คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 45 : เด็กดื้อจักต้องโดนลงโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 808 ครั้ง
    5 ก.ย. 62





แอ๊ดดดดดดด.....

เสียงอันใด? อืม...อย่ามากวนน่า เหล่าจือจะนอน!

"เด็กดื้อ...." เสียงผู้ใดกัน? เหตุใดจึงมาสะกิดสะเกาใบหน้าของข้าอยู่ได้ ช่างน่ารำคาญนัก ข้าเอามือปัดป่ายสิ่งที่มารบกวนการนอนออกไปจากใบหน้าแต่ก็ไม่ได้ผล สิ่งนั้นยังตามวนเวียนสัมผัสลูบไล้ทั้งตาจมูกปากของข้าจนข้านอนไม่หลับต้องกระพริบตาปริบๆ ก่อนขยี้ตาอย่างง่วงงุ่น ข้าค่อยๆงัวเงียลืมตาขึ้นมาและแล้วก็เห็นภาพตรงหน้าอย่างชัดเจน

"หวางเย่..." 

คนมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน? ข้ารีบหลับตาปี๋แล้วได้แต่ภาวนาให้มันเป็นเพียงภาพลวงตา 

"เจ้าแมวขี้เซา ยังมิยอมตื่นอีกรึ?" หวางเย่เคาะหน้าผากข้าเบาๆ จะทำอย่างไรดี ข้าควรลืมตาหรือไม่นะ

"เหมียววววว...." ข้าแกล้งร้องตอบด้วยเสียงแมวเลียนเสียงเสี่ยวไป๋ หวังให้คนคิดว่ามันน่านักน่าเอ็นดู เผื่ออารมณ์ของหวางเย่จะดีขึ้น ก็ข้ายังมิได้เตรียมใจเลยนี่นาว่าจะตื่นมาพบกับหวางเย่ทันทีแบบนี้

"หึ! ไม่ต้องมาแกล้งทำเป็นส่งเสียงออดอ้อน วันนี้เจ้าจะต้องโดนลงโทษ!" หวางเย่บีบจมูกข้าจนหายใจไม่ออกต้องรีบอ้าปากงับอากาศสูดลมหายใจเข้าอย่างแรง

"แค่กๆๆ...โอ้ย!" อารามตกใจจึงทำให้ข้าสำลักอากาศที่สูดเข้าไปเต็มปอดจนไอออกมา จากนั้นพอรีบลุกขึ้นนั่งหัวก็ชนฝาหีบเข้าเต็มแรงดังโป้กจนศีรษะเจ็บร้าวไปหมดจนข้าต้องกุมหัวร้องโอดโอย

"เป็นอันใดหรือไม่?" หวางเย่รุดเข้ามาช้อนตัวข้าออกจากหีบแล้วประคองศีรษะของข้าเพื่อดูอาการ

"เจ็บนิดหน่อยขอรับ แล้ว...หวางเย่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน?" ข้าถามออกไปก่อนคำแรกด้วยความอยากรู้ ข้านอนอยู่ในหีบชัดๆ คนไม่น่าจะหาข้าพบเร็วขนาดนี้

"ข้าต่างหากที่ต้องถามว่าเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?" คนถามด้วยน้ำเสียงเข้มงวดจนข้าหวาดกลัว ได้แต่ตอบอ้อมแอ้ม

"นู๋...ระหว่างที่จัดเก็บข้าวของให้หวางเย่นู๋ดันทำปิ่นตกลงไปในหีบเสื้อผ้า พยายามคุ้ยอาภรณ์หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ เนื่องจากหีบมันใหญ่เกินตัวนู๋ไปมาก นู๋จึงต้องปีนลงไปหาของในหีบ ทว่าฝาหีบดันตกลงมากระแทกศีรษะนู๋จนนู๋หมดสติ หลับไปนานเท่าใดไม่ทราบพอตื่นมาก็พบหน้าหวางเย่แล้ว...." ข้าพยายามไม่พูดถึงจิ้นอิ๋งเพราะเกรงหวางเย่จะรู้ว่าเขาแอบช่วยเหลือข้าในครั้งนี้ จากนั้นก็พยายามบีบน้ำตาเพื่อวินขอความเห็นใจ "ผู่เยว่...." ข้ากล่าวเสียงเครือ "ขออภัยที่ไม่สามารถไปส่งหวางเย่ได้ เพราะการจากลามันเศร้าเกินไป...จึงคิดหลบมาจัดข้าวของทำใจเงียบๆ ไม่คิดว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นจนทำให้หวางเย่ต้องออกตามหา ผู่เยว่เสียใจ" น้ำตาของข้าหยาดหยดลงมาที่แก้ม ข้าแสร้งทำเป็นไม่รู้ว่าหีบใบนี้อยู่บนรถม้าที่กำลังเดินทางไปกับหมู่คณะ แกล้งทำเป็นหมดสติจนจำไม่ได้แบบนี้ข้าละถนัดนัก

"ผู่เอ๋อร์...." หวางเย่ยกมือขึ้นแล้วใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาออกจากแก้มของข้า "พวกเราออกเดินทางมาจนเกือบจะถึงชายขอบมณฑลหูเป่ยแล้ว..."

"หวางเย่ว่ากระไรนะ?" ข้าทำเป็นตกใจเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน 

"เจ้าไม่รู้จริงๆหรือว่าตนเองอยู่บนรถม้าขนสัมภาระ?" ข้าหันไปมองดูรอบกาย อืม...ก็รถม้าคันเดิมเพิ่มเติมคือมีสามีนั่งหัวโด่อยู่ด้วย

"นู๋มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน? ผู่เยว่จำอันใดมิได้เลย" มาละ...บทคนโศกความจำเสื่อมที่ข้าถนัดเป็นพิเศษ

"สงสัยตอนที่เจ้าสลบไปนั้นไม่มีผู้ใดรู้เห็น บ่าวไพร่จึงนึกว่าเป็นหีบสัมภาระธรรมดาเลยพาลยกเจ้าติดมาด้วย" หวางเย่อธิบายตามที่ตนเข้าใจ ข้าลอบยิ้มเมื่อแผนการสำเร็จไปตามที่ตั้งใจไว้

"เจ้ายิ้มอันใด?" ข้าสะดุ้งโหยงเมื่อโดนหวางเย่จับได้ว่าแอบยิ้ม

"ผู่เยว่แค่ดีใจที่ไม่ต้องแยกจากหวางเย่" ข้าทำเสียงออดอ้อนพร้อมกับเอียงศีรษะเข้าไปซบไหล่คนเพื่อออเซาะ

"เจ้าแน่ใจนะว่าไม่รู้สึกตัวมาตลอดทาง?" หวางเย่ถามซ้ำอีกรอบเพื่อความแน่ใจ คนคงคิดสงสัยแต่ถ้าจับไม่ได้คาหนังคาเขาข้าจะไม่ยอมรับสารภาพเด็ดขาด

"ผู่เยว่จำสิ่งใดไม่ได้เลยขอรับ รู้สึกปวดหัวเหลือเกิน..." ข้าแกล้งเจ็บศีรษะเพื่อเบี่ยงประเด็นออกไปให้พ้น หวางเย่รีบเข้ามาประคองข้าพลางตะโกน

"ผู้ใดอยู่ด้านนอก ตามหมอมาให้ข้าที!" 

(ต่อ) 

เพียงครู่เดียวท่านหมอที่ติดตามมากับกองทัพเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยก็เข้ามาในรถม้า หวางเย่ประคองข้าให้ท่านหมอตรวจอาการ เขาว่าศีรษะของข้ากระทบกระเทือนอย่างรุนแรงต้องการการพักผ่อน และได้ให้ยามาทาตรงรอยปูดบนหัวข้าก่อนจะขอตัวกลับออกไป

หวางเย่เปิดตลับยาที่ได้รับมาแล้วทายาลงบนหน้าผากที่ปูดบวมของข้าเบาๆ สัมผัสจากปลายนิ้วที่เย็นฉ่ำทำให้ข้ารู้สึกสบายขึ้น ตรงหัวที่ปวดตุบๆเมื่อครู่ก็เหมือนจะหายเจ็บลงไปนิดหน่อย ข้าหลับตาพริ้มลงรอรับสัมผัสอันอ่อนโยน 

"ง่วงงั้นรึ? เช่นนั้นทานสำรับเย็นก่อน แล้วค่อยไปนอน" หวางเย่ปัดปอยผมของข้าไปทัดหูให้อย่างนุ่มนวล จากนั้นก็หันไปบอกจิ้นอิ๋งให้เตรียมสำรับเย็นเอามาให้ข้าทานบนรถม้าเลย ก่อนที่คนจะอุ้มข้าลงจากรถม้าขนสัมภาระแล้วนำข้าไปยังรถม้าส่วนตัวของหวางเย่ เพียงครู่เดียวจิ้นอิ๋งก็ยกสำรับเย็นแบบง่ายๆเข้ามาให้ข้ากับหวางเย่ทาน 

"เหตุใดจึงทานน้อย?" หวางเย่ถามขึ้นเมื่อเห็นข้าเขี่ยอาหารในชามไปมาไม่ยอมทานสักที

"ผู่เยว่ไม่ค่อยหิวขอรับ" ข้าตอบไปตามตรง

"วันนี้ไม่ได้อะไรมาทั้งวันจะไม่หิวได้อย่างไร" หวางเย่ขมวดคิ้วนิ่วหน้าคล้ายดุคล้ายสงสัยจนข้าต้องลนลานตอบคำถามอย่างลืมตัว

"ก็ผู่เยว่...." ข้ารีบกลืนคำพูดลงคออย่างรวดเร็ว เกือบหลุดปากพูดออกไปแล้วว่าข้าทานขนมที่ลู่กงกงเตรียมเอาไว้ให้ท่นเล่นระหว่างทางจนอิ่ม "ผู่เยว่รู้สึกเวียนศีรษะจึงมิค่อยอยากอาหารขอรับ" 

"อ้อ...ข้านึกว่าทานขนมจนอิ่มเสียอีก" หวางเย่พูดลอยๆพลางปรายตาไปทางจานของว่างบนโต๊ะในรถม้า

"แค่กๆ...นู๋หมดสติไปจึงยังมิได้ทานสิ่งใดเข้าไปเลยขอรับ ความจริงก็รู้สึกท้องว่างๆอยู่เหมือนกัน..." ข้ารีบคีบอาหารเข้าปากอย่างรวดเร็ว

พอข้าทานสำรับเย็นจนเสร็จสิ้น ก็บ้วนน้ำล้างปาก รับผ้าเช็ดหน้ามาจากจิ้นอิ๋งเพื่อเช็ดหน้า จากนั้นจึงเอนกายลงนอน หวางเย่ก็คลี่ผ้าห่มขึ้นคลุมกายแล้วเผื่อแผ่มาถึงข้าด้วยก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ ข้าหันหน้าเข้าไปซุกซบอกคนทันทีเพื่อแสวงหาความอบอุ่นและหวางเย่ก็ตวัดอ้อมแขนมาโอบกระชับรอบกายข้า ณ ที่แห่งนี้ในอ้อมแขนของคนข้ารู้สึกปลอดภัยยิ่งจึงพาลให้ความง่วงงุ่นเข้าจู่โจมอย่างรวดเร็วจนผลอยหลับไปในที่สุด

"เด็กดื้อ...พรุ่งนี้จักต้องโดนลงโทษ..." สิ่งสุดท้ายที่เข้าสู่โสตประสาทนั่นคือเสียงกระซิบแผ่วเบาของหวางเย่ แต่ทว่าเปลือกตาข้ากลับหนักอึ้งจนคิดอันใดไม่ออกเสียแล้ว

เช้าวันต่อมาพอข้าตื่นนอนหวางเย่ก็หายตัวไปเสียแล้วจิ้นอิ๋งบอกว่าคนไปตรวจตราคณะเดินทางก่อนเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง ข้ารับผ้าชุบน้ำหมาดๆมาเช็ดหน้า ก่อนจะบ้วนปากแล้วให้จิ้นอิ๋งไปยกสำรับเช้ามาวางรอคนกลับจากการเดินตรวจตรา ระยะเวลาผ่านไปเพียงครู่หนึ่งหวางเย่ก็แหวกผ้าม่านเข้ามาในรถม้า

"หวางเย่...ผู่เยว่เตรียมสำรับเช้าเอาไว้ให้แล้วขอรับ?" ข้าต้องทำตัวเป็นศรีภรรยาที่ดีสักเล็กน้อย เอาอกเอาใจคนบ้างเพื่อกลบเกลื่อนความผิดที่ได้ก่อไว้ก่อนที่จะโดนหวางเย่รำคาญไล่ตะเพิดไม่ดูดำดูดี

"เจ้าทานเลย ข้าทานกับพวกทหารมาแล้ว" หวางเย่ตอบคำพลางรับผ้าชุบน้ำหมาดๆจากจากจิ้นอิ๋งมาเช็ดหน้าเช็ดตาโดยไม่หันมาสนใจข้าเลยแม้แต่น้อย

"ขอรับ..." ข้าตอบอย่างหงอยเหงาพร้อมกับหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารเข้าปาก

"เป็นอันใด? รีบทานเร็วเข้า ประเดี๋ยววันนี้เราจะเข้าตัวหมู่บ้านแล้ว หากมีเวลาจะได้แจกจ่ายเสบียงอาหารให้พวกชาวบ้านเลย" หวางเย่หยอกด้วยการบีบจมูกข้าเบาๆ ข้าจึงรีบทานอาหารอย่างว่องไว นึกดีใจที่จัได้ไปแจกจ่ายข้าวของให้พวกชาวบ้านแล้ว

พอข้าทานอาการเสร็จหวางเย่ก็ออกไปสั่งให้ขบวนออกเดินทางทันที คนขี่ม้าอยู่ด้านนอกส่วนข้านั่งๆนอนๆอยู่บนรถม้าพลางทานของกินเล่นไปพลางๆ ผ่านไปหนึ่งชั่วยามรถม้าก็หยุดอย่างกะทันหันจนข้ารู้สึกแปลกใจจึงต้องเลิกผ้าม่านหน้าต่างขึ้นดู และก็เห็นบุคคลที่ไม่ควรจะโผล่มาอยู่ ณ ที่แห่งนี้ได้

"คารวะหวางเย่" คนประสานมือเคารพหวางเย่จากบนม้า มิยอมลงมาขุกเข่าที่พื้นตามปกติ ช่างไร้มารยาทยิ่ง!

"คุณชายมู่หรง ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?" หวางเย่ถามอย่างฉงยสงสัย 

"ข้าน้อยได้ข่าวว่าท่านออกเดินทางมายังหมู่บ้านทางชายแดนเพื่อแจกจ่ายข้าวของเครื่องใช้ ข้าน้อยจึงรวบรวมข้าวสารอาหารแห้งเท่าที่มีอยู่ในโกดังตามมาสมทบเพื่อนำมาแจกจ่ายให้ชาวบ้านเพิ่มเติมขอรับ" ข้าได้ยินจากพวกบ่าวรับใช้ที่จวนมาว่าคุณชายมู่หรงผู้นี้เป็นพ่อค้าหน้าเลือดที่ค้าขายแลกเปลี่ยนกับทางจวนผู้ว่าฯ มาช้านาน ไม่มีทางที่คนจะนำของเหล่านี้มาบริจาคให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนอย่างแน่นอน

"ข้าออกเดินทางอย่างฉุกละหุกยิ่งนัก ท่านทราบเรื่องนี้ได้อย่างไร?" นั่นสิ...ข้าได้ทราบข่าวการเดินทางครั้งนี้ช่วงกลางคืน พอวันถัดมาหวางเย่ก็ออกเดินทางเลยจนแทบไม่มีเวลาร่ำลาผู้ใดเสียด้วยซ้ำ

"ท่านผู้ว่าฯแจ้งให้ข้าทราบเมื่อเช้าวาน พวกขุนนางและคหบดีทั้งหลายจึงพากันรวบรวมเงินทองมาซื้อเสบียงเหล่านี้แล้วมอบหมายหน้าที่ให้ข้านำมามอบให้หวางเย่ขอรับ" ท่านผู้ว่าฯ ผู้นี้มีหูตาเป็นสัปปะรดไม่เบา ดูท่าหวางเย่จะดูแคลนคนมิได้แล้ว และถึงแม้หวางเย่จะไม่พูดออกมา แต่ข้าก็พอจะคาดเดาได้ว่าเงินทองของหวงตี้ที่พระราชทานมานั้นรั่วไหลไปยังที่ใดบ้าง มันจะต้องถูกพวกขุนนางกังฉินในมณฑลหูเป่ยยักยอกไปอย่างแน่นอน ดีไม่ดีอาจเป็นการโกงกินครั้งใหญ่ที่กินตั้งแต่ปลาตัวเล็กตัวน้อยไปจนถึงปลาตัวใหญ่เสียด้วยซ้ำ

"เช่นนั้น...ไหนเล่าเสบียง?" หวางเย่เลิกคิ้วถามพลางมองหารถเสบียงที่ว่า แต่ก็มิเห็นแม้แต่เงา

"อะแฮ่ม! เนื่องจากข้ารุดเดินทางตามมาให้ทันบวนของหวางเย่ จึงเร่งขี้ม้าตามมาแต่ผู้เดียวโดยทิ้งผู้คุ้มภัยเอาไว้กับรถขนเสบียงที่กำลังเดินทางตามมาขอรับ" 

"ขอบใจเจ้ามาก เช่นนั้นก็เดินทางไปด้วยกันเถอะ" ในเมื่อคนก็มาถึงนี่แล้ว หวางเย่จึงต้องจำยอมให้คุณชายมู่หรงร่วมขบวนเดินทางไปด้วย และแล้วพวกเราก็ออกเดินทางอีกครั้ง

ครานี้ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยาม รถม้าก็จอดสนิท ข้ารีบเปิดผ้าออกมองดู เห็นภายนอกรถม้ามีพวกชาวบ้านที่ออกมาต้อนรับหวางเย่อยู่เต็มไปหมด มีทั้งคนเฒ่าคนแก่ลูกเล็กเด็กแดงกระจองอแง แต่สายตาของทุกคนต่างเพ่งมองตรงมายังหวางเย่อย่างมีความหวัง ข้าเห็นชายหนุ่มที่ชื่อว่าเฉาตันผู้นั้นเดินออกมาเบื้องหน้าทุกคนแล้วคุกเข่าลงคารวะหวางเย่ พวกชาวบ้านทุกหลายจึงพากันคุกเข่าลงตามเป็นพรวน

"คารวะหวางเย่" 




-----------

Talk (03/4/17)
ขอโทษที่หายไปหลายวันนะคะ
พอดีชีวิตมีดราม่าเล็กน้อยถึงปานกลาง
เกือบถูกโกงเงินไป1700฿ ร้องห้ายยย
แต่ไฟท์จนได้คืนแล้วค่ะ เลยเสียเวลาไปหลายวัน 5555
พรุ่งนี้งดอัพ1วัน จะไปสัปดาห์หนังสือค่ะ
ถ้าติดลมอาจอ่านนิยายต่ออีกสักวัน555

ช่วงนี้ขี้เกียจตัวเป็นขนค่ะ 
เขียนนิยายทีไรก็หลับทู้กที
เมื่อเย็นก็หน้ามืดเป็นลมเป็นแล้ง 
ถ้าสุขภาพอำนวยเมื่อไหร่ จะรีบกลับมาปั่นต่อรัวๆค่ะ ><


Talk (30/3/17)

เป็นไงล่ะ คำแก้ตัวของเสี่ยวเยว่เรา
เอาออสการ์ไปเลยค่ะ นางมั่นใจมากกกว่าหวางเย่จะจับไม่ได้ (หรา???)
อย่าให้โดนลู่กงกงเปิดโปงนะ555

ช่วงนี้มาช้ามากกกก เพราะเรายุ่ง เพิ่งแก้งานเรื่องใหม่ส่งบก. ไป เพี้ยงขอให้ได้ขอให้โดน><
แถมยังต้องไปลางาน ไปหาหมอเกือบทุกวัน ถ้าอาการดีขึ้นจะรีบมาปั่นให้เลยจ้า 


T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 808 ครั้ง

6,941 ความคิดเห็น

  1. #6364 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 23:19
    น้องเอ้ยยยย555555555
    #6364
    0
  2. #5950 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:43
    เสี่ยวเยว่ก็คือเลือดอาบนะคะ แถเก่งงง55555
    #5950
    0
  3. #5493 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:01
    ทุกคนรูแน่ๆ
    #5493
    0
  4. #5107 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 01:28
    กลัวแผนจะแตกรึไง
    #5107
    0
  5. #4805 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 08:03
    เย่วน้อยจอมซน
    #4805
    0
  6. #4735 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 09:05

    เยว่น้อยเอ๊ย สีข้างถลอกหมดแล้ว 5555

    #4735
    0
  7. #3872 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 02:11
    หวางเย่กลับไปจัดหนักให้ท่านผู้ว่าหน่อย
    #3872
    0
  8. #3742 แกงส้ม (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 19:21
    มู่หรงตามมาอีก
    #3742
    0
  9. #3665 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 06:42
    เราอยากอ่านในมุมของหวางเย่บ้าง
    ตั้งแต่พบเย่วๆ จนถึงตอนนี้
    ยังไงเราก็ยังคิดว่าหวางเย่ต้องรู้เรื่อง
    ที่เย่วๆ ออกนอกจวน และเป็นนักพิณคนนั้นแน่

    ขอบคุณคนเขียน นิยายสนุกมาก ตามอ่านต่อกันยาวๆเลยคะ
    #3665
    0
  10. #3526 kkolk (@kkolk) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:10
    อะโหววววว ตอแหลมขนาดตุ๊กตาทองสามปีซ้อนก็ไม่พ้นสายตาหวางเยว่หรอกนะผู่เอ๋อร์ ท่าทางนิ่มๆนั่นแค่หลอกให้ตายใจเท่านั้นแหละ โดนแน่
    /รักษาสุขภาพดีๆนะคะ ไปเที่ยวที่คนเยอะๆก็ระวังด้วยน้า
    #3526
    0
  11. #3525 0895426863 (@0895426863) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 14:51
    นุ้งเยว่หนีไปเที่ยวไหนเนี่ย...คิดถึงแล้ววว
    #3525
    0
  12. #3524 Solarbeam (@tambodin) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 02:08
    สนุกขอรับ
    #3524
    0
  13. #3521 baipor12345 (@baipor12345) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 14:22
    ผู่เยว่จะโดนลงโทษไหมน้าาา
    #3521
    0
  14. #3519 kotchaporn7777 (@kotchaporn7777) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 02:50
    งุ้ยยยยยยจับได้ซะละรู้สึกว่าหวางเย่
    จะรู้อยู่แล้ว5555+
    #3519
    0
  15. #3518 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 17:24
    มู่หรงดูเสล่อมากอ่ะ 555 อาจจะเป็นหนึ่งในคนที่โกงเงินก็ได้นะ
    #3518
    0
  16. #3517 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 16:50
    มหาสมุทรน้ำส้มถล่มแน่ๆ
    #3517
    0
  17. #3512 คิเซริ (@fim82) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 12:40
    เรื่องแถผู่เยว่ถนัดนักแล
    55555
    #3512
    0
  18. #3511 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 07:17
    นั่นไง หวางเย่จับได้แล้วจริงๆด้วย แต่คงเอ็นดูผู้เยว่ไม่น้อยจึงยอมเลยตามเลย หุหุหุ

    ปล. มีคำผิด ทันบวน > ทันขบวน, ขี้ม้า > ขี่ม้า
    #3511
    0
  19. #3510 fairy (@game_) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 22:25
    หายไวๆเน้ออออ
    #3510
    0
  20. #3509 maimaiwhan (@maimaiwhan) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 20:49
    หายไวๆจ้าาา เอาเรื่องนี้ส่งไปด้วยรึเปล่าาาอยากได้เป็นเล่มด้วยอ้าาา
    #3509
    1
    • #3509-1 ++Milady++ (@Suiji) (จากตอนที่ 45)
      3 เมษายน 2560 / 21:38
      เรื่องนี้สนพ. ติดต่อมาแล้วจ้า
      รอเขียนจบ555
      #3509-1
  21. #3508 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 19:54
    คุณชานมู่หรงตามมาอีกแล้ว
    ขำผู่เอ๋อร์จะหิวได้ไงกินขนมมาตลอดทาง แล้วคิดว่าหวางเย่รู้ไม่ทันหรอ 555+
    #3508
    0
  22. #3507 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 13:53
    ตามมาครบ งานนี้คึกคักกันน้าดู 555
    #3507
    0
  23. #3506 Real_ChanBaek (@NungFar9539) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 12:11
    วิ่งสุ้ฟัดยังจัดว่าน้อยไป 555
    #3506
    0
  24. #3505 missmaud (@missmaud) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 12:02
    สู้ๆนะคะ
    #3505
    0
  25. #3504 mana_ai (@mana_ai) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 11:44
    ยอดเงินนี้คุ้นตาอย่างยิ่ง ทีมเดียวกันแน่เลย เราก็ได้เงินคืนแล้วเหมือนกันค่า รอดดดด
    #3504
    1
    • #3504-1 ++Milady++ (@Suiji) (จากตอนที่ 45)
      3 เมษายน 2560 / 12:58
      555
      แหมดังอ่ะ
      ใครๆก็รู้ แวดวงเดียวกัน><
      #3504-1