คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 32 : หวางเย่กินน้ำส้มฉุนเปรี้ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,052 ครั้ง
    5 ก.ย. 62



(รูปกวานในแบบต่างๆ)



วันนี้ข้าตั้งใจจะไปต้มโจ๊กเพื่อแจกจ่ายให้ชาวบ้านจึงรู้สึกตัวตื่นตั้งแต่ยามเหม่า (05.00-6.59) พอข้าขยับกายหวางเย่ก็รู้สึกตัวตื่นทันที จิ้นอิ๋งรีบนำน้ำอุ่นมาให้พวกเราเช็ดหน้าบ้วนปากอย่างรู้งาน ข้าขยับกายไปเลือกอาภรณ์ให้หวางเย่พลางครุ่นคิดในใจว่าสิ่งเหล่านี้ได้กลายมาเป็นหน้าที่ของข้าตั้งแต่เมื่อใดกัน? เริ่มจากการที่คนมักมานอนกับข้าและกลับไปในยามเช้า หลังๆข้าจึงต้องคอยตระเตรียมเสื้อผ้าให้และช่วยคนสวมใส่ในทุกๆเช้า มาคิดๆดูแล้วหรือนี่จะเป็นแผนการหลอกใช้งานทีละน้อยๆของหวางเย่?

ข้าหมกมุ่นครุ่นคิดไปได้สักพักก็พลันรู้ตัว รีบเลือกอาภรณ์ออกมาชุดหนึ่ง ได้เป็นสีเขียวครามปักลวดลายเกลียวเมฆสีเงินงดงามวิจิตร คนยืนสวมเสื้อนวมตัวในกางแขนรออยู่แล้ว ข้าจึงรีบนำมันสวมทับลงไปทันที จัดแจงคล้องหยกประดับผูกผ้ารัดเอวแล้วค่อยให้คนนั่งลงตรงหน้ากระจก จากนั้นข้าก็หยิบหวีงาช้างขึ้นมาสางผมดำขลับเพื่อรวบขึ้นมาเป็นมวยแล้วสวมกวาน*(รัดเกล้า)ลงไป เมื่อปักปิ่นหยกซึ่งขั้นตอนสุดท้ายก็เป็นอันเสร็จพิธี 

ข้าถอยออกมาชมดูผลงานฝีมือของตนเอง นับวันข้ายิ่งเก่งกาจ ปรนนิบัติรับใช้หวางเย่จนคล่องมือจนแทบจะทำงานแทนลู่กงกงได้แล้ว นี่ข้าจะทำให้ลู่กงกงต้องตกงานหรือไม่นะ? ช่างเถอะหวางเย่คงไม่ใจร้ายกับขันทีคนสนิทที่คอยปรนนิบัติรับใช้คนมาตั้งแต่ยังเยาว์หรอกกระมัง

พอแต่งกายให้หวางเย่เสร็จ จิ้นอิ๋งก็เข้ามาช่วยข้าแต่งเนื้อแต่งตัว เขาเลือกอาภรณ์สีเขียวครามเข้าคู่กับเสื้อผ้าของหวางเย่ในวันนี้ ข้าเพิ่งจะมาสังเกตเห็นในช่วงหลังๆนี้เองว่าจิ้นอิ๋งมักจะรอให้ข้าจัดเตรียมเสื้อผ้าในแต่ละวันให้หวางเย่จนเสร็จเรียบร้อย แล้วเขาจึงจะไปตระเตรียมอาภรณ์ของข้าให้ดูเข้ากัน เวลาออกไปไหนมาไหน ผู้คนก็จะพากันซุบซิบว่าสมเป็นคู่สามีภรรยาสุดๆประดุจกิ่งทองใบหยก

หลังจากแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยข้าก็รีบไปร่วมโต๊ะรับประทานอาหารกับหวางเย่ วันนี้ลู่กงกงตั้งสำรับตั้งแต่เช้า คนคงรู้ดีว่าวันนี้ข้าจะไปแจกจ่ายโจ๊กให้แก่พวกชาวบ้านและราษฎรที่ยากไร้ ข้ารีบทานอาหารจนหมดอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เอ่ยขอตัวกับหวางเย่เพื่อไปเตรียมตัว คนพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาตข้าจึงรีบให้บ่าวในจวนนำทางข้าไปยังประตูหน้าที่มีหม้อโจ๊กใบใหญ่วางอยู่

ความจริงข้าอยากเป็นผู้ลงมือต้มโจ๊กด้วยตนเองแต่ทว่าจิ้นอิ๋งไม่ยอม ลู่กงกงไม่เห็นด้วย หวางเย่จึงไม่อนุญาต สาเหตุก็เพราะจิ้นอิ๋งกลัวว่าข้าจะต้มโจ๊กจนเหนื่อย ส่วนลู่กงกงเกรงว่าข้าจะพลั้งพลาดไปโดนฟืนไฟจนเจ็บตัว ดังนั้นหวางเย่จึงบอกให้ข้าไปเป็นคนตักโจ๊กแทน เอาเถอะได้แค่เป็นคนตักโจ๊กก็ยังดีกว่าไม่ได้ช่วยลงมือทำสิ่งใดเลย

ยังไม่ทันจะฟ้าสางผู้คนก็มายืนออกันเต็มไปหมดจนลู่กงกงต้องให้ทหารองครักษ์ไปจัดระเบียบคน เมื่อพวกชาวบ้านยืนเข้าแถวกันเรียบร้อยดีแล้วข้าก็เริ่มตักโจ๊กใส่ถ้วยให้จิ้นอิ๋งส่งให้คนเหล่านั้น ข้าตักโจ๊กไปยิ้มไปอย่างยินดีแสนมีความสุขที่ได้กระทำสิ่งดีๆอย่างการแบ่งปันอาหารให้แก่ผู้คนที่หิวโหยและอดอยาก ตักโจ๊กไปได้ครึ่งหม้อข้าก็ต้องพักมือปาดเหงื่อ ถึงแม้อากาศจะหนาวเย็นแต่ทว่าไอร้อนจากหม้อโจ๊กที่แผ่พุ่งออกมานั้นทำให้ข้าเหงื่อแตกซิก ข้าหันไปหาจิ้นอิ๋งเพื่อขอให้เขาหาเชือกหรือผ้ามารัดปลายแขนเสื้อของข้าไว้ อาภรณ์ของพวกผู้ดีนี้ถึงแม้จะสวยงามแต่ก็ไม่เหมาะกับการทำงานสักเท่าไหร่ ข้าเตรียมถลกชายแขนเสื้อขึ้นเพื่อความทะมัดแทมง ทว่ากลับมีมือแกร่งมาคว้าข้อมือข้าเอาไว้อย่างแรงจนข้าตกอกตกใจ

"ห้ามเผยผิวต่อหน้าผู้คน!" หวางเย่ส่งเสียงดุมาจากเบื้องหลัง ข้ารีบหันควับไปมองคนทันที

"เจ้าเป็นภรรยาของเปิ่นหวาง ผู้อื่นไม่มีสิทธิ์เห็นผิวกายของเจ้า" คนกัดฟันกรอดกระซิบต่อว่าข้าเสียงเข้มงวด คิ้วหนาขมวดมุ่นจนข้ามิกล้าเถียงออกไป ได้แต่คิดในใจว่าหวางเย่เจ้ายศเจ้าอย่างเกินไปหรือไม่? ข้าเป็นเพียงแค่อนุภรรยาบ่าวแถมยังเป็นบุรุษ จะให้หวงเนื้อหวงตัวเพื่อสิ่งใดกัน

หวางเย่ถลกชายแขนเสื้อของตนเองขึ้น จากนั้นก็แย่งหน้าที่ตักโจ๊กของข้าไปอย่างง่ายดาย เพียงแต่ตักโจ๊กไปได้ไม่กี่ถ้วยแขนเสื้อก็ร่วงหล่นลงมาเกะกะอีก จนข้าต้องหาผ้ามารัดแขนเสื้อของหวางเย่ขึ้นทั้งสองข้างคนจะได้ทำงานได้สะดวกขึ้นด้วย หวางเย่ยืนนิ่งให้ข้ามัดแขนเสื้อแต่โดยดี พอมัดเสร็จแล้วหันกลับไปก็พบว่าสายตาทุกคู่พลันจับจ้องมายังข้ากับหวางเย่เป็นสายตาเดียว 

ข้าหน้าร้อนวูบวาบ รู้สึกตกประหม่านัก จึงรีบหลบไปอยู่ด้านหลังของหวางเย่ พลางนึกสงสัยว่าเหตุใดผู้คนจึงต้องมองข้าด้วยสายตาเช่นนั้นเล่า? 

'ดูนั่น หวางเย่กับภรรยา เป็นบุญของข้านักที่ได้เห็นทั้งสองคนมาด้วยกัน ช่างรักกันหวานซึ้งจริงๆ' เสียงซุบซิบลอยมาตามลม แค่กๆ...ผู้ใดรักกันหวานซึ้ง? พวกเจ้าเข้าใจผิดแล้ว ข้ามิใช่หวางเฟยเสียหน่อย เห็นรึไม่ว่าข้าเป็นชาย พวกเจ้าตาบอดกันไปหมดแล้วเรอะ?!

หวางเย่ดึงข้าที่แอบอยู่ด้านหลังให้ออกมาเผชิญหน้า คนส่งถ้วยโจ๊กให้ข้าแล้วบุ้ยใบ้ให้ข้านำมันไปมอบให้ชาวบ้านที่ยืนรออยู่ ข้าจึงทำตามแต่โดยดี ส่งถ้วยโจ๊กร้อนๆให้พร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส เอาเถิดในเมื่อวันนี้ข้าได้กระทำความดี ก็ขอมีจิตใจที่เบิกบานจะดีกว่า เพียงไม่นานโจ๊กก็หมดหม้อแต่ยังมีผู้คนที่รอทานโจ๊กอีกเยอะจนข้าต้องขมวดคิ้วด้วยความกังวล หวางเย่จึงหันไปสั่งลู่กงกงให้นำโจ๊กมาแจกจ่ายเพิ่มอีก จากนั้นคนก็ลากข้ากลับเข้าไปด้านใน

(ต่อ)

"หยุดส่งยิ้มเรี่ยราดเสียที!" หวางเย่หันมาตวาดข้าเบาๆ คนกระชากข้ามุ่งหน้าไปยังเรือนกลางน้ำอย่างวดเร็วประหนึ่งพายุบุแคม

ข้างุนงงสับสนไปหมด นี่ข้าทำอันใดผิดไปหรือ? ไยคนจึงมีโทสะเช่นนี้เล่า หวางเย่มีสีหน้าหน้าบูดบึ้งไม่สบอารมณ์ นี่มันเรื่องอันใด? ข้าเอาใจคนไม่ถูกแล้ว...

"วันนี้หวางเย่มาช่วยผู่เยว่ตักโจ๊กจนหมดหม้อคงจะปวดเมื่อยตามตัว ให้นู๋นวดให้นะขอรับ" ข้ารีบเดินเข้าไปบีบนวดหลังไหล่หวังให้คนอารมณ์ดีขึ้นซึ่งมันก็ดูเหมือนจะได้ผล หวางเย่อมยิ้มพร้อมกับครางเบาๆในลำคออย่างพึงพอใจ

"จริงสิ...ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเป็นนักพิณชั้นยอด เดินทางครั้งนี้ข้ายังมิเคยได้ยินเสียงพิณของเจ้าเลย เหตุใดจึงไม่เล่นพิณให้ข้าฟังสักเพลงสองเพลงเล่า?" แย่แล้ว...จู่ๆเหตุใดจึงวกกลับมาที่เรื่องพิณได้เล่า ที่ผ่านมาหวางเย่ตามมาฟังเพลงพิณของข้าหลายครั้งหลายครา ข้าไม่แน่ใจว่าคนจักจดจำเสียงพิณของข้าได้หรือไม่ แต่ข้าเดาว่าอาจจะจำได้มิเช่นนั้นหวางเย่จะคอยตามมาฟังเพลงพิณที่ร้านเฉพาะวันที่ข้าดีดได้หรือ

"ผู่เยว่เห็นว่าเดินทางครั้งนี้หวางเย่ต้องมาปฏิบัติหน้าที่ อีกทั้งหนทางลำบากลำบนนักจึงไม่ได้ให้คนนำพิณติดมาด้วย นู๋ต้องขออภัย" ความจริงนักพิณเช่นข้าย่อมมิอยากอยู่ห่างจากเครื่องดนตรีชิ้นโปรดสักเท่าใดนัก แต่ครานี้ข้าจงใจไม่นำพิณติดมาต่างหากเล่า 

"งั้นรึ...อืม...เช่นนั้นวันนี้เราออกไปหาซื้อพิณในตัวเมืองสักคันเอาไว้ให้เจ้าเล่นแก้เหงาดีหรือไม่?" ดี...เอ้ย!...ไม่ดี! ถึงแม้ข้าจะอยากได้พิณใหม่ใจจะขาดแต่ก็ต้องกัดฟันอดทนไว้

"ผู่เยว่มีพิณเจ็ดสายที่หวางเย่เคยประทานมาให้ก็พึงพอใจแล้ว คงมิต้องรบกวนหวางเย่ซื้อให้ใหม่อีก"

"มีพิณเพิ่มอีกสักคันจะเป็นไรไป เพื่อความสุขของภรรยาแล้วต่อให้ต้องสิ้นเนื้อประดาตัวสามีก็ยินยอมควักเงินจ่ายให้" เหล่าจือรู้แล้วว่าคนเป็นหวางเย่ มิต้องมาทำเป็นอวดรวยต่อหน้าข้าก็ได้

"นู๋เกรงใจ..." ข้ายังพูดไม่ทันจบหวางเย่ก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"มิต้องเกรงใจไป ประเดี๋ยวไปเตรียมตัวแล้วไปรอข้าที่หน้าประตูใหญ่ ข้าจักพาเจ้าออกไปเลือกซื้อพิณ" คนพูดจบก็ลุกออกไปทันที ทิ้งให้ข้ายืนอ้าปากค้างดั่งคนน้ำท่วมปาก จะพูดโต้แย้งสิ่งใดก็มิกล้า สุดท้ายข้าจึงต้องทำใจไปยืนรอหวางเย่ที่หน้าประตูจวนพร้อมกับจิ้นอิ๋ง ผ่านไปประมาณสองเค่อ (30นาที) ลู่กงกงก็นำตั๋วแลกเงินมาให้จำนวนหนึ่งพร้อมกับบอกข้าว่าหวางเย่ติดราชการด่วน ให้องครักษ์หยางพาข้าไปเลือกซื้อพิณที่ร้านได้เลย

ข้านั้นสุดแสนจะดีใจพร้อมทั้งลำบากใจไปพร้อมๆกัน ดีใจที่จะได้ไปเลือกซื้อเครื่องดนตรีที่ตนรัก แต่ทว่าก็ลำบากใจนักหากต้องดีดพิณต่อหน้าผู้คน เอาเถิดถึงอย่างไรการที่ข้าไปเลือกชมพิณที่ร้านก็มิใช่เรื่องเสียหาย ในเมื่อหวางเย่มิได้ไปด้วยสุดท้ายข้าจะอ้างว่าไม่มีพิณคันใดถูกใจข้าเลยก็ได้ คิดแล้วก็โล่งอกนัก ข้านี่ฉลาดล้ำลึกจริงๆ

ในเมื่อคิดตกแล้วข้าจึงเดินตามองครักษ์หยางไปขึ้นรถม้าเพื่อมุ่งหน้าไปยังร้านขายพิณ ครานี้หวางเย่มิได้เดินทางมาด้วยรถม้าจึงเป็นรถม้าธรรมดาๆจากจวนผู้ว่าฯ ข้ากับจิ้นอิ๋งเข้าไปนั่งภายในส่วนองครักษ์หยางนั้นเลือกที่จะไปนั่งด้านข้างคนขับรถม้า ข้าเปิดม่านชมดูบ้านเรือนร้านรวงสองข้างทางอย่างตื่นตาตื่นใจ แอบหมายมาดไว้ในใจว่าขากลับจะต้องขอองครักษ์หยางเดินกลับจวนเพื่อแวะเที่ยวชมเมืองสองข้างทางให้จงได้

ใช้เวลาเพียงแค่สองเค่อรถม้าก็มาหยุดที่หน้าร้านพิณร้านหนึ่ง ถึงแม้รถม้าคันนี้จะไม่ใช่รถเทียมม้าแปดตัวของหวางเย่ แต่ก็มีตราของจวนผู้ว่าฯประทับอยู่ดังนั้นเถ้าแก่เจ้าของร้านพิณจึงรีบออกมาต้อนรับขับสู้อย่างดี ข้าเดินดูพิณในร้านอย่างตื่นตาตื่นใจ ถึงแม้ร้านพิณร้านนี้จะมิได้ใหญ่โตกว้างขวางอันใดมากมายแต่ทว่าก็มีของดีๆอยู่บ้างมิใช่จะมีแต่พิณใหม่ไร้ชื่อเสียง ข้าเดินชมไปเรื่อยๆแต่ก็ยังมิพบพิณคันใดเข้าตา จนกระทั่งเหลือบไปเห็นพิณโบราณล้ำค่าคันหนึ่งวางตั้งอย่างโดดเดี่ยวอยู่บนชั้นที่อยู่ด้านในสุด ข้าไม่แน่ใจว่าคนอื่นจักรู้สึกเข่นข้าหรือไม่ แต่ข้ากลับถูกมันดึงดูดจนตกเข้าสู่ห้วงภวังค์ ราวกับพิณคันนี้กำลังร่ำร้องให้ข้าสัมผัส มันดูเปล่งประกายและโดดเด่นสะดุดตาจนข้าถึงกับตาลุกวาวด้วยความอยากได้ เนื้อไม้เก่าแก่มีลวดลายและคุณค่าในตัวของมันเอง ข้าลูบไล้ตัวพิณแผ่วเบาราวกับมันเป็นแก้วที่บอบบางและสามารถแตกสลายได้ง่ายๆเพียงแค่ปลานิ้วสัมผัส

"เถ้าแก่ ขอข้าลองดีดพิณคันนี้ได้หรือไม่?" ข้าอยากจะบองดีดสายพิณใจแทบขาดแล้ว

"เชิญคุณชายลองได้เลยขอรับ" เถ้าแก่หยิบพิณคันนั้นลงจากชั้นวางของแล้ววางลงตรงโต๊ะเบื้องหน้าข้า 

ข้ายื่นปลายนิ้วออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่ในที่สุดก็ทนความเย้ายวนไม่ไหวจึงเผลอกรีดปลายนิ้วลงบินสายพิณนิดหนึ่ง อา...เสียงที่ดังออกมาจากพิณคันนี้ช่างไพเราะนัก ข้าถึงกับอดใจไม่ไหวลองดีดท่วงทำนองสั้นๆ เสียงพิณพลิ้วไหวอยู่ในบรรยากาศจนข้าถึงกับขนลุกชูชันราวกับได้ยินเสียงมันร่ำร้องอย่างปิติยินดีอยากให้ข้าดีดมันอีก ข้าจึงตัดสินใจดีดเพลงอีกเพลงหนึ่ง ท่วงทำนองสุดแสนไพเราะบรรเลงออกมาเป็นบทเพลงแห่งลำนำขับขาน เสียงพิณแว่วหวานเสียจนข้ามิอาจตัดใจ อา...ข้าไม่ควรหลวมตัวดีดพิณคันนี้เลย

เสียงปรบดังขึ้นทันทีที่ข้าดีดพิณจนจบเพลง พอข้าหันไปมองก็พบว่าเป็นบุรุษหน้าตาคมคายสวมใส่อาภรณ์แปลกตา พวกชนเผ่าทางเหนือมาทำอันใดที่นี่?

"คุณชายท่านนี้เล่นพิณได้ไพเราะนัก นับเป็นบุญหูของคนอย่างข้ามู่หรงเจี้ยนจริงๆ"





--------------

FootNote

"กวาน冠" คือสิ่งที่ชนชั้นสูงชาวจีนในสมัยโบราณใช้สวมครอบบนศีรษะ เพื่อเป็นเครื่องบอกระดับประดับพระยศพระเกียรติ ซึ่งเหมี่ยนหรือมงกุฏหมวกที่ฮ่องเต้ทรงสวมดังที่กล่าวถึงในครั้งก่อนก็เรียกได้อีกอย่างว่า "เหมี่ยนกวาน冕冠"
แม้ว่า "กวาน" จะใช้เป็นเครื่องสวมประดับบนศีรษะเหมือนกัน แต่ก็มีความต่างกับหมวก เพราะอันที่จริงแล้ว "กวาน" เปรียบได้กับรัดเกล้าที่จะสวมครอบรัดมวยผม แต่หมวกจะสวมครอบผมบนศีรษะทั้งหมด นอกจากนี้ยังถือเป็นสัญลักษณ์บอกสถานะ เพราะจำกัดเฉพาะชนชั้นสูงมียศฐาบรรดาศักดิ์เท่านั้น ลำดับชั้นต่างกัน รูปแบบของ "กวาน" ก็ต่างกันไป และจะใช้ใส่ออกงานได้แต่เฉพาะในพิธีการสำคัญเท่านั้น

ในอดีตนับแต่สมัย ราชวงศ์โจว (1066-256ปีก่อนค.ศ.) เป็นต้นมา เด็กชายจีนเมื่อมีอายุครบ 20 ปีเต็ม ก็จะมีพิธีสวมกวาน เรียกว่า "จี๋กวาน及冠" แต่ก็จะมีบางที่ที่อายุ 16 ปีก็เข้าพิธีนี้ได้แล้ว ซึ่งการสวมกวานจะมี 3 ครั้ง 3 แบบด้วยกัน
ครั้งแรกเรียก "สือเจีย始加" เพื่อเป็นเครื่องแสดงว่าได้บรรลุนิติภาวะโตเป็นผู้ใหญ่ มีสิทธิและอำนาจในการปกครองคนขั้นต้นแล้ว แต่ก็อย่าหลงลืมตน ยังต้องปรับปรุงพัฒนาตนให้สมกับความเป็นผู้ใหญ่ต่อไป ครั้งที่สอง "ไจ้เจีย 再加" หวังให้ชายหนุ่มที่สวมนี้มีความราบรื่นก้าวย่างอย่างมั่นคงในหน้าที่การงาน และครั้งที่สาม "ซานเจีย 三加" เพื่อบอกว่าเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวสามารถเข้าร่วมงานพิธีการต่างๆ ได้แล้ว


Talk (13/2/17)

กลับมาจากบริสเบนก็ป่วยเสียแล้ว
เป็นหวัดคัดจมูกน้ำมูกไหล
พรุ่งนี้ก็ลางานไปเรียบร้อย2วัน
ความจริงอากาศที่ออสร้อนมาก25องศา ไม่น่าจะป่วยได้
ทีไปปักกิ่งลบ7 ดันไม่ยักจะป่วย งงตัวเองเหมือน55555

Talk (16/2/17)
หายหน้าหายตาไปหลายวัน
มิใช่อะไร ตัวขี้เกียจมันเกาะจ้า555
เมื่อเช้าต้องตื่นตั้วแต่ตี5 มาทำงานที่บริสเบนอีกละ
นี่เพิ่งถึงรร.ง่วงมากมาย เกือบเขียนไม่จบจะหลับไปหลายรอบ><

ปล.ตัวละครใหม่โผล่มาอีกแล้วน้า...เขาเป็นใครเรามาดูกัน^^
T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.052K ครั้ง

7,088 ความคิดเห็น

  1. #6950 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 09:46
    พิณตัวนี้มีซัมติงอะไรปะคะ
    #6950
    0
  2. #6809 feemjkv (@tipwaree58) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 20:40

    ชอบที่ไรท์เพิ่มเกร็ดต่างๆ เคยอ่านนิยายจีนบางทีมีศัพท์ที่ไม่ไดเแปลเราต้องไปเปิดหาเองตลอด ขอบคุณค้าบ
    #6809
    0
  3. #6278 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 07:39
    ใครอ่าา???
    #6278
    0
  4. #6045 C_sirada (@C_sirada) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 16:55
    เป็นการแนะนำตัวได้ฉลาดมาก นับถือๆ
    #6045
    0
  5. #5930 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:47
    ใครอีกล่ะ คราวนี้หวางเย่หึงหน้ามืดแน่5555555
    #5930
    0
  6. #5764 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 06:41
    แกล้งน้องเก่งอีกแล้ว
    #5764
    0
  7. #5593 Angun1998 (@angunpraio) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 12:46

    ตัวทำไหน้ำส้มแตกออกมาแล้ว คิกค้ากกก
    #5593
    0
  8. #5477 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 20:05
    หวงเก่งงงงง
    #5477
    0
  9. #5341 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:21
    ตอนแจกโจ๊กนี่น่ารักมากจริงๆ แต่น้องต้องโดนดีแน่เลย ยังไม่ทันเฃ่นพิณให้หวางเย่ฟัง คนอื่นก๋มาฟังไปก่อนแล้ว
    #5341
    0
  10. #5267 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 07:45

    ไหน้ำสมสามีแตกแน่ๆ!

    #5267
    0
  11. #5183 khanaa1a (@khanaa1a) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 10:10
    เมื่อไหร่น้องเยว่จะเสียตัวคะ....รออย่างเดียวเลยเนี่ย.
    #5183
    0
  12. #5127 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:01

    ไหน้ำส้มเเตกเลอะเทอะเเน่ คิๆ

    #5127
    0
  13. #5095 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:19
    ใจบ่ดีเลย
    #5095
    0
  14. #4929 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:02
    เห็นตัวละครมาใหม่แล้วขำคิกคิก
    #4929
    0
  15. #4796 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:56
    เตรียมรับน้ำส้มได้เลย
    #4796
    0
  16. #4724 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:18

    ไหน้ำส้มระเบิดตูมตามแน่นอน 555555

    #4724
    0
  17. #4585 iiwhah (@iiwhah) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 21:55
    คู่แข่งมาแล้วเว้ยยย
    #4585
    0
  18. #3860 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:43
    ไหน้ำสมแตกแล้วๆๆๆ
    #3860
    0
  19. #3725 แกงส้ม (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 22:58
    พระรองมา 555
    #3725
    0
  20. #3660 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 05:05
    อ่านเรื่องนี้ สนุก แถมความรู้เพียบ
    ขอบคุณคนเขียนคะ
    #3660
    0
  21. #3516 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 15:58
    มีคนจะมาขอแบ่งเต้าหู้แระน๊า อิอิ
    #3516
    0
  22. #3466 Radtida เธ612557 (@songkhamlue) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 23:18
    ไรท์ได้ทำงานหลายประเทศจังอ้ะะ
    มีความอิจฉาา แต่คงเหนื่อยมากสินะคะ อ่านมาหลายตอนเพิ่งจะเม้น????
    #3466
    0
  23. #3246 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 18:49
    อุ้ยยยยย คู่แข่งโผล่มาแล้ว อย่ามัวแต่ช้า นะครัช หวางเย่
    #3246
    0
  24. #3219 fairy (@game_) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:57
    เรื่องเก่ายังไม่ชำระมีผู้มาติดอีกแล่วจ้าาาา ได้เจอทะเลน้ำส้มแน่ๆๆ
    #3219
    0
  25. #3174 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:39
    แค่ชาวบ้านมิงยังหึง 555 ชอบๆๆๆ โอ้ววว ใครมาเกี้ยวผุ่เย่วเราาาาาา
    #3174
    0