คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 4 : เทพแห่งการพนัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,710 ครั้ง
    5 ก.ย. 62




"คุณชายหยวนของท่านก็คือ อี้ชินหวาง หยวนอวี้!" 

นั่นอย่างไรเล่า! ข้าเดาไว้มิมีผิดเลยแม้แต่น้อย หากข้าเข้าบ่อนลองเสี่ยงทายลูกเต๋าจะเดาถูกเช่นนี้หรือไม่? คุณชายหยวนผู้นี้เป็นถึงอี้ชินหวาง ฐานะนั้นคือพระอนุชาขององค์หวงตี้ เขาใช่เชื้อพระวงศ์อย่างที่ข้าคาดเอาไว้จริงๆ...

แต่เดี๋ยวก่อน...อี้ชินหวาง? ตาย...ข้าคงต้องตายแน่แล้ว เขาคือหวางเย่นี่นา ที่แท้บุรุษผู้นี้ก็คือสามีของข้านั่นเอง...

แล้วอย่างไรเล่า?

ข้าตัวสั่นพั่บๆเป็นลูกนก หันไปมองจิ้นอิ๋งด้วยแววตาอ้อนวอนดั่งลูกสุนัขที่ถูกรังแกจนน้ำตาคลอคลอง หัวใจเต้นระรัวราวกับเสียงกลอง ตัวข้าราวกับหดเล็กลงเหลือเพียงสามชุ่น*

"ท่านอย่าบอกนะว่า ท่านไม่รู้จักหวางเย่" จินอิ๋งพูดกับข้าด้วยน้ำเสียงคล้ายคนอดกลั้น ข้าจึงรีบพยักหน้าหงึกหงักอย่างตั้งอกตั้งใจ

"เป็นไปได้อย่างไรกัน? ท่านเป็นนายบำเรออุ่นเตียงของหวางเย่นะ เหตุใดจึงไม่รู้จักหน้าค่าตาของหวางเย่เล่า?" จิ้นอิ๋งที่มีความอดทนเป็นเลิศเริ่มจะทนข้ามิไหวแล้ว...

"ก็ข้าจำสิ่งใดไม่ได้เลยนี่..." ข้าตอบเสียงอ่อยๆ "อีกอย่างจื่อลู่เคยเล่าให้ข้าฟังว่า ตั้งแต่ข้าย้ายเข้ามาอยู่ในตำหนักของหวางเย่ ก็ยังมิเคยได้พบหน้ากัน เนื่องจากข้าเป็นเพียงแค่นายบำเรออุ่นเตียง ตอนเข้ามาจึงไม่มีพิธีรีตรองใดๆทั้งสิ้น แค่นั่งเกี้ยวเข้ามาทางประตูข้างจากนั้นหวางเย่ก็มอบเรือนเยว่ชิงให้ข้าโดยไม่เคยปรากฏกายมาให้ข้าเห็นเลยแม้แต่ครั้งเดียว กระทั่งจื่อลู่เองก็คงมิเคยเห็นหน้าหวางเย่เช่นกัน" ข้าบอกกล่าวตามตรง ซึ่งมันก็ทำให้จิ้นอิ๋งนึกขึ้นได้ ดูเหมือนเขาจะลืมไปแล้วว่าข้านั้นสูญเสียความทรงจำไปจนสิ้น

"ข้าเข้าใจแล้ว..." จิ้นอิ๋งพยักหน้า

"แล้วพวกเราจะทำอย่างไรดี? คุณชายหยวน เอ้ย! หวางเย่มาฟังข้าดีดพิณที่นี่ทุกวันเช่นนี้จะมีปัญหาหรือไม่?" ข้าถามด้วยความกังวล

"นั่นน่าจะยังมิมีปัญหา เพราะบ่าวเดาว่าหวางเย่เองก็คงมิเคยพบเห็นหน้าค่าตาของท่าน ดังนั้นจึงคงจะยังมิทราบว่าท่านเป็นคนในตำหนักอี้ชินหวาง แต่ที่บ่าวสงสัยก็คือ เหตุใดหวางเย่จึงมาฟังพิณท่านทุกวันด้วยเล่า?"

"หรือว่าหวางเย่จะรู้?" 

"นั่นมิน่าเป็นไปได้...แต่เพื่อความปลอดภัยข้าคิดว่าท่านควรเลิกทำงานที่นี่จะดีกว่า" 

"จะได้อย่างไรเล่า...หากข้าไม่ทำงานแล้วพวกเราจะเอาเงินที่ใดมาจับจ่ายใช้สอยกัน?" ที่นี่นับเป็นแหล่งทำมาหากินชั้นเลิศเชียวนา

"นั่น...พวกบ่าวจะไปหางานทำเอง" จิ้นอิ๋งกัดฟันตอบด้วยคสามมุ่งมั่น แต่อย่างที่ข้าเคยว่าไว้ ข้ามิต้องการให้เด็กรับใช้ทั้งสองลำบากไปมากกว่านี้ แค่ทำงานรับใช้ในเรือนเยว่ชิงก็เหนื่อยเกินพอแล้ว

"ไม่ต้องแล้ว...ข้าจะไปปรึกษาหลงจู๊ ขอเปลี่ยนวันทำงานดูก่อนก็แล้วกัน" อืม...เอาแบบนี้แหละ ก่อนอื่นลองขอเปลี่ยนวันทำงานดูก่อน แล้วค่อยหาทางขยับขยาย ส่วนวันนี้ข้าก็ปิดบังหน้าแล้วไปดีดพิณต่อ ระหว่างดีพิณก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่จับจ้องมาตาไม่กระพริบ ข้ามองสำรวจหน้าตาสามีข้าเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อจดจำมันเอาไว้ คราวหน้าไปเจอที่ใดจักได้จำได้ ข้ามองไล่ตั้งแต่ปลายคางขึ้นไป ยังริมฝีปากบางเฉียบ ยกยิ้ม จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาเหยี่ยวสีนิลคู่นั้นที่สบตาข้าส่องประกายคมกริบจนข้าสะดุ้งต้องเสหลบตาก้มลงมามองพิณแทน หลังจากนั้นข้าก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองหวางเย่อีกเลย

ข้าเข้าไปคุยกับหลงจู๊เรื่องขอเปลี่ยนวันทำงานเป็นอังคาร พฤหัสฯ เสาร์แทน หลงจู๊ก็บอกว่าขอไปถามคนที่มาผลัดเวรกับข้าก่อนว่าสะดวกหรือไม่ ซึ่งนั่นก็หมายความว่าวันมะรืนข้าจะต้องมาทำงานอีกวันก่อนจึงจะได้คำตอบ ถ้าแลกวันทำงานไม่ได้ข้าอาจจะต้องลาออก น่าเสียดายงานที่นี่เงินดีเสียด้วยสิ แต่ก็ช่วยไม่ได้ แลกกับการที่ข้าต้องเสี่ยงถูกโดนจับได้แล้วข้าต้องเลือกหนทางที่ปลอดภัยกับชีวิตเอาไว้ก่อน

----------- 

พอถึงวันศุกร์ข้าก็เข้ามาทำงานตามปกติ วันนี้ข้าพาจื่อลู่มาด้วยเนื่องจากการพาจิ้นอิ๋งที่เป็นคนของตำหนักหวางเย่มาน่าจะเป็นการสุ่มเสี่ยงยิ่งนัก พอมาถึงหอลู่หลินหลงจู๊ก็รีบเดินเข้ามาแจ้งแก่ข้าว่านักดนตรีอีกผู้ที่จะสลับเวรกับข้านั้นพร้อมมาทำงานแล้วตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ซึ่งนั่นนับว่าดียิ่งข้ารีบขอบอกขอบใจเขา แล้วสั่งกำชับเขาและหลงจู๊ว่าหากมีผู้ใดมาถามถึงข้าให้ตอบไปว่าข้าไม่สบายจึงลางานหนึ่งวันแทน พวกเขาทำหน้าสงสัยเล็กน้อย แต่ข้าทั้งขอร้องทั้งอ้อนวอนดังนั้นพวกเขาจึงยินดียอมตกลงจะไม่บอกเรื่องที่ข้าขอแลกวันทำงานกับผู้ใด

ดังนั้นวันนี้ข้าก็ว่างแล้ว ข้ากะว่าจะไปเดินเล่นในเมืองสักหน่อยก่อนกลับเรือน แต่ทว่าจื่อลู่ที่เพิ่งสร่างไข้กลับบอกแก่ข้าว่าเขารู้สึกไม่ค่อยดี ข้าจึงให้เขานั่งพักให้หายเหนื่อยก่อนแล้วค่อยพาเขาไปพบท่านหมอ ระหว่างที่จื่อลู่นั่งพักข้าก็สวมหมวกที่มีผ้าโปร่งบางช่วยปิดบังหน้าตาเดินขึ้นไปสำรวจยังชั้นบน ที่นี่เป็นบ่อนพนันเลื่องชื่อ มีการพนันหลากหลายรูปแบบแต่ข้าเลือกเข้าไปยืนชมตรงที่มีผู้คนมุงเยอะที่สุด ตรงกลางฝูงชนมีโต๊ะและมีถ้วยใส่ลูกเต๋าสามลูก ข้าเห็นคนผู้หนึ่งใส่ลูกเต๋าลงในถ้วยจากนั้นก็เขย่าๆแล้วคว่ำถ้วยลงบนโต๊ะ พอเขาคว่ำถ้วยเสร็จฝูงชนก็พากันทายเลขในลูกเต๋าว่าสูงหรือต่ำแล้ววางเงินเดิมพัน คนตรงกลางก็ยกถ้วยขึ้นเผยให้เห็นลูกเต๋าข้างในทั้งสามลูกว่ามีแต้มรวมกันเท่าใด หากไม่เกินสิบถือเป็นแต้มต่ำ ส่วนมากกว่าสิบนับเป็นแต้มสูง ข้าเห็นผู้คนมีทั้งได้และเสียการเล่นพนันชนิดนี้ดูไม่ยากและน่าสนุก หลังจากที่มองดูผู้คนเสี่ยงทายแต้มในลูกเต๋าผ่านไปหลายรอบ ข้าก็นึกสงสัยว่าเหตุใดคนพวกนี้จึงทายไม่ถูกกันเล่า ข้ายืนลองฟังเสียงลูกเต๋าดูแล้วแอบลองทายในใจก็ถูกทุกครั้ง ข้าได้ยินกระทั่งเสียงลูกเต๋าพลิกกลับไปกลับมาแล้วกี่ครั้ง พลิกไปด้านใดบ้าง ไม่น่าเชื่อว่าข้าจะสามารถใช้โสตประสาทของข้าแยกแยะเสียงเขย่าลูกเต๋าพร้อมๆกันได้ทั้งสามลูกแถมยังสามารถทายเลขบนหน้าลูกเต๋าได้ไม่ผิดเลยสักครั้งเดียว

หลังจากยืนมองพวกเขาทายลูกเต๋าส่วนข้าก็ฝึกหัดทายในใจติดต่อกันถึงสิบตาตัวข้าผู้นี้ก็คันไม้คันมืออยากลองเล่นทายลูกเต๋าดูบ้าง พอเจ้ามือเขย่าลูกเต๋าเสร็จข้าก็เลือกวางเงิน ผู้คนถึงกับมองข้าเป็นตาเดียวกัน อันใดกันเล่า? เงินห้าตำลึงนี่เท่ากับเงินเดือนของข้าทั้งเดือนเชียวนะ พวกเจ้าลูกเศรษฐีใช้จ่ายกันฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว! ข้าไม่สนใจพวกเขาและพยายามทำใบหน้าให้หนาเข้าไว้ แต่ถึงอย่างไรพวกเขาก็มองไม่เห็นใบหน้าของข้าอยู่แล้วดังนั้นก็ช่างมันเถอะ!

ข้าเข้าใจแล้วว่าเหตุใดคนพวกนี้จึงทายแต้มลูกเต๋าไม่ถูกกัน ดูเหมือนว่าคนที่มีทักษะพิเศษสามารถฟังเสียงลูกเต๋าได้เช่นข้านั้นมีไม่มากนัก ในกลุ่มคนนี้น่าจะมีอยู่เพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้น ผู้คนส่วนใหญ่ล้วนเดาแต้มเสี่ยงทายทั้งสิ้น ข้าใช้เงินที่ชนะพนันมาจากรอบก่อนๆ ทุ่มเสี่ยงทายในรอบถัดๆ ไปทุกครั้งจนเงินของข้าทบทวีเป็นจำนวนมหาศาล จากเงินห้าตำลึงของข้า พอผ่านไปสิบตากลายเป็นห้าพันตำลึงได้อย่างน่าอัศจวรรย์ บัดนี้ข้าได้กลายเป็นเศรษฐีแล้ว!

ครานี้ผู้คนต่างมองข้าด้วยสายตาอึ้งๆและทึ่ง เจ้ามือทำหน้าตาคล้ายอยากจะกระทืบข้าให้จมดิน คนหันไปซุบซิบกระไรบางอย่างกับผู้คุมหน้าเหี้ยมด้านหลัง เห็นดังนั้นแล้วข้าจึงคิดได้ว่าควรรามือแต่เพียงเท่านี้จะดีกว่า ข้ารีบฉวยตั๋วเงินห้าพันตำลึงที่ได้รับมาพับเก็บแล้วเหน็บเอาไว้ในอกเสื้อ มือไม้สั่นระริก ตั้งแต่เกิดมาข้ามิเคยได้จับเงินจำนวนมากขนาดนี้มาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว แม้แต่ในอดีตที่ข้าจดจำไม่ได้ข้าก็เดาว่าตนเองคงไม่มีวาสนาขนาดนั้นดอก

ข้าสังเกตเห็นผู้คนเริ่มมองข้าด้วยสายตาคล้ายหมาป่าที่กำลังล่าเหยื่อ ส่วนตัวข้านั้นก็คือลูกแกะที่กำลังจะถูกเขมือบนั่นเอง ข้าจึงรีบวิ่งไปหาจื่อลู่ที่นั่งรออยู่ข้างล่างจากนั้นก็ฉุดกระชากลากถูช่วยพยุงเขาออกจากหอลู่หลินอย่างเร็วรี่ จื่อลู่งุนงงเล็กน้อยว่าเหตุใดข้าจึงต้องรีบปานนั้น แต่เขาก็ยินยอมวิ่งตามข้ามาแต่โดยดี ระหว่างทางข้าก็เล่าเรื่องที่ตนเองไปเล่นพนันได้เงินมาห้าพันตำลึง จื่อลู่ถึงกับตาโตแล้วร้องว่าแย่แล้ว

"ท่านคึกคะนองเกินไปแล้ว เหตุใดจึงเล่นพนันด้วยเงินเยอะเช่นนั้นเล่า?" จื่อลู่ทำหน้าประหนึ่งว่าข้าเป็นเด็กสำมะเลเทเมาที่ใช้จ่ายเงินสุรุ่ยสุร่าย เที่ยวเอาเงินไปหว่านตามบ่อนพนัน 

"ข้ามีเงินมากขนาดนั้นที่ไหนกัน? นั่นเป็นเงินที่ข้าชนะพนันได้มาต่างหาก" ข้ารีบชี้แจงหน้าซื่อตาใส ตัวข้าคุณชายผู่เยว่ผู้นี้ไม่ได้เอาเงินไปเล่นพนัน แค่ก...เล่นพนันไปนิดหน่อยแต่ก็ได้ไม่มีเสียนะ ข้ารีบประจบประแจงด้วยการส่งตั๋วแลกเงินให้เขาเก็บไว้นี่น่าจะรอบคอบและปลอดภัยกว่าการเก็บเงินไว้กับตัวข้าจริงๆ

"ก่อนอื่นเราต้องรีบไปร้านแลกเงินโดยด่วน เอาตั๋วแลกเงินนี้ไปเปลี่ยนเป็นตั๋วแลกเงินที่สั่งจ่ายในนามท่านแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น" 

"ดูเหมือนว่าจะไม่ทันแล้วล่ะ" ข้าบอกกล่าวแก่จื่อลู่เสียงค่อยพร้อมกับกระตุหชายเสื้อเขาเป็นการใหญ่ เบื้องหน้ามีกลุ่มชายฉกรรจ์เดินเข้ามาขวางทางพวกเรา หน้าตาพวกมันดูเหี้ยมโหดดุดัน จื่อลู่รีบถลันมาอยู่ด้านหน้าเพื่อปกป้องข้าอย่างรวดเร็ว อา...ข้านี่มันช่างไร้น้ำยาสิ้นดี ต้องให้คนป่วยมาคอยปกป้อง น่าอายชะมัด

"พวกแกต้องการสิ่งใด?" จื่อลู่ตะคอกถามเสียงดัง พยายามทำเป็นเข้มแข็งต่อหน้าข้า แต่ขานี่สั่นพั่บๆ ช่างน่าเอ็นดูนัก

"ส่งตัวคุณชายด้านหลังมา แล้วพวกข้าจะปล่อยเจ้าไป" คนที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำของกลุ่มชายฉกรรจ์กล่าว ข้ารู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเขาชอบกล

"ไม่มีทาง!" จื่อลู่ตวาดกลับ ตัวเขาสั่นยิ่งกว่าลูกนกเสียอีก ข้าละสุดแสนจะสงสารและเห็นใจเขาเหลือเกินที่ต้องมามีเจ้านายจอมก่อปัญหาเช่นตนเอง

อ๊ะ! ข้านึกออกแล้ว ชายผู้นี้ก็คือคนที่ซุบซิบอะไรบางอย่างกับเจ้ามือในบ่อนพนันเมื่อครู่ หรือว่า...คนพวกนี้จักเป็นคนของบ่อนพนันกัน?

"พูดจากันดีๆไม่ชอบ อยากให้ลงไม้ลงมือสินะ?" ชายที่เป็นหัวหน้าข่มขู่

"พวกเจ้าเป็นคนของบ่อนพนันใช่หรือไม่? ยามพวกข้าแพ้พนันเสียจนเกือบหมดตัวพวกเจ้านั้นมีแต่ได้ ทว่ายามพวกข้าถอนทุนคืนได้บ้างกลับส่งคนมาข่มขู่กรรโชกทรัพย์  กระทำการเยี่ยงนี้หมายความว่ากระไรกัน?" ข้าเอ่ยปากถามเสียงดังหวังให้ผู้คนรอบข้างได้ยิน

"พฤติกรรมหยาบช้ายิ่ง ไม่มีจรรยาบรรณเอาเสียเลย เช่นนั้นผู้คนที่ไปเล่นชนะได้เงินมาจากบ่อนของพวกเจ้าจะโดนตามมาราวีเช่นนี้ทุกรายสินะ?" จื่อลู่รีบผสมโรงเล่นงิ้วไปกับข้าด้วย เอาเลยยิ่งเล่นใหญ่ยิ่งดี อย่างน้อยต่อให้วันนี้ต้องเจ็บตัวข้าก็ไม่มีสิ่งใดติดค้างในใจแล้ว

"พวกแก...! เฮ้ย! พวกเจ้าทุกคนจงไปจัดการพวกมันให้หุบปากซะ!" ชายที่เป็นผู้นำขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเมื่อโดนข้ากับจื่อลู่ประจาน จากนั้นจึงรีบหันไปสั่งลูกน้องให้มาจัดการพวกเราเสีย

กลุ่มชายฉกรรจ์ห้าหกคนล้อมกรอบพวกเราเข้ามาเรื่อยๆ ข้ากับจื่อลู่ก็พยายามถอยหนีจนหลังชนกำแพงหมดทางไปต่อ ขณะที่พวกมันเงื้อง่ากำปั้นที่กำลังจะทุบตีพวกเราอยู่นั้นก็พลันมีเสียงสวรรค์ดังขึ้นมาขัดจังหวะ

"พวกเจ้ากำลังทำสิ่งใดกัน?" 

แต่เอ๋! เสียงสวรรค์นี่ฟังดูคุ้นหูชอบกลนะ?

ข้าหันไปมองตามเสียง บุรุษที่ยืนอยู่ตรงหน้าข้า ผู้ที่ยื่นมือเอ้ย! ส่งเสียงแทรกเข้ามาช่วยเหลือข้านั้นไม่ใช่ใครอื่นไกลที่ไหนเลย...

สามีของข้าเอง...!

---------------- 

FootNote
1ชุ่น = 1นิ้ว

Talk
ตอนแรกว่าจะลงตั้งแต่เช้า แต่ดันนอนยาวเพิ่งตื่น><
ตอนนี้สามีโผล่มาอีกแระ...แหมพอมีชื่อหน่อยทำเป็นขยันโผล่
แต่ค่าตัวฮีคงแพงมากอ่ะ โผล่มาบทละนิดๆหน่อยๆ5555

นี่เป็นนิยายแนว slice of life ที่ลองเขียนเป็นครั้งแรก
สนุกไม่สนุก ชอบไม่ชอบยังไงติชมกันได้นะค้า^^
เนื้อเรื่องอาจจะเรื่อยๆ เฉื่อยๆ ไม่เจ้มจ้น ไม่เน้น nc ไม่มีฉากหวือหวา
แต่ไรท์รู้สึกว่ามันเป็นโจย์ที่ยากนะ จะเขียนนิยายแบบนี้ยังไงให้คนติดตามอ่านไปจนจบ
นิยายที่ดีไม่จำเป็นต้องมี nc ก็สนุกได้ 
(จริงหรา...ได้ข่าวจอมใจจักรพรรดิเรื่องก่อนที่ลงในธัญวลัยนี่ nc กระจาย555)
ฝากนิยายใหม่ด้วยเน้อ^_^










T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.71K ครั้ง

7,272 ความคิดเห็น

  1. #6967 moon97969 (@moon97969) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 15:42
    555 เจอกันอีกแร้วววนะสามี
    #6967
    0
  2. #6925 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:43
    อหหหหหเหมือนจะไม่รอด
    #6925
    0
  3. #6428 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 09:29
    ไม่สงบแล้วชีวิตน้องงง
    #6428
    0
  4. #6412 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 16:03
    จะรอดไหมหว่า
    #6412
    0
  5. #6240 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 07:17
    โดนจับได้แน่ๆเลยหนู5555555
    #6240
    0
  6. #5871 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 18:20
    หนีไม่พ้นเลยน้อง5555
    #5871
    0
  7. #5827 wuddyy (@wuddyy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 10:44
    55555555
    #5827
    0
  8. #5663 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 16:49
    มาทันเวลาจริงๆพ่อคุณ
    #5663
    0
  9. #5621 dang24 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 19:16

    สนุกทุกตอน ขรรมดีเจอสามีแต่ไม่รู้

    #5621
    0
  10. #5592 Minaon (@Minaon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 11:51
    น่ารักดีค่ะ บทไปเรื่อยๆไม่น่าเบื่อ สำนวนสวยอ่านง่าย

    ติดตามจร้า
    #5592
    0
  11. #5496 แมวดมกาว'วว (@kookiooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:32
    แหมมมมมม(&#215;100) สามีของข้าเองงงงงงงงง(เงงงงง)
    #5496
    0
  12. #5433 DreamMT (@DreamMT) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 03:35
    อยู่บ้านไม่เคยเจอมาเจอนอกบ้าน สามีอะไรเนี่ย 55555
    #5433
    0
  13. #5432 DreamingDreamer (@dreamza559) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 03:32
    น้องรวยแล้ว เริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวได้
    #5432
    0
  14. #5301 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 17:12
    โชคดีได้แปปเดียว น่าเอ็นดู
    #5301
    0
  15. #5273 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 09:03
    โชคร้ายของความโชคร้าย
    #5273
    0
  16. #5209 kimmywong (@kimmywong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 17:32
    จริงจ้า ไม่มีncก็สนุกได้
    #5209
    0
  17. #5173 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 00:08

    สามีโผล่มาแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะเป็นโชดดีหรือร้ายกันแน่!

    #5173
    0
  18. #5118 fomeriam690 (@0924211827) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 07:18
    เทอมาได้ทันเวลาพอดีอย่างกับรู้ใจ~
    #5118
    0
  19. #5072 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:02

    เราขำ555555555555

    #5072
    0
  20. #5032 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 08:34
    มาทันเวลาพอดีเลยยยย
    #5032
    0
  21. #4956 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:51
    ตายแน่นอน555
    #4956
    0
  22. #4826 tooktawu (@tooktawu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 14:23

    พระเอกมาได้ทันเวลาพอดีอย่าวกับรู้ใจแอบตามมาหรือเปล่าาา

    #4826
    0
  23. #4819 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 15:22
    คนที่น่ากลัวกว่าคนของบ่อนก็คือพระเอกป่าวอะะะะะ ตามนายเอกมาอย่างกับติดgps 5555555555
    #4819
    0
  24. #4771 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:34
    หลบหน่อยพระเอกมา
    #4771
    0
  25. #4750 อ๊ากกก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:34

    น้องง เกือบแล้ว

    #4750
    0