( One Piece ) ถ้าฉันเปลี่ยนแล้วนายจะเสียใจ ( ซันจิxลูฟี่ )

ตอนที่ 8 : ตอแหลเก่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    1 ม.ค. 62



"หือ......อะไรที่ทำให้มั่นใจได้ขนาดนั่นกันหล่ะจ๊ะลูฟี่จัง??"

"อืม....................ก็เจ้าเสือเคยบอกว่าเค้ารักลูฟี่นิค่ะ"

"เอ๋!!!!!!!!!!!!!! ลอร์,เจ้าเสือ,โทราโอะΣ( ° △ °|||)"  ทุกคนประสานเสียงขึ้นมาพร้อมๆกัน

'เห็นทีฉันคงต้องติดต่อไปหาซาโบะคุงซะแล้วสิ!!!  เพราะว่าถ้าลอร์พูดแบบนั้นแสดงว่าเอาจริงสินะ'



ณ.กลุ่มกองกำลังปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลโลก



[นี่คุณดราก้อนค่ะ......ถ้ายังไม่อยากได้ลูกเขยฉันขอแนะนำให้คุณส่งคนมาคอยดูแลลูฟี่จังจะดีที่สุดนะคะ]

{ทำไมหล่ะ........มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายสุดที่รักเพียงคนเดียวของฉันงั้นหรอ??}

[ไอ้มีก็มีนะคะ.....แต่ว่าถ้าจะให้ถูกต้องเรียกว่าลูกสาวจะดีที่สุดนะคะ]

{หมายความว่ายังไงกันแน่ที่ว่าลูกสาวหน่ะนิโคโรบิ้น??}

[ก็ตอนนี้ลูฟี่คุงหน่ะนะเค้ากลายเป็นหญิงสาวสวยทรงสะบึมแถมมีหนุมๆหมายตามองอยากจะได้เค้าไปทำแม่พันธุ์แล้วซะด้วยนะคะ]

{หา!!!!!!!!!!!!!!  สาวสวยทรงสะบึม!!!  อย่าบอกนะว่าลูกชายของฉันกลายเป็นลูกสาวแบบนี้ปล่อยไว้ไม่ได้แล้วนะ!!!  โคอาล่า!!!! ช่วยไปตามซาโบ้คุงมาให้ฉันที..ด่วน!!! }



ตู๊ดๆ      ตู๊ดๆ



"อ้าว!! วางไปซะแล้วสินะ"

"ทำอะไรอยู่หรอค่ะพี่โรบิ้น??"

"อ้าว!! ลูฟี่จังดึกขนาดนี้แล้วทำไมยังไม่นอนอีกหล่ะจ๊ะ!!??"

"อ้อ.....พอดีลูฟี่หิวหน่ะค่ะเลยลงมาหาอะไรกินนิดหน่อย"

"จ้าา~ งั้นพี่ไปนอนก่อนแล้วกันนะจ๊ะ"

"ฝันดีนะคะพี่โรบิ้น!!"

"จ้า~ เช่นกันนะจ๊ะทานเสร็จแล้วก็อย่าลืมแปรงฟันด้วยนะจ๊ะ"

ผมยืนมองโรบิ้นจนหายลับเข้าไปในห้อง  แต่ผมหน่ะนะรู้สึกว่าเหมือนจะได้ยินโรบิ้นเรียกคนในสายว่าดราก้อนด้วยแหละหรือว่าจะเป็นปะป๋ากันนะ.......เอาเถอะยังไงตอนนี้ขอหาอะไรกินก่อนแล้วกันนะ

"แกสนุกมากมั้ยเจ้าโง่ลูฟี่!!"

"หือ.......อะไรที่ว่าสนุกหรือไม่สนุกหรอค่ะ?? ลูฟี่ไม่เข้าใจ??"



หมับ!!!          



"โอ๊ย!!!!   มันเจ็บนะ!!!  ทำบ้าอะไรของพี่ไม่ทราบ!!!!"

ผมหันกลับไปต่อว่าใส่ซันจิก่อนจะพยายามดึงแขนตัวเองให้หลุดจากการเกาะกุมของซันจิ

"ทำไม!! เดี๋ยวนี้จับแค่นี้แกทำเป็นเจ็บยังงั้นหรอห๊ะ!!  ตอแหลเก่งจริงๆ"

"พูดอะไรไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด.....ก็พี่บีบแขนลูฟี่จนจะหักอยู่แล้วนี่ค่ะ!!"

"แกนี่มันตอแหลเก่งจริงๆเลยนะฉันไม่โง่หลงเชื่อมารยาของแกเหมือนคนอื่นๆหรอกนะ!! แล้วก็อย่าได้คิดว่าแค่แกเป็นผู้หญิงแล้วฉันจะสนใจแกขึ้นมาได้นะ.......บอกไว้เลยว่าไม่มีทาง!!"

"หึ!!! สนไม่สนลูฟี่ก็ทำให้พี่ดิ้นพล่านจนอยู่ไม่สุขถึงขั้นต้องมาดักเจอลูฟี่ถึงที่นี่ได้ก็ถือว่าการตอแหลของลูฟี่ก็น่าจะได้ผลดีพอสมควรนี่ค่ะ?? หรือไม่จริง"

"แก........"

ซันจิต่อว่าผมก่อนจะออกแรงบีบแขนผมจนมันเริ่มที่จะเกิดรอยแดงเป็นเปื่อน

"ลูฟี่เจ็บนะคะ!! พี่ซันจิช่วยปล่อยแขนลูฟี่ด้วยค่ะ"

"ตอแหลหน้าด้านๆแกนี่มัน.........."

"แกกำลังจะทำอะไรลูฟี่ไม่ทราบไอ้คิ้วม้วน!!"

"แกยุ่งอะไรด้วยไม่ทราบไอ้หัวมอส"

"พี่ซันจิปล่อยลูฟี่นะคะ!!.......ลูฟี่เจ็บ ฮือๆ"

ผมแกล้งบีบน้ำตาให้ดูหน้าสงสารจากโซโลซึ่งผลที่ได้มันก็ตายตัวอยู่แล้วเพราะเมื่อโซโลเห็นน้ำตาของผมก็ตรงดิ่งมาดึกแขนของผมออกจากการเกาะกุมของซันจิทันที

"หยุด!!! ถ้าแกก้าวเข้ามาใกล้ลูฟี่อีกแม้แต่ก้าวเดียวฉันฟันแกขาดสองท้อนแน่"

"ชิ!!!!"

ผมมองดูซันจิที่สถบออกมาอย่าหัวเสียก่อนจะแอบยิ้มน้อยๆอยู่ในใจแค่นี้มันยังไม่พอหรอกนะซันจิ!! เพราะนี่มันยังไม่เริ่มต้นซะด้วยซ้ำ

"อึก.......ลูฟี่เจ็บจังเลยค่ะพี่โซโล"

"อืมงั้นไปกันเถอะลูฟี่เดี๋ยวฉันจะทายาให้นะ"

โซโลว่าพรางเอามือลูบไปที่แขนของผมเบาๆอย่างปลอบโยน

"อืม.....ขอบคุณนะคะพี่โซโล!! ลูฟี่รักพี่โซโลที่สุดเลยค่ะ  จุ๊บ!!!"

"ร่าน!!!"

"ซันจิถ้าแกยังไม่หยุดหาเรื่องลูฟี่อีกยำแกเละแน่"

"ลูฟี่ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่โซโล.......วันนี้ลูฟี่ขอนอนกับพี่โซโลด้วยนะคะ"

"นอนกับฉันหรอ........ไม่ดีมั้ง"

"ไม่ได้หรอค่ะ...นะนะ"

"ก็ได้ๆ งั้นก็ตามมาสิ"

ผมกระโดดกอดแขนโซโลที่กำลังพาผมออกไปจากห้องครัวก่อนจะหันแลบลิ้นให้ซันจิทีหนึ่งอย่างนึกสนุก

"แก!! ไอ้เวรลูฟี่!!"





                                              จบตอน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

190 ความคิดเห็น

  1. #110 ซามากิโกะ คิรุมิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 17:06

    ฮาๆ รู้สึกสะใจมาก

    #110
    0
  2. #93 love_dojin (@love_dojin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:32
    ทำไมซันจิเป็นเเบบนี้อ่ะ เสียใจเเทนลูฟี่ 😢
    #93
    0
  3. #17 ning (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 08:28
    หึงอะดิ ซันจิ
    #17
    0