ตอนที่ 16 : บทที่ 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    23 มี.ค. 62

 
บทที่ 16


'เพียงจุมพิต' ยาสั่งยาพิษ เพียงแค่ผสมลงไปในอาหารหรือน้ำชาเพียงเล็กน้อย กลับคงอานุภาพร้ายแรงทั้งไร้สีไร้กลิ่นไร้รส วิธีฆาตกรรมอันแสนหวานกำหนดให้ออกฤทธิ์เมื่อได้รับจุมพิต.......

"หนี่เอ๋อร์..."   องค์ชายสามเรียกร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพียงแค่จูบเดียวพระองค์ก็ไม่คาดคิดว่าจะทำให้นางถึงกับเป็นลมไปได้ องค์ชายสามพยายามหาทางทำให้นางฟื้นแต่มันก็ไม่เป็นผลซึ่งนั่นก็ทำให้องค์ชายสามรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

"หนี่เอ๋อร์!!!!"   องค์ชายสามเขย่าร่างนางเบาๆ แต่กันต์นี่กลับไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย องค์ชายสามเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆพระองค์จึงเอื้อมมือไปอังดูแถวๆจมูกของกันต์นี่แต่กลับไม่รู้สึกถึงลมหายใจเข้าออกของนางเลยแม้แต่น้อย องค์ชายสามพยายามทำจิตใจให้เย็นลงก่อนที่จะก้มหน้าแนบลงบนอกของกันต์นี่ด้วยความหวังอันน้อยนิดว่าพระองค์จะได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจของหญิงผู้เป็นที่รัก......เงียบสงบ.....พระองค์สัมผัสไม่ได้ถึงสัญญาณแห่งการมีชีวิตของนางอีกเช่นเคย

       "ใครอยู่ด้านนอกไปตามหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้!!!!!"  องค์ชายสามตะโกนก้อง เหล่าราชองครักษ์และนางกำนัลที่เหลือต่างพากันวิ่งกรูเข้ามาด้วยความเร่งรีบโดยเฉพราะโหย่วเจียนที่แทบจะพังประตูเข้ามาตั้งแต่ที่เค้าเห็นน้องหญิงของเค้าถูกองค์ชายสามอุ้มตัวเข้ามาในห้องบรรทมแล้วด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าร่างของเค้าถูกไจ้ฟ่านตรึงเอาไว้เช่นเดียวกันกับหรงจ่ายที่ถูกเจียเอ่อร์กอดรัดร่างเอาไว้ซะแน่น  แต่เมื่อพวกเค้าได้ยินเสียงขององค์ชายสามตะโกนบอกให้รีบตามหมอหลวงมา หัวใจของพวกเค้าก็ต่างกระตุกไปตามๆกัน
       ไม่นานท่านเซียนเคราขาวก็เดินเข้ามาภายในห้องบรรทมของพระองค์พร้อมกับท่านหมอหลวงที่เดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย

"ขอกระหม่อมตรวจดูอาการของนางได้หรือไม่พะยะค่ะ"    องค์ชายสามพยักหน้าให้หมอหลวงวัยกลางคนเดินตรงเข้าไปตรวจดูชีพจรของกันต์นี่ หมอหลวงพลิกมือดูที่ปลายแล็บก่อนจะย้ายไปดูที่ปลายเล็บเท้า หมอหลวงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนและดูลำบากใจที่จะรายงานผลการตรวจอยู่ไม่น้อย

"เป็นเช่นไรบ้าง?? รีบบอกเปิ่นหวางมาสิ!!!"   องค์ชายสามถามด้วยสีหน้าร้อนรน

"ปลายนิ้วมือนิ้วเท้าแดง ริมฝีปากสีแดงราวกับกุหลาบ ไม่มีลมหายใจแต่กายยังอุ่นอยู่....กระหม่อมคาดว่านางน่าจะโดนยาสั่งที่ไม่มีทางแก้....นางสิ้นลมแน่แล้วพะยะค่ะองค์ชายสาม"

ใบหน้าขององค์ชายสามบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยความโกรธเพราะมันยากที่จะเชื่อคำพูดของหมอหลวงก็เมื่อครู่พระองค์เพิ่งจะบอกรักกับนางอยู่หยกๆแต่ตอนนี้หมอหลวงกับบอกว่านางตายแล้ว

"เจ้าโกหกเปิ่นหวาง!!!! เจ้าโกหก!!!"   หมอหลวงได้แต่ยืนก้มหน้าอยู่เงียบๆเพราะเค้าจนปัญญาที่จะอธิบายให้องค์ชายสามได้เข้าใจ เป็นท่านเซียนเคราขาวที่เดินเข้าไปดูอาการของกันต์นี่ที่นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียงขององค์ชายสามก่อนที่ท่านจะสายหน้าไปมาเบาๆ

"ไม่จริง!!! บอกเปิ่นหวางมาสิว่าพวกเจ้าก็โกหกเปิ่นหวาง!!!!"

"นางสิ้นลมแล้วจริงๆ ตั้งแต่ที่ท่านโตมาเคยมีครั้งไหนบ้างที่ข้าโกหกท่าน....."    องค์ชายสามรู้สึกเหมือนมีมือยักษ์เอื้อมมาคว้าเอาหัวใจของพระองค์ไปบีบจนมันแหลกคามือ ความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวมันช่างรุนแรงเหลือรับ นัยน์ตาคมแดงก่ำเป็นสีเลือด ไม่มีความเจ็บปวดครั้งไหนทุกข์ทรมานได้มากเท่านี้มาก่อนเลยถึงแม้ว่าพระองค์จะเคยผ่านเรื่องราวการบาดเจ็บล้มตายของเท่าทหารที่เคยร่วมสู้ศึกด้วยกันมานับครั้งไม่ถ้วนแต่ความเจ็บปวดเหล่านั้นมันกลับเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดในครั้งนี้เลยด้วยซ้ำ

"ใคร....ใครมันกล้าว่าวางยาพิษคนรักของเปิ่นหวาง!!!!! พวกเจ้าดูแลนางกันยังไงถึงปล่อยให้นางโดนว่ายาพิษเช่นนี้!!!!!"   องค์ชายสามตะหวาดลั่นด้วยน้ำเสียงที่เกี่ยวกราด ข้ารับใช้ที่อยู่ภายในห้องต่างพากันก้มหน้านิ่ง

"ดี....หึหึ!!!...ดียิ่ง!!! ทหารจับตัวพวกมันทุกคนไปตัดหัวเสียบประจาน!!!"  องค์ชายสามเอ่ยเสียงเย็นก่อนที่เหล่าทหารจะกรูกันเข้ามากุมตัวเหล่าขันทีและนางกำนัลที่ยืนตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวเสียงร้องขอชีวิตดังระงมไปทั่วห้องบรรทมขององค์ชายสาม

"องค์ชายสาม....พระองค์ทรงสงบสติอารมณ์เอาไว้ก่อนเถิด"  ท่านเซียนเคราขาวปรามเสียงเย็นก่อนที่จะเอ่ยต่อ

"ดูลักษณะอาการของนางแล้ว ข้าว่านางน่าจะโดนยาสั่งของเผ่าชานซีเพราะคนที่โดนยาสั่งของเผ่าชานซีส่วนใหญ่ ปลายนิ้วมือนิ้วเท้าและริมฝีปากของผู้ที่โดนยาสั่งจะเป็นสีแดงสด"    พอท่านเซียนเคราขาวพูดถึงตรงนี้คิ้วเรียวสวยของหรงจ่ายและบรรดานางกำนัลคนอื่นๆก็ขมวดเข้าหากันเมื่อนึกอะไรบางอย่างออก

"เอ่อ!!!! เมื่อครู่นังองค์หญิงจากชานซีมันมาหาเรื่องหนี่เอ๋อร์ที่ศาลาริมสระบัวด้วยนิ"   หรงจ่ายโพล่งออกมาด้วยความเจ็บใจ

"เจียเอ่อร์!!! โหย่วเจียน!!!! พวกเจ้าจงไปควบคุมตัวองค์หญิงโม่เซียนมาให้เปิ่นหวางเดี๋ยวนี้!!!!"  องค์ชายสามสั่งเสียงเหี้ยม โหย่วเจียนและเจียเอ่อร์แทบที่จะพุ่งตัวออกไปหาองค์หญิงโม่เซียนตั้งแต่ที่องค์ชายสามยังพูดไม่จบเลยด้วยซ้ำ โดยเฉพราะโหย่วเจียนที่ตอนนี้แทบจะอยากจะลงดาบสะบั้นคอนังองค์หญิงต่างแคว้นนั้นซะให้รู้แล้วรู้รอด


       ทางด้านองค์หญิงโม่เซียนที่ตอนนี้นางกำลังสรงน้ำขัดสีฉวีวรรณร่างกายอย่างมีความสุขเพื่อรอรับอนาคตอันเรืองรองที่กำลังจะมาถึง จู่ๆก็มีเสียงเอะอะโวยวายของเหล่านางกำนัลดังขึ้นจากด้านหน้าตำหนักของนาง

"ห้ามเข้านะเจ้าคะท่านรองแม่ทัพ ท่านเจียเอ่อร์...เพราะองค์หญิงทรงกำลังสรงน้ำอยู่นะเจ้าคะ"    แม่นมของนางรีบเดินออกไปรับหน้าเมื่อราชองครักษ์ทั้งสองก้าวเข้ามาภายในตำหนักอย่างถือวิสาสะ

"ไปบอกองค์หญิงโม่เซียนของเจ้าซะว่าองค์ชายสามต้องการพบนางเดี๋ยวนี้!!!"  โหย่วเจียนบอกเสียงห้วน

    คิ้วเรียวขององค์หญิงโม่เซียวขมวดเข้าหากันแน่น......ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆรึว่านังกันต์นี่มันจะไปฟ้องอะไรองค์ชายสาม.....เมื่อคิดได้ดังนั้นองค์หญิงโม่เซียนจึงให้เหล่านางกำนัลรีบจัดแจงแต่งกายให้นางด้วยความรวดเร็ว แต่ก่อนที่นางจะไปหาองค์ชายสาม นางได้แอบกระซิบบอกนางกำนัลคนหนึ่งของนางให้ไปทูลเชิญองค์ฮ่องเต้มาที่ตำหนักขององค์ชายสามด้วยเผื่อมีเรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นฮ่องเต้จะได้ปกป้องนางในถานะองค์หญิงต่างแคว้น
      องค์หญิงโม่เซียนก้าวเข้ามาภายในตำหนักขนาดใหญ่ขององค์ชายสามอย่างมาดมั่น เหล่าขันทีและนางกำนัลยืนตั้งแถวอยู่จนเบียดเสียดกันเต็มไปหมด สายตาทุกคู่ในห้องต่างจับจ้องมาที่นางเป็นจุดเดียว โดยเฉพราะอย่างยิ่งกับองค์ชายสามที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่กำลังจ้องมองหน้านางอยู่ด้วยแววตาที่น่ากลัวและดูท่าทางเหมือนพระองค์กำลังจะคลุ้มคลั่งแต่ก็ยังดีที่มีท่านเซียนเคราขาวคอยจับบ่าพระองค์เอาไว้อยู่

"มีธุระอันใดหรือเพคะท่านพี่?? ถึงได้ให้พวกองครักษ์ไปเรียกตัวเปิ่นกงมาพบโดยด่วนเช่นนี้??"   องค์หญิงโม่เซียนเชิดหน้าถามด้วยความหยิ่งยโส

"เจ้าทำอันใดหนี่เอ๋อร์ของเปิ่นหวาง!!!....เจ้าวางยาพิษนางใช่ไหม??"  องค์ชายสามถามเสียงห้วนก่อนพระองค์จะกระชากแขนนางอย่างแรง องค์หญิงโม่เซียนแสร้งตีสีหน้าตกอกตกใจก่อนนางจะตอบว่า

"ท่านพี่พูดอะไรน่ะ...เปิ่นกงยังไม่ได้ทำอันใดนางเลยนะเพคะ...พระองค์อย่ากล่าวหากันง่ายๆแบบนี้สิเพคะ!!"   

"หากไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นผู้ใดไปได้!!! ในเมื่อหนี่เอ๋อร์โดนยาสั่งจากเผ่าชานซีของเจ้า!!! ทั้งวังหลวงก็มีแต่พวกเจ้าที่เป็นชาวเผ่าชานซีอยู่แค่กลุ่มเดียว!!!"

"เปิ่นกงไม่รู้!!! จำไม่เห็นได้ว่าเคยทำ...ท่านพี่ก็ถามพวกนางกำนัลของท่านพี่ดูสิ?? พวกนางก็เห็นว่าเปิ่นกงน่ะแค่เข้ามาพูดคุยเฉยๆ"

"เปิ่นหวางไม่สนว่านางกำนัลของเปิ่นหวางจะเห็นว่าอย่างไร เพราะเปิ่นหวางรู้แต่ว่ายานี้มันมีอยู่ที่ชานซีเพียงที่เดียวเท่านั้น!!! และยาพิษชนิดนี้มันก็คือสิ่งต้องห้ามของแคว้นต้วนอี้!!! หากผู้ใดมีไว้ครอบครอง...ต้องโทษประหาร!!!!"    องค์ชายสามเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ ใบหน้าขององค์หญิงโม่เซียนหน้าซีดเผือด แต่ถึงอย่างไรนางก็ยังคงยืนยันคำเดิม


"ท่านพี่มีหลักฐานอันใดมากล่าวหาเปิ่นกงอย่างนั้นหรือเพคะ?? เอาหลักฐานออกมาสิ??"







    พวกตัวน่ารักที่สุดไปเลยอ่ะ....เค้าดีใจมากจริงๆนะที่เห็นพวกตัวช่วยกันเม้นให้กับเค้า....อย่างนี้ค่อยมีกำลังใจในการแต่งหน่อยเพราะงั้นก็อย่าลืมช่วยกันเม้นตอนนี้ด้วยอีกตอนนะคะนักอ่านที่รัก^^





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

434 ความคิดเห็น

  1. #128 nutsudaeve (@nutsudaeve) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 11:27
    แต่งต่อเรื่อยๆนะคะ เรารออ่านตลอดเลย
    #128
    0
  2. #111 0996561265 (@0996561265) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 14:12
    สงสารท่านพี่เลย
    #111
    0
  3. #109 Ungingseun (@Ungingseun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:49
    พี่อี้ต้องทรมานมันทั้งเป็น
    #109
    0
  4. #108 รินริษา (@1350100442990) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 01:09
    พี่อี่ฆ่ามันเลย จัดการยกทัพบุกเมืองเลย
    #108
    0
  5. #107 ploylovely632 (@ploylovely632) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 23:45
    หนี่เอ๋อร์จะฟื้นยังไงเนี่ยยยย
    #107
    0
  6. #106 MBtong (@MBtong) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:24
    จัดการมันเลยยย

    ฆ่ามัน #ชอบรูป รูปสวยมากค่ะ
    #106
    0
  7. #105 khuayjab (@khuayjab) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:17
    แบมของข้า😢///ฉันจะไปเผาบ้านไรท์แล้วนะ5555
    #105
    2
    • 23 มีนาคม 2562 / 23:10
      แง้!!!! อย่าเผาบ้านไรท์เลยนะ....ถ้าตัวเผาบ้านไรท์แย้วใครจะแต่งตอนต่อไปให้ตัวอ่านง่ะ กระซิกๆ
      #105-1
    • #105-2 khuayjab (@khuayjab) (จากตอนที่ 16)
      24 มีนาคม 2562 / 00:13
      ล้อเล่นจ้าาาาา ...........รอเธออัพอยู่นะจ๊ะ เป็นกำลังใจให้เสมอ
      #105-2
  8. #104 kuchaporn (@kuchaporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 21:55

    สงสารแบมๆอะ//กูจะไปเผาบ้านอีไรท์
    #104
    0
  9. #103 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 20:54
    จัดการนังองค์หญิงซะ
    รอๆๆๆๆ
    #103
    0
  10. #102 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 20:11
    ช่วยหนี่เออร์ด้วยไรท์อย่าให้เค้าช้ำใจไปมากกว่านี้ ฮรึกเส้าา

    ฆ่าคนที่วางยาเลย
    #102
    0
  11. #101 kwanearth19 (@kwanearth19) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 18:43
    ตัดหัวนางซะ
    #101
    1
  12. #100 SWEET-LOVER (@SWEET-LOVER) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 18:29
    แงงงง น้องแบมมมม ไรท์มาต่อไวๆน้าา รออยู่
    #100
    0
  13. วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 18:26

    นุงตะขาบอ้วนน่าจะช่วยได้น้าา หอกล้วยไม้นางต้องช่วยได้แน่ๆ // เข้ามาอ่านครั้งแรกนะคะเป็นกำลังใจให้สู้ๆนะคะ
    #99
    1
    • 23 มีนาคม 2562 / 21:11
      ขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านมาเม้นยังไงก็ฝากเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์แบบนี้บ่อยๆนะคะ^^
      #99-1
  14. #98 IngIng5685 (@IngIng5685) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:33
    มายยยยยยฉันร้องไห้ หนีเอ๋อ ของข้าาาาาา
    #98
    0
  15. #96 PGSWM2Ch (@PGSWM2Ch) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:06
    อีเปิ่นกง-มาใส่เดี่ยวกับกุมั้ย ตอแหล หน้าด้านหน้าทนฉาบมากี่ชั้นหละ

    สงสารหนีเอ๋อ
    #96
    0
  16. #95 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:29

    ไม่จริง!!!!!! น้องแบมจะตายไม่ได้นะ ฮือๆ
    #95
    0