( One Piece ) ถ้าฉันเปลี่ยนแล้วนายจะเสียใจ ( ซันจิxลูฟี่ )

ตอนที่ 18 : ความน่ารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    4 ม.ค. 62



"ท่านพี่!!!!!!!!!!!!!!!"

เสียงโหวกเหวกโวยวายของแคร็กเกอร์ดังลั่นไปทั่วทั้งเรือของคาตาคุริตั้งแต่ที่เรือยังไม่เข้าเทียบฝั่ง

"เข้าไม่ได้นะครับท่านแคร็กเกอร์!!!!"

"ทำไมถึงเข้าไปไม่ได้!?!? หรือว่าท่านพี่ซ่อนอะไรไว้"

เสียงของแคร็กเกอร์ที่ยังดังอยู่อย่างต่อเนื่องจนทำให้คาตาคุริเริ่มที่จะไม่สบอารมณ์เพราะด้วยความกลัวว่าเสียงเหล่านั้นจะปลุกร่างบางของลูฟี่ให้ตื่นขึ้นมาก่อนจนถึงเวลาที่สมควร

"ท่านคาตาคุริสั่งห้ามเอาไว้อย่างเด็ดขาดว่านอกจากท่านคาตาคุริกับหมอประจำเรือแล้วก็ห้ามใครเข้าออกห้องนี้ก่อนที่จะได้รับอนุญาตหน่ะครับ"

"แต่พวกเราเป็นน้องของท่านพี่นะเพราะฉะนั้นหลีกไป!!!"

"เอะอะโวยวายอะไรกัน!!!!!"

น้ำเสียงของคาตาคุริที่บ่งบอกได้ถึงความไม่พอใจอย่างถึงที่สุดจนทำให้ทุกคนที่เป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดเสียงรบกวนเริ่มที่จะหน้าถอดสี

"ฉันถามว่าโวยวายอะไรกันไม่ได้ยินรึไง!!!!!"

"ทะ...............ท่านพี่คือว่าก็เจ้าพวกทหารพวกนี้หน่ะสิไม่ยอมให้ข้าเข้าไปพบท่านพี่!!!"

"เจ้าคงไม่ได้ฟังสินะแคร็กเกอร์ว่าข้าสั่งห้ามไม่ให้เข้ามายุ่งย้ามแถวห้องนี้หน่ะ"

"ทะ........ทำไมหล่ะท่านพี่!!!! ทำไมท่านถึงห้ามไม่ให้ข้าเข้าไปหล่ะ??"

แคร็กเกอร์ถามกลับด้วยความไม่พอใจเพราะตั้งแต่เล็กจนโตพวกเค้าไม่เคยมีความลับต่อกันแต่วันนี้คาตาคุริกลับไม่ต้องการให้พวกเค้ายุ่งเกี่ยวกับพื้นที่ของเค้า

"ถ้าเจ้าอยากรู้ข้าก็จะบอก.......เพราะข้างในนั้นมีว่าที่เจ้าสาวของข้าอยู่หน่ะสิ!!!! เพราะเพราะฉะนั้นข้าขอสั่งห้ามไม่ให้เจ้าหรือว่าใครก็ตามเข้าไปยุ่งย้ามในห้องข้าเด็ดขาด!!!!!"

คาตาคุริมองแคร็กเกอร์ผู้เป็นน้องชายที่กำลังช็อคกับการที่เพิ่งจะรู้ว่าพี่ชายของเค้าต้องการที่จะแต่งงานตาขวางก่อนจะตัดสินใจเดินกลับเข้าห้องเพื่อไปดูอาการของลูฟี่ต่อแต่เมื่อคาตาคุริเปิดประตูกลับเข้ามาก็เจอกับลูฟี่ที่ลุกขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงนอนแล้ว

"คุณเป็นใครหรอค่ะ??"

ลูฟี่เอียงคอเล็กน้อยถามกับคาตาคุริที่เดินเข้ามายืนอยู่ใกล้ๆแต่คาตาคุริไม่ได้ตอบคำถามแต่กลับเอื้อมมือไปสัมผัสกับหน้าผากมลของลูฟี่เบาๆเพื่อเป็นการวัตไข้

"อื้ม........มือพี่เย็นจังเลยจังเลยค่ะ"

"เย็นงั้นหรอ?? ฉันขอโทษเธอด้วยแล้วกันนะ"

"เอ๋!!!! เปล่าค่ะลูไม่ได้คิดที่จะว่าอะไรพี่เลยนะคะ"

ลูฟี่คว้ามือของคาตาคุริขึ้นมากุมไว้ก่อนจะค่อยๆถูมือของคาตาคุริกับมือของตัวเองเบาๆเพื่อบรรเทาอาการเย็นให้กับคาตาคุริ

"เธอกำลังคิดจะทำอะไรหน่ะ??"

"ก็ไม่ได้จะทำอะไรหรอกค่ะลูก็แค่เห็นว่ามือของพี่ดูเย็นๆลูก็เลยอยากจะช่วยให้มือของพี่หายเย็นก็แค่นั้นแหละค่ะ"

"เธอนี่แปลกดีนะ.......เธอไม่กลัวฉันหรอ??"

คาตาคุริถามลูฟี่ด้วยความรู้สึกสงสัยเพราะถ้าลองมาคิดๆดูสำหรับลูฟี่แล้วหล่ะก็คาตาคุริเปรียบเหมือนกับคนแปลกหน้า

"ไม่กลัวค่ะ.....เพราะลูไม่ได้รู้สึกว่าพี่จะมาทำร้ายลูเลยสักนิดเดียวเลยนี่ค่ะ"

"หึ!!! เธอปากหวานแบบนี้เสมอเลยรึไง"

คาตาคุริดึงแก้มของลูฟี่เล่นเบาๆด้วยความรู้สึกหมั่นใส้ในความน่ารักของร่างบางตรงหน้าที่ชอบทำหน้าตาน่ารักโดยไม่รู้ตัว

"งุย~ดึงแก้มเค้าทำไมอ่ะ??.......แล้วก็ยังมีอีกอย่าง!!!พี่ยังไม่ได้บอกลูเลยนะคะว่าพี่ชื่ออะไร??"

"คาตาคุริ.....เรียกฉันว่าคาตาคุริแล้วเธอหล่ะสาวน้อย"

คาตาคุริแกล้งถามลูฟี่เรื่องชื่อของเค้า....เมื่อลูฟี่ได้ยินคำถามก็เริ่มหน้าถอดสีเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นส่งยิ้มหวานส่งมาให้คาตาคุริแทนก่อนจะตอบด้วยใบหน้าที่ใสซื่อบวกกับแววตาที่บ๊องแบ๋ว

"เรียกว่าลูฟ....เอ้ย!!!!.....ลูจังค่ะหรือพี่คาตาคุริจะเรียกว่าลูเฉยๆก็ได้นะคะ"

"ลูจังสินะ....."

คาตาคุริเอ่ยย้ำก่อนจะดึงแก้มของลูฟี่เล่นไปอีกหนึ่งที

"งุย~พี่คาตาคุริดึงแก้มเค้าอีกแล้วนะ"



จ๊อก~!!!!!



"หิวแล้วสินะมานี่สิเดี๋ยวฉันจะพาเธอไปทานของอร่อยๆ"

"จริงหรอค่ะ!!!! งั้นลูขอเป็นเนื้อกองเท่าภูเขาเลยได้มั้ยค่ะ!!!!"

ลูฟี่ทำตาลุกวาวจนจะเห็นเป็นรูปเนื้อบนดวงตาทั้งสองข้างคาตาคุริยิ้มให้กับความน่ารักของลูฟี่ก่อนที่เค้าคว้ามือของลูฟี่มากุมเอาไว้ก่อนจะพาเดินออกไปจากห้องพักของตัวเองและเดินตรงไปยังห้องอาหาร

"ได้สิฉันจะให้เธอกินเนื้อจนเท่าที่เธอจะกินไม่ไหวเลยหล่ะตกลงมั้ย"

"ว้าว!!! พี่คาตาคุริน่ารักจังเลย"



--------------------------------------------------------------------------------------------------------



      ตัดไปทางฝั่งของเรือซันนี่



"แฟร้งกี้!!!เร็วกว่านี้จะได้มั้ยวะ!!!"

"ใจเย็นๆก่อนนะซันจินี่มันก็เร็วสุดๆไปแล้วนะสำหรับซันนี่หน่ะ" โรบิ้นเตือน

"ปกติถ้าเจ้านั้นหายไปแกต้องดีใจไม่ใช่หรอ.....แล้ววันนี้แกเกิดบ้าอะไรขึ้นมากันแน่วะ!!!! ถึงได้มานึกเป็นห่วงมันขึ้นมาวันนี้หน่ะ"

โซโลเองก็รู้สึกฉุนกับอาการที่ซันจิทำราวกับว่าเป็นห่วงลูฟี่นักหนาทั้งที่ตลอดเวลาซันจิก็เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจของลูฟี่มาตลอดเวลาแต่วันนี้กลับมาทำท่าทางราวกับเป็นห่วงลูฟี่ซะเหลือขนาด



กา!!!!    ก้า!!!!!    กา!!!!   ก้า!!!!!!



ตุบ!!!




"ลิงน้อย!!!พี่กลับมาแล้วนะคะ......ลิงน้อยน้องอยู่ไหน!!?!!"

ซาโบ้ที่เพิ่งกลับจากการไปจัดการงานของคณะปฏิวัติมาก็รีบตรงดิ่งกลับมาหาน้องชายผู้เป็นที่รักของเค้าแทบจะในทันทีแต่เมื่อเรียกหาอยู่นานก็ไม่เห็นร่างบางของน้องชายผู้เป็นที่รักออกมาหาสักทีซาโบ้ก็เริ่มมีความรู้สึกผิดปกติ

"โรบิ้น!!!ลูฟี่อยู่ไหน!?!?"


"เจ้าหมวกฟางโดนเจ้าบ้าโดฟามิงโก้มันจับตัวไปแล้ว"




                                                            จบตอน
    
  
  ลูจังจะคิดยังไงกับคาตาคุริกันน้าา.......งานนี้ไรท์ไม่รู้แต่ที่แน่ๆคุณพี่กลับมาแล้วๆทีนี้เรื่องราวจะเป็นยังไงกันต่อไปอันนี้ไรท์ก็คงต้องขอให้พวกตะเองค่อยติดตามด้วยนะคะ

                                              ของฝากจากไรท์

     





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

190 ความคิดเห็น

  1. #135 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 12:14

    พี่คาตาคุริก็โอนะ
    #135
    0
  2. #38 W.Cream (@afflicted) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 00:58
    เขารักพี่คาตาคุริ~~~~~
    ขอบทพี่แกอีกเยอะๆ ได้มั้ยคะ
    ด้วยกระแสในปัจจุบัน คู่นี้แรงแซงทางโค้งเลย
    # ติดตาม อยู่คะ ขอพี่โมจิอีก คุ
    # แฮะ แฮะ ๆๆๆๆ // น้ำลายหก
    #38
    0
  3. #36 น.ส.แม่มด ใจดี (@ning11434) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 23:06
    ต่อออค่าาาา
    #36
    0