( One Piece ) ถ้าฉันเปลี่ยนแล้วนายจะเสียใจ ( ซันจิxลูฟี่ )

ตอนที่ 16 : อ่อนแอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    4 ม.ค. 62


"ฉ่ายๆยังไงก็แค่ฝันเพราะอีกไม่นานหมวกฟางจังก็ต้องไปอยู่กับพวกฉันอยู่ดี!!"

หนุ่มผู้อยู่ในเสื้อคลุมขนนกสีชมพูค่อยๆทะยานขึ้นฟ้าไปด้วยท่าที่หลายๆคนเรียกว่า ท่าเดินชมจันทร์ หายลับไปในท้องฟ้ายามคำคืน

"เจ้าหมวกฟางวันนี้แล้วใช่มั้ยที่แกจะต้องคืนร่างหน่ะ"

"อืม.......ขอบใจนะเจ้าเสือ...ทีแรกฉันคิดว่านายจะไม่ยอมมาช่วยฉันแล้วซะอีก"

"ไม่มีทางที่ฉันจะไม่ช่วยแกหรอกนะ......แกก็รู้ว่าฉันเป็นห่วงแกมากแค่ไหนแล้วยิ่งถ้าสิ่งที่อีวานคอฟพูดเป็นความจริงแล้วหล่ะก็ฉันคงจะปล่อยแกไว้ไม่ได้"

"ขอบใจนะเจ้าเสือ.....นายดีกับฉันที่สุดจริงๆ"

ผมสวมกอดเจ้าเสือด้วยความรู้สึกที่มากมายจริงๆเพราะเจ้าเสือเป็นคนเดียวที่รู้เกี่ยวกับอาการทั้งหมดว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับผม

"ไม่เป็นไรฉันจะปกป้องแกเองเจ้าหมวกฟาง"

"เจ้าเสือ........อึก........ถ้าวันนั้นคนที่ฉันรักเป็นแกฉันคงไม่ต้องมาทนทุกทรมานแบบนี้หรอกจริงมั้ย   ฮือๆ"

"พอเถอะเจ้าหมวกฟางเรื่องของหัวใจมันไม่สามารถที่จะบังคับกันได้ทั้งแกทั้งฉันพวกเราไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีกแล้วขอแค่แกมีความสุขแค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว"

ผมคิดว่าเจ้าเสือเองก็คงจะดูออกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำในวันนี้ผมเองก็ไม่ได้มีความสุขเลยสักนิดแต่ที่เจ้าเสือไม่พูดก็อาจจะเป็นเพราะว่าเจ้านั้นต้องการให้ผมทำทุกอย่างด้วยตัวเองโดยไม่มีใครที่จะสามารถเข้ามาเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ผมคิดได้เลย

"แล้วคืนนี้อาการทรมานของแกมันจะเริ่มขึ้นตอนกี่โมง"

"ไม่รู้สิแต่ที่แน่ๆก็คงน่าจะประมาณสามทุ่มเห็นจะได้นะ......แต่ฉันไม่ต้องการให้พวกเพื่อนๆของฉันรู้หน่ะเลยจำเป็นต้องขอพึ่งแกหน่อยนะ"

"ได้สิ........แต่ว่าเมื่อไหร่กันที่แกจะเลิกทำตัวแบบนี้สักที?? เท่าที่เห็นวันนี้ฉันว่าเจ้าคิ้วม้วนเองก็คงเริ่มที่จะรู้สึกตัวแล้วหล่ะมั้งว่ามันเองก็มีใจให้แกหน่ะ"

"ไม่หรอก!! มันยังไม่พอหรอก"

ใช่เพราะสำหรับผมแล้วแค่การที่ซันจิเริ่มที่จะมีใจให้ผมหน่ะมันยังคงน้อยจนเกินไปเพราะถ้าแค่เริ่มรู้สึกหน่ะผมว่าสักวันเค้าก็คงจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมเพราะฉะนั้นสิ่งที่ผมต้องการนั้นก็คือ ซันจิโฉมใหม่ที่ทั้งตัวและหัวใจเป็นของผมเพียงคนเดียวจนไม่สามารถที่จะหันไปมองคนอื่นได้เลยทีเดียว

"จะเอายังไงต่อไปดีหล่ะทีนี้.....แต่บอกตรงๆนะฉันไม่อยากให้แกเปลืองตัวไปมากว่านี้เลยวะ"

"แกรู้หรอ.....เจ้าเสือว่าฉันทำอะไรลงไปบ้างหน่ะ"

"รู้สิ!! วันนี้ฉันเลยกะว่าจะมาบอกแกว่าให้แกระวังตัวเอาไว้ด้วยเพราะพวกโจรสลัดในนิวเวิลด์และพวกทหารเรือน่าจะรู้แล้วด้วยนะว่าแกหน่ะกลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว"

"เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกถึงร่างกายจะเปลี่ยนแต่ว่าพลังของผลโกมุโกมุหน่ะไม่ได้เปลี่ยนไปนิ"

"มันก็จริงแต่ว่าวันนี้พลังของแกจะใช้ไม่ได้ไม่ใช่รึไง??"

ก็จริงอย่างที่เจ้าเสือมันพูดเพราะวันนี้ร่างกายของผมจะไม่สามารถใช้พลังได้ชั่วขณะเพราะงั้นผมเลยต้องการกำลังเสริมจากเจ้าเสือยังไงหล่ะ......เพราะช่วงที่ร่างกายของผมยังไม่คงที่ทั้งสภาพร่างกายและพลังของผมมันจะรวนจนทำให้ร่างกายของผมค่อนข้างที่จะอ่อนแอจนไม่สามารถที่จะมีแรงเหลือมากพอที่จะไปต่อสู้หรืออะไรยังไงกับใครทั้งนั้น

"อืม.....มันก็ใช่ฉันถึงต้องการที่จะให้แกช่วยฉันยังไงหล่ะ"

"เอางั้นก็ได้ว่าแต่แกไม่บอกเจ้าพวกนั้นมันจะดีหรอ"



ตุ้ม!!!!!!!



"เบโปะ!!!เกิดเรื่องอะไรขึ้นหน่ะ"

"กัปตัน!!!! เรือของเราถูกโจมตีแล้วครับ!!!"

ในระหว่างที่ลอร์กำลังให้ความสนใจอยู่กับเหตุการระเบิดที่เกิดขึ้นบริเวณท้ายเรือจนไม่ทันได้สังเกตว่าได้มีบุคคนอื่นเข้ามาพาตัวของลูฟี่ออกไปแล้ว

"ฉันขอรับตัวของหมวกฟางจังไปก่อนนะลอร์"

"โดฟามิงโก้!!! แกจะทำอะไรเจ้าหมวกฟางกันแน่"

"เปล่าหรอกฉันแค่มีธุระกับหมวกฟางจังนิดหน่อยหน่ะ......เดี๋ยวเสร็จธุระแล้วฉันจะเอามาคืนให้"

"ใครมันจะไปเชื่อแกกันวะ  รูม!!!"

"หึหึหึ!!! เสียใจด้วยนะลอร์เพราะพลังของแกฉันรู้จักมันดี"

"โทราโอะเกิดอะไรขึ้นแล้วลูฟี่หล่ะ!?!?!"

"ลูฟี่!!! แกปล่อยลูฟี่เดี๋ยวนี่นะโว้ย!!! เจ้ามิงโก้!!!"

โซโลตะโกนขึ้นมาอย่างสุดเสียงเมื่อเห็นว่ากัปตันของตัวเองถูกโดฟามิงโก้โอบกอดเอาไว้ด้วยสภาพกึ่งสลบไสล

"แกทำอะไรลูฟี่กันแน่เจ้ามิงโก้!!!!"

"ดูท่าจะวุ่นวายกันไปใหญ่แล้วแหะ......ขอตัวไปก่อนหล่ะกันนะ"

"ลูกเตะเนื้อสันนอก!!!"

ซันจิกระโดดเตะเข้าไปที่ลำตัวของโดฟามิงโก้แต่อีกฝ่ายกลับรู้ทันเลยสามารถเอี้ยวตัวหลบได้ทันก่อนที่ลูกเตะของซันจิจะไปถึงตัวแถมอีกฝ่ายยังสามารถที่จะพาร่างบางของกัปตันกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางหนีหายเข้าไปในกลีบเมฆ......กว่าที่ทั้งหมดจะรู้ตัวทุกอย่างมันก็สายเกินไปเสียแล้ว

"ลูฟี่!!! โธ่เว้ย!!! เจ้าบ้านั้นมันเอาตัวลูฟี่ไปแล้ว!!!"

"จะทำยังไงดีหล่ะทุกคน?? ไม่รู้ว่าเจ้าโดฟามิงโก้มันจะทำอะไรลูฟี่บ้างรึเปล่าก็ไม่รู้!!! ฮือๆ ฉันเป็นห่วงลูฟี่จังเลยหล่ะทุกคน ฮือๆ"

ช็อปเปอร์ที่วิ่งไปเกาะขาโรบิ้นแล้วเริ่มออกอาการร้องไห้อย่างหนักด้วยความรู้สึกที่เป็นห่วงกัปตันผู้ที่เป็นเหมือนเพื่อนคนแรกของเค้า

"แย่แน่ๆเลยหล่ะงานนี้เพราะว่าวันนี้เป็นวันที่เจ้าหมวกฟางมันอ่อนแอที่สุดซะด้วยสิ"

"หมายความว่ายังไงกันแน่?? โทราโอะที่บอกว่าลูฟี่จะอ่อนแอหน่ะ"

"ใช่!!! ที่แกพูดหน่ะมันหมายความว่ายังไงกันแน่ห๊ะ!! เจ้าเสือ"

"วันนี้เจ้าหมวกฟางจะคืนร่างเป็นผู้ชาย.......แต่นั้นไม่ใช่ทั้งหมดหรอกเพราะว่าร่างกายของเจ้านั้นจะไม่คงที่และพลังที่มันมีก็จะใช้ไม่ได้แถมเจ้านั้นมันยังเคยบอกเอาไว้อีกด้วยว่าเวลาที่มันเป็นแบบนั้นมันจะทรมานมากและมันจะรุนแรงจนชนิดที่ไม่แม้แต่จะมีแรงลุกขึ้นยืนเลยด้วยซ้ำ........................แต่เจ้าหมวกฟางมันบอกว่าอาการทรมานของมันจะเริ่มประมาณสามทุ่มแต่นี่มันเพิ่งจะสองทุ่มกว่าๆเท่านั้นเองแล้วทำไม......??"

"ก็ไม่แปลกหรอก............เพราะว่าอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแต่ตอนนี้พวกเราคงต้องรีบตามหาลูจังให้เร็วที่สุดแล้วหล่ะ"

"เรือฉันก็ซุปเปอร์เตรียมพร้อมไว้แล้วหล่ะ"

"ดี!!! งั้นพวกเราก็ไปกันเลยเถอะ!!!! ไปพาตัวลูฟี่กลับมากัน!!!!"

"โอ๊ต!!!!"

          ทางด้านของโดฟามิงโก้ที่ลักพาตัวกัปตันสาวหมวกฟางมาได้สำเร็จแต่ยังไม่ทันไรเรือของเค้าก็ถูกโจมตีโดยเรือของกลุ่มโจรสลัดขนาดใหญ่กลุ่มหนึ่งที่ดักซุ้มรอโจมตีเรือของโดฟามิงโก้อยู่นานแล้วแต่กลับไม่ลงมือทันทีในตอนแรกแต่เหมือนกับพวกมันรอให้โดฟามิงโก้พาตัวร่างบางของกัปตันกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางกลับมายังไงยังงั้นเพราะทันทีที่โดฟามิงโก้พาตัวของลูฟี่กลับมาถึงเรือของพวกเค้าก็ถูกจู่โจมแทบจะทันที

"ปกป้องตัวหมวกฟางจังเอาไว้ให้ดี!!! อย่าให้ใครมาเอาไปได้เด็ดขาด"

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะที่แกจะคิดมาชิงตัวว่าที่เจ้าสาวของดอฟฟี่ไปได้หน่ะ"

ซูก้าหนึ่งในผู้บริหารของกลุ่มโจรสลัดดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ว่าพรางจิ้มองุ่นที่อยู่ในถ้วยเข้าปากไปก่อนจะเคี้ยวองุ่นกินเล่นตุ่ยๆ

"ฉ่ายๆพวกเราไม่ยอมให้ใครมาเอาตัวหมวกฟางจังไปได้หรอกนะเพราะหมวกฟางจังคือเจ้าสาวของดอฟฟี่"

มัคไวส์ว่าพรางกางแขนออกปกป้องลูฟี่กับโดฟามิงโก้เอาไว้แต่ผู้มาเยือนกลับทำเพียงแค่ยืนนิ่งและแสยะยิ้มกับภาพที่เห็น



"เสียใจด้วยนะ........แต่เจ้านั้นต้องเป็นของฉัน!!"  




                                                                 จบตอน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

190 ความคิดเห็น

  1. #71 เอนมะ (@cat019) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 11:31
    เนื้อหอมจริง
    #71
    0
  2. #32 kittiy (@kittiy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 00:40
    ยูสทัส กัปตัน คิดโพลมาเหลอ เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #32
    0
  3. #30 NuTSuRu_ (@NuTSuRu_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 17:52
    ค้างอ่ะ
    #30
    0