คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 37 : กลิ่นเปรี้ยวคละคลุ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 965 ครั้ง
    5 ก.ย. 62







ข้าพลันตกหลุมรักมันอีกครั้ง

ถูกแล้ว...เบื้องหน้าของข้านี้คือพิณราคาแพงหูฉี่คันนั้น พิณที่ข้ามิกล้าที่จะใช้เงินของหวางเย่จับจ่ายซื้อหามาครอบครอง เหตุใดมันจึงมาอยู่ที่นี่ได้เล่า?

"พิณนี่...." หรือว่า...หวางเย่จักให้คนซื้อมาให้ข้า? เป็นไปได้...ก็องครักษ์หยางพยายามพูดให้ข้าซื้อพิณเสียขนาดนั้น คนอาจนำเรื่องที่ข้าชมชอบพิณคันนี้มารายงานให้หวางเย่ทราบ

"ในเมื่อไปเลือกซื้อพิณมาแล้วก็รีบดีดพิณให้เปิ่นหวางฟังเถิด" 

"ขอบพระทัยหวางเย่ที่ให้คนไปซื้อหาพิณคันนี้มา ผู่เยว่ซาบซึ้งยิ่งนัก ทั้งๆที่นู๋ก็บอกองครักษ์หยางไปแล้วว่ามิได้ต้องการมันมากมายขนาดนั้น" ข้าต้องออกตัวเสียหน่อยว่าข้าไม่อยากได้พิณคันนี้เลยนะ เป็นพวกท่านเต็มใจจ่ายให้เอง อย่ามาทวงเงินกับเหล่าจือทีหลังเล่า 

"ข้ามิได้สั่งให้ผู้ใดซื้อพิณนี้มา เมื่อครู่เจ้ามิได้ออกจากเรือนเพื่อไปซื้อพิณหรอกรึ?" หากมิใช่หวางเย่ที่เป็นผู้ซื้อพิณคันนี้ให้ข้าแล้วจักเป็นผู้ใดได้เล่า?

"เนื่องจากสนนราคาของพิณคันนี้สูงถึงแปดพันตำลึง นู๋จึงมิกล้าใช้เงินที่ได้รับมาจากหวางเย่ อีกอย่างผู่เยว่ก็มีพิณที่เคยได้รับมาจากหวางเย่แล้ว เพียงแต่มันอยู่ที่เรือนเยว่ชิงเท่านั้นเอง นู๋มิได้ต้องการพิณคันนี้ถึงขนาดต้องทุ่มเทเงินทองจำนวนมากขนาดนั้นลงไปเลยแม้แต่น้อย" ด้วยอารามตกใจ กลัวว่าหวางเย่จะขับไล่ข้าออกจากจวนข้อหาใช้เงินสิ้นเปลือง ข้าจึงต้องรีบชิงอธิบายก่อนที่หวางเย่จะเข้าใจผิดไปมากกว่านี้ ความจริงแล้วข้าเป็นคนที่ค่อนข้างประหยัดมัธยัสถ์จริงๆนะ หรือจะเรียกว่าตระหนี่ถี่เหนียวก็ได้ กระไร? พวกเจ้าจะด่าว่าข้างกงั้นรึ? ผู้ใดไม่เคยยากจนข้นแค้นต้องอดมื้อกินมื้อเช่นข้าย่อมมิรู้หรอกว่ายามท้องหิวมันทรมานขนาดไหน...

"เช่นนั้น...ผู้ใดเป็นคนส่งพิณนี้มา?" หวางเย่ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย นั่นสิ...ข้าเองก็อยากจะรู้เช่นกัน

"ลู่หานเจ้าให้คนไปสอบถามข้อเท็จจริงที่ร้านพิณแล้วมาบอกข้า"  ข้ารับรู้ได้ถึงกระแสของความหงุดหงิดใจจากคนข้างกาย จึงรีบกระซิบบอกให้จิ้นอิ๋งไปยกขนมมาจากห้องครัว ส่วนข้าก็ชงชาแล้วยัดถ้วยใสมือหวางเย่ ให้คนจิบไปพลางทานขนมไปพลางระหว่างรอลู่กงกง จนรอยย่นตรงหว่างคิ้วของหวางเย่จางหายไปนั่นแหละ ข้าจึงค่อยคลายกังวลลงได้

ลู่กงกงรับคำก่อนหายออกไปเกือบครึ่งชั่วยามคนก็กลับมาพร้อมเถ้าแก่ของร้านพิณ 

"เรียนหวางเย่ คนผู้นี้คือเถ้าแก่ร้านพิณ นามฟู่เหวินฉินขอรับ นู๋ไฉสอบถามแล้วได้ความมาว่ามีคุณชายผู้หนึ่งชำระค่าพิณนี่และบอกให้เถ้าแก่นำมาส่งให้คุณชายผู่ที่จวนแห่งนี้ นู๋ไฉจึงนำตัวเถ้าแก่มาให้หวางเย่สอบถามด้วยตนเองขอรับ" เถ้าแก่เหลือบตามองดูข้าคล้ายจดจำได้ จากนั้นก็รีบเข้ามาคุกเข่าตรงหน้าหวางเย่อย่างลนลาน

"คารวะหวางเย่ ผู้น้อยฟู่เหวินฉินขอรับ" คนตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดเกรง 

"เถ้าแก่ฟู่ เหตุใดจึงนำพิณคันนี้ส่งมาที่นี่?"

"เรียนหวางเย่ เมื่อครู่ใหญ่ๆคุณชายท่านนี้มาเลือกพิณที่ร้านของผู้น้อย คุณชายดูจะถูกใจพิณเก่าแก่ล้ำค่าคันนี้มาก แต่ทว่ามิได้ซื้อพิณคันนี้กลับไปด้วย" แน่นอนล่ะว่าคนที่เถ้าแก่พูดถึงนั้นย่อมเป็นข้าเอง "ระหว่างนั้นมีคุณชายท่านหนึ่งที่บังเอิญได้ยินเพลงพิณของคุณชายเข้าเกิดประทับใจในฝีพิณของคุณชายท่านนี้จึงได้ชำระเงินค่าพิณและสั่งให้ผู้น้อยนำมาส่งให้คุณชาย" เพียงเท่านี้หวางเย่ก็แผ่รังสีความกดดันออกมารอบกาย ข้ารู้สึกหนาวๆร้อนๆวูบวาบจนร่างกายสั่นสะท้าน

"แล้วเขารู้ได้อย่างไรว่าผู่เอ๋อร์พักอยู่ที่จวนแห่งนี้?" กระแสเสียงของหวางเย่คล้ายกำลังอดกลั้นบางสิ่งบางอย่าง

"เรียนหวางเย่ ด้านข้างรถม้าที่คุณชายนั่งมามีตราสัญลักษณ์ของจวนผู้ว่าฯประดับอยู่ ดังนั้นผู้น้อยจึงนำสินค้ามาส่งได้ถูกต้องขอรับ" 

"บุรุษผู้นั้นเป็นใครมาจากไหนกัน?!" หวางเย่หันมาตวาดถามข้าเสียงดัง ทำให้เถ้าแก่ฟู่ที่นั่งคุกเข่าก้มหน้าอยู่กลัวลนลานต้องหมอบกายลงคุ้ดคู้ราวกับเกรงว่าหวางเย่จะกลางร่างเป็นพยัคฆ์มาขย้ำคอตนเสียอย่างไรอย่างนั้น

"ผู้น้อยไม่ทราบขอรับ แต่คุณชายท่านนั้นแต่งกายด้วยอาภรณ์แปลกตาคล้ายมาจากชนเผ่าทางเหนือ เครื่องประดับล้วนดูสูงค่ามีราคา น่าจะเป็นผู้ดีมีตระกูลจากนอกด่านขอรับ" เถ้าแก่ที่นึกว่าหวางเย่ตะคอกถามตนก็รีบตอบแทนข้าปากคอสั่น ส่วนข้าน่ะหรือ? ก็ได้แต่ก้มหน้าสงบปากสงบคำไม่กล้าพูดอันใดที่จะเป็นการยุแหย่คนให้ขาดสติไปมากกว่านี้

"คนจากนอกด่านงั้นรึ?" หวางเย่ทวนคำพลางขมวดคิ้วแล้วสะบัดมือให้คนออกไปได้ เถ้าแก่รีบถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว พอพ้นประตูห้องคนรีบกลับหลังหันแล้ววิ่งหนีไปหางจุกตูด

บรรยากาศภายในศาลาริมน้ำบัดนี้เย็นยะเยือก ทั้งจากลมหนาวที่พัดผ่านและจากแรงอารมณ์ของหวางเย่ ถึงแท้จะมีกระถางถ่านวางไว้ตามมุมศาลเพื่อเพิ่มความอบอุ่น แต่ข้ากลับเหน็บหนาวยิ่ง คนตวัดสายตามามองข้าอย่างคาดโทษพลางกล่าวเสียงเข้ม "ผู่เอ๋อร์!"

"ขะขอรับ!" ข้าสะดุ้งด้วยความหวาดกลัวพลางขานตอบคนเสียงสั่นเบา 

(ต่อ)

"ข้าให้เจ้าออกไปซื้อพิณเองไม่ถึงครึ่งวัน กลับมีเรื่องงามหน้าเช่นนี้...ทีหลังคงปล่อยให้เจ้าออกไปเดินเที่ยวตามลำพังไม่ได้แล้วกระมัง?" คนกัดฟันถามข้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่ทว่าในรอยยิ้มนั่นแอบซ่อนแววตาคมปลาบ ข้ารู้สึกว่าได้กลิ่นเปรี้ยวคละคลุ้งโชยมาช่างฉุนจมูกนัก

"หวางเย่... นู๋มิรู้จักคุณชายผู้นั้นจริงๆนะขอรับ นู๋คุยกับเขาแทบจะนับคำได้ ท่านลองถามความจริงจากองครักษ์หยางดูได้ขอรับ" ข้ารีบคุกเข่าลงกับพื้นดังตุบ โอ๊ย! ลงแรงไปหน่อย เข่าของข้า...ป่านนี้คงเขียวช้ำหมดแล้วกระมัง ข้าแอบนิ่วหน้าพลางลอบมองดูสีหน้าของหวางเย่ เห็นคนตวัดสายตาไปมององครักษ์หยางในทันใด ทว่ามิได้สอบถามเพื่อหาคำตอบแต่กลับคาดโทษหยางเจี้ยนเสียด้วยซ้ำ

"หยางเจี้ยน เปิ่นหวางให้เจ้าติดตามไปดูแลผู่เอ๋อร์ มิใช่เพียงให้ปกปักจากภยันตราย แต่รวมไปถึงให้ขับไล่เหล่าภมรตัวจิ๊บตัวจ้อยที่จักคอยบินมาตอมคนของเปิ่นหวางอีกด้วย นี่กระไร...ไยจึงมีบุรุษแปลกหน้ามาติดตามมอบของกำนัลราคาสูงค่าให้แก่ผู่เอ๋อร์เช่นนี้?" เพ้ย!...นี่มิใช่ความผิดขององครักษ์หยางเลยแม้แต่น้อย เรื่องทั้งหมดนี่เป็นเพราะเจ้าคุณชายเสเพลผู้นั้นแท้ๆ

"ข้าน้อยผิดไปแล้ว หวางเย่โปรดลงโทษ!" องครักษ์หยางนี่ก็ซื่อสัตย์โดยแท้ ยอมรับผิดโดยมิมีคำแก้ตัวเลยแม้แต่น้อย ช่างสมเป็นยอดบุรุษที่จิ้นอิ๋งพึงปรารถนา นับว่าเด็กรับใช้ของข้ามีตามองคนที่ใช้ได้เลยทีเดียว เหลือบมองไปทางจิ้นอิ๋งเห็นคนมีสีหน้าร้อนใจแล้ว ควจะเป็นห่วงบุรุษที่ตนแอบชอบล่ะสินะ

"เรียนหวางเย่ องครักษ์หยางไม่ผิดนะขอรับ เขาพยายามปกป้องผู่เยว่จนเกือบลงไม้ลงมืออยู่มะรอมมะร่อ เป็นนู๋เองที่มิอยากให้ผู้คนมีเรื่องจึงชิงหนีออกมาจากร้านพิณก่อน ขอหวางเย่โปรดยกโทษให้ด้วย" ข้ารีบขอร้องหวางเย่แทนองครักษ์หยาง อย่างน้อยก็เพื่อช่วยออกหน้าแทนจิ้นอิ๋งที่ไม่สารมารถแก้ต่างช่วยเหลือบุรุษที่ตนพึงใจได้

หวางเย่หรี่ตามองดูข้าตาขวาง ปลายนิ้วเรียวยาวดุจแท่งหยกเคาะที่โต๊ะเป็นจังหวะคล้ายกับกำลังตัดสินใจอันใดอยู่

"ต่อไปนี้ เปิ่นหวางขอสั่งห้ามผู่เอ๋อร์มิให้ออกไปนอกจวนแห่งนี้เป็นอันขาด!" ไม่นะ! ตอนที่ถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ในเรือนเยว่ชิงก็ยังมิค่อยรู้สึกอันใด แต่พอได้ออกมาเห็นแสงสีข้างนอกแล้วไซร้ สภาพความเป็นอยู่ในเรือนเยว่ชิงเพลานั้นล้วนน่าเบื่อเสียเต็มประดา

"แต่นู๋ต้องไปตักโจ๊กเพื่อแจกจ่ายให้กับผู้ยากไร้ในยามเช้า" ข้ารีบละล่ำละลักหาเหตุผลให้ตนได้ออกไปพบปะผู้คนที่นอกจวนบ้าง

"นั่นก็ไม่ได้ ต่อไปนี้ให้บ่าวรับใช้ในจวนนี้ทำหน้าที่เหล่านั้นไป!" คนอะไรไร้เหตุผลสิ้นดี ข้าจะโกรธแล้วนะ

"หวางเย่...." ข้าบีบน้ำตาเรียกคนเสียงเครือพยายามทำสีหน้าให้น่าสงสารที่สุด "อยู่ที่เรือนเยว่ชิงผู่เยว่ก็ถูกกักบริเวณ มาอยู่ที่นี่ก็จักโดนกักบริเวณอีก นู๋ทำผิดอันใด...?" ข้าขอเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตนเอง หวางเย่ขมวดคิ้วมองหน้าข้า ชั่วแวบนึงข้ามองเห็นความสงสารในแววตาคู่นั้น ดีล่ะ! แผนการบีบน้ำตาของข้าดูเหมือนจะได้ผลดีเสียด้วย

"ก็ได้! ทุกครั้งที่เจ้าจะออกไปข้างนอกจะต้องมีเปิ่นหวางไปด้วยทุกครั้ง" คนยอมใจอ่อนแล้ว น้ำเสียงก็อบอุ่นไม่แข็งกระด้างดังเช่นเมื่อครู่ที่ผ่านมา แต่ไฉนต้องติดตามข้าเป็นอึปลาทองด้วยเล่า? แบบนี้ข้าก็มิสามารถออกไปเที่ยวเล่นได้ตามสบายอีกแล้ว แต่ช่างเถอะ อึปลาทองผู้นี้ร่ำรวยเงินทองนัก ประเดี๋ยวข้าจักปอกลอกให้หมดตัวเลยเชียว ข้ารีบเดินเข่าเข้าไปใกล้คนแล้วกระตุกชายอาภรณ์ของคนอย่างออดอ้อน

"หวางเย่...ออกไปครานี้นู๋ได้ซื้อของมาฝากหวางเย่ด้วยขอรับ" หลังจากที่เรียกคะแนนความสงสารได้แล้วข้าก็ต้องเร่งทำคะแนนเรียกร้องความเอ็นดูเสียหน่อย เผื่อคนจะเห็นใจยอมอนุญาตให้ข้าออกไปเดินเที่ยวตามลำพังได้

"หืม...สิ่งใดงั้นหรือ?" คนดูจะอารมณ์ดีขึ้นทันตา หวางเย่ฉุดข้าให้ลุกขึ้นมานั่งข้างบน เอิ่ม...นั่งบนเก้าอี้ด้านข้างดีๆไม่ได้รึไร? เหตุใดจึงต้องให้ข้านั่งบนตักด้วยเล่า? 

ข้าล้วงเอาถุงผ้าไหมใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อแล้วส่งให้หวางเย่ คนรับไปพินิจพิจารณาตัวถุงที่เป็นผ้าไหมสีแดงมงคลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เปิดปากถุงออกแล้วเทสิ่งที่อยู่ด้านในออกมา...

เป็นแหวนหยกสีเขียวเข้มราวกับมรกตน้ำงามที่เกลือกกลิ้งอยู่บนฝ่ามือของหวางเย่ คนถึงกับตาลุกด้วยความประหลาดใจ ถ้าข้ามองไม่ผิดข้าเห็นแววพึงพอใจในดวงตาคู่นั้นไม่น้อยเลย

"นี่คือ...." หวางเย่ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ตัวหยกคลึงเล่นไปมาก่อนจะสวมมันลงบนนิ้วโป้งข้างซ้าย

"แหวนหยกจักรพรรดิขอรับ"



------------

Talk ช่วงตอบปัญหาคาใจ
1.หลายคนบอกอยากอ่านพาร์ทของหวางเย่ ได้อ่านแน่นอนค่ะ แต่ไรท์จะแต่งเป็นตอนพิเศษแถมในเล่มนะ (ไม่ลงเวป)
2.พาร์ทเสี่ยวไป๋เล่าเรื่อง อันนี้ก็มีชื่อตอนเตรียมไว้แล้วค่ะ 'หนึ่งวันของเสี่ยวไป๋' ถ้าพิมพ์เองจะแถมให้เป็นเล่มเล็กค่ะ (ไม่ลงเวป)
3.อยากให้เสี่ยวเยว่มีลูก ได้มีแน่ค่ะ แต่ไม่ใช่ท้องเองนะ อย่าลืมว่าหวางเย่มีลูกชายหนึ่ง ลูกสาวหนึ่ง ใบ้ให้แค่นี้ค่ะ (เรื่องนี้ไม่ mpreg นะคะ ไรท์ชอบแต่งแนวเรียลค่ะ ขอความสมจริง555)
4.อยากได้ฉาก nc ในเด็กดีไม่มีแน่ค่ะ ส่วนจะลงที่ไหนนั้นค่อยว่ากันอีกทีเนอะ^^
5.คู่รอง จิ้นอิ๋ง หยางเจี้ยน ยังมีดราม่าอีกนิดค่ะ รออ่านกันนะ
6.หวางเย่รู้ความจริงหรือยัง? หวางเย่รู้จักผู่เอ๋อร์มาก่อนรึเปล่า? หวางเย่บลาๆๆๆ ขออุบไว้ไม่ตอบนะคะ เพราะเนื้อหามันจะค่อยๆคลี่คลายค่ะ อยากให้เป็นปริศนาไปก่อน อ่านจบได้รู้แน่ค่ะไม่ค้างคา555

ปล. รูปที่ไปเที่ยวมา เห็นว่าบรรยากาศเข้ากับเรื่องดีเลยใส่ให้ดูจ้า^^

ปลล. ขออภัยที่มาสั้นไปนิด แต่วันนี้ไปทำงานเพิ่งกลับมา ตอนนี้ง่วงมากๆ มิไหวแล้ว ขอตัวไปนอนก่อนนะจ้ะ^^
T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 965 ครั้ง

7,169 ความคิดเห็น

  1. #6953 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 10:01
    เนี่ยยยชอบให้เขาเอาใจ55555
    #6953
    0
  2. #6496 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:09
    หวางเย่ใจบางกับลูกอ้อนน้องงง
    #6496
    0
  3. #6285 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 12:34
    เจอลูกอ้อนทีก็ใจอ่อนไปหมดดด
    #6285
    0
  4. #5940 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:09
    เข่าน้องช้ำหมดแล้วหวางเย่!
    #5940
    0
  5. #5774 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 18:12
    เจอลูกอ้อนน้องทีก็ใจอ่อนเลยน้าดูไม่ออกเล้ยว่าเอ็นดูน้องขนาดไหนอะ
    #5774
    0
  6. #5483 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 20:43
    หวงเก่งงงงงงงง คนนึงก็อ้อนเก่งงงงง
    #5483
    0
  7. #5129 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:33

    เขินๆๆๆๆ

    #5129
    0
  8. #5099 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:42
    ชอบบบ หลงเยอะๆ
    #5099
    0
  9. #4799 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 13:21
    แพ้น้ำตาจ้า
    #4799
    0
  10. #4728 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:01

    พอรู้ว่าน้ำตาใช้เป็นท่าไม้ตายได้ก็เอาใหญ่เลยนะ มันเขี้ยววว อยู่เป็น 55555

    #4728
    0
  11. #3865 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:53
    #3865
    0
  12. #3728 แกงส้ม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 23:05
    ทะเลน้ำส้ม
    #3728
    0
  13. #3223 fairy (@game_) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:17
    555555หึงแรงงงง
    #3223
    0
  14. #3180 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:44
    หึงหนักมากกกก 555
    #3180
    0
  15. #3090 kainuber9 (@kainuber9) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 17:42
    หวางเย่มีความหึงหวง ผู่เย่วมีลูกอ้อนเป็นไม้ตาย
    #3090
    0
  16. #2648 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 07:14
    เมียสวยต้องทำใจนะเจ้าคะหวางเย่ แต่จะมาดุผู่เยว่แบบนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวตีตายเลยยยยยยยย
    #2648
    0
  17. #2632 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 21:55
    งื้อออออออ ชายผู้นั้นนี่เอง เกือบพาซวยแล้วไหม นี่ตลกคำว่าอึปลาทองทุกทีเลย คือเข้าใจความหมายนะ แต่มันตลก ชอบนิยายของไรท์เพราะภาษาพวกนี้แหละ อ่านแล้วตลกนี้ เหมือนไม่ค่อยได้เจอ แหม พอได้แหวนหน่อยยิ้มเลยนะหวางเย่....ให้ผู่เยว่เป็นคนเล่าเรื่อง ดูผู่เยว่เป็นคนตลกไปเลย
    #2632
    0
  18. #2612 Khatiboo (@thitirut2544) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 23:27
    ตั้งตารอหนังสือออ
    เก็บตังรอ
    #2612
    0
  19. #2610 Dark'k (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 19:08
    นี่คือหึงแล้วใช่ไหม?

    555+. รอครับ
    #2610
    0
  20. #2608 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 17:04
    สายเปย์มาแล้วค่ะ5555
    #2608
    0
  21. #2607 TiwticAmp_90 (@winnaya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 17:00
    ไม่ได้คิดไปเองว่ามันสั้นใช่ม้ายยยย?

    ฮือออ....อยากได้หนังสือแล้วค่า
    #2607
    0
  22. #2606 zaran (@zaran) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 16:55
    รอทุกสิ่งซ่อมไตรอเปย์ผู่เอ๋อร์ ฮออออออลลลลล์
    #2606
    0
  23. #2604 บุษกร อ่อนดี (@2noey6) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 14:53
    รอค่าาาาา สนุกมากกกกก
    #2604
    0
  24. #2603 Think_out (@thinkoutbox) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 13:07
    สุดท้ายก็แพ้ลูกอ้อน 55
    #2603
    0
  25. #2602 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 13:02
    หึงเค้า แต่ก็ยอมเมีย
    #2602
    0