คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 34 : ข้าคือเฒ่าจันทราผู้ผูกด้ายแดง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,032
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 900 ครั้ง
    5 ก.ย. 62






"คุณชายท่านนี้เล่นพิณได้ไพเราะนัก นับเป็นบุญหูของคนอย่างข้ามู่หรงเจี่ยนจริงๆ"

ข้าพิจารณ์คุณชายแซ่มู่หรงผู้นี้ คนมีผิวสีทองแดง เส้นผมสีดำขลับถักเปียเส้นเล็กๆยาวทั้งศีรษะ ใบหน้าคร้ามคมเข้มมีส่วนผสมของคนภาคกลางแต่ก็มีบางส่วนที่ผสมผสานกับคนทางเหนือได้อย่างลงตัว แต่ทว่าดวงตาสีน้ำตาลอ่อนนั่นกลับดูเจ้าเล่ห์กลิ้งกลอกพราวระยับ นัยน์ตาดอกท้อ*[1](ตาเจ้าชู้)ดูไม่น่าไว้ใจสักเท่าใดนัก

"ข้ามู่หรงเจี่ยน ยินดีที่ได้รู้จักคุณชายท่านนี้ไม่ทราบว่ามีนามว่ากระไร?" ข้าเหลือบตามองคนขึ้นลงด้วยสายตาเคลือบแคลง เจ้าได้ถามข้ารึยังว่าอยากรู้จักเจ้าหรือไม่? หากข้าไม่ตอบคนจะดูเสียมารยาทไปรึไม่นะ

"ข้าผู่เยว่" ข้าตอบแบบสงบปากสงบคำ มิเต็มใจสักเท่าใดนัก

"อ้อ...ท่วงทำนองแห่งจันทราช่างฟังดูไพเราะเหมาะสมยิ่งนัก ยิ่งเป็นนามของคุณชายผู่ซึ่งมีหน้าตางดงามราวกับเป็นเทพธิดาฉางเอ๋อร์แห่งดวงจันทร์*[2]มาดีดพิณบรรเลงบทเพลงเช่นนี้ เมื่อครู่ตอนข้าได้ยินเสียงพิณนั้นถึงกับเผลอคิดว่าได้ยินบทเพลงจากสรวงสวรรค์เลยทีเดียว" คนยกยอปอปั้นข้าเสียจนเลิศเลอ แถมนัยน์ตากรุ้มกริ่มนั้นกลับยิ่งฉายแสงประกายแวววาวจนข้านึกไม่ชอบใจจึงทำได้เพียงอมยิ้มตอบไปเล็กน้อยจากนั้นก็พยายามไม่สนใจคนแล้วหันกลับไปพูดคุยกับเถ้าแก่ร้านแทน

"เถ้าแก่พิณคันนี้สนนราคาเท่าใดหรือ?" 

"คุณชายช่างตาถึงยิ่งนัก พิณคันนี้เป็นพิณโบราณล้ำค่าที่ทำจากไม้ถง*[3]เก่าแก่อายุมากกว่าร้อยปีจากเมืองหนานจิง ลองดูลายบนไม้นี่สิขอรับ งดงามมากใช่หรือไม่ ปกติแล้วพิณตัวนี้มีสนนราคาสูงถึงหมื่นสองพันตำลึง แต่ทว่าเมื่อครู่นี้คุณชายดีดมันได้ไพเราะนัก เห็นแก่ที่ท่านเป็นผู้รู้สำเนียงเฉกเช่นเดียวกันข้าน้อยจะลดราคาให้เป็นพิเศษเหลือเพียงแปดพันตำลึงก็พอ..." มารดามันสิ! นี่ขนาดลดราคาแล้วยังแปดพันตำลึง ต่อให้หวางเย่รักและเอาอกเอาใจข้าถึงเพียงใดก็คงมิยอมควักกระเป๋าเงินจ่ายหรอกกระมัง?

"เอ่อ...ข้าไม่ได้พกเงินติดตัวมามากมายเพียงนั้น คงต้องไว้โอกาสหน้า..." ข้าพยายามหาทางปฏิเสธให้ละมุนละม่อมที่สุด

"คุณชายผู่ขอรับ นายท่านบอกว่าสามารถใช้ตั๋วเงินที่ได้รับมาจับจ่ายใช้สอยได้ตามสะดวกเลยขอรับ" องครักษ์หยางรีบบอกก่อนที่ข้าจะเดินออกจากร้าน จะว่าไปตอนที่ได้รับตั๋วเงินมาข้าก็ยังไม่ทันได้ดูมูลค่าในตั๋วเงินเสียด้วยซ้ำ ข้าจึงล้วงตั๋วเงินที่เก็บไว้ตรงหน้าอกออกมาคลี่ดู...

ห้าพันตำลึง!

นี่หวางเย่คิดกระไรอยู่กันแน่ จึงกล้าให้เงินภรรยามาเที่ยวเล่นทีนึงถึงห้าพันตำลึงเช่นนี้ ข้ารีบใช้มือที่สั่นสะท้านพับตั๋วเงินเก็บเอาไว้ในหน้าอกเช่นเดิมพลางตบที่หน้าอกแบนราบของตนสองสามเพื่อความอุ่นใจ หากผู้ใดคิดจะชิงตั๋วเงินนี้ไปจากข้าละก็คงต้อฃข้ามศพข้่ไปก่อน หวางเย่ก็มิควรนำตั๋วเงินที่มีมูลค่ามากมายเช่นนี้มามอบให้ข้าเลยจริงๆ ถ้าเกิดหายไปละก็ต่อให้ข้าขายตัวอีกรอบยังไม่แน่ว่าจะเพียงพอชดใช้หนี้ก้อนนี้เลย

"ตั๋วเงินมีมูลค่าไม่พอ พวกเรารีบกลับจวนกันเถอะ" ข้ารีบตัดบท ถึงอย่างไรเงินก็ขาดไปถึงสามพันตำลึง ยังไม่เพียงพอที่จะใช้จับจ่ายค่าพิณมหาโหดนี่

"คุณชายผู่สามารถใช้ตั๋วเงินมัดจำพิณเอาไว้ก่อน แล้วให้เถ้าแก่ส่งพิณไปที่จวนเพื่อเก็บเงินส่วนที่เหลือได้..." องครักษ์หยางยังคงแนะนำอย่างสัตย์ซื่อ แต่ทว่าข้าแทบจะร้องคำรามแล้ว เพ้ย! นี่เจ้าอยากให้เหล่าจือต้องเสียเงินมากหรือไร ไยจึงตื้อเช่นนี้ นี่คนได้ค่านายหน้ามาเท่าใดกัน?

"ไม่ละ...ข้าต้องการเก็บเงินไว้จับจ่ายใช้สอยยามไปเดินเที่ยวในตัวเมือง ท่านช่วยพาข้ากับจิ้นอิ๋งเดินเล่นชมเมืองก่อนกลับจวนได้หรือไม่?" ข้าพยายามเปลี่ยนเรื่องไปยังจุดประสงค์แรกเริ่มเดิมทีของข้าที่อยากจะเดินเล่นชมบ้านเมือง

"เช่นนั้นข้ามู่หรงเจี่ยนผู้นี้จักขออาสาพาคุณชายผู่เดินเที่ยวชมเมืองเองดีหรือไม่?" 

(ต่อ)

ไม่ดี! ข้ายังมิได้หลงลืมไปนะว่าตนเองนั้นมีสามีแล้ว จะให้บุรุษอื่นมาใกล้ชิดได้อย่างไรกัน เหลือบตามองหน้าองครักษ์หยางเห็นคนทำสีหน้าทะมึนคล้ายกับต้องการจะสังหารผู้คนแล้วข้าก็ต้องลอบกลืนน้ำลายอย่างหวาดๆ

"ข้าไม่ขอรบกวนคุณชายจะดีกว่า ขอตัวก่อน" ต่อหน้าคนของสามี ข้าภรรยาจะกล้ายุ่งเกี่ยวกับชายอื่นได้อย่างไร

"ข้าเต็มใจอย่างยิ่ง ไม่เป็นการรบกวนเลยแม้แต่น้อย" แต่ข้ามิเต็มใจ! 

"ไม่เป็นไรจริงๆ ข้าคงต้องขอตัวลา..." ข้ารีบกล่าวลาพร้อมกับเตรียมจะหันหลังกลับ หางตาพลันเหลือบไปเห็นคุณชายมู่หรงผู้นั้นถลันเข้ามาใกล้คล้ายกับพยายามจะคว้าตัวข้าเอาไว้ ข้าสะดุ้งเฮือกรีบถอยหลังหนีอย่างทุลักทุเลจนแทบจะหกล้ม โชคดีว่ามีจิ้นอิ๋งที่ยืนอยู่ด้านข้างช่วยพยุงข้าเอาไว้ ส่วนองครักษ์หยางกทำหน้าที่ได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง คนคว้าแขนของคุณชายมู่หรงเอาไว้ได้อย่างทันท่วงทีก่อนที่มือข้างนั้นจะได้สัมผัสถูกตัวข้า

"คุณชายท่านนี้โปรดระวังกิริยาด้วย!" องครักษ์หยางเตือนด้วยน้ำเสียงดุดันเข้มงวด คุณชายมู่หรงก้มหน้าลงมองดูข้อมือของตนที่ถูกกำเอาไว้แน่นด้วยมือหยาบกระด้างพร้อมกับขมวดคิ้วเป็นปม คนทำท่าทางคล้ายกับพยายามจะกระชากมือของตนเองกลับจนทั้งสองต่างก็ฉุดรั้งสู้แรงกันไปมาจนมิมีผู้ชนะในการประลองครั้งนี้

ข้าได้แต่มองซ้ายมองขวาดูทั้งสองคนใช้สายตาฟาดฟันกันอย่างลำบากใจ ในที่สุดก็คิดแผนหนึ่งขึ้นมาได้นั่นก็คือการเดินหนีไปเสียดื้อๆนั่นเอง ข้าผลุนผลันเดินออกจากร้านพิณไปอย่างรวดเร็ว จนจิ้นอิ๋งต้องรีบวิ่งตามข้ามาแทบไม่ทัน ส่วนองครักษ์หยางนั้นแน่นอนละว่าคนมีหน้าที่ต้องดูแลความปลอดภัยให้ข้า เขาจึงยอมละทิ้งเรื่องราวตรงหน้าแล้วรีบตามข้ามาทันที

ข้านึกโล่งใจที่สามารถแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้อย่างทันท่วงทีจนถึงกับต้องถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นก็เดินนำผู้ติดตามทั้งสองชมตลาดร้านค้าข้างทางไปเรื่อยๆ เข้าร้านนู้นออกร้านนี้อย่างสนุกสนานโดยใช้เงินของตนเองจับจ่ายซื้อของกินเล่นมาแบ่งกันทานกับจิ้นอิ๋งตลอดทาง ส่วนองครักษ์หยางนั้นกลับปฏิเสธของกินที่ข้าหยิบยื่นให้โดยอ้างว่าอยู่ในขณะปฏิบัติหน้าที่จนข้านึกเสียดายขนมเซาปิ่ง*[4](ขนมแป้งทอด)ในมือร้อนๆ ถ้าหากผู้คนได้กินในยามที่อากาศเหน็บหนาวเช่นนี้ย่อมทำให้อุ่นอร่อยขึ้นอีกมาก จิ้นอิ๋งไม่ยอมแพ้ เขาบิเซาปิ่งในมือของตนเองเป็นคำเล็กๆแล้วยื่นมันไปจ่อที่ริมฝีปากของคนหน้านิ่ง ข้าแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนจนต้องขยี้ตาอย่างแรงที่เห็นองครักษ์หยางหน้าตายยอมอ้าปากรับเซาปิ่งจากมือของจิ้นอิ๋งแต่โดยดี

โอย...นี่ข้าพลาดสิ่งใดไปหรือไม่? บรรยากาศหวานเชื่อมอ่อนโยนระหว่างทั้งสองคนนี่คืออันใด เหตุใดข้าจึงมิเคยสังเกตเห็นมาก่อนว่าพวกเขาทั้งสองนั้นกำลังมีความรู้สึกดีๆต่อกันเช่นนี้ ต้นรักกำลังจะแตกหน่อดอกรักกำลังจะผลิบาน ข้าผู้เป็นเจ้านายของจิ้นอิ๋งก็ยิ่งต้องส่งเสริมคนของข้าให้สมหวัง นัยน์ตาของข้าเป็นประกายวาววับด้วยนึกสนุกอยากลองเป็นผู้เฒ่าจันทรา*[5](เทพแห่งความรัก)ผูกด้ายแดงไว้บนนิ้วของคนทั้งคู่ดูสักครั้ง

"อะแฮ่ม!" ข้าแสร้งกระแอมไอนิดหนึ่งเพื่อเรียกความสนใจจากบุคคลทั้งสอง จิ้นอิ๋งถึงกับสะดุ้งแล้วแยกออกจากองครักษ์หยางด้วยใบหน้าแดงเถือก ส่วนหยางเจี้ยนนั้นก็มีสีแดงระเรื่อพาดผ่านบนใบหน้าดูช่างน่ามองนัก ไม่น่าเชื่อว่าคนหน้าตายเย็นชาตลอดศกผู้นี้จะมีสีหน้าเช่นนี้ได้

"องครักษ์หยาง เซาปิ่งรสชาติเป็นอย่างไร?" ข้าแกล้งถามออกไป

"รสชาติเค็มกำลังดี อร่อยมากขอรับ" หยางเจี้ยนตอบด้วยใบหน้าใสซื่อโดยหารู้ไม่ว่าตนเองกำลังจะโดนข้าหยอกล้อแล้ว

"เช่นนั้นรึ? ข้านึกว่ามันจะหวานเพราะมือคนป้อนเสียอีก" ข้าหยอกเอินเสียจนใบหน้าของหยางเจี้ยนและจิ้นอิ๋งต่างเปลี่ยนเป็นสีแดงจัด จิ้นอิ๋งก้มหน้างุดๆสองมือกำชายเสื้อของตนจนแทบขาดด้วยความเขินอาย ส่วนองครักษ์หยางนั้นถึงจะมีใบหน้าเฉยชาเช่นเดิมแต่คนมิสามารถปกปิดสีแดงบนใบหูทั้งสองข้างได้ เอาล่ะๆ ข้าจักไม่กลั่นแกล้งผู้คนแล้วก็ได้

ข้าเหลือบไปเห็นแผงขายเครื่องประดับที่ข้างทางจึงเดินเข้าไปดูอย่างสนอกสนใจ เห็นแหวนหยกจักรพรรดิ*[6]ที่มิได้สลักลวดลายอันใดแต่ด้วยตัวแหวนสีเขียวดุจดั่งมรกตที่เปล่งประกายเจิดจ้าจนข้าอดไม่ได้ที่จะคิดว่าหากหวางเย่สวมใส่มันแล้วจะดูดีเพียงใด เถ้าแก่ร้านเห็นข้าสนอกสนใจจึงรีบหยิบแหวนหยกมาให้ข้าชื่นชมใกล้ๆ ข้ารับมันมาถือไว้ด้วยความลังเล

"ไม่ทราบว่าแหวนวงนี้ราคาเท่าใดหรือ?" หากไม่แพงนักข้าก็คิดที่จะซื้อไปมอบให้หวางเย่ถือว่าเพื่อตอบแทนคนที่กรุณาต่อข้ามาตลอด

"เรียนคุณชาย แหวนวงนี้ทำจากหยกจักรพรรดิเนื้อดีราคาจึงค่อนข้างสูง สนนราคาอยู่ที่หนึ่งร้อยห้าสิบตำลึงทองขอรับ"  ข้านึกทอดถอนใจ วันนี้ข้าพกเงินมาเพียงแค่หนึ่งร้อยตำลึงทองเท่านั้น ที่เหลือก็มีตั๋วเงินของหวางเย่ หากข้าใช้เงินของหวางเย่เพื่อซื้อของให้หวางเย่มันจะดูแปลกไหมนะ?

เหลือบมองไปยังผู้ติดตามข้าเห็นจิ้นอิ๋งกกำลังดูหยกห้อยเอวสีเขียวอ่อนอันหนึ่ง ท่าทางเขาจะถูกใจมันมาก ตัวหยกเป็นรูปทรงกลมสลักลายอักษรมงคลห้อยพู่ประดับ ข้าจึงเสนอตัวจะซื้อมันให้แต่ทว่าเขากลับรีบปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่าจนข้าได้แต่ยอมแพ้ จึงตัดสินใจซื้อแหวนหยกจักรพรรดิวงนั้นด้วยเงินของหวางเย่ ดูจากราคาค่าแหวนที่ข้าจับจ่ายใช้สอยเมื่อเทียบกับมูลค่าของตั๋วเงินที่หวางเย่มอบมาให้แล้ว เงินเพียงร้อยห้าสิบตำลึงนับเป็นกระไรได้ ถือเป็นเพียงแค่เศษเงินของหวางเย่กระมัง

ก่อนเดินออกจากร้านเครื่องประดับ ข้ายังคงเห็นจิ้นอิ๋งลอบมองหยกห้อยเอวอันนั้นจนลับสายตา ข้าเหลือบตามองบนอย่างจนซึ่งหนทาง ช่วยไม่ได้ข้าจะเริ่มปฏิบัติหน้าที่ของเฒ่าจันทราเสียที 

ข้าเดินนำผู้ติดตามทั้งสองคนเข้าไปนั่งพักคลายร้อนในร้านน้ำชา สั่งชาและขนมสองสามอย่างมาทานเล่นคู่กัน ก่อนจะใช้จิ้นอิ๋งให้ไปหาซื้อขนมเซ่าปิงเพิ่มโดยอ้างว่าข้าจะนำกลับไปให้หวางเย่ได้ลองชิม เมื่อจิ้นอิ๋งจากไปแล้วข้าก็ได้แต่พูดเปรยๆให้คนหน้าตายด้านข้างฟัง

"ดูเหมือนจิ้นอิ๋งจะชอบหยกห้อยเอวชิ้นนั้นเสียเหลือเกิน หากมีผู้อื่นซื้อให้เขาคงยินดีมากเป็นแน่แท้" พอข้ากล่าวจบนัยน์ตาของหยางเจี้ยนก็สว่างวาบคล้ายกับบรรลุในบางสิ่ง เขารอให้จิ้นอิ๋งกลับมาก่อนที่จะรีบขอตัวไปทำธุระสักครู่

ส่วนข้ากับจิ้นอิ๋งก็นั่งจิบชาทานขนมรอคนกลับมา อา...การทำหน้าที่เป็นผู้เฒ่าจันทราในครั้งนี้มันช่างสนุก แค่ก...ดีต่อใจเหลือเกิน ก็ได้...ข้าจะไม่ปฏิเสธหรอกว่าข้านั้นก็สนุกสนานอยู่พอตัว





-------------

FootNote

1]คุณสมบัติดอกท้อ นั่นคือ มีเสน่ห์ ดึงดูดใจ มีกระแส เย้ายวนทางเพศ และมีสายตาเชื้อเชิญ ซึ่งดวงตาที่เป็นลักษณะของคนเจ้าชู้ในภาษาของโหงวเฮ้ง เรียกว่า ‘ตาดอกท้อ’ 

ตาดอกท้อคือ ตาที่ดูแล้วฉ่ำหวานอยู่ตลอดเวลา มันจะมีความเป็นประกายแวววับ แต่ไม่ใช่ประกายสดใส ดูไปคล้ายจะมีความรู้สึกว่าลึกซึ้ง น้ำในตาฉ่ำๆ มองแล้วจะรู้ได้เลยว่าเป็นแววตาที่บ่งบอกเรื่องทางเพศออกมาเลย

ตามตำราโหงวเฮ้ง ตาดอกท้อมีได้หลายแบบค่ะ
{1}ตาโต หากตาดอกท้อเป็นดวงตาที่โตด้วย บ่งบอกว่าเป็นคนที่ดึงดูดใจคนอื่นด้วยการแสดงออกของตัวเองด้วยอารมณ์อ่อนไหวพวกเขาจะเปิดเผยความรู้สึกตัวเองโดยเฉพาะเรื่องเพศ เป็นตาดอกท้อที่ดึงดูดใจมากที่สุด แต่ในด้านลบคือ เขามักรักง่ายหน่ายเร็ว
{2}ตาโตและกลม หากตาดอกท้อโตและยังกลมด้วย บ่งบอกว่าคนๆนั้นมีจิตใจละเอียดอ่อนและอ่อนไหวมากเกินไป มักจะต้องอึดอัดกับสัมพันธภาพและมักไปชอบคนผิดฝาผิดตัว
{3}ตาเล็ก ก็เป็นดวงตาดอกท้อได้เหมือนกัน และจะมีแนวโน้มในการขัดแย้งในสัมพันธภาพ ตาเล็กบ่งบอกว่าเป็นคนเก็บตัว แต่ก็ขัดแย้งในตนเองเพราะยังมีบางมุมที่แอบดึงดูดเพศตรงข้าม ดวงตาดอกท้อประเภทนี้จึงไม่ค่อยมีพลังนัก
{4}ตาเล็กและยาว เป็นดวงตาที่เห็นได้บ่อย แสดงถึงความเป็นคนเจ้าเล่ห์ หลักแหลม ปากหวาน ?ประเภทได้แล้วทิ้งอย่างไร้เยื้อใย
{5}ตาหงส์ สำหรับผู้หญิง ตาดอกท้อที่เฉียงขึ้นและมีหางปลา หรือจะไม่มีก็ได้ เรียกกันว่าตาหงส์ นี่เป็นตาดอกท้อประเภทที่ดีที่สุด เพราะเป็นตาของผู้หญิงที่ดึงดูดใจผู้ชายที่มีสติปัญญาและความสามารถในขณะเดียวกันพวกเธอก็ดูดีมีระดับ มีสไตล์ มีไหวพริบและมีเสน่ห์ไม่เบาเลยทีเดียว

2] ฉางเอ๋อ (嫦娥) เทพธิดาแห่งดวงจันทร์ของจีน : เทพปกรณัมจีน หนึ่งในที่มาของเทศกาลไหว้พระจันทร์

เรื่องราวตำนานของเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ ปรากฎเป็นครั้งแรกในช่วงต้นของสมัยจ้านกว๋อ โดยเป็นเรื่องเกี่ยวเล่าเกี่ยวกับหญิงสาวนาม "ฉางเอ๋อ" ที่ได้กินยาอายุวัฒนะของเจ้าแม่ซีหวังหมู่ ทำให้คงความสวยอยู่เสมอ ไม่แก่ ไม่ตาย และสามารถเหาะได้ ซึ่งตอนหลังได้ไปเป็นเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ เมื่อถึงฤดูหนาวนางจะนำเอาน้ำอมฤตพรมลงมายังโลก ทำให้ต้นข้าวเจริญงอกงามออกรวงได้ผลผลิตดี ชาวจีนจึงเอาข้าวที่ปลูกได้นั้นมาทำขนมประกอบพิธีเพื่อขอบพระคุณพระจันทร์อีกทีหนึ่ง 
(เนื่องจากตำนานมีหลากหลายเรื่องราวมากเกินไปจึงไม่ขอนำมาบอกเล่า ใครอยากรู้ลองเสิชอ่านกันเองนะคะ)

3] ไม้ถง (桐)หรือเพาโลเนีย เป็นไม้ที่ช่างนิยมใช้ทำเครื่องดนตรีจีนกันมาก อาทิ กู่ฉิน กู่เจิง ผีผา หร่วนใช้ นอกจากนี้แล้วยังใช้ทำทำโคโตะและคายากึมของเกาหลีได้อีกด้วย เนื่องจากไม้ถงมีน้ำหนักเบา ค่อนข้างโปร่ง และเนื้อไม้จับตัวกันค่อนข้างเหนียว ทำให้ไม่แตกบิดง่ายและที่สำคัญ ส่งการะสั่นสะเทือนได้เป็นอย่างดี จากบันทึกทำให้เรารู้ว่าชาวจีนนำไม้ถงมาทำเครื่องดนตรีแล้วกว่า4000ปี

ไม้ถงที่ดีที่สุดในจีนที่เหมาะในการทำเครื่องดนตรี จะอยู่ที่เมืองหนานจิงครับ ทำไมต้องหนานจิง เจ้าของโรงงานเล่าให้เราฟังว่า เมืองหนานจิงรุ่นปู่พวกเรา มีพายุทรายรุนแรงจนทำการเกษตรไม่ได้ ผู้ว่าเลยสั่งให้เอาไม้ถงไปปลูก เพราะไม้ถงโตเร็ว สูง ลำต้นใหญ่และทนแรงลมได้ดี หลายปีผ่านไปต้นถงเหล่านั้นก็ใหญ่โตมาก วันหนึ่งมีช่างท้องถิ่นเอาไม้ถงแถวนั้นไปลองทำเครื่องดนตรี ปรากฎว่าเสียงดีอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้ไม้ถงแห่งหนานจิงเป็นที่เลื่องลือในวงการช่างดนตรีจีนที่สุดนั่นเอง

4] ขนมเปี๊ยะสด หรือขนมแป้งทอด จีนเรียก เซาปิ่ง หรือ จีนแต้จิ๋วเรียกฮวงกั๊วะเปี๊ยะ ภาษาอังกฤษเรียก Traditional Chinese Pancake เป็นขนมโบราณของคนจีน ยัดไส้ด้วยถั่วเหลือง หรือเผือก กดเป็นแผ่นแบนแล้วนำไปทอด บางทีก็เรียกขนมเปี๊ยะทอด ของคนจีนจะเป็นไส้เค็ม แตกต่างจากทางบ้านเรานะคะ

5] “เฒ่าจันทรา” มีหน้าที่เป็นพ่อสื่อชักนำคนรักให้กับมนุษย์โลก โดยจะเป็นผู้ผูกด้ายแดงไว้ที่นิ้วของชายหญิงที่เป็นเนื้อคู่กัน และเมื่อผูกแล้วหากถึงเวลาจะได้แต่งงานกัน ไม่ว่าจะมีอุปสรรคขวากหนามมากมายเพียงใดก็ตาม ด้ายแดงที่ว่านี้จะล่องหน มีเพียง “เฒ่าจันทรา” เท่านั้นที่เห็น โดยด้ายนี้อาจจะมีการผูกปมเพื่อให้พบรักกันเร็วขึ้นก็เป็นได้ หรือหาก “เฒ่าจันทรา” เห็นว่าความรักนี้ไม่เหมาะสมก็จะใช้ “กรรไกรตัดวาสนา” ตัดด้ายแดงออกทำให้หมดสิทธิ์รักกัน

6] หยกสีเขียวชนิดที่มีคุณภาพ ราคาสูง และหาได้ยากมากที่สุด คือหยกจักรพรรดิ ซึ่งมีสีเขียวเข้มสดคล้ายมรกต มีความใสสูง ราคาขึ้นอยู่กับความใส ความเข้มสดของสีและขนาดของหยก จนมีคำว่าเป็น Imperial jade จึงเป็นสุดยอดหยกที่ดีวิเศษที่สุดในโลก ซึ่งในสมัยโบราณ ถือเป็นของคู่บุญบารมี ของกษัตริย์ หรือพระเจ้าจักรพรรดิ์ ผู้มีบุญญาธิการ มีพระบรมเดชานุภาพ ที่ยิ่งใหญ่เท่านั้น


Talk (17/2/17)

ขอแก้ชื่อมู่หรงเจี้ยน เป็น มู่หรงเจี่ยน นะคะ
เพราะมันดันไปซ้ำกับชื่อขององครักษ์หยางเจี้ยน ลืมไป><
(ส่วนของตอนที่แล้วขอไปแก้ตอนรวมเล่มค่ะ)
พี่มู่หรงเราถือคติตื้อเท่านั้นที่ครองโลกนาจา ดูสิว่าจะตื้อสำเร็จไหม
ขำหยางเจี้ยนแรงมาก มีความขายตรงสุดริด555

ปล. ฟุตโน้ตยาวมาก นี่ขนาดไม่คัดตำนานฉางเอ๋อมาเล่านะเนี่ย><


Talk (18/2/17)

โอย...ฟุตโน้ตยาวมากอีกแล้ว
เรืองตาดอกท้อมีหลายแบบได้อธิบายเพิ่มเติมตรงฟุตโน้ตข้างบนแล้วนะคะ 

วันนี้มีข่าวร้ายจะมาแจ้งให้ทราบว่า
พรุ่งนี้พอกลับจากทำงานที่บริสเบนแล้ว
ไรท์จะเดินทางไปญี่ปุ่นต่อเลยอีก10วันอย่างที่เคยแจงตารางชีวิตคร่าวๆให้ฟังแล้ว
ครั้งนี้จะเป็นการเดินทางไปท่องเที่ยวเพื่อพักผ่อนค่ะ
ดังนั้น...จะของดการงานทุกชนิดรวมถึงการเขียนนิยายด้วย
ถ้าหากพอมีเวลาอาจจะมาปั่นให้ได้บ้าง
แต่ด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง ทั้งแผนการเดินทาง
ทั้งอินเตอร์เน็ตอาจจะทำให้ไม่มีเวลาว่างมากพอมาเขียนนิยายค่ะ
ก็ไปเที่ยวอ่ะเนอะ ถ้ามัวแต่เขียนนิยายก็คงจะเที่ยวได้ไม่เต็มที่
ยังไงหลังวันที่1มีนาจะกลับมาลงให้เหมือนเดิมค่ะ
ก็ขอให้รี้ดทุกคนอดใจรอนะคะ^^


T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 900 ครั้ง

6,971 ความคิดเห็น

  1. #6279 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 08:12
    สนุกเชียวน้าาา เป็นกามเทพเนี้ยยย
    #6279
    0
  2. #6002 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 20:44
    น้องจิ๋นอิ๋งพบเนื้อคู่
    #6002
    0
  3. #5936 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:00
    จิ๋นอิ้งงง จู่ๆก็มีคู่55555
    #5936
    0
  4. #5773 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 17:09
    จิ้นอิ๋งมีคู่แน่ววววว
    #5773
    0
  5. #5481 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 20:20
    หมดห่วงแล้วออีกหนึ่ง เหลือแค่จื่อลู่
    #5481
    0
  6. #5128 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:25

    เเม่สื่อสินะน้อง55

    #5128
    0
  7. #5098 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:28
    จับคู่ให้เขาเก่งง
    #5098
    0
  8. #4930 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:07
    น้องเป็นแม่สื่อให้อีก
    #4930
    0
  9. #4797 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 13:03
    อีกคู่อิอิ^^
    #4797
    0
  10. #4726 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:25

    สนุกสนานใหญ่เลยนะเยว่เอ๋อร์

    #4726
    0
  11. #4602 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:35
    ดีจริงๆ อิอิ
    #4602
    0
  12. #4550 P'est (@25161523) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 18:50
    บางครั้งเราก้สงสารพระรอง(ใช่หรือเปล่านะ?)จับใจ ขอคู่พระรองให้นางเป็นรับนะเจ้าคะ หุหุ
    #4550
    0
  13. #4521 dependency (@nudynd) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 18:25
    อร๊ายองค์รักษ์หยาง
    #4521
    0
  14. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 00:07
    มาอีกคู่ น่ารักกกก
    #4313
    0
  15. #3862 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:48
    เยว่เอ๋อเป็นพ่อสื่อเหรอ555
    #3862
    0
  16. #3726 แกงส้ม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 23:01
    อีกคู่
    #3726
    0
  17. #3221 fairy (@game_) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 00:05
    ชอบ ชอบ ชอบ
    #3221
    0
  18. #3177 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:41
    โอ้วววว มีอีกคุ่ล้าาาาา
    #3177
    0
  19. #2506 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:00
    สนน คืออะไรคะ? เสนอราคารึเปล่า?
    #2506
    2
    • #2506-1 ++Milady++ (@Suiji) (จากตอนที่ 34)
      2 มีนาคม 2560 / 18:10
      สนนราคา อ่านว่า สะ-หนน-รา-คา
      สนน แปลว่า ราคา
      ในที่นี้ใช้เป็นคำซ้อนความหมาย เพื่อความสละสลวย
      #2506-1
    • #2506-2 ++Milady++ (@Suiji) (จากตอนที่ 34)
      2 มีนาคม 2560 / 18:12
      คนละความหมายกับเสนอ นะคะ
      ไม่ใช่เขียนผิดด้วย คนละมีนนิ่งเลย
      ในที่นี่จะแปลว่าราคารวมทั้งสิ้น ประมาณนั้นค่ะ

      ปล.ไม่ค่อยเจอคำถามคำนี้นะ มันโบราณไปเหรอ555
      #2506-2
  20. #2499 คิเซริ (@fim82) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 11:47
    สนุกใหญ่เลยนะผู่เยว่55555
    #2499
    0
  21. #2379 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:51
    แม่สื่อ ไม่สื่อตัวเองกับสามีบ้างหรือจ๊ะ อิอิ
    #2379
    0
  22. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:15
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2365
    0
  23. #2330 0984167884 (@0984167884) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:10
    อยากอ่านฝั่งสามีบ้างอ่าาาาาาา
    อยากรู้ถึงความแสบสันของนางมากกว่านี้......
    #2330
    0
  24. #2329 #2311# (@sai-sasina) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:35
    แม่สื่อตัวดี
    #2329
    0
  25. #2327 kkolk (@kkolk) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:33
    แหมๆ เดี๋ยวนี้มีนึกถึงกันนะซื้อของฝากให้สะมี รักตัวเองยังไม่ค่อยจะบานเลยดันไปใส่ปุ๋ยเร่งโตให้คนอื่นเขาซะงั้น 5555555555 ลู่หานนี่จะได้คู่กะใครอ่ะ รอออออออ
    //เที่ยวให้สนุกนะคะ ไม่ต้องห่วงรีด ช่วงนี้สอบพอดีจะได้ไม่มีอะไรให้พะวงค่ะ เดี๋ยวมาอัพแล้วไม่ได้อ่านหนังสือ ฮรืออออออ
    #2327
    0