ตอนที่ 11 : บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1416
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    6 พ.ค. 62




บทที่ 11


"เอามือของเจ้าออกเถอะหนี่เอ๋อร์พี่จะยังไม่กินเต้าหู้ของเจ้าตอนนี้ก็ได้แต่..............."

"แต่อันใดเจ้าคะท่านพี่"

"เจ้าจะต้องมาพบพี่ที่นี่บ่อยๆได้หรือไม่??"       เพราะนี่คงจะเป็นทางเดียวที่ข้าจะได้พบกับนาง เพราะถ้าจะให้ไปหาที่จวนตรงๆโหย่วเจียนก็คงไม่มีทางปล่อยให้นางออกมาพบข้าเป็นแน่

"ออกมาพบที่นี่หรือเจ้าคะ??"      ที่อื่นก็มีตั้งเยอะทำถึงได้นัดพบในที่ลับตาแบบนี้กันล่ะ

"ใช่เจ้าจะยินดีออกมาพบพี่บ้างได้หรือไม่หนี่เอ๋อร์หากเจ้ายินดีที่จะมาพบพี่ให้เจ้าตามเสี่ยวเปามาเข้าใจแล้วหรือไม่"

"แต่น้องเป็นหญิง....หากจะให้น้องออกมาพบท่านพี่ตามลำพังในที่แบบนี้น้องแกรงว่าหากชาวบ้านรู้จะเป็นที่ครหาเอาได้"       จะเป็นไรมั้ยหากเค้าจะบอกว่าเค้าตกหลุมรักชายที่เพิ่งจะได้พบหน้ากันเพียงแค่ไม่ถึงวันคนนี้

"เจ้าอย่าได้กลัวไปเลยหนี่เอ๋อร์หากเกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นจริงพี่จะเป็นผู้ปกป้องเกียรติของเจ้าด้วยการรับเจ้ามาเป็นชายาเพียงของคนเดียวของพี่เองเจ้าว่าดีหรือไม่??"      องค์ชายสามว่าพรางกระชับกอดเค้าที่อยู่ในอ้อมอกเอาไว้แน่น.....ทำไมกัน?? ไม่ว่าองค์ชายสามผู้นี้จะพูดสิ่งใดออกมาหัวใจของเค้าก็พร้อมที่จะเชื่อโดยที่ไม่มีข้อสงสัยใดๆเลยแม้แต่น้อย.....ทำไมกันนะ??

"ท่านพี่จะไม่ปดน้องใช่มั้ยเจ้าคะ??"

"พี่ให้สัญญาแก่เจ้าด้วยเกียรติขององค์ไท่จื่อราชวงค์ต้วนอี้"

"น้องจะเชื่อท่านพี่เจ้าคะ....แล้วเสี่ยวเปานี่เป็นใครหรือเจ้าคะ??"

"เสี่ยวเปาเป็นภูติพังพอน....เจ้าออกมาเถอะเสี่ยวเปา"       ไม่นานก็ปรากฏร่างของพังพอนน้อยตัวสีขาวราวกับหิมะเกาะอยู่บนไหล่ขององค์ชายสามเค้าจ้องมองเสี่ยวเปาไม่วางตาซึ่งมันเองก็จ้องมองเค้าอยู่เช่นกัน

"ไงเสี่ยวเปาเจ้าพูดได้หรือไม่??"      ถามก็ไม่ตอบเอาแต่จ้องหน้าเค้าอย่างเดียวแบบนี้มันหมายความว่ายังไงกัน?? เจ้าก้อนขนนี่!!!

"เจ้าอย่าโกรธเสี่ยวเปามันไปเลยหนี่เอ๋อร์ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสัตว์ภูติก็จริงแต่มันกลับไม่เคยพูดเลยสักครั้งแม้แต่กับพี่เองมันก็ไม่เคยพูดเช่นกัน"

"อ้าว.....น้องก็คิดว่าที่มันไม่พูดก็เพราะมันไม่ชอบน้องซะอีก"

"ไม่หรอก....มาเถอะพี่จะพาเจ้าไปส่งที่จวน"

"ขอบคุณเจ้าคะ"





   จากวันนั้นที่เค้าถูกหนักสือนิยายแปลกๆเรื่องนั้นดูดเข้ามาตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบปีกว่าแล้วและพิธีปักปิ่นของกันต์นี่ก็จะถูกจัดขึ้นในไม่กี่วันที่จะถึงนี้ เพราะฉะนั้นทุกคนในจวนต่างก็พากันวุ่นวายเกี่ยวกับการจัดเตรียมพีธีการต่างๆเพื่อที่จะให้พิธีปักปิ่นบุตรีคนโตของเสนาบดีฝ่ายซ้ายฟู่จูออกมาดีที่สุด                                    
เทียบเชิญถูกส่งออกไปยังจวนคุณชายที่มีคุณสมบัติทุกหัวมุมเมืองตั้งแต่เมื่อสามเดือนก่อนเพื่อที่จะให้เหล่าคุณชายเหล่านั้นส่งปิ่นมาให้ผู้เป็นพ่ออย่างฟู่จูได้เลือกสันปิ่นที่ดีที่สุดให้บุตรีคนโตของตนเองได้เลือกหยิบในวันปักปิ่น


กุ๊กกัก!!!!    กุ๊กกัก!!!!


"เสี่ยวเปาเจ้ามาแล้วหรือ??"       เค้าว่าพรางเดินออกไปเปิดหน้าต่างให้กับเจ้าพังพอนตัวน้อยขององค์ชายสามได้เดินเข้ามาภายในห้อง

"กินนี่ก่อนสิข้าเตรียมเอาไว้ให้เจ้าโดยเฉพราะเลยนะเสี่ยวเปา"     มันจ้องหน้าเค้าก่อนที่จะเดินมานอนบนตักของเค้าแทนที่มันจะนั่งกินลูกท้อดังเช่นทุกครั้ง

"เสี่ยวเปา...ใยเจ้าไม่กินลูกท้อของโปรดเจ้าเล่า??"     มันมองหน้าเค้านิ่งๆก่อนที่เท้าเล็กๆของมันจะชี้มาที่หลอดใส่สารเล็กๆที่ห้อยคอมันมาด้วยให้เค้าดู

"ของพี่อี้ให้ข้างั้นหรือ?? ทำไมถึงนัดวันนี้ล่ะ??" 

"คุณหนูจะไปพบองค์ชายสามหรือเจ้าคะ??"     ซู่เม่ยนางถามก่อนจะวางกาน้ำชาอุ่นๆชุดใหม่ลงบนโต๊ะ

"อืม~ยังไงวันนี้หากท่านแม่หรือพี่ใหญ่มาถามหาข้าเจ้าก็บอกแบบเดิมนะว่าข้าอาบน้ำอยู่หรือไม่ก็บอกว่าข้านอนหลับไปแล้วก็ได้เข้าใจหรือไม่ซู่เม่ย"

"บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าคะ.....คุณหนูเจ้าคะก่อนไปดื่มชานี่สักหน่อยก่อนนะเจ้าคะ"

"เจ้าดีกับข้าที่สุดเลยนะซู่เม่ย"     เค้าว่าพรางยกถ้วยน้ำชาขึ้นมาจิบ

"ไปกันเถอะเสี่ยวเปา"      จากพังพอนตัวน้อยก็กลายร่างจนใหญ่โตและที่สำคัญมันมีปีกสีขาวบริสุทธิ์ขนาดใหญ่งอกออกมาเค้ายังจำได้ดีถึงครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับร่างๆนี้ของเสี่ยวเปาเพราะขนของมันทั้งหนาและก็นุ่มมากแต่ที่น่าเสียดายสุดๆเลยก็เห็นจะเป็น........เสี่ยวเปามันบินเร็วมากกกกแถมบางครั้งมันยังชอบแกล้งเค้าด้วยการบินขึ้นไปสูงๆแล้วทิ้งดิ่งลงมาอย่างรวดเร็วจนเค้าแทบจะหัวใจวายตายกันเลยทีเดียว

       หนึ่งปีที่ผ่านมานี้เค้ามักจะแอบออกไปพบกับองค์ชายสามที่ป่าไผ่อยู่บ่อยๆความสัมพันธ์ของเค้ากับองค์ชายสามตอนนี้นั้นเรียกได้ว่าเป็นคู่รักเลยก็ว่าได้เพียงแต่ความรักครั้งนี้กลับไม่เป็นที่ยอมรับของครอบครัวเพราะทุกคนต่างก็ยังเชื่อคำทำนายของท่านเซียนที่เคยกล่าวเอาไว้ว่าองค์ชายสามจะเป็นผู้พรากชีวิตของเค้าไปอีกครั้ง

"พี่อี้.....น้องมาแล้วเจ้าคะ"

"หนี่เอ๋อร์ของพี่ใยเจ้าถึงมาช้าเช่นนี้....เจ้ารู้หรือไม่ว่าพี่กลัวว่าเจ้าจะไม่มาหาพี่มากแค่ไหน"         องค์ชายสามรีบเดินเข้ามาหาก่อนที่จะจับมือเค้าเอาไว้

"โธ่~พี่อี้เจ้าคะที่น้องมาช้าก็เพราะว่าเรื่องอะไรพี่อี้ก็น่าจะรู้"

"พี่รู้ว่าอีกไม่กี่วันก็จะถึงพิธีปักปิ่นของเจ้า"      องค์ชายสามค่อยๆเอามือลูบผมเค้าเบาๆ

"เจ้าคิดว่าพี่จะไปเข้าร่วมพิธีปักปิ่นของเจ้าได้หรือไม่??"

"พี่อี้เจ้าคะ....ยังมีที่ใดอีกบ้างที่พระองค์อยากเข้าแล้วเข้ามิได้......ขนาดในห้องนอนของน้องท่านพี่อี้ก็ยังเข้ามาแล้วเลย"     ใช่แล้ว...ไม่มีอะไรที่ผู้ชายคนนี้อยากทำแล้วจะทำไม่ได้บ้างขนาดเรือนของเค้าที่พี่ใหญ่สั่งให้บ่าวคุ้มกันอย่างแน่นหนาองค์ชายสามยังแอบเข้ามานอนกอดเค้าบ่อยๆได้เลย

"งือ~แต่พี่กลัวว่าท่านลุงหลี่กับโหย่วเจียนจะพร้อมใจกันขัดขวงพี่น่ะสิ......แต่เจ้าไม่ต้องกลัวไปหรอกนะหนี่เอ๋อร์ของพี่เพราะตอนนี้พี่มีพระราชโองการที่เสด็จพ่อทรงมอบให้พี่แล้วหากพวกเค้าคิดจะขัดขวางพี่ๆก็คงจะต้องแสดงพระราชโองการสมรสนี้"

"ไม่ต้องให้ถึงขัดนั้นหรอกเจ้าคะพี่อี้.....น้องเชื่อว่าอย่างไรเสียท่านพ่อก็คงจะไม่ทำอันใดที่เป็นการหักหน้าพระองค์แน่เจ้าคะ"

"พี่จะเชื่อเจ้า.....แล้ววันเข้าพิธีปักปิ่นเจ้าจะเลือกปิ่นของพี่ได้หรือไม่??"     อย่ามองอ้อนแบบนี้ได้มั้ยได้โปรด......น้องแบมยิ่งแพ้สายตาแบบนี้ของพระองค์อยู่

"แล้วน้องจะรู้ได้อย่างไรเจ้าคะว่าปิ่นอันไหนคือของพระองค์?? หากน้องไม่รู้แล้วหยิบได้ปิ่นของชายอื่นขึ้นมาน้องก็คงมิแคล้วจะต้องแต่งเข้าจวนกับผู้เป็นเจ้าของปิ่นเป็นแน่แล้วอย่างนี้น้องจะทนได้อย่างไรหากน้องต้องขาดพี่อี้ไป"     เค้าว่าพรางซบหน้าลงบนอกแกร่งของอีกฝ่าย

"พี่เองก็จะไม่ยอมให้เจ้าแต่งเข้าจวนของชายใดเด็ดขาด!!! เจ้าเป็นของพี่เข้าใจแล้วหรือไม่??"       หากใครคิดที่จะพรากนางไปจากข้า....ข้าจะทำให้มันผู้นั้นอยู่ไม่สู้ตาย!!!

"พี่อี้พระองค์อย่าทำหน้าน่ากลัวแบบนี้สิเจ้าคะ"

"พี่หาได้ทำอันใดไม่.....เรื่องปิ่นของเจ้าพี่เองก็ได้ให้หัวหน้าขันทีนำไปส่งที่จวนของเจ้าเรียบร้อยแล้วหนี่เอ๋อร์เจ้าจงวางใจได้"

"พี่อี้คืนนี้พระองค์จะไปค้างที่เรือนของหนี่เอ๋อร์หรือไม่เจ้าคะ"    องค์ชายสามสวมกอดเค้าเอาไว้ก่อนที่จะจุมพิตไปที่หน้าผากของเค้าเบาๆ

"คืนนี้พี่ยังมีงานที่จะต้องสะสางค้างเอาไว้อยู่เห็นทีว่าครานี้พี่คงจะต้องทนนอนหนาวคิดถึงเจ้าเพียงลำพังดังเช่นคืนก่อนเป็นแน่"     น้ำเสียงออดอ้อนถูกส่งไปให้ผู้ที่อยู่ในอ้อมกอดรู้สึกเห็นอกเห็นใจ

"พี่อี้~กอดแน่นเกินไปแล้วนะเจ้าคะ....น้องชักไม่แน่ใจซะแล้วสิเจ้าคะว่าการที่น้องยอมปล่อยเลยตามเลยให้พี่อี้หลอกกินเต้าหู้ของน้องบ่อยๆเช่นนี้จะมีผลดีต่อน้องหรือไม่??"

"ก็ย่อมมีผลดีต่อเจ้าน่ะสิ....เพราะจากนี้ชั่วชีวิตนี้ทั้งใจทั้งกายของพี่นั่นย่อมเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว.....หนี่เอ๋อร์ของพี่จะเป็นชายาพี่เพียงหนึ่งไม่มีสอง!!!"

"น้องเชื่อว่ายังไงมันก็เป็นเพียงแค่คำพูดของพี่อี้แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น.......พี่อี้อย่าลืมนะเจ้าคะว่าพระองค์ไม่ได้เป็นเพียงแค่คุณชายลูกเจ้ากรมแต่พระองค์เป็นถึงองค์ไท่จื่อผู้ที่มีสิทธิ์ขึ้นครองบัลลังก์โดยชอบธรรมแล้วเช่นนี้พระองค์จะทรงมีน้องเป็นชายาเพียงหนึ่งเดียวได้อย่างไรกันเจ้าคะ"

"เจ้าอย่าได้กลัวไปเลยหนี่เอ๋อร์~หากพี่ยืนยันจะมีเจ้าเป็นชายาแต่เพียงผู้เดียวใครหน้าไหนก็ไม่อาจที่จะมาฝืนใจพี่ได้"

"แต่พี่อี้เจ้าคะ!!! พระองค์จะทรงฝ่าฝืนธรรมเนียมปฏิบัติหรือเจ้าคะ?? ยิ่งยุคสมัยนี้แต่งภรรยาสี่อนุห้าก็หาใช่เรื่องผิดอันใดไม่ยิ่งเป็นการดีเสียด้วยซ้ำ หากว่ามีภรรยากับอนุยิ่งมากเท่าใดฐานอำนาจในมือของพระองค์ก็จะยิ่งมั่นคงมากขึ้นเท่านั้น...เพียงแต่น้องขอบอกเอาไว้ก่อนเลยนะเจ้าคะ!!!  หากจะให้น้องยอมปล่อยให้สามีของน้องแต่งอนุเข้าจวนล่ะก็น้องบอกได้คำเดียวเลยนะเจ้าคะว่าน้องไม่ยอม!!!!"  
     

ยุคสมัยของเค้าการยึดถือผัวเดียวเมียเดียวเป็นเรื่องที่สำคัญเป็นที่สุดการรักเดียวใจเดียวเองก็เช่นกันหากจะต้องปล่อยให้เค้าใช้สามีหรือแฟนร่วมกับคนอื่นบอกได้คำเดียวเลยว่า......อย่าฝัน!!!!


"หนี่เอ๋อร์เจ้าอย่าได้กังวลไปเพราะพี่จะเป็นผู้แรกที่จะมีเจ้าเป็นชายาแค่เพียงผู้เดียวพี่จะไม่มีอนุหรือว่านางเล็กๆที่ไหนมาทำให้ขุ่นเคืองใจและพี่ก็จะสร้างฐานอำนาจของพี่ขึ้นมาเอง!!!"

"มันจะไม่มากเกินไปหรือเจ้าคะหากว่าพี่อี้จะทำทั้งหมดนี้เพียงเพื่อให้น้องสบายใจ"

"เพื่อเจ้าแล้วมากยิ่งกว่านี้พี่ก็ทำให้เจ้าได้.....แต่เดิมแล้วพี่เองก็หาได้เคยชื่นชมหญิงใดอยู่แล้วเพราะไม่ว่ายามใดเมื่อพี่ได้เห็นหน้าของพวกนางพี่ก็อดที่จะนึกถึงเหล่าขุนนางเฒ่ามากเล่ห์พวกนั้นไม่ได้!!!! พี่เกลียดนักเจ้าเฒ่าพวกนั้นชอบมาทำตัวตีสนิดกับพี่ชอบชี้นิ้วบงการพวกมันทำราวกับว่าแผ่นดินนี้เป็นของพวกมัน!!! จนบางครั้งพี่ยังเคยคิดเลยว่ายกตำแหน่งไท่จือของพี่ให้พวกมันไปเลยดีหรือไม่!!!! พวกมันจะได้ไม่ต้องมาคอยซ่องสุมกำลังพลเอาไว้ลับหลังพี่เช่นนี้"       

"พี่อี้อย่าคิดเช่นนี้สิเจ้าคะแผ่นดินนี้เป็นของพระองค์.....หากพระองค์เอาแต่พูดว่าจะยอมยกให้ผู้อื่นง่ายๆเช่นนี้แล้ววันหน้าจะพระองค์จะสู้หน้าบรรพบุรุษของพระองค์ที่ล่วงลับไปแล้วได้อย่างไรกันเจ้าคะ"

"หึหึ!!! เจ้ารู้หรือไม่หนี่เอ๋อร์ว่าเจ้าคือกำลังใจพี่.....พี่คงจะอยู่ไม่ได้หากพี่จะต้องเสียเจ้าไปอย่างเช่นที่โหย่วเจียนมันคอยพร่ำบอกกับพี่อยู่เสมอ.....ว่าพี่จะเป็นผู้พรากลมหายใจไปจากเจ้า!!! เพียงแค่คิดดวงใจของพี่มันก็แทบจะแหลกสลายลงไปแล้วหนี่เอ๋อร์เจ้าเข้าใจพี่หรือไม่??"








     นักอ่านที่รักกกกก...ทำไมเอาแต่อ่านกันล่ะคะเค้าอยากได้เม้นเข้าใจมั้ย!!!  พวกตัวรู้มั้ยว่าการเม้นเนี่ยถือเป็นกำลังใจอย่างดีที่ทำให้ไรท์เขียนงานได้เร็วนะรู้เปล่าแต่ถ้าหากยังไม่เม้นกันอีกเค้าก็คงจะลงช้าๆแบบตอนนี้นี่แหละเพราะว่า...........เค้างอน!!!!!

 อิมเมจ องค์ชายสาม ต้วน อี้เอิน














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

448 ความคิดเห็น

  1. #444 kaiyaika (@kaiyaika) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 17:35
    อืมมมมม พี่อี้นะ
    #444
    0
  2. #364 Pat72 (@Pat44772) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 08:55
    นางเอกง่ายไปไหมอ่ะ
    #364
    0
  3. #339 cadUTa (@caduta) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:28
    ตลกอะ 55555
    #339
    0
  4. #211 dadag7 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 02:27

    พี่อี้หลอกกินเต้าหู้หนี่เอ๋อร์ใช่มั้ยเจ้าค่ะ

    #211
    0
  5. #66 แฟนบอยตัวน้อย (@Skypoppy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 18:32

    โอ๋ๆไรท์อย่างอนไปเลยนะเนี่ยๆน้องมาง้อแย้ว....ว่าแต่พี่อี้ของน้องเป็นคนดีใช่มั้ยครับไรท์
    #66
    0
  6. #65 KallayaBuate (@KallayaBuate) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 01:48
    ลมปากผู้ชายยยยย
    #65
    0
  7. #64 0996561265 (@0996561265) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 09:33
    5555 ไรท์งอน อย่างอนน้านุ้งเม้นแล้ว ไรท์มาต่อด่วนๆๆๆๆ
    #64
    0
  8. #63 Khunmoo (@Khunmoo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 07:19
    ไรท์งอนแล้วอ่า555

    พี่อี้ถ้าพี่มีหลายคนเราจะเข้าไปในเรื่องแล้วไปตบนาย!!
    #63
    0
  9. #62 PGSWM2Ch (@PGSWM2Ch) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 05:25
    รักชายาคนเดียวจิงๆ
    #62
    0
  10. #61 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 04:38
    อย่างอนน้าาา เค้าเพิ่งมาอ่านนน
    รออออออออออน้าาาาาาาาาาาาา
    #61
    0
  11. #60 แมวตาคม (@nurufufu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 01:47
    เม้นแล้วจ้าา อย่าเกรี้ยวกราด
    #60
    0