ทุ่งลิลลี่แห่งเกนโซเคียว

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 วันวาเลนไทน์ของท่านยูยูโกะ 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 ก.พ. 62


'นี้เธอหนะ~คือโยวไคงั้นหรอ~'

'เห~กลัวหรอ?ฉันไม่คิดว่าเธอจะทำแบบนั่นกับฉันหรอกนะ'

'หุๆ~มาหาว่าฉันเป็นมนุษย์แปลกปะหลาด เธอก็คงจะเป็นโยวไคที่แปลงประหลาดเหมือนกันนั้นละ~'

'กลับงั้นหรอ?เธอจะไม่เหงางั้นหรอ?'

'เอ~เป็นห่วงฉันหรอกหรอ~'

'จ้ะ~ไว้เจอกันนะ ยูคาริ'

"ยูคาริ~ยืนหลับหรือยังไงจ้ะ~"

"หืม?! อะ!!"เมื่อยูคาริได้สติก็พบว่าระยะห่างของใบหน้าเธอและยูยูโกะนั้นห่างเพียงนิดเดียว เธอจึงเผลอถอยตัวออกไปด้วยความตกใจ

"หุๆ~วันนี้เธอแปลกๆไปนะ?~มีอะไรงั้นรึเปล่าจ้ะ~"

"ไม่มีอะไรหรอกไปกันต่อเถอะ หืม.."

"ตายจริง~นี้มันที่ๆเราพบกันนี้นา~น่าคิดถึงจังเลยน้า~หืม~เอ๊ะ!!ยะ..ยูคาริ!'' เนื่องจากโดนยูคาริกอดแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้สองสาวล้มลงกับพื้น

"ยูยูโกะขอฉันอยู่แบบนี้สักระยะนะ.."ยูคาริโจมตีใส่ยูยูโกะโดยการออดอ้อน

"อือ~ดาเมะ~"ยูยูโกะได้รับดาเมจแต่ยังคงทนได้

"เถอะน้า~"ยูคาริโจมตีใส่เหมือนเดิมเพิ่มเติมคือขยับหัวไปซุกกับภูเขาของยูยูโกะ

"งือ~โม่ ยอมแล้วๆอย่าขยับหัวไปมาสิ!"ยูคาริโยวไคผู้สุขุมเยือกเย็น(?!)เป็นฝ่ายชนะ

"ยูยูโกะ...ฉัน..ฝันร้ายหนะ''

"หืม~ฝัยร้ายงั้นหรอ~ยูคาริ~แค่สภาพเธอในตอนนี้ก็ไม่เหลือภาพพจน์แล้วนะจ้ะ"

"ฉันทำแบบนี้กับเธอคนเดียวเท่านั้นแหละน่า! อีกอย่างแถวนี้ไม่มีคนสักหน่อย~"

"นั้นสินะ~ว่าแต่ฝันอะไรกันนะที่ทำให้เธอมาอ้อนฉันเนีย~"


"ฉันฝันถึงวันนั้น..วันที่ฉันเสียเธอไปครั้งแรก.."

'ยูคาริ..ถ้าฉันตายไปแล้ว เธอจะเป็นเพื่อนของฉันอยู่หรือเปล่า..'

'หืม..ไหงถามแบบนั้นละ มันก็ต้องแน่อยู่แล้วสิ แต่ฉันจะไม่หยุดแค่เพื่อนหรอกนะ'

'ฮิๆ~สัญญากันนะ...'

'สัญญากัน...'



'ยูยูโกะ!!เธอจะทำอะไรหนะ!'

'ฉันดีใจนะที่ได้รู้จักกับเธอ ยูคาริ...ฉันรักเธอ..'ยูยูโกะลงมือกรีดข้อมือของตนเอง สละชีวิตลงเพื่อผนึกต้นไม้ปีศาษ ร่างของยูยูโกะค่อยๆถูกกลืนกินลงไปโดย
[ไซเกียวอายาคาชิ]ต้นไม้ปีศาษที่ชักจูงให้ผู้คนมาตาย

'ยูยูโกะ!!!'จากนั้นยูคาริก็พยายามทุกอย่างเพื่อที่จะช่วยคนที่ตนรักออกมาให้จนได้ วันเวลาผ่านไปหลายปียูคาริตัดสินใจเดิมพันครั้งสุดท้ายด้วยพลังของตนเองทั้งหมดและทุกสิ่งที่เขามี

'รอฉันก่อนนะ..ยูยูโกะ'ยูคาริเริ่มทำพิธีในทันที หากไซเกียวอายาคาชิไม่หายไป ก็คงจะต้องเป็นนางที่หายไปแทน พลังของทั้งสองได้เข้าปะทะกัน

'ยูคาริ...''เสียงสุดท้ายจากยูยูโกะที่อยู่ๆก็ดังออกมา ไซเกียวอายาคาชิมีพลังอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นดังนั้นยูคาริรีบลงมือปิดฉากอย่างรวดเร็ว

'ยะ..ยูยูโกะ!?'ต้นไซเกียวอายาคาชิจากที่เป็นต้นซากุระสีสดใสสวยงามเริ่มแห้งเหียวเหลือไว้เพียงกิ่ง ร่างของยูยูโกะส่งประกายแสงออกมาจากลำต้นอย่างช้าๆ..

'ยูยูโกะ...ฮึก..'ไม่รอช้ายูคาริโผล่เข้าไปกอดทันที

'เธอ..เป็นใครกัน รู้จักฉันหรอ? ฉันเป็นใครกัน?'

'เธอ!? สูญเสียความทรงจำงั้นหรอ!?'

'ฉัน...ไม่รู้..'บริสุทธิ์และไร้เดียงสา...

'ฮึก..เธอคือยูยูโกะ! ไซเกียวจิ ยูยูโกะ!เธอเป็นคนสำคัญสำหรับฉัน!!' และยูคาริก็ปล่อยโฮออกมาเต็มที่ทันที ซึ่งแน่นอนเธออาศัยช่วงเวลานี้ในการแอบลวนลามยูยูโกะ 

"ดังนั้น~ยูยูโกะย่าทิ้งฉันไปไหนน้า~"

"งือ!~ฉันรู้แล้วน่า!~หยุดขยับหัวไปมาได้แล้ว!! อะจะว่าไป..ฉันรู้สึกเหมือนเคยโดนฉวยโอกาสเลยละ?"

"คิดไปเองจ้ะๆ!! ฉันไม่เคยฉวยโอกาสเธอเลยนะ หรือแม้กระทั้งตอนที่เธออาบน้ำฉันก็ไม่เคยส่องดูเลยสักนิด"

"หืม~ยูคาริจ้ะ รู้หรือไม่ว่าเวลาเธอโกหกเธอมักจะคิ้วตกนะ..."

"....เผ่นละจ้ะ!"

"สเปวการ์ด!!ผีเสื้อมรณะ[ฝันกลางวันชั่วนิรันดร์]"

"กรี้ด~~"และหลังจากนั้น~

"แค่ขอฉันสักคำก็ให้ได้แล้วแท้ๆ~"

"เอ๋~อะไรนะ~พอดีฉันยังมึนๆอยู่นะ..."

"บูว~ยูคาริ~ฉันหิวแล้วละ~"

"หืม..ช่วยไม่ไดช่วยไม่ได้ละนะ อะ.."

"หืม?~นี้มัน!"

"วันวาเลนไทน์ก็ต้องช็อคโกแลตสิเนอะ~"

"นั้นสิเนอะ~"


--------------------------------------------------------------------------------------------------------

จบไป 1 คู่ เป็นยังไงบ้างสนุกหรือเปล่าจ้ะ? อ่านรู้เรื่องหรือเปล่าจ้ะ? หากชอบก็อย่าลืมกดให้กำลังใจกันน้า~~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น