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 06:41
    ทำไมจะกลัวด้วยการแลกชีวิตอ่ะ
    #127
    2
  4. #126 Ungingseun (@Ungingseun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 04:04
    ไม่ว่าจะแลกด้วยอะไร เชื่อว่าองค์ชายทำได้อยู่แล้ว
    #126
    0
  5. #125 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:03
    รอๆๆๆน้าาาา
    ต้องแลกอารายอ่าาาาา
    อย่าใจร้ายกับพี่อี้น้าาาา
    #125
    0
  6. #124 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:07
    อยากรู้ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยน
    #124
    0
  7. #123 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 23:24
    ค้างงงงงว มาต่อเลย ทำให้อยากแล้วจากไป ชิส์ งอลไรท์ล้าววว
    #123
    0
  8. #119 kuchaporn (@kuchaporn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:00

    ไรท์รีบมาต่อทีมันค้าง
    #119
    0
  9. #118 จุจึ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:30

    ขอให้องคฺชายสามผ่านไปได้

    #118
    0
  10. #117 aeayzii (@aeayzii) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:50
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png มาต่ออีกนะค่ะๆฟๆ
    #117
    0
  11. #116 PGSWM2Ch (@PGSWM2Ch) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 20:45
    อยากรู้แล้วๆๆ
    #116
    0
  12. #115 ploylovely632 (@ploylovely632) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:47

    เงื่อนไขคงชวนทรมานใจอีกแน่ เห้ออออออ

    #115
    0
  13. #114 MBtong (@MBtong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:40
    เงื่อนไขอะไร อยากรู้
    #114
    0
  14. #113 kwanearth19 (@kwanearth19) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:16
    เงื่อนไขอย่ายากมากเลยนะสงสารองค์ชาย
    #113
    0
  15. #112 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 19:08
    ท่านเทพ!!!!! ทำไมช่วยคนต้องมีเงื่อนไขด้วย!!!!
    #112
    0